Sukta 45

Mantra 1

त्वमग्ने वसूँरिह रुद्राँ आदित्याँ उत । यजा स्वध्वरं जनं मनुजातं घृतप्रुषम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ഇവിടെ വസുക്കളെയും രുദ്രന്മാരെയും ആദിത്യന്മാരെയും കൂടി കൊണ്ടുവരിക; യജ്ഞകർമ്മം നിർവഹിക്ക. മനുജനിതമായ, സുസംവിധിതമായ മനുഷ്യസമൂഹത്തിനായി—ഘൃതത്തിന്റെ ശുദ്ധ തുള്ളികളാൽ സിഞ്ചിതമായ—സ്വധ്വര യജ്ഞത്തിൽ ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്ക; അകത്തെ വിധി നേരായ പാതയാകട്ടെ.

Mantra 2

श्रुष्टीवानो हि दाशुषे देवा अग्ने विचेतसः । तान्रोहिदश्व गिर्वणस्त्रयस्त्रिंशतमा वह ॥

ഹേ അഗ്നേ, ദാനം ചെയ്യുന്നവനുവേണ്ടി ദേവന്മാർ ശ്രവിക്കാൻ ഉത്സുകരാണ്; അവർ വിവേചനചേതനയുടെ ശക്തികളാണ്. ഹേ ഗീർവണ, രോഹിദശ്വ (ചുവന്ന കുതിരകളുള്ളവനേ), അവരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക—ത്രി-ഏകാദശ, മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാരെ നമ്മുടെ യജ്ഞക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് വഹിക്ക.

Mantra 3

प्रियमेधवदत्रिवज्जातवेदो विरूपवत् । अङ्गिरस्वन्महिव्रत प्रस्कण्वस्य श्रुधी हवम् ॥

ഹേ ജാതവേദസ്, നീ പ്രിയമേധനെ കേട്ടതുപോലെ, അത്രിയെ കേട്ടതുപോലെ, വിരൂപനെ കേട്ടതുപോലെ, അങ്കിരസുകളെ കേട്ടതുപോലെ—ഹേ മഹിവ്രത, ഇപ്പൊഴും പ്രസ്കണ്വന്റെ ഹവൻ-ആഹ്വാനം കേൾക്കുക; സമ്മതത്തിന്റെ ജ്വാലയാൽ അതിന് മറുപടി നൽകുക.

Mantra 4

महिकेरव ऊतये प्रियमेधा अहूषत । राजन्तमध्वराणामग्निं शुक्रेण शोचिषा ॥

മഹാശബ്ദമുള്ള പ്രിയമേധർ സഹായത്തിനായി അവനെ ആഹ്വാനിച്ചു—അധ്വരങ്ങളുടെ (യജ്ഞങ്ങളുടെ) രാജാവായ അഗ്നിയെ, ശുദ്ധവും ദീപ്തവുമായ ജ്വാലകൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നവനെ. ആ അധിപതി അഗ്നി നമ്മുടെ അന്തർ അധ്വരത്തെ ഭരിക്കട്ടെ; അതിനെ ദീപ്തപരിപൂർണ്ണതയിലേക്കു നയിക്കട്ടെ.

Mantra 5

घृताहवन सन्त्येमा उ षु श्रुधी गिरः । याभिः कण्वस्य सूनवो हवन्तेऽवसे त्वा ॥

ഹേ ഘൃതാഹവനേ (ഘൃതത്തോടെ ആഹുതി സ്വീകരിക്കുന്നവനേ), ഈ വചനങ്ങൾ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട്—ഇപ്പോൾ തന്നെ നന്നായി കേൾക്കുക. ഈ സ്തുതികളാൽ കണ്വന്റെ പുത്രന്മാർ സഹായത്തിനായി നിന്നെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു; പോഷകമായ അഗ്നിയായി വരിക—ആഹുതിയെ മേലോട്ടു വഹിക്കയും, ചേതനയെ അകത്തോട്ടു സ്ഥാപിക്കയും ചെയ്യുക.

Mantra 6

त्वां चित्रश्रवस्तम हवन्ते विक्षु जन्तवः । शोचिष्केशं पुरुप्रियाग्ने हव्याय वोळ्हवे ॥

ഹേ ചിത്രശ്രവസ്തമ (കീർത്തിയിൽ അത്യന്തം ദീപ്തനായവനേ), വസതികളിലെ ജനങ്ങൾ നിന്നെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു. ഹേ ശോചിഷ്കേശ (ജ്വാലാകേശൻ) പുരുപ്രിയ അഗ്നേ, ഹവ്യം വഹിക്കാൻ വരിക—ഞങ്ങളുടെ ആഹുതിയെ മേലോട്ടു കൊണ്ടുപോകുക; ഞങ്ങളുടെ ചേതനയെ അതിന്റെ പരിധികൾക്കപ്പുറം എത്തിക്കുക.

Mantra 7

नि त्वा होतारमृत्विजं दधिरे वसुवित्तमम् । श्रुत्कर्णं सप्रथस्तमं विप्रा अग्ने दिविष्टिषु ॥

ഹേ അഗ്നേ, വിപ്രന്മാർ നിന്നെ ഋതുവിനൊത്ത യജ്ഞകർമ്മനിഷ്ഠനായ ഋത്വിജനായി—ഹോതൃയായി സ്ഥാപിച്ചു; നീ വസു-വിത്തമം, സത്യസമ്പത്തിന്റെ അത്യുത്തമ കണ്ടെത്തുകാരൻ. ശ്രുത്കർണം—സത്യമായി കേൾക്കുന്ന കാതുള്ളവനേ, സപ്രഥസ്തമം—വ്യാപ്തിയിൽ അതിവിശാലനായ നീ, ദിവിഷ്ടിഷു—ദൈവിക പരിശ്രമങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനാകുന്നു.

Mantra 8

आ त्वा विप्रा अचुच्यवुः सुतसोमा अभि प्रयः । बृहद्भा बिभ्रतो हविरग्ने मर्ताय दाशुषे ॥

ഹേ അഗ്നേ, സുതസോമ—സോമം പിഴിഞ്ഞൊരുക്കിയ വിപ്രന്മാർ അഭി പ്രയഃ—യജ്ഞപ്രവാഹത്തോടുകൂടെ നിന്നിലേക്കു തന്നെ പ്രേരിതരായി എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവർ ബൃഹദ്ഭാ—വിശാലപ്രകാശം ധരിച്ചു, ഹവിസുമായി വരുന്നു. ദാനം ചെയ്യുന്ന മർത്ത്യനുവേണ്ടി നീ പ്രകാശമുള്ള മധ്യസ്ഥനാകുക; അർപ്പണക്രിയയിൽ ആ മഹാതേജം നിലനിൽക്കട്ടെ.

Mantra 9

प्रातर्याव्णः सहस्कृत सोमपेयाय सन्त्य । इहाद्य दैव्यं जनं बर्हिरा सादया वसो ॥

ഹേ സഹസ്കൃത—ശക്തിയാൽ നിർമ്മിതനായ ബലവാനേ, പ്രാതര്യാവൺ—പ്രഭാതത്തിൽ എത്തുന്നവനേ, നീ സോമപേയായ—സോമപാനത്തിനായി സന്നദ്ധനാകുന്നു. ഇന്ന് ഇവിടെ ദൈവ്യ ജനത്തെ ബർഹിസിന്മേൽ ഇരുത്തുക, ഹേ വസോ. ഹേ ദീപ്തനേ, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ദൈവ്യമായ ഋത-ക്രമബദ്ധ സാന്നിധ്യം സ്ഥാപിക്ക; പ്രവർത്തിയുടെ പ്രഭാതം പൂർത്തിയാകട്ടെ.

Mantra 10

अर्वाञ्चं दैव्यं जनमग्ने यक्ष्व सहूतिभिः । अयं सोमः सुदानवस्तं पात तिरोअह्न्यम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, ദൈവ്യജനത്തെ അർവാഞ്ചം—ഇവിടെക്കായി—തിരിപ്പിച്ച്, സഹൂതിഭിഃ (ആഹ്വാന-സഹായങ്ങളോടെ) അവരുടെ വേണ്ടി യജ്ഞം ചെയ്യുക. ഈ സോമം ഇവിടെ ഉണ്ട്, ഹേ സുദാനവഃ (സുദാതാക്കൾ); തിരോഅഹ്ന്യ സോമം പാനം ചെയ്യുക—അത് ദിവസത്തിന്റെ അതിർത്തി കടന്നുപോകുന്നതാണ്.