Sukta 24

Mantra 1

का सुष्टुतिः शवसः सूनुमिन्द्रमर्वाचीनं राधस आ ववर्तत् । ददिर्हि वीरो गृणते वसूनि स गोपतिर्निष्षिधां नो जनासः ॥

ഏതു സുസ്തുതി—പരിപൂർണ്ണമായ സ്തുതി—ശവസിന്റെ (ബലത്തിന്റെ) പുത്രനായ ഇന്ദ്രനെ ദാനത്തിനായി നമ്മുടെ ദിശയിലേക്കു തിരിക്കും? കാരണം വീരൻ ഗൃണതേ (സ്തുതിഗായകൻ)നു വസു—ധനസമ്പത്ത്—നൽകുന്നു; അവൻ ഗോപതി—പ്രകാശമുള്ള ഗോമണ്ഡലത്തിന്റെ അധിപതി—ഹേ ജനാസഃ, ഞങ്ങളെ അമർത്തുന്ന നിഷ്ഷിധാ (തടസ്സങ്ങൾ/ബന്ധനങ്ങൾ)യെ അകറ്റി ഓടിക്കുന്നു.

Mantra 2

स वृत्रहत्ये हव्यः स ईड्यः स सुष्टुत इन्द्रः सत्यराधाः । स यामन्ना मघवा मर्त्याय ब्रह्मण्यते सुष्वये वरिवो धात् ॥

വൃത്രഹത്യയിലെ യജ്ഞത്തിൽ അവൻ തന്നെയാണ് ഹവ്യം (അർപ്പണം); അവൻ തന്നെയാണ് ആഹ്വേയൻ, അവൻ തന്നെയാണ് സ്തുത്യൻ—സുഷ്ടുതനായ ഇന്ദ്രൻ, സത്യരാധൻ (സത്യമായ ദാനശക്തിയുള്ളവൻ). യാത്രയിൽ ആ മഘവാൻ (ദാനവീരൻ) ബ്രഹ്മം തേടുന്നവനും സോമം പിഴിയുന്നവനും ആയ മർത്ത്യന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു; അവനുവേണ്ടി വിശാലമായ വറിവസ്—നിര്ബാധ ഗതിക്കുള്ള സ്വതന്ത്രാവകാശം—സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 3

तमिन्नरो वि ह्वयन्ते समीके रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत त्राम् । मिथो यत्त्यागमुभयासो अग्मन्नरस्तोकस्य तनयस्य सातौ ॥

സമീകത്തിൽ—മുഖാമുഖി ഏറ്റുമുട്ടലിൽ—മനുഷ്യർ അവനെയേ വിളിക്കുന്നു; ദൃഢപരിശ്രമികൾ തങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളെ തന്നെ ഒരു രക്ഷാകവചമാക്കുന്നു. പരസ്പരം നേരിട്ട് ഇരുവിഭാഗങ്ങളും ത്യാഗ-ക്ഷണത്തിലേക്ക്—അപകടവും സമർപ്പണവും നിറഞ്ഞ നിർണായക ഘട്ടത്തിലേക്ക്—എത്തി ചേർന്നപ്പോൾ, സന്താനത്തിന്റെയും വംശത്തിന്റെയും ജയത്തിനായി (പരമ്പരയുടെ തുടർച്ചയ്ക്കായി) ആ പുരുഷന്മാർ അവനെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 4

क्रतूयन्ति क्षितयो योग उग्राशुषाणासो मिथो अर्णसातौ । सं यद्विशोऽववृत्रन्त युध्मा आदिन्नेम इन्द्रयन्ते अभीके ॥

ഹേ ഉഗ്രനേ (മഹാബലനേ), യോഗത്തിൽ—ചേര്ച്ചയിൽ—ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ക്രതു (ഇച്ഛാശക്തി) പ്രവർത്തിയിലാക്കുന്നു; പരസ്പര ഉത്സുകമായ പരിശ്രമത്തിൽ അർണസ് (പ്രവാഹം/പൂർണ്ണത) നേടുവാൻ. യുദ്ധത്തിൽ വിശഃ (കുലങ്ങൾ/ജനസമൂഹങ്ങൾ) ഒന്നിച്ചു അടഞ്ഞുകൂടുമ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നേ, അതിസമീപത്തിൽ, അവർ ഇന്ദ്രനെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത് അവന്റെ ദിശയിൽ അമർത്തി മുന്നേറുന്നു (അവന്റെ ശക്തിയെ ഉണർത്തുന്നു).

Mantra 5

आदिद्ध नेम इन्द्रियं यजन्त आदित्पक्तिः पुरोळाशं रिरिच्यात् । आदित्सोमो वि पपृच्यादसुष्वीनादिज्जुजोष वृषभं यजध्यै ॥

അപ്പോൾ തന്നേ അടുത്തിടയിൽ അവർ ഇന്ദ്രിയം (ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തി) ലക്ഷ്യമാക്കി യജ്ഞം നടത്തുന്നു; അപ്പോൾ പക്തി പുരോഡാശം (അർപ്പണ-പിണ്ഡം) ഒരുക്കുന്നു. അപ്പോൾ സോമം മതിയായി പീഡിക്കാത്തവർക്കായി വ്യാപിക്കുന്നു; അപ്പോൾ യജ്ഞത്തിനായി വൃഷഭനായ (ഇന്ദ്രനായ) അവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

Mantra 7

य इन्द्राय सुनवत्सोममद्य पचात्पक्तीरुत भृज्जाति धानाः । प्रति मनायोरुचथानि हर्यन्तस्मिन्दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्रः ॥

ഇന്ന് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമം പീഡിക്കുന്നവനും, പക്തി പാകമായ അന്ന-ഫലങ്ങൾ വേവിക്കുകയും ധാന്യങ്ങൾ വറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനും—അവന്റെ മനസ്സിലെ ഇരട്ട ഉത്സാഹങ്ങളിലേക്കു, സ്തുതിഗീതങ്ങളുടെ പ്രതികരണമായി, ഇന്ദ്രൻ വേഗത്തിൽ എത്തുന്നു; അവനിൽ വൃഷഭസദൃശമായ ബലം, ജയകരമായ ശൗര്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 8

यदा समर्यं व्यचेदृघावा दीर्घं यदाजिमभ्यख्यदर्यः । अचिक्रदद्वृषणं पत्न्यच्छा दुरोण आ निशितं सोमसुद्भिः ॥

വേഗവാൻ ദീർഘപഥത്തിൽ സഹചാരിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, ആര്യൻ (ഉദാത്തൻ) മത്സരത്തെ നേരെ മുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ ഭാര്യയിലേക്കു വൃഷഭനെ വിളിച്ചു: ‘സോമ-പീഡകരാൽ തീക്ഷ്ണമായ് (പ്രഖരമായ്) തീർന്നവനേ, ഗൃഹത്തിലേക്കു വരിക.’

Mantra 9

भूयसा वस्नमचरत्कनीयोऽविक्रीतो अकानिषं पुनर्यन् । स भूयसा कनीयो नारिरेचीद्दीना दक्षा वि दुहन्ति प्र वाणम् ॥

കൂടുതൽ വിലയ്ക്കായി ഇളയവൻ സഞ്ചരിച്ചു; വിറ്റുപോകാതെ, ഒന്നും ലഭിക്കാതെ വീണ്ടും മടങ്ങി. കൂടുതൽ കൊടുത്താലും ഇളയവൻ സമൃദ്ധനായില്ല; ക്ഷീണിച്ച ദക്ഷതകൾ വാക്ബലത്തിന്റെ വെറും നേർത്ത അളവേ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

Mantra 10

क इमं दशभिर्ममेन्द्रं क्रीणाति धेनुभिः । यदा वृत्राणि जङ्घनदथैनं मे पुनर्ददत् ॥

പത്ത് പാലുതരുന്ന പശുക്കൾക്കു പകരം എന്റെ വേണ്ടി ഈ ഇന്ദ്രനെ ആരാണ് വാങ്ങുക? അവൻ വൃത്രങ്ങളെ—തടസ്സങ്ങളെ—സംഹരിച്ചാൽ, പിന്നെ അവനെ വീണ്ടും എനിക്ക് തിരികെ തരട്ടെ.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ഇപ്പോൾ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനേ, ഇന്ദ്രനേ, ഇപ്പോൾ ഗീതിക്കപ്പെട്ടവനേ, ജരിത്രന്‍ ലഭിക്കുന്ന ഇഷിനെ നദികളുപോലെ നീ നിറയുമാറാക്കുക. ഹരിവോ, നിനക്കായി പുതുമയുള്ള ബ്രഹ്മം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ജാഗ്രതധിയാൽ ഞങ്ങൾ രഥയോഗ്യരാകട്ടെ—എപ്പോഴും സഹചാരികളാകട്ടെ.