Sukta 18

Mantra 1

परं मृत्यो अनु परेहि पन्थां यस्ते स्व इतरो देवयानात् । चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीमि मा नः प्रजां रीरिषो मोत वीरान् ॥

ഹേ മരണമേ, വളരെ ദൂരേ—പരം—പോകുക; ദേവയാന (ദേവമാർഗം) അല്ലാത്ത, നിനക്കേതായ ആ പഥത്തിലൂടെ മുന്നേറുക. കാണുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും ആയ നിന്നോടു ഞാൻ പറയുന്നു: നമ്മുടെ പ്രജയെ ഹാനിക്കരുത്; നമ്മുടെ വീരാൻ—വീരശക്തികളെ—തൊടരുത്.

Mantra 2

मृत्योः पदं योपयन्तो यदैत द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः । आप्यायमानाः प्रजया धनेन शुद्धाः पूता भवत यज्ञियासः ॥

മൃത്യുവിന്റെ പാദചിഹ്നം മറച്ചുവെച്ച്, അതിനെ അതിക്രമിച്ച ശേഷം, ദീർഘായുസ്സും കൂടുതൽ അഗ്രഗാമിയായ ഗതിയും ധരിച്ചു—പ്രജയാലും ധനത്താലും—പോഷിതരായി പൂർണ്ണതയിലേക്കു വളരുവിൻ. ഹേ യജ്ഞിയരേ, ശുദ്ധരും പവിത്രരും ആകുവിൻ.

Mantra 3

इमे जीवा वि मृतैराववृत्रन्नभूद्भद्रा देवहूतिर्नो अद्य । प्राञ्चो अगाम नृतये हसाय द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ॥

ഈ ജീവന്മാർ മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് മാറി തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇന്ന് ദേവന്മാരിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ ഹൂതി ശുഭമായി. നാം മുന്നോട്ടു പോകുന്നു—നൃത്തത്തിലേക്കും ഹർഷത്തിലേക്കും—ദീർഘായുസ്സും കൂടുതൽ അഗ്രഗാമിയായ ഗതിയും ധരിച്ചു.

Mantra 4

इमं जीवेभ्यः परिधिं दधामि मैषां नु गादपरो अर्थमेतम् । शतं जीवन्तु शरदः पुरूचीरन्तर्मृत्युं दधतां पर्वतेन ॥

ജീവന്മാർക്കായി ഞാൻ ഈ പരിധിവൃത്തം സ്ഥാപിക്കുന്നു; ആരും ഈ പരിധി കടന്ന് ആ പരത്തെയുള്ള ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് (മൃതരുടെ പാതയിലേക്ക്) പോകാതിരിക്കട്ടെ. അവർ അനേകവും പൂർണ്ണവുമായ നൂറു ശരത്തുകൾ ജീവിക്കട്ടെ; പർവ്വതംപോലെ അടച്ചു മരണത്തെ അകത്തു തന്നെ വെക്കട്ടെ.

Mantra 5

यथाहान्यनुपूर्वं भवन्ति यथ ऋतव ऋतुभिर्यन्ति साधु । यथा न पूर्वमपरो जहात्येवा धातरायूंषि कल्पयैषाम् ॥

ദിവസങ്ങൾ യഥാക്രമം പിന്തുടർന്ന് വരുന്നതുപോലെ, ഋതുക്കൾ ഋതുക്കളോടൊപ്പം ശരിയായി നീങ്ങുന്നതുപോലെ, പിന്നിലുള്ളത് മുൻപിലുള്ളതിനെ ഉപേക്ഷിക്കാത്തതുപോലെ—ഹേ ധാതൃ (വിധാതാവ്/സൃഷ്ടികർത്താവ്), ഇവരുടെ ആയുസ്സിന്റെ പാതകൾ ക്രമബദ്ധമായ തുടർച്ചയായി നീ ക്രമീകരിക്കണമേ.

Mantra 6

आ रोहतायुर्जरसं वृणाना अनुपूर्वं यतमाना यति ष्ठ । इह त्वष्टा सुजनिमा सजोषा दीर्घमायुः करति जीवसे वः ॥

ആയുസ്സിനെയും അതിന്റെ പാകമായ ജരയെയും തിരഞ്ഞെടുത്ത് എഴുന്നേൽക്കുവിൻ; യഥാക്രമം പരിശ്രമിച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി നിലകൊള്ളുവിൻ. ഇവിടെ ത്വഷ്ടൃ, സുജനിമാ (സുസന്താന-ശക്തി)യോടെ, ഏകമനസ്സോടെ, നിങ്ങളെ ജീവിക്കാൻ ദീർഘായുസ്സ് നൽകട്ടെ.

Mantra 7

इमा नारीरविधवाः सुपत्नीराञ्जनेन सर्पिषा सं विशन्तु । अनश्रवोऽनमीवाः सुरत्ना आ रोहन्तु जनयो योनिमग्रे ॥

ഈ സ്ത്രീകൾ—അവിധവകൾ, സുപത്നികൾ (ശുഭസംഗമമുള്ളവർ)—അഞ്ജനവും സർപിഷാ (ഘൃത-സമൃദ്ധി)യും കൊണ്ടു അഭിഷിക്തരായി, ഒരുമിച്ച് പ്രവേശിക്കട്ടെ. ദുഷ്പ്രശസ്തിയില്ലാതെ, രോഗമില്ലാതെ, സുരത്നാ (സത്യനിധിയുള്ളവർ) ആയി, മാതാക്കൾ ആദ്യം യോനി (സൃഷ്ടി-ആസനം) കയറട്ടെ—ജീവിതത്തിന്റെ മുൻധാരയിലേക്കു മടങ്ങുവാൻ.

Mantra 8

उदीर्ष्व नार्यभि जीवलोकं गतासुमेतमुप शेष एहि । हस्तग्राभस्य दिधिषोस्तवेदं पत्युर्जनित्वमभि सं बभूथ ॥

ഹേ നാരീ, എഴുന്നേൽക്കുക; ജീവലോകത്തേക്കു നീങ്ങുക. പ്രാണം വിട്ടുപോയവനെ, നിന്റെ സമീപത്തു കിടക്കുന്നവനെ വിട്ട്—ഇവിടെ വരിക. ഹസ്തഗ്രാഹം (കൈപിടിത്തവിധി) കൊണ്ടും ഗൃഹസ്ഥത്വം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള ഇച്ഛ കൊണ്ടും—നീ വീണ്ടും പൂർണ്ണമായി ഭാര്യത്വത്തിന്റെ നിലയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 9

धनुर्हस्तादाददानो मृतस्यास्मे क्षत्राय वर्चसे बलाय । अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वाः स्पृधो अभिमातीर्जयेम ॥

മൃതന്റെ കൈയിൽ നിന്നു ധനുസ്സു എടുത്തുകൊണ്ട്—ഞങ്ങളുടെ ക്ഷത്രത്വത്തിനായി, തേജസ്സിനായി, ബലത്തിനായി—നീ ഇവിടെ തന്നേ നിലകൊള്ളുക. ഇവിടെ തന്നേ ഞങ്ങൾ, സുവീരന്മാരാൽ (വീരപുത്രന്മാർ/വീരാത്മാക്കൾ) സമൃദ്ധരായി, എല്ലാ സ്പൃധകളെയും എല്ലാ അഭിമാതികളെയും (ആക്രമക വൈരശക്തികളെ) ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 10

उप सर्प मातरं भूमिमेतामुरुव्यचसं पृथिवीं सुशेवाम् । ऊर्णम्रदा युवतिर्दक्षिणावत एषा त्वा पातु निॠतेरुपस्थात् ॥

ഈ മാതൃഭൂമിയോടു ചേർന്നു നീങ്ങുക; വിശാലമായി വ്യാപിക്കുന്ന, വിശാലമായ, സുസേവയും കരുണയും ഉള്ളവൾ. ഊനുപോലെ മൃദുവായ ഈ യുവതി, ദക്ഷിണാവതി (ദക്ഷിണാ-ശക്തിയിൽ സമൃദ്ധ); നിരൃതിയുടെ ഉപസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന്—വിഘടനത്തിന്റെ ലോകത്തിൽ നിന്ന്—അവൾ നിന്നെ കാക്കട്ടെ.

Mantra 11

उच्छ्वञ्चस्व पृथिवि मा नि बाधथाः सूपायनास्मै भव सूपवञ्चना । माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥

ഹേ പൃഥ്വീ, നീ ഉയർന്ന് എഴുന്നേൽക്കുക; അവനെ അമർത്തി പീഡിപ്പിക്കരുത്. അവനു സമീപിക്കുവാൻ എളുപ്പമായവളായി, മൃദുവായി വഴങ്ങുന്നവളായി ഇരിക്ക. അമ്മ തന്റെ മകനെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റംകൊണ്ട് പൊതിയുന്നതുപോലെ, ഹേ ഭൂമിയേ, അവനെ പൊതിയുക.

Mantra 12

उच्छ्वञ्चमाना पृथिवी सु तिष्ठतु सहस्रं मित उप हि श्रयन्ताम् । ते गृहासो घृतश्चुतो भवन्तु विश्वाहास्मै शरणाः सन्त्वत्र ॥

ഉയർന്ന് എഴുന്നേൽക്കുന്ന പൃഥ്വീ ദൃഢമായി, സുസ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളട്ടെ. ആയിരം അളന്ന ആധാരങ്ങൾ സമീപിച്ച് അവനിൽ ചാരട്ടെ. ഈ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഘൃതധാരകളായി—പോഷകവും ദീപ്തവുമായതായി—ആകട്ടെ; ഇവിടെ എല്ലാകാലവും അവനു ശരണങ്ങളാകട്ടെ.

Mantra 13

उत्ते स्तभ्नामि पृथिवीं त्वत्परीमं लोगं निदधन्मो अहं रिषम् । एतां स्थूणां पितरो धारयन्तु तेऽत्रा यमः सादना ते मिनोतु ॥

ഞാൻ നിന്റെ ചുറ്റും പൃഥ്വിയെ മേലോട്ടു താങ്ങി നിർത്തുന്നു; ഈ ലോകക്രമം സ്ഥാപിക്കുന്നു—എനിക്കു ഹാനി വരരുത്. പിതൃകൾ ഈ തൂണിനെ ധരിക്കട്ടെ; ഇവിടെ യമൻ നിനക്കായി ഒരു ആസനം, സ്ഥിരവാസം പണിയട്ടെ.

Mantra 14

प्रतीचीने मामहनीष्वाः पर्णमिवा दधुः । प्रतीचीं जग्रभा वाचमश्वं रशनया यथा ॥

പ്രതീചീന ദിനങ്ങളിൽ അവർ എന്നെ വീണ്ടും പിന്നോട്ടു സ്ഥാപിച്ചു—ഇല വെച്ചിടുന്നതുപോലെ. ഞാൻ വാചിനെ വീണ്ടും പിടിച്ചു, രശനയാൽ കുതിരയെ പിടിക്കുന്നതുപോലെ.