Sukta 24

Mantra 1

का सुष्टुतिः शवसः सूनुमिन्द्रमर्वाचीनं राधस आ ववर्तत् । ददिर्हि वीरो गृणते वसूनि स गोपतिर्निष्षिधां नो जनासः ॥

எந்த சு-ஸ்துதி (மிகச் சிறந்த புகழ்ச்சி) வலிமையின் புதல்வன் இந்திரனை—அருள்தானத்திற்காக—நம்மை நோக்கித் திருப்பும்? ஏனெனில் அந்த வீரன் பாடுபவனுக்கு வசுக்கள் (செல்வ-ரத்தினங்கள்) அளிக்கிறான்; அவன் கோபதி (பிரகாசமான கோமந்தைகளின் அதிபதி), ஓ மக்களே, நம்மை அழுத்தும் கட்டுப்பாடுகள்/தடைகளை அகற்றுகிறான்.

Mantra 2

स वृत्रहत्ये हव्यः स ईड्यः स सुष्टुत इन्द्रः सत्यराधाः । स यामन्ना मघवा मर्त्याय ब्रह्मण्यते सुष्वये वरिवो धात् ॥

வ்ருத்ர-வதத்தில் அவரே ஹவ்யம் (ஆஹுதி); அவரே அழைக்கத்தக்கவர், அவரே போற்றத்தக்கவர்—நன்றாகப் புகழப்பட்ட இந்திரன், உண்மையான அருள்திறன் உடையவன். பயணப் பாதையில் அந்த மகவான், பிரஹ்ம (மந்திர-சக்தி) நாடி, சோமத்தை சுஷ்வயே (நன்றாகப் பிழிந்து) அர்ப்பணிப்பவனான மானிடனிடம் வருகிறான்; அவனுக்குச் சஞ்சரிக்க விரிந்த இடவசதி (வரிவஸ்) அளிக்கிறான்.

Mantra 3

तमिन्नरो वि ह्वयन्ते समीके रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत त्राम् । मिथो यत्त्यागमुभयासो अग्मन्नरस्तोकस्य तनयस्य सातौ ॥

அவரையே மனிதர் மோதல்-நேரில் அழைக்கின்றனர்; வலிமைமிக்க முயல்வோர் தங்கள் உடலைக் காவலாக ஆக்குகின்றனர். ஒருவரை ஒருவர் எதிர்நோக்கி இரு தரப்பும் தியாக-நெருக்கடிக்கண் (ஆபத்து-சரணின் தருணம்) வந்தபோது, குழந்தையும் சந்ததியும் பெறும் வெற்றிக்காக—வம்சத் தொடர்ச்சியின் சாதனைக்காக—(அவரை) வேண்டுகின்றனர்.

Mantra 4

क्रतूयन्ति क्षितयो योग उग्राशुषाणासो मिथो अर्णसातौ । सं यद्विशोऽववृत्रन्त युध्मा आदिन्नेम इन्द्रयन्ते अभीके ॥

ஓ உக்ரா (மிகு வல்லவன்), யோகத்தில் (இணைவில்) மக்கள் தங்கள் க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி)யைச் செயலில் செலுத்துகின்றனர்; பரஸ்பர முயற்சியுடன் அர்ண (பெருக்குப் பிரவாகம்/பிளாவனம்) பெறுவதற்காக. போரில் குலங்கள் (விஶः) நெருங்கி ஒன்றுகூடும்போது, அந்த நெருக்கத்திலேயே அவர்கள் இந்திரனை நோக்கி அழைத்து, அவனைத் தள்ளி முன்னேற்றுகின்றனர் (அவனின் சக்தியைத் தூண்டுகின்றனர்).

Mantra 5

आदिद्ध नेम इन्द्रियं यजन्त आदित्पक्तिः पुरोळाशं रिरिच्यात् । आदित्सोमो वि पपृच्यादसुष्वीनादिज्जुजोष वृषभं यजध्यै ॥

அப்பொழுதே அருகிலேயே அவர்கள் இந்திரிய-சக்தி (இந்த்ரியம்) யை யாகத்தில் வழிபடுகின்றனர்; அப்பொழுதே பக்தி புரோளாசம் (யாக-அப்பம்) ஐத் தயாராக்குகிறாள். அப்பொழுதே சோமம், (போதிய) பிழியாதவர்களுக்காகவும் விரிந்து நிறைகிறது; அப்பொழுதே யாகத்திற்காக வृषபன் (இந்திரன்) ஐ மகிழ்விக்க முயல்கிறது.

Mantra 7

य इन्द्राय सुनवत्सोममद्य पचात्पक्तीरुत भृज्जाति धानाः । प्रति मनायोरुचथानि हर्यन्तस्मिन्दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्रः ॥

இன்று இந்திரனுக்காக சோமத்தைப் பிழிந்து, பக்தியால் பக்குவமான அன்ன-ரசங்களைச் சமைத்து, தானியங்களை வறுப்பவன் யாரோ—அவனுடைய மனத்தின் இரு உற்சாகங்களின் பக்கம், பாடல்களின் பதிலாக, இந்திரன் விரைந்து வருகிறான்; அவனுள் வृषபன் போன்ற வலிமையையும் வெற்றியளிக்கும் சுஷ்மம் (பராக்கிரமம்) ஐயும் நிறுவுகிறான்.

Mantra 8

यदा समर्यं व्यचेदृघावा दीर्घं यदाजिमभ्यख्यदर्यः । अचिक्रदद्वृषणं पत्न्यच्छा दुरोण आ निशितं सोमसुद्भिः ॥

வேகமுடையவன் நீண்ட பாதையில் தோழனை அறிந்தபோது, ஆர்யன் (உயர்ந்தவன்) நேரே முன் நிற்கும் போர்ப்போட்டியை கண்டபோது—அவன் மனைவியின் பக்கம் வृषபன் (இந்திரன்) ஐக் கூவி அழைத்தான்: ‘சோம-சுதர்களால் கூர்மையாக்கப்பட்டவனே, இல்லத்திற்குள் வா.’

Mantra 9

भूयसा वस्नमचरत्कनीयोऽविक्रीतो अकानिषं पुनर्यन् । स भूयसा कनीयो नारिरेचीद्दीना दक्षा वि दुहन्ति प्र वाणम् ॥

அதிக விலைக்காக அந்த இளையவன் அலைந்தான்; விற்கப்படாமல் மீண்டும் திரும்பினான்—வெறுங்கையாய். மேலும் கொடுத்தாலும் அந்த இளையவன் செல்வமடைந்தான் இல்லை; சுருங்கிய திறன்கள் வாக்-பிராணத்தின் மெலிந்த அளவையே பிழிந்து எடுக்கின்றன.

Mantra 10

क इमं दशभिर्ममेन्द्रं क्रीणाति धेनुभिः । यदा वृत्राणि जङ्घनदथैनं मे पुनर्ददत् ॥

பத்து பால் தரும் பசுக்களின் மாற்றாக, எனக்காக இந்த இந்திரனை யார் வாங்குவார்? அவன் வ்ருத்ரங்கள்—தடைகள்—அனைத்தையும் நசித்த பின், அவனை மீண்டும் எனக்கே திருப்பித் தாருங்கள்.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

இப்போது புகழப்பட்டவனே, இந்திரா; இப்போது பாடலால் போற்றப்பட்டவனே—தூண்டுபவனுக்கான இஷ் (வளத்தை) நதிகள் போலப் பெருக்குவாயாக. ஹரிவோ, உனக்காகப் புதிய பிரஹ்மம் (வல்ல சொல்) இயற்றப்பட்டது; விழித்த தியா (உணர்ந்த சிந்தனை) மூலம் நாம் ரத்ய—ரதத்திற்குத் தகுதியானோர்—ஆகி, எப்போதும் உடனிருப்போராக இருப்போமாக.