Sukta 24

Mantra 1

का सुष्टुतिः शवसः सूनुमिन्द्रमर्वाचीनं राधस आ ववर्तत् । ददिर्हि वीरो गृणते वसूनि स गोपतिर्निष्षिधां नो जनासः ॥

ఏ సు-స్తుతి (ఉత్తమ స్తోత్రం) శవసః సూనుం అయిన ఇంద్రుని—దానార్థం—మన వైపు తిప్పగలదు? ఎందుకంటే ఆ వీరుడు గృణతే (స్తుతించువానికి) వసూని (ధన-రత్నాలు) దానమిచ్చును; అతడు గోపతి (ప్రకాశమయ గోసంపదకు అధిపతి), హే జనులారా, మనపై నొక్కివేసే బంధనాలు/నిషేధాలను తొలగించును.

Mantra 2

स वृत्रहत्ये हव्यः स ईड्यः स सुष्टुत इन्द्रः सत्यराधाः । स यामन्ना मघवा मर्त्याय ब्रह्मण्यते सुष्वये वरिवो धात् ॥

వృత్రవధలో ఆయనే హవ్యము (ఆహుతి); ఆయనే ఆహ్వానయోగ్యుడు, ఆయనే స్తుత్యుడు—సుష్టుతుడైన ఇంద్రుడు, సత్యమైన దానశీలత కలవాడు. యాత్రామార్గంలో ఆ మఘవాన్, బ్రహ్మ (మంత్రశక్తి)ను ఆశ్రయించి, సోమాన్ని సుష్వయే (మంచిగా పిండే) మర్త్యుని వద్దకు వస్తాడు; అతనికి సంచరించుటకు విశాలమైన అవకాశం (వరివస్)ను స్థాపిస్తాడు.

Mantra 3

तमिन्नरो वि ह्वयन्ते समीके रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत त्राम् । मिथो यत्त्यागमुभयासो अग्मन्नरस्तोकस्य तनयस्य सातौ ॥

ఆయననే మనుష్యులు సమరసమీపంలో పిలుస్తారు; బలమైన యత్నశీలులు తమ దేహాలను రక్షణగా చేసుకుంటారు. పరస్పరం ఎదురెదురుగా ఉన్నప్పుడు, రెండు పక్షాలూ త్యాగ-సంకటానికి (ప్రమాద-సమర్పణ క్షణానికి) చేరినపుడు, శిశువు మరియు సంతానసిద్ధి—వంశపరంపర విజయార్థం—(ఆయనను) ఆహ్వానిస్తారు.

Mantra 4

क्रतूयन्ति क्षितयो योग उग्राशुषाणासो मिथो अर्णसातौ । सं यद्विशोऽववृत्रन्त युध्मा आदिन्नेम इन्द्रयन्ते अभीके ॥

హే ఉగ్రా (మహాబలవంతుడా), యోగంలో (సంయోగంలో) ప్రజలు తమ క్రతు (సంకల్పశక్తి)ను కార్యంలో ప్రవేశపెడతారు, పరస్పర ఉత్సాహంతో అర్ణ (ప్రవాహం/ప్లావనం) సాధనకై. యుద్ధంలో కులసమూహాలు (విశః) దగ్గరగా కుదురుకున్నప్పుడు, ఆ సమీపంలోనే వారు ఇంద్రుని వైపు మొగ్గి ఆయనను పిలిచి, ఆయన శక్తిని ముందుకు నెట్టుతారు (ప్రేరేపిస్తారు).

Mantra 5

आदिद्ध नेम इन्द्रियं यजन्त आदित्पक्तिः पुरोळाशं रिरिच्यात् । आदित्सोमो वि पपृच्यादसुष्वीनादिज्जुजोष वृषभं यजध्यै ॥

అప్పుడే సమీపంలోనే వారు ఇంద్రియ-శక్తి (ఇంద్రియం) ను యజ్ఞంలో ఆరాధిస్తారు; అప్పుడే పక్తి పురోళాశం (యజ్ఞ-పిండం/కేక్) ను సిద్ధం చేస్తుంది. అప్పుడే సోమం, (తగినంత) పిండని వారికోసం కూడా విస్తరిస్తుంది; అప్పుడే యజ్ఞార్థం వృషభుడు (ఇంద్రుడు) ను ప్రసన్నం చేయాలని యత్నిస్తుంది.

Mantra 7

य इन्द्राय सुनवत्सोममद्य पचात्पक्तीरुत भृज्जाति धानाः । प्रति मनायोरुचथानि हर्यन्तस्मिन्दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्रः ॥

ఈ రోజు ఇంద్రునికోసం సోమాన్ని పిండుతూ, పక్తి చేత పక్వమైన అన్న-రసాలను వండించి, ధాన్యాలను వేయించేవాడు ఎవడో—అతని మనస్సు యొక్క రెండు ఉత్సాహాల వైపు, స్తోత్రాలకు ప్రతిస్పందనగా, ఇంద్రుడు వేగంగా చేరుతాడు; అతనిలో వృషభసమ బలాన్ని, విజయకరమైన శుష్మం (పరాక్రమం) ను నిలుపుతాడు.

Mantra 8

यदा समर्यं व्यचेदृघावा दीर्घं यदाजिमभ्यख्यदर्यः । अचिक्रदद्वृषणं पत्न्यच्छा दुरोण आ निशितं सोमसुद्भिः ॥

వేగవంతుడు దీర్ఘ మార్గంలో సహచరుణ్ని గుర్తించినప్పుడు, ఆర్యుడు (శ్రేష్ఠుడు) ముందే ఉన్న పోరాటాన్ని చూసినప్పుడు—అతడు భార్య వైపు వృషభుడు (ఇంద్రుడు) ను పిలిచాడు: ‘సోమ-సుతులచే తీక్ష్ణం (ప్రఖరం) చేయబడినవాడా, గృహానికి రా.’

Mantra 9

भूयसा वस्नमचरत्कनीयोऽविक्रीतो अकानिषं पुनर्यन् । स भूयसा कनीयो नारिरेचीद्दीना दक्षा वि दुहन्ति प्र वाणम् ॥

ఎక్కువ ధర కోసం ఆ కనిష్ఠుడు తిరుగాడాడు; అమ్మబడక మళ్లీ తిరిగివచ్చాడు—ఖాళీ చేతులతో. ఇంకా ఎక్కువ ఇచ్చినా కనిష్ఠుడు ధనవంతుడు కాలేదు; క్షీణించిన దక్షతలు వాక్-ప్రాణం నుండి పలుచని కొలత మాత్రమే దోహనం చేస్తాయి.

Mantra 10

क इमं दशभिर्ममेन्द्रं क्रीणाति धेनुभिः । यदा वृत्राणि जङ्घनदथैनं मे पुनर्ददत् ॥

పది పాలిచ్చే ధేనువుల బదులుగా, నా కోసం ఈ ఇంద్రుణ్ని ఎవరు కొనుగోలు చేస్తారు? అతడు వృత్రాలు—అవరోధాలు—నశింపజేసిన తరువాత, అతనిని మళ్లీ నాకు తిరిగి ఇవ్వండి.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ఇప్పుడు స్తుతింపబడినవాడా, ఇంద్రా; ఇప్పుడు గానంతో కీర్తింపబడినవాడా—ప్రేరకునికి ఇష్ (సమృద్ధి)ని నదులవలె ఉప్పొంగించు. హరివో, నీకోసం నవ్య బ్రహ్మం (శక్తివంతమైన వాక్యం) చేయబడింది; జాగృత ధియా (మేల్కొన్న బుద్ధి) ద్వారా మేము రథ్య—రథయోగ్యులు—గా, సదా-సహచరులమై ఉండుదుము.