Sukta 46

Mantra 1

एषो उषा अपूर्व्या व्युच्छति प्रिया दिवः । स्तुषे वामश्विना बृहत् ॥

ഈ ഉഷാ—പുരാതനയായിട്ടും സദാ പുതുമയുള്ളവൾ—വിശാലമായി ഉദിക്കുന്നു, ദിവഃ (സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ) പ്രിയയായി. ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളെ ഞാൻ ബൃഹത് (വിശാല) സ്തുതിയാൽ പുകഴ്ത്തുന്നു.

Mantra 2

या दस्रा सिन्धुमातरा मनोतरा रयीणाम् । धिया देवा वसुविदा ॥

ഹേ ദസ്രാ (അദ്ഭുത) അശ്വിന്മാരേ, സിന്ധുമാതരാ—ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിച്ചവർ—മനസ്സിനെ അത്യന്തം ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവരും റയി (സമ്പത്ത്) നല്കുന്നവരും; ഹേ ദേവന്മാരേ, ധിയാ (ജാഗ്രതചിന്ത) വഴി വസുവിദാ (വസുക്കൾ കണ്ടെത്തുന്നവർ) ആയി ഞങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥ നിധികൾ കണ്ടെത്തിത്തരിക.

Mantra 3

वच्यन्ते वां ककुहासो जूर्णायामधि विष्टपि । यद्वां रथो विभिष्पतात् ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങളുടെ ഉന്നതശിഖരമുള്ള മഹിമകളും ശക്തികളും വിശാലമായ ദിവ്യാസനത്തിൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു; അനേകം പ്രകാശങ്ങളോടെ നിങ്ങളുടെ രഥം പാഞ്ഞുയരുമ്പോൾ. നിങ്ങളുടെ അതിവേഗഗതി നമ്മുടെ കർമ്മക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന് പാതയെ ജ്യോതിർമയമാക്കട്ടെ.

Mantra 4

हविषा जारो अपां पिपर्ति पपुरिर्नरा । पिता कुटस्य चर्षणिः ॥

ഹവിഷോടെ അപാം ജാരഃ—ജലങ്ങളുടെ പ്രിയ പ്രേരകൻ—അവയെ നിറയ്ക്കുന്നു; ഹേ നരാ, ഹേ വീരന്മാരേ, ആ ശക്തനായ പാനകൻ—ഗൂഢകക്ഷിയുടെ പിതാവ്—മാനവയാത്രകളെ താങ്ങുന്നു. ആ ശക്തി ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വർധിച്ച് ജീവധാരകളെ കൂട്ടുകയും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു തുറക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 5

आदारो वां मतीनां नासत्या मतवचसा । पातं सोमस्य धृष्णुया ॥

ഹേ നാസത്യരേ, സത്യവചനത്താൽ സ്ഥിരമായ വാണിയിലൂടെ നിങ്ങൾ നമ്മുടെ മതി/ചിന്തകളുടെ ദൃഢാധാരമാണ്. നിങ്ങളുടെ ധൃഷ്ണു ശക്തിയാൽ സോമം പാനം ചെയ്യുക—ഞങ്ങളുടെ മനസ്സ് സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ട് ദർശനത്തിന്റെ ഋതത്തിൽ യഥാവിധി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 6

या नः पीपरदश्विना ज्योतिष्मती तमस्तिरः । तामस्मे रासाथामिषम् ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നതു—ജ്യോതിഷ്മത്തായി തമസ്സിനെ അതിക്രമിപ്പിക്കുന്നതു—ആ പോഷക ‘ഇഷ്’ (ഇഷം) ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യുവിൻ; ഞങ്ങളുടെ സത്ത തമസ്സിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന് ഋതത്തിന്റെ നിർമലപ്രകാശത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കട്ടെ.

Mantra 7

आ नो नावा मतीनां यातं पाराय गन्तवे । युञ्जाथामश्विना रथम् ॥

ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകളുടെ നാവയായി ഞങ്ങളിലേക്കു വരുവിൻ, അപ്പുറത്തീരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുവാൻ. ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങളുടെ രഥം യോജിപ്പിൻ—ശരിയായ ഗതി നമ്മുടെ മനസ്സിനെ വിഭജിക്കുന്ന അതിരുകൾ കടത്തി വിശാലസത്യത്തിലേക്കു നയിക്കട്ടെ.

Mantra 8

अरित्रं वां दिवस्पृथु तीर्थे सिन्धूनां रथः । धिया युयुज्र इन्दवः ॥

നിങ്ങളുടെ തുഴ (അരിത്രം) ആകാശത്തോളം വിശാലമാണ്; നദികളുടെ തീർത്ഥത്തിൽ നിങ്ങളുടെ രഥം നിലകൊള്ളുന്നു. പ്രകാശിത ധിയയാൽ സോമബിന്ദുക്കൾ സ്വയം യോജിച്ചിരിക്കുന്നു—അങ്ങനെ നമ്മുടെ അന്തർപ്രവാഹങ്ങൾ ശരിയായ കടവു കണ്ടെത്തി ദിവ്യഗതിയോടു ചേർന്നിടട്ടെ.

Mantra 9

दिवस्कण्वास इन्दवो वसु सिन्धूनां पदे । स्वं वव्रिं कुह धित्सथः ॥

ഹേ ദിവ്യസോമബിന്ദുക്കളേ, ഹേ കണ്വരുടെ വസു-ധനമേ! നദികളുടെ പദത്തിൽ—നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഗൂഢാവരണം എവിടെ സ്ഥാപിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? അത് ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വെളിപ്പെടുത്തുക; മറഞ്ഞ പ്രകാശം ഞങ്ങളുടെ സ്വധനമാകട്ടെ.

Mantra 10

अभूदु भा उ अंशवे हिरण्यं प्रति सूर्यः । व्यख्यज्जिह्वयासितः ॥

അപ്പോൾ അംശു (കിരണം) നുവേണ്ടി സ്വർണ്ണതേജസ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; അതിന്റെ മുമ്പിൽ സൂര്യൻ പ്രസ്ഫുടമാകുന്നു. ജ്വാലയുടെ ജിഹ്വ—വിവേകശക്തി—ഇരുട്ടിനെ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അകറ്റുന്നു.

Mantra 11

अभूदु पारमेतवे पन्था ऋतस्य साधुया । अदर्शि वि स्रुतिर्दिवः ॥

അപ്പോൾ അതീതത്തിലേക്ക് കടക്കുവാൻ പഥം രൂപപ്പെടുന്നു—ഋതത്തിന്റെ സുഖഗമ്യമായ സദ്ഗതിപഥം; ദിവ്യത്തിന്റെ ഒഴുകുന്ന പാതയും വ്യക്തമായി ദൃശ്യമാകുന്നു—ഊർദ്ധ്വാരോഹണത്തിനായി തുറന്ന പ്രവേശനം.

Mantra 12

तत्तदिदश्विनोरवो जरिता प्रति भूषति । मदे सोमस्य पिप्रतोः ॥

അശ്വിന്മാരുടെ അതേ സഹായത്തെ സ്തുതിഗായകൻ തേടുകയും തന്റെ പ്രത്യുത്തര-സ്തോത്രംകൊണ്ട് അതിനെ അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; സോമമദത്തിൽ ആ ഇരുവരും പോഷക-പൂർണകർതാക്കളായി സമൃദ്ധിയെ വർധിപ്പിക്കുന്നവരാണ്.

Mantra 13

वावसाना विवस्वति सोमस्य पीत्या गिरा । मनुष्वच्छम्भू आ गतम् ॥

വിഭവസ്വതിയിൽ (പ്രകാശമാനമായ ചേതനയിൽ) ദീപ്തമായി തിളങ്ങി, സോമപാനത്താലും അംഗീകാരവചനമായ ഗിരയാലും—മാനുഷവിധത്തിൽ ഞങ്ങളിലേക്കു വരുവിൻ, ഹേ ശംഭൂ, ആനന്ദവും ക്ഷേമവും ആയ ഇരുശക്തികളേ.

Mantra 14

युवोरुषा अनु श्रियं परिज्मनोरुपाचरत् । ऋता वनथो अक्तुभिः ॥

നിങ്ങളുടെ ശ്രീ-തേജസ്സിനെ അനുഗമിച്ച്, ഉഷസ് പരിജ്മനരായ (ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്ന) ആ ഇരുവരോടും അടുത്തുവരുന്നു; രാത്രികളിലൂടെ നിങ്ങൾ ഋത—സത്യക്രമത്തെ ജയിക്കുകയും തുറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, ഇരുണ്ട വഴികളിലും ശരിയായ ക്രമം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 15

उभा पिबतमश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् । अविद्रियाभिरूतिभिः ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും പാനം ചെയ്യുക—ഇരുവരും പൂർണ്ണമായി പാനം ചെയ്യുക; ഞങ്ങൾക്കുമെല്ലാം പൂർണ്ണമായി നിങ്ങളുടെ ശരണ-ശാന്തി (ശർമ) നൽകുക—നിങ്ങളുടെ അവിദ്രിയ, അവിരോധിത, തടയാനാവാത്ത സഹായങ്ങളാൽ (ഊതിഭിഃ)।