Sukta 147

Mantra 1

कथा ते अग्ने शुचयन्त आयोर्ददाशुर्वाजेभिराशुषाणाः । उभे यत्तोके तनये दधाना ऋतस्य सामन्रणयन्त देवाः ॥

അഗ്നേ, പറയുക—ശുചിത്വം കൈവരിച്ചുകൊണ്ട് അവർ നിന്നെ എങ്ങനെ അർപ്പിക്കുന്നു, ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികളോടെ ഉത്സാഹത്തോടെ എങ്ങനെ മുന്നേറുന്നു? അവർ തോക (കുഞ്ഞ്)യും തനയ (സന്താനം)യും ഇരട്ടെയും സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, ദേവന്മാർ ഋതസ്യ സാമൻ (ഋതത്തിന്റെ ഗാനം) മുഴക്കുന്നു.

Mantra 2

बोधा मे अस्य वचसो यविष्ठ मंहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः । पीयति त्वो अनु त्वो गृणाति वन्दारुस्ते तन्वं वन्दे अग्ने ॥

ഹേ യവിഷ്ഠ (ഏറ്റവും യുവനായ) അഗ്നേ, ഹേ സ്വധാവൻ (സ്വശക്തിസമ്പന്നൻ), മഹത്തമ സമൃദ്ധിയിൽ നിന്നു മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവന്ന ഈ എന്റെ വചനത്തെ ഉണർന്നു ഗ്രഹിക്കണമേ. ആരാധകൻ നിന്നെ പാനം ചെയ്യുന്നു, നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു, നിന്റെ പിന്നാലെ പാടുന്നു; ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ തന്നെ ദേഹത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

Mantra 3

ये पायवो मामतेयं ते अग्ने पश्यन्तो अन्धं दुरितादरक्षन् । ररक्ष तान्त्सुकृतो विश्ववेदा दिप्सन्त इद्रिपवो नाह देभुः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ആ രക്ഷകർ—മാമതേയർ—അന്ധമായ ഇരുട്ടിനെ കണ്ടു, അവനെ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് കാത്തു. ഹേ വിശ്വവേദാ (സർവ്വജ്ഞനേ), അവരെ സംരക്ഷിക്കണമേ; അവർ സുകൃത (സത്കർമ്മ) ചെയ്യുന്നവരാണ്. ശത്രുക്കൾ ആഗ്രഹിച്ചാലും, അവർക്ക് യാതൊരു ഹാനിയും സംഭവിക്കുകയില്ല.

Mantra 4

यो नो अग्ने अररिवाँ अघायुररातीवा मर्चयति द्वयेन । मन्त्रो गुरुः पुनरस्तु सो अस्मा अनु मृक्षीष्ट तन्वं दुरुक्तैः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളിലാരെങ്കിലും ശത്രുഭാവത്തോടെ, അഘായു (ഹാനി ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ), അരാതീവ (ദ്വേഷി) ആയി, ഇരട്ടമായി—കർമ്മത്താലും വാക്കിനാലും—ആക്രമിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ ഗുരു മന്ത്രം (ഭാരമുള്ള ശാപം) അവനിലേക്കുതന്നെ മടങ്ങിവരട്ടെ. കൂടാതെ ദുരുക്തികളുടെ മലിനതയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ തനു (ദേഹധാരി അസ്തിത്വം) നീ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.

Mantra 5

उत वा यः सहस्य प्रविद्वान्मर्तो मर्तं मर्चयति द्वयेन । अतः पाहि स्तवमान स्तुवन्तमग्ने माकिर्नो दुरिताय धायीः ॥

വീണ്ടും, ജ്ഞാനവും ശക്തിയും അവകാശപ്പെടുന്നവനായാലും, മർത്ത്യനായ ഒരാൾ ദ്വയോപായത്തോടെ മറ്റൊരു മർത്ത്യനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—അതിൽ നിന്നു ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക, ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ അംഗീകരിച്ച് സ്തുതിക്കുമ്പോൾ. ആരും ഞങ്ങളെ ദുര്ഭാഗ്യത്തിന്റെയും ദുര്‍ഗതിയുടെയും പാതയിൽ ഇടരുതേ.