Sukta 7

Mantra 1

श्रेष्ठं यविष्ठ भारताग्ने द्युमन्तमा भर । वसो पुरुस्पृहं रयिम् ॥

ഹേ ഭാരതരുടെ അഗ്നേ! ഹേ യവിഷ്ഠ, ഹേ ശ്രേഷ്ഠ! ഞങ്ങളിലേക്കു ദ്യുമന്ത—തേജസ്സുള്ള—സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരിക; ഹേ വസു! പലർക്കും അത്യന്തം ആഗ്രഹ്യമായ റയി (സമൃദ്ധി) കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 2

मा नो अरातिरीशत देवस्य मर्त्यस्य च । पर्षि तस्या उत द्विषः ॥

ദേവനിൽ നിന്നായാലും മർത്ത്യനിൽ നിന്നായാലും—അരാതി (വൈരം/അഭാവജന്യ അധിനിവേശം) ഞങ്ങളെ അധീനപ്പെടുത്തരുത്. നീ ഞങ്ങളെ അതിൽ നിന്ന് കടത്തിവിടുക; ദ്വിഷഃ—ദ്വേഷിക്കുന്നവരിൽ നിന്നുമെല്ലാം—കൂടി കടത്തിവിടുക.

Mantra 3

विश्वा उत त्वया वयं धारा उदन्या इव । अति गाहेमहि द्विषः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിനക്കൊപ്പമാകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ എല്ലാ ദ്വേഷികളായ ശത്രുബലങ്ങളെയും അതിക്രമിച്ചു കടക്കും; ജീവജലധാരകൾ തടസ്സമായ കരകളെ മറികടന്ന് ഒഴുകുന്നതുപോലെ.

Mantra 4

शुचिः पावक वन्द्योऽग्ने बृहद्वि रोचसे । त्वं घृतेभिराहुतः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ശുചിയും പാവകനും വന്ദ്യനും ആകുന്നു; ബൃഹത്തിൽ നീ മഹത്തായി പ്രകാശിക്കുന്നു. ഘൃതത്താൽ നീ ആഹുതനാകുന്നു—അന്തരത്തിൽ അർപ്പിതമായ തേജോമയ സാരത്താൽ നീ ജ്വലിച്ചു വർദ്ധിക്കുന്നു.

Mantra 5

त्वं नो असि भारताग्ने वशाभिरुक्षभिः । अष्टापदीभिराहुतः ॥

ഹേ ഭാരതരുടെ അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളുടേതാകുന്നു; വശാ എന്ന സമർപ്പക ശക്തികളാലും ഉക്ഷഭി എന്ന ബലവത്തായ ഊർജങ്ങളാലും നീ ആഹുതനാകുന്നു—ആഹുതിയെ മുന്നോട്ട് വഹിക്കുന്ന അഷ്ടാപദി, ബഹുപദീയ ഛന്ദസ്സുകളാൽ.

Mantra 6

द्र्वन्नः सर्पिरासुतिः प्रत्नो होता वरेण्यः । सहसस्पुत्रो अद्भुतः ॥

ഞങ്ങളുടെ ആഹുതിയോടൊപ്പം ഓടിവന്ന്, ഘൃത-സാരത്തിൽ പിഷിതനായ; പ്രാചീനനും വരേണ്യനുമായ ഹോതൃ—അഗ്നി—സഹസ് (ബലം) എന്നതിന്റെയദ്ഭുത പുത്രൻ, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ആവാഹന-കർമ്മം ഏറ്റെടുക്കുന്നു.