Sukta 6

Mantra 1

ऊर्ध्व ऊ षु णो अध्वरस्य होतरग्ने तिष्ठ देवताता यजीयान् । त्वं हि विश्वमभ्यसि मन्म प्र वेधसश्चित्तिरसि मनीषाम् ॥

ഞങ്ങള്ക്കായി നിശ്ചയമായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുക, ഹേ അധ്വര-യജ്ഞത്തിന്റെ ഹോതൃ; ഹേ അഗ്നേ, ദേവതാതാ (ദേവസ്ഥാപകൻ), അത്യന്തം യജ്യൻ, നിലകൊള്ളുക. നീ ഞങ്ങളുടെ സർവ്വ മനസ്സിനെയും ആവരണം ചെയ്യുന്നു; ഹേ വേധസ്, നീ പ്രചോദിതരുടെ മണീഷയുടെ വിവേകചിത്തം—ബോധശക്തിയെ മുന്നോട്ട് വഹിക്കുന്നവൻ.

Mantra 2

अमूरो होता न्यसादि विक्ष्वग्निर्मन्द्रो विदथेषु प्रचेताः । ऊर्ध्वं भानुं सवितेवाश्रेन्मेतेव धूमं स्तभायदुप द्याम् ॥

അമൂഢനായ ഹോതൃ ജനസമൂഹങ്ങളിൽ ഇരിപ്പിടം ഏറ്റെടുത്തു; ആനന്ദമയനായ അഗ്നി വിദഥങ്ങളിൽ പ്രചേതസ്—സദാ ജാഗരൂകൻ—ആകുന്നു. സവിതൃനെപ്പോലെ അവൻ തന്റെ കിരണം മേലോട്ടുയർത്തി; അളക്കുന്നവനെപ്പോലെ തന്റെ ധൂമം ദ്യൗവിലേക്കു താങ്ങിനിർത്തി.

Mantra 3

यता सुजूर्णी रातिनी घृताची प्रदक्षिणिद्देवतातिमुराणः । उदु स्वरुर्नवजा नाक्रः पश्वो अनक्ति सुधितः सुमेकः ॥

അവിടെ സഞ്ചരിച്ച്, സുവേഗത്തോടെ, ഘൃതമയമായ പഥമുള്ള ദാതാവുപോലെ, അവൻ ഉത്സാഹത്തിൽ ദേവതാസമൂഹത്തെ ദക്ഷിണാവർത്തമായി പരിക്രമിക്കുന്നു. നവജാതമായ സമിധിനെ ബലവാനായ അശ്വംപോലെ മേലോട്ടുയർത്തുന്നു; സുധിതവും സുമേകവുമായ (അഗ്നി) പശുവിനെ—ദേഹധാരിയായ ജീവനെ—അഭിഷേകം ചെയ്ത് പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 4

स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्ना ऊर्ध्वो अध्वर्युर्जुजुषाणो अस्थात् । पर्यग्निः पशुपा न होता त्रिविष्ट्येति प्रदिव उराणः ॥

വിരിച്ച ബർഹിഷിന്മേൽ, അഗ്നി പ്രജ്വലിക്കുമ്പോൾ, അധ്വര്യു എഴുന്നേൽക്കുന്നു—സ്വീകരിച്ച് സേവിച്ചു കൊണ്ട്. അഗ്നി പ്രാണരക്ഷകനായി, ഹോതൃയായി, ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുന്നു; ത്രിവിഷ്ടി-ആസനത്തിലേക്ക്, ഉരാണ—ഉത്സുകൻ—ആയി, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നു.

Mantra 5

परि त्मना मितद्रुरेति होताग्निर्मन्द्रो मधुवचा ऋतावा । द्रवन्त्यस्य वाजिनो न शोका भयन्ते विश्वा भुवना यदभ्राट् ॥

അവൻ തന്റെ സ്വധർമ്മത്താൽ എല്ലാടവും ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു—ഹോതാ അഗ്നി, ആനന്ദമയൻ, മധുരവചനൻ, ഋതം ധരിക്കുന്നവൻ. അവനോടു ശോകങ്ങൾ അടിച്ചോടിച്ച കുതിരകളെപ്പോലെ ഓടി അകന്നുപോകുന്നു; അവൻ ജ്വലിക്കുമ്പോൾ സർവ്വ ഭുവനങ്ങളും ഭീതിയിലാകുന്നു.

Mantra 6

भद्रा ते अग्ने स्वनीक संदृग्घोरस्य सतो विषुणस्य चारुः । न यत्ते शोचिस्तमसा वरन्त न ध्वस्मानस्तन्वी रेप आ धुः ॥

ഹേ അഗ്നേ, സ്വനീക, നിന്റെ സ്വമുഖദർശനം മംഗളകരം—ഭയങ്കരവും വിഭിന്നവുമായ അവസ്ഥയിലും മനോഹരം. നിന്റെ ശോചിസ് അന്ധകാരത്താൽ മൂടപ്പെടാതിരിക്കുമ്പോൾ, ധ്വംസക ശക്തികൾ ശരീരത്തിന്മേൽ അശുദ്ധി (രേപ) ചൊരിയുകയില്ല.

Mantra 7

न यस्य सातुर्जनितोरवारि न मातरापितरा नू चिदिष्टौ । अधा मित्रो न सुधितः पावकोऽग्निर्दीदाय मानुषीषु विक्षु ॥

ആരുടെയും ജയഗാമി ഗതി തടയപ്പെട്ടിട്ടില്ല—ജനകനാലും അല്ല, മാതാപിതാക്കളാലും അല്ല, അവരുടെ തിരഞ്ഞെടുത്ത കര്‍മത്തിലും പോലും. പിന്നെ, നന്നായി സ്ഥാപിതനായ മിത്രനെപ്പോലെ, ശുദ്ധീകരകനായ അഗ്നി മനുഷ്യകുലങ്ങളിൽ പ്രകാശിച്ചു.

Mantra 8

द्विर्यं पञ्च जीजनन्त्संवसानाः स्वसारो अग्निं मानुषीषु विक्षु । उषर्बुधमथर्यो न दन्तं शुक्रं स्वासं परशुं न तिग्मम् ॥

ഒരുമിച്ച് വസ്ത്രം ധരിച്ച രണ്ടുതവണ അഞ്ചു സഹോദരിമാർ—സ്വസാരഃ—മാനുഷകുലങ്ങളിൽ അഗ്നിയെ ജനിപ്പിച്ചു; ഉഷസ്സിനോടൊപ്പം ഉണരുന്ന അവനെ—അഥർവന്റെ ദന്തംപോലെ—ദീപ്തൻ, സുമുഖൻ, മൂർച്ചയുള്ള പരശുവുപോലെ തീക്ഷ്ണൻ।

Mantra 9

तव त्ये अग्ने हरितो घृतस्ना रोहितास ऋज्वञ्चः स्वञ्चः । अरुषासो वृषण ऋजुमुष्का आ देवतातिमह्वन्त दस्माः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ആ ഹരിത അശ്വങ്ങൾ ഘൃതസ്നാത—ഘൃതത്തിൽ സ്നാത—ആണ്; രോഹിതവർണ്ണം, ഋജുവായി പോകുന്നവയും സുവർത്തിയുമാണ്. ആ അരുഷ, വൃഷണ, ദൃഢ-മുഷ്കന്മാരായ ദസ്മർ ദേവതാസമൂഹത്തെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; പ്രവർത്തിയിൽ അത്ഭുതകരരാണ് അവർ।

Mantra 10

ये ह त्ये ते सहमाना अयासस्त्वेषासो अग्ने अर्चयश्चरन्ति । श्येनासो न दुवसनासो अर्थं तुविष्वणसो मारुतं न शर्धः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെവരായ അവർ—അയാസ, ക്ഷീണമില്ലാതെ സഹിക്കുന്നവർ—തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ളവർ, അർച്ചനയുടെ ജ്വാലകളെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ശ്യേനങ്ങളെപ്പോലെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞുചേരുന്നു; തുവിഷ്വണ, മാരുത-ശർധംപോലെ ഗർജ്ജിക്കുന്നവർ, അഭിലഷിത ലാഭത്തെ തേടുന്നു।

Mantra 11

अकारि ब्रह्म समिधान तुभ्यं शंसात्युक्थं यजते व्यू धाः । होतारमग्निं मनुषो नि षेदुर्नमस्यन्त उशिजः शंसमायोः ॥

ഹേ (അഗ്നി), നീ ജ്വലിക്കുമ്പോൾ നിനക്കായി ബ്രഹ്മം (പവിത്ര വാക്ക്) നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സ്തുതിഗാനം ഉക്തത്തെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു, യജമാനൻ അതിനെ യഥാക്രമം വിന്യസിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ഹോതൃ അഗ്നിയുടെ മുമ്പിൽ ഇരുന്നു; നമസ്കരിച്ച്, ഉശിജർ—ഉത്സുക സ്തോതാക്കൾ—ആയുവിന്റെ യശസ്സിന്റെ സ്തുതിയെ തേടുന്നു.