Sukta 18

Mantra 1

परं मृत्यो अनु परेहि पन्थां यस्ते स्व इतरो देवयानात् । चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीमि मा नः प्रजां रीरिषो मोत वीरान् ॥

ఓ మృత్యూ, చాలా దూరంగా వెళ్లి; దేవయాన (దేవుల వైపు వెళ్లే మార్గం) కంటే భిన్నమైన, నీకు స్వంతమైన ఆ మార్గంలో ముందుకు పో. చూసి వినగల నిన్ను ఉద్దేశించి నేను చెబుతున్నాను: మా ప్రజాం—సంతతి/ఉద్భవం—ను రీరిషః, హానిచేయకు; మా వీరాన్—వీరశక్తి—ను తాకవద్దు.

Mantra 2

मृत्योः पदं योपयन्तो यदैत द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः । आप्यायमानाः प्रजया धनेन शुद्धाः पूता भवत यज्ञियासः ॥

మృత్యువు యొక్క పాదచిహ్నాన్ని దాచుతూ, దానిని దాటి వెళ్లినప్పుడు, దీర్ఘాయువును మరియు మరింత అగ్రగామి గమనాన్ని ధరించండి. ప్రజయా ధనేన—ఆత్మసమృద్ధితో—పరిపుష్టులవండి. హే యజ్ఞియులారా, శుద్ధులై పూతులై మరింత నిర్మలులవండి.

Mantra 3

इमे जीवा वि मृतैराववृत्रन्नभूद्भद्रा देवहूतिर्नो अद्य । प्राञ्चो अगाम नृतये हसाय द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ॥

ఈ జీవులు మృతుల నుండి విడివడి తొలగిపోయారు; నేడు మా దేవహూతి (దేవులను పిలుపు) శుభమైంది. మేము ముందుకు సాగుతున్నాము—నృత్యానికీ హర్షానికీ—దీర్ఘాయువును, మరింత అగ్రగామి గమనాన్ని ధరించి.

Mantra 4

इमं जीवेभ्यः परिधिं दधामि मैषां नु गादपरो अर्थमेतम् । शतं जीवन्तु शरदः पुरूचीरन्तर्मृत्युं दधतां पर्वतेन ॥

జీవుల కొరకు ఈ పరిధి-సీమను నేను స్థాపిస్తున్నాను; వీరిలో ఎవ్వరూ ఈ హద్దును దాటి ఆ పరమైన లక్ష్యం (మృతలోకం) వైపు పోకూడదు. వారు వంద శరదులు, అనేకముగా సంపూర్ణముగా, జీవించుగాక; మృత్యువును లోపలే నిలిపి బంధించుగాక—పర్వతం మూసినట్లుగా.

Mantra 5

यथाहान्यनुपूर्वं भवन्ति यथ ऋतव ऋतुभिर्यन्ति साधु । यथा न पूर्वमपरो जहात्येवा धातरायूंषि कल्पयैषाम् ॥

దినాలు యథాక్రమంగా వరుసగా వచ్చునట్లు, ఋతువులు ఋతువులతో సక్రమంగా సాగునట్లు, తరువాతది ముందటిదాన్ని విడువనట్లు—అదేవిధంగా, హే ధాతా (విధాతా), వీరి ఆయుష్య-మార్గాలను క్రమబద్ధమైన నిరంతరతలో ఏర్పాటు చేయుము.

Mantra 6

आ रोहतायुर्जरसं वृणाना अनुपूर्वं यतमाना यति ष्ठ । इह त्वष्टा सुजनिमा सजोषा दीर्घमायुः करति जीवसे वः ॥

లేచి నిలువండి—ఆయుష్యాన్ని, పరిపక్వ జరాన్ని ఎంచుకొని; క్రమంగా యత్నిస్తూ ముందుకు సాగి స్థిరంగా నిలువండి. ఇక్కడ త్వష్టా, సుజనిమా (సత్ప్రజనన శక్తి)తో, ఏకమనస్కులై, మీ జీవనార్థం దీర్ఘాయువును కలుగజేయుగాక.

Mantra 7

इमा नारीरविधवाः सुपत्नीराञ्जनेन सर्पिषा सं विशन्तु । अनश्रवोऽनमीवाः सुरत्ना आ रोहन्तु जनयो योनिमग्रे ॥

ఈ స్త్రీలు అవిధవలు, సుపత్నులు—అంజనం మరియు సర్పిష్ (ఘృతం)తో అభ్యంజితులై—కలసి ప్రవేశించుగాక. అపవాదరహితులు, రోగరహితులు, సత్యరత్నసంపన్నులు—ఈ జననులు ముందుగా యోని (సృజనాసనం)పై आरोహించి, జీవన ప్రవాహం వైపు తిరిగి సాగుగాక.

Mantra 8

उदीर्ष्व नार्यभि जीवलोकं गतासुमेतमुप शेष एहि । हस्तग्राभस्य दिधिषोस्तवेदं पत्युर्जनित्वमभि सं बभूथ ॥

ఓ నారీ, లేచి నిలువు; జీవలోకమునకు రా. ప్రాణము విడిచినవాడు, నీ సమీపమున పడియున్నవాడు—అతనిని విడిచి ఇక్కడికి రా. ఇది నీకోసమే: హస్తగ్రహణముచే, గృహస్థాపన సంకల్పముచే, నీవు మరల సంపూర్ణంగా పత్నీత్వస్థితిలో ప్రవేశించితివి.

Mantra 9

धनुर्हस्तादाददानो मृतस्यास्मे क्षत्राय वर्चसे बलाय । अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वाः स्पृधो अभिमातीर्जयेम ॥

మృతుని చేతి నుండి ధనుస్సును తీసుకొని—మా క్షత్రత్వమునకు, తేజస్సుకు, బలమునకు—నీవు ఇక్కడే నిలిచియుండు. ఇక్కడే మేము, సు-వీరులమై (వీరసంపదతో), సమస్త స్పృధలను, సమస్త అభిమాతులను (దాడిచేసే వైరిశక్తులను) జయించుదుము గాక.

Mantra 10

उप सर्प मातरं भूमिमेतामुरुव्यचसं पृथिवीं सुशेवाम् । ऊर्णम्रदा युवतिर्दक्षिणावत एषा त्वा पातु निॠतेरुपस्थात् ॥

ఈ మాతృభూమి సమీపమునకు సరిచేరి పోవుము—విస్తారంగా వ్యాపించినది, విశాలమైన పృథివి, సు-శేవా (కృపామయి, శుభకారిణి). ఉన్నిలా మృదువైన ఈ యువతి, దక్షిణావత్ (దక్షిణా-సంపన్న, శుభదానశక్తియుత); నిరృతియొక్క ఉపస్థానమునుండి, వినాశలోకమునుండి, ఆమె నిన్ను కాపాడుగాక.

Mantra 11

उच्छ्वञ्चस्व पृथिवि मा नि बाधथाः सूपायनास्मै भव सूपवञ्चना । माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥

ఓ పృథివీ, నీవు పైకి లేచెను; అతనిని క్రిందికి నొక్కవద్దు. అతనికి సులభంగా చేరదగినదానివై, మృదువుగా స్థానం ఇచ్చేదానివై ఉండు. తల్లి తన కుమారుని వస్త్రపు అంచుతో కప్పినట్లు, ఓ భూమీ, అతనిని చుట్టి కప్పుము.

Mantra 12

उच्छ्वञ्चमाना पृथिवी सु तिष्ठतु सहस्रं मित उप हि श्रयन्ताम् । ते गृहासो घृतश्चुतो भवन्तु विश्वाहास्मै शरणाः सन्त्वत्र ॥

తన శక్తితో పైకి లేచుచున్న పృథివీ దృఢంగా, సుస్థిరంగా నిలుచునుగాక. కొలిచిన సహస్ర ఆధారాలు సమీపించి అతనిపై ఆనుకొని తాళుగాక. ఈ గృహాలు ఘృతధారలుగా స్రవించి—పోషకమై, దీప్తిమంతమై—ఉండుగాక; ఇక్కడ ప్రతి వేళ అతనికి శరణ్యాలుగా నిలవుగాక.

Mantra 13

उत्ते स्तभ्नामि पृथिवीं त्वत्परीमं लोगं निदधन्मो अहं रिषम् । एतां स्थूणां पितरो धारयन्तु तेऽत्रा यमः सादना ते मिनोतु ॥

నీ చుట్టూ పృథివిని నేను పైకి తాళించి స్థిరపరుస్తున్నాను; ఈ లోక-వ్యవస్థను స్థాపించుచు—నాకు హాని కలుగకుండుగాక. పితరులు ఈ స్థూణాన్ని ధారించుగాక; ఇక్కడే యముడు నీకు ఆసనం, స్థిర నివాసాన్ని నిర్మించుగాక.

Mantra 14

प्रतीचीने मामहनीष्वाः पर्णमिवा दधुः । प्रतीचीं जग्रभा वाचमश्वं रशनया यथा ॥

తిరిగి వచ్చే దినాలలో వారు నన్ను మళ్లీ వెనుకకు స్థాపించారు—ఆకు ఒకటి పరచినట్లుగా. నేను వాక్కును మళ్లీ పట్టుకున్నాను—రశన (లగాం)తో అశ్వాన్ని పట్టుకున్నట్లుగా.