Sukta 24

Mantra 1

का सुष्टुतिः शवसः सूनुमिन्द्रमर्वाचीनं राधस आ ववर्तत् । ददिर्हि वीरो गृणते वसूनि स गोपतिर्निष्षिधां नो जनासः ॥

ಯಾವ ಸುಷ್ಟುತಿ—ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸ್ತುತಿ—ಶವಸ (ಬಲ)ದ ಸೂನು, ಇಂದ್ರನನ್ನು, ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಲಿದೆ? ಏಕೆಂದರೆ ವೀರನು ಗೃಣತೇ (ಸ್ತುತಿಗಾರ)ನಿಗೆ ವಸು—ಧನಸಂಪತ್ತು—ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಗೋಪತಿ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಗೋವುಗಳ ಅಧಿಪತಿ—ಹೇ ಜನಾಸಃ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಒತ್ತುವ ನಿಷ್ಷಿಧಾ (ತಡೆಗಳು/ಬಂಧನಗಳು)ಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

स वृत्रहत्ये हव्यः स ईड्यः स सुष्टुत इन्द्रः सत्यराधाः । स यामन्ना मघवा मर्त्याय ब्रह्मण्यते सुष्वये वरिवो धात् ॥

ವೃತ್ರಹತ್ಯೆಯ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಹವ್ಯ (ಅರ್ಪಣೆ); ಅವನೇ ಆಹ್ವಾನಾರ್ಹ, ಅವನೇ ಪೂಜ್ಯ—ಸುಸ್ತುತ ಇಂದ್ರ, ಸತ್ಯರಾಧ (ಸತ್ಯವಾದ ದಾನಶಕ್ತಿಯವನು). ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಘವಾನ್ (ದಾನವೀರ) ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೇಡುವ ಮತ್ತು ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ವಿಶಾಲವಾದ ವರಿৱಸ್—ನಿರ್ಬಾಧ ಚಲನೆಗೆ ಅವಕಾಶ—ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

तमिन्नरो वि ह्वयन्ते समीके रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत त्राम् । मिथो यत्त्यागमुभयासो अग्मन्नरस्तोकस्य तनयस्य सातौ ॥

ಸಮೀಕದಲ್ಲಿ—ಮುಖಾಮುಖಿ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ—ಮನುಷ್ಯರು ಅವನನ್ನೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ದಿಟ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನಿಗಳು ತಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನೇ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪರಸ್ಪರ ಎದುರು ನಿಂತು ಎರಡೂ ಪಾಳಯಗಳು ತ್ಯಾಗ-ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ—ಅಪಾಯ ಮತ್ತು ಶರಣಾಗತಿಯ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ—ಬಂದು ತಲುಪಿದಾಗ, ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ವಂಶದ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ (ಪರಂಪರೆಯ ನಿರಂತರತೆಗೆ) ಆ ಪುರುಷರು ಅವನನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

क्रतूयन्ति क्षितयो योग उग्राशुषाणासो मिथो अर्णसातौ । सं यद्विशोऽववृत्रन्त युध्मा आदिन्नेम इन्द्रयन्ते अभीके ॥

ಹೇ ಉಗ್ರ (ಮಹಾಬಲ), ಯೋಗದಲ್ಲಿ—ಸಂಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ—ಜನರು ತಮ್ಮ ಕ್ರತು (ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ)ವನ್ನು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾರೆ; ಪರಸ್ಪರ ಉತ್ಸುಕ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಣಸ್ (ಪ್ರವಾಹ/ಪೂರ್ಣತೆ)ದ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಶಃ (ಕುಲಗಳು/ಜನಸಮೂಹಗಳು) ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಾಗ, ಆಗಲೇ, ಅತಿಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ಅವನತ್ತ ಒತ್ತಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ (ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ).

Mantra 5

आदिद्ध नेम इन्द्रियं यजन्त आदित्पक्तिः पुरोळाशं रिरिच्यात् । आदित्सोमो वि पपृच्यादसुष्वीनादिज्जुजोष वृषभं यजध्यै ॥

ಆಗಲೇ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಅವರು ಇಂದ್ರಿಯ (ಇಂದ್ರನ ಶಕ್ತಿ)ಗೆ ಯಜ್ಞಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ಪಕ್ತಿ ಪುರೋಳಾಶ (ಅರ್ಪಣ-ಪಿಂಡ)ವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಸೋಮವು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಪೀಡಿಸದವರಿಗಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ; ಆಗ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ವೃಷಭನಾದ (ಇಂದ್ರನಾದ) ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 7

य इन्द्राय सुनवत्सोममद्य पचात्पक्तीरुत भृज्जाति धानाः । प्रति मनायोरुचथानि हर्यन्तस्मिन्दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्रः ॥

ಯಾರು ಇಂದು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಪಕ್ತಿ ಪಕ್ವವಾದ ಅನ್ನ-ಫಲಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಭರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಎರಡು ಉತ್ಸಾಹಗಳ ಕಡೆಗೆ, ಸ್ತುತಿಗಳ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಇಂದ್ರನು ವೇಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಅವನೊಳಗೆ ವೃಷಭಸಮಾನ ಬಲ, ಜಯಶೀಲ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

यदा समर्यं व्यचेदृघावा दीर्घं यदाजिमभ्यख्यदर्यः । अचिक्रदद्वृषणं पत्न्यच्छा दुरोण आ निशितं सोमसुद्भिः ॥

ವೇಗವಂತನು ದೀರ್ಘ ಪಥದಲ್ಲಿ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಆರ್ಯನು (ಉದಾತ್ತನು) ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎದುರು ಕಂಡಾಗ, ಅವನು ಪತ್ನಿಯ ಕಡೆಗೆ ವೃಷಭನನ್ನು ಕೂಗಿದನು: ‘ಸೋಮ-ಪೀಡಕರಿಂದ ತೀಕ್ಷ್ಣ (ಪ್ರಖರ)ಗೊಂಡು, ಗೃಹದ ಕಡೆಗೆ ಬಾ.’

Mantra 9

भूयसा वस्नमचरत्कनीयोऽविक्रीतो अकानिषं पुनर्यन् । स भूयसा कनीयो नारिरेचीद्दीना दक्षा वि दुहन्ति प्र वाणम् ॥

ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಗೆ ಕಿರಿಯನು ಅಲೆದಾಡಿದನು; ಮಾರಾಟವಾಗದೆ, ಏನೂ ಪಡೆಯದೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಹೆಚ್ಚು ಕೊಟ್ಟರೂ ಕಿರಿಯನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಲಿಲ್ಲ; ಕ್ಷೀಣವಾದ ದಕ್ಷತೆಗಳು ವಾಣಿ-ಬಲದ ಕೇವಲ ತೆಳ್ಳನೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನೇ ದೋಹಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 10

क इमं दशभिर्ममेन्द्रं क्रीणाति धेनुभिः । यदा वृत्राणि जङ्घनदथैनं मे पुनर्ददत् ॥

ಹತ್ತು ಹಾಲುಕೊಡುವ ಹಸುಗಳಿಂದ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಈ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಯಾರು ಖರೀದಿಸುವರು? ಅವನು ವೃತ್ರಗಳನ್ನು—ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು—ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲಿ.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ಈಗ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೇ, ಇಂದ್ರನೇ, ಈಗ ಗಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೇ, ಜರಿತ್ರನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಇಷನ್ನು ನದಿಗಳಂತೆ ಉಬ್ಬಿಸು. ಹರಿವೋ, ನಿನಗಾಗಿ ಹೊಸ ಬ್ರಹ್ಮ ರಚಿತವಾಗಿದೆ; ಜಾಗೃತ ಧಿಯೆಯಿಂದ ನಾವು ರಥಯೋಗ್ಯರಾಗೋಣ—ಸದಾ ಸಹಚರರಾಗಿರೋಣ.