Sukta 147

Mantra 1

कथा ते अग्ने शुचयन्त आयोर्ददाशुर्वाजेभिराशुषाणाः । उभे यत्तोके तनये दधाना ऋतस्य सामन्रणयन्त देवाः ॥

Agniji, log kaise tumhe saaf hoke dena chahte hain? Apni poori taakat ke saath aage badhte hain. Jab bacche aur vansh dono ko sthirta dete hain, tab devta log dharam ka gaana gaate hain.

Mantra 2

बोधा मे अस्य वचसो यविष्ठ मंहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः । पीयति त्वो अनु त्वो गृणाति वन्दारुस्ते तन्वं वन्दे अग्ने ॥

Agniji, mere baat ko suno. Tum sabse chhote ho, apni khud ki shakti wale ho, bade bhandar se aaye ho. Jo log tumhari puja karte hain, woh tumhe andar lete hain, tumhara saath dete hain, tumhare baare mein gaate hain. Main tumhare sharir ko naman karta hoon.

Mantra 3

ये पायवो मामतेयं ते अग्ने पश्यन्तो अन्धं दुरितादरक्षन् । ररक्ष तान्त्सुकृतो विश्ववेदा दिप्सन्त इद्रिपवो नाह देभुः ॥

Agniji, tumhare woh rakshak jo tumhari sharan mein hain, unhone andhera dekh ke buraai se bachaya. Tum unki raksha karo, kyunki woh acha kaam karte hain aur sab jaante hain. Dushman chahe kitna bhi bura chahein, woh kuch nahi bigaad paate.

Mantra 4

यो नो अग्ने अररिवाँ अघायुररातीवा मर्चयति द्वयेन । मन्त्रो गुरुः पुनरस्तु सो अस्मा अनु मृक्षीष्ट तन्वं दुरुक्तैः ॥

Agni, agar koi hamare beech dushmani rakhta hai aur bura irada se kaam karta hai. Woh logon ko dono tarah se takleef deta hai, apne kaam se aur apni baat se. Uski buri harkat uspe hi wapas aaye. Aur tu hamare shareer ko saaf kar de buri baaton ke daag se.

Mantra 5

उत वा यः सहस्य प्रविद्वान्मर्तो मर्तं मर्चयति द्वयेन । अतः पाहि स्तवमान स्तुवन्तमग्ने माकिर्नो दुरिताय धायीः ॥

Aur phir bhi agar koi aisa hai jo khud ko samajhdaar aur taakatwar samajhta hai. Woh insaan doosre insaan ko dono tarah se takleef deta hai. Agni, tu hamari raksha kar jab hum tere liye bolte hain aur teree tarif karte hain. Koi hamein buri raah pe na daale.