Sukta 6

Mantra 1

ऊर्ध्व ऊ षु णो अध्वरस्य होतरग्ने तिष्ठ देवताता यजीयान् । त्वं हि विश्वमभ्यसि मन्म प्र वेधसश्चित्तिरसि मनीषाम् ॥

અમારા માટે નિશ્ચયે ઊભા થા, હે અધ્વર-યજ્ઞના હોતા; હે અગ્નિ, દેવતાઓને સ્થાપિત કરનાર, અતિ યજનીય, તું સ્થિર થા. કારણ કે તું અમારા સર્વ મનને આવરી લે છે; હે વેધસ, તું પ્રેરિતોની મનીષાનું વિવેકી ચિત્ત છે—સમજશક્તિને આગળ ધપાવનાર.

Mantra 2

अमूरो होता न्यसादि विक्ष्वग्निर्मन्द्रो विदथेषु प्रचेताः । ऊर्ध्वं भानुं सवितेवाश्रेन्मेतेव धूमं स्तभायदुप द्याम् ॥

અમૂઢ હોતૃ લોકસમૂહોમાં આવીને બેસી ગયો; આનંદમય અગ્નિ વિદથોમાં પ્રચેતસ્—સર્વત્ર જાગૃત—છે. સવિતૃની જેમ તેણે પોતાનો કિરણ ઊંચે ઉઠાવ્યો, અને માપનારની જેમ પોતાનો ધુમાડો આકાશ તરફ ટેકવી દીધો.

Mantra 3

यता सुजूर्णी रातिनी घृताची प्रदक्षिणिद्देवतातिमुराणः । उदु स्वरुर्नवजा नाक्रः पश्वो अनक्ति सुधितः सुमेकः ॥

ત્યાં ગતિ કરતાં, સુવેગી, ઘૃતમય માર્ગવાળી દાત્રી સમાન, તે ઉત્સાહમાં દેવસમૂહને જમણી તરફથી પરિક્રમા કરે છે. નવજાત સમિધાને તે બળવાન અશ્વ સમાન ઊંચે ઉઠાવે છે; સુસ્થિત, સુમેળિત (અગ્નિ) પશુ—દેહધારી પ્રાણીને—અભિષેક કરી તેજસ્વી કરે છે.

Mantra 4

स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्ना ऊर्ध्वो अध्वर्युर्जुजुषाणो अस्थात् । पर्यग्निः पशुपा न होता त्रिविष्ट्येति प्रदिव उराणः ॥

પાથરેલા બર્હિષ પર, અગ્નિ પ્રજ્વલિત થતાં, અધ્વર્યુ ઊભો થાય છે—સ્વીકારીને સેવા કરતો. અગ્નિ પ્રાણરક્ષક તરીકે, હોતૃ તરીકે, ચારે તરફ ગતિ કરે છે; ત્રિવિષ્ટિ-આસન તરફ, ઉરાણ—ઉત્કટ—થઈ, સ્વર્ગના ઉચ્ચ પ્રદેશોમાં જાય છે.

Mantra 5

परि त्मना मितद्रुरेति होताग्निर्मन्द्रो मधुवचा ऋतावा । द्रवन्त्यस्य वाजिनो न शोका भयन्ते विश्वा भुवना यदभ्राट् ॥

તે પોતાના સ્વધર્મથી સર્વત્ર પરિભ્રમણ કરે છે—હોતા અગ્નિ, આનંદમય, મધુર વાણીવાળો, ઋતનો ધારક. તેના માટે શોકો હાંકી કાઢેલા ઘોડાં સમા દોડી દૂર ભાગે છે; જ્યારે તે પ્રજ્વલિત થાય છે ત્યારે સર્વ ભૂવનો ભયભીત થાય છે.

Mantra 6

भद्रा ते अग्ने स्वनीक संदृग्घोरस्य सतो विषुणस्य चारुः । न यत्ते शोचिस्तमसा वरन्त न ध्वस्मानस्तन्वी रेप आ धुः ॥

હે અગ્નિ, સ્વનીક, તારી સ્વમુખી દૃષ્ટિ કલ્યાણકારી છે—ભયંકર અને વિભક્ત સ્થિતિમાં પણ મનોહર. જ્યારે તારો શોચિ અંધકારથી ઘેરાતો નથી, ત્યારે ધ્વંસક શક્તિઓ શરીર પર અપવિત્રતા (રેપ) ઢાળી શકતી નથી.

Mantra 7

न यस्य सातुर्जनितोरवारि न मातरापितरा नू चिदिष्टौ । अधा मित्रो न सुधितः पावकोऽग्निर्दीदाय मानुषीषु विक्षु ॥

જેના વિજયગામી પ્રવાહને કોઈ રોકી શક્યું નથી—ન જનક, ન માતા-પિતા પણ, તેમની પસંદ કરેલી ક્રિયામાં પણ. ત્યારબાદ, સુસ્થાપિત મિત્ર સમા, શુદ્ધિકારક અગ્નિ માનવ કુળોમાં પ્રકાશિત થયો.

Mantra 8

द्विर्यं पञ्च जीजनन्त्संवसानाः स्वसारो अग्निं मानुषीषु विक्षु । उषर्बुधमथर्यो न दन्तं शुक्रं स्वासं परशुं न तिग्मम् ॥

એકસાથે આવરણ ધારણ કરનાર બે વાર પાંચ બહેનો—સ્વસાઓ—માનવ કુળોમાં અગ્નિને જન્મ આપ્યો; ઉષા સાથે જાગનાર તેને—અથર્વણના દાંત સમાન—દીપ્ત, સુમુખ, અને તીક્ષ્ણ પરશુ સમાન ધારદાર।

Mantra 9

तव त्ये अग्ने हरितो घृतस्ना रोहितास ऋज्वञ्चः स्वञ्चः । अरुषासो वृषण ऋजुमुष्का आ देवतातिमह्वन्त दस्माः ॥

હે અગ્નિ, તારા એ હરિત અશ્વો ઘૃતસ્નાત—ઘીમાં સ્નાત—છે; રોહિતવર્ણ, ઋજુગામી અને સુવર્તી। એ અરુષ, વृषણ, દૃઢ-મુષ્કવાળા દસ્મા દેવતાઓની સેના ને આહ્વાન કરે છે; કર્મમાં અદ્ભુત છે તેઓ।

Mantra 10

ये ह त्ये ते सहमाना अयासस्त्वेषासो अग्ने अर्चयश्चरन्ति । श्येनासो न दुवसनासो अर्थं तुविष्वणसो मारुतं न शर्धः ॥

હે અગ્નિ, તારા એ જ—અયાસ, અવિરત સહનશીલ—તીવ્ર તેજસ્વી, અર્ચનાની જ્વાલા સમા ગતિ કરે છે। શ્યેન સમા લક્ષ્ય તરફ ધસી જાય છે; તુવિષ્વણ, મારુત-શર્ધ સમા ગર્જન કરતા, ઇચ્છિત લાભને શોધે છે।

Mantra 11

अकारि ब्रह्म समिधान तुभ्यं शंसात्युक्थं यजते व्यू धाः । होतारमग्निं मनुषो नि षेदुर्नमस्यन्त उशिजः शंसमायोः ॥

હે (અગ્નિ), તું પ્રજ્વલિત થતો હોય ત્યારે તારા માટે બ્રહ્મ (પવિત્ર વાણી) રચાયું છે; સ્તુતિગીત ઉક્થનું ગાન કરે છે અને યજમાન તેને યોગ્ય ક્રમમાં વિસ્તારે છે. મનુષ્યો હોતૃ અગ્નિ સામે બેસી ગયા છે; નમસ્કાર કરતા, ઉશિજ—ઉત્સુક સ્તોતાઓ—આયુના યશની સ્તુતિ શોધે છે.