ພະວິສະນຸ

ນັນດິເກສະວຣາ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອທັງສອງພອງພູມດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສຢ່າງຫນັກ ແຕ່ລະອົງຄິດວ່າ ‘ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນພຣະເຈົ້າ’ ຈຶ່ງເກີດການໂຕ້ຖຽງລະຫວ່າງ ວິຣັນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະ (ພຣະວິດສະນຸ) ອັນເກີດຈາກຄວາມຫຼົງ.”

ຄວນອາບນ້ໍາ (ທີ່ນີ້) ໃນເດືອນມາຣກະຊີຣສະ; ແລ້ວການເກີດໃໝ່ໃນຄັນມານດາຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາອື່ນໆ ຜູ້ຊາຍທີ່ອາບນ້ໍາ (ທີ່ນີ້) ກໍໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ.

ທ່ານໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສວນຊາຍາມາກາ, ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພະປຸຣຸໂສຕຕາມາ. ທ່ານປຸງເມັດຊາຍາມາກາ ແລ້ວຈຶ່ງປະສົມດ້ວຍນໍ້າຜຶ້ງ.

ພີສະມະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ, ໃນຍັດຍະນັ້ນມີເຫດອັນອັດສະຈັນອັນໃດເກີດຂຶ້ນ? ແລະ ຣຸດຣະ (Rudra) ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນແນວໃດ, ທັງ ວິສະນຸ (Viṣṇu) ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ເທວະ ກໍສະຖິດຢູ່ແນວໃດ?

ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ຈົ່ງບອກເລົ່າໃຫ້ຄົບຖ້ວນທຸກສິ່ງທີ່ ພຣະພະຄະວານ ວິສນຸ ແລະ ສັງກະຣະ (ສິວະ) ຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ກະທຳໄວ້.

ພະອົງຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຈັກບານໂດຍກົງ—ພະອົງນີ້ແຫຼະເປັນນາຣາຍນ, ຫຣິ: ພະອາຕມັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຫຣືສີເກສ, ສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ.

ສະນະກະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖິງມະຫາພະລັງຂອງຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຈົມຢູ່ໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ, ໂອ້ ນາຣະດາ. ຜູ້ໃດຈະສາມາດກໍ່ກວນຫຼືທໍາຮ້າຍບັນດາສາທຸ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາພຣະຫຣິໄດ້?»

ສະນະກະ ກ່າວວ່າ: ທຳທັງປວງມີຮາກຖານຢູ່ໃນ «ສັດທາ» (śraddhā) ແລະໃຫ້ຜົນຕາມທີ່ໃຈປາຖະໜາ. ໂດຍສັດທາ ທຸກຢ່າງສຳເລັດໄດ້, ແລະໂດຍສັດທາ ພຣະຫາຣິ (Hari) ພໍພຣະໄທ.

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ! ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກະວານນັ້ນ ເປັນບຸດຂອງມຣກັນດຸໄດ້ແນວໃດ? ແລະ ຮະຣິ ຜູ້ສືບສາຍຕະກູນພຣຶກຸ ໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ດະທີຈິ ພຣາຫມັນຣິຊິຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພຣາຫມັນ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນການບູຊາ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ)—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພອນໜຶ່ງປະການຈາກທ່ານ; ຂໍທ່ານເມດຕາປະທານໃຫ້.”

ພະວິສະນຸໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄຳນົມັດຕີຕໍ່ພະອົງ, ມະຫາເທວະ, ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າອັນສູງສົ່ງ, ອາຕະມັນອົງປະເສີດ. ຄຳນົມັດຕີຕໍ່ພະອົງໃນຮູບການເປັນນາຣາຍະນະ, ຕໍ່ພະອົງໃນຮູບການເປັນຣຸທຣະ, ແລະ ຕໍ່ພະອົງໃນຮູບການເປັນພຣະມະ, ພະຜູ້ທີ່ຊົງມີຮູບການຂອງພຣະຫມັນໂດຍແທ້.

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຮູ້ໄວ້—ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກເຈົ້າເຖິງເຫດຜົນທີ່ເຈົ້າຖືກກໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກອົງຂ້າພະເຈົ້າ, ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ເຈົ້າເປັນຮູບຂອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ।