Sukta 147

Mantra 1

कथा ते अग्ने शुचयन्त आयोर्ददाशुर्वाजेभिराशुषाणाः । उभे यत्तोके तनये दधाना ऋतस्य सामन्रणयन्त देवाः ॥

ಅಗ್ನೇ, ಹೇಳು—ಶುಚಿಯಾಗುತ್ತಾ ಅವರು ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ಅವರು ತೋಕ (ಮಗು) ಮತ್ತು ತನಯ (ಸಂತಾನ) ಎರಡನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ದೇವರುಗಳು ಋತಸ್ಯ ಸಾಮನ್ (ಋತದ ಗಾನ) ಅನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 2

बोधा मे अस्य वचसो यविष्ठ मंहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः । पीयति त्वो अनु त्वो गृणाति वन्दारुस्ते तन्वं वन्दे अग्ने ॥

ಹೇ ಯವಿಷ್ಠ (ಅತಿಕಿರಿಯ) ಅಗ್ನೇ, ಹೇ ಸ್ವಧಾವಾನ್ (ಸ್ವಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೇ), ಮಹತ್ತಮ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ನನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಗ್ರಹಿಸು. ಆರಾಧಕನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಹಾಡುತ್ತಾನೆ; ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನದೇ ದೇಹಕ್ಕೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 3

ये पायवो मामतेयं ते अग्ने पश्यन्तो अन्धं दुरितादरक्षन् । ररक्ष तान्त्सुकृतो विश्ववेदा दिप्सन्त इद्रिपवो नाह देभुः ॥

ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಆ ರಕ್ಷಕರು—ಮಾಮತೇಯರು—ಅಂಧಕಾರಮಯ ಅಂಧತೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನನ್ನು ದುರಿತದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿದರು. ಹೇ ವಿಶ್ವವೇದಾ (ಸರ್ವಜ್ಞನೇ), ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಅವರು ಸುಕೃತ (ಸತ್ಕರ್ಮ) ಮಾಡುವವರು. ಶತ್ರುಗಳು ಬಯಸಿದರೂ, ಅವರು ಏನೂ ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 4

यो नो अग्ने अररिवाँ अघायुररातीवा मर्चयति द्वयेन । मन्त्रो गुरुः पुनरस्तु सो अस्मा अनु मृक्षीष्ट तन्वं दुरुक्तैः ॥

ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಯಾರು ಶತ್ರುಭಾವದಿಂದ, ಅಘಾಯು (ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯುಳ್ಳವನು), ಅರಾತೀವ (ದ್ವೇಷಿ) ಆಗಿ, ದ್ವಯವಾಗಿ—ಕರ್ಮದಿಂದಲೂ ವಾಣಿಯಿಂದಲೂ—ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ಗುರುವಾದ ಮಂತ್ರ (ಭಾರೀ ಶಾಪ) ಅವನ ಮೇಲೆಯೇ ಮರಳಿ ಬೀಳಲಿ. ಮತ್ತು ದುರುಕ್ತಿಗಳ ಮಲಿನದಿಂದ ನಮ್ಮ ತನು (ದೇಹಧಾರಿ ಅಸ್ತಿತ್ವ)ವನ್ನು ನೀನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸು.

Mantra 5

उत वा यः सहस्य प्रविद्वान्मर्तो मर्तं मर्चयति द्वयेन । अतः पाहि स्तवमान स्तुवन्तमग्ने माकिर्नो दुरिताय धायीः ॥

ಮತ್ತೆ, ಯಾರು—ಜ್ಞಾನವೂ ಬಲವೂ ಇದೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ—ಮರ್ತ್ಯನಾಗಿ, ದ್ವಯೋಪಾಯದಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮರ್ತ್ಯನನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೋ; ಅದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು, ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸುವಾಗ. ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ದುರ್ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ದುರ್ಗತಿಯ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತಳ್ಳದಿರಲಿ.