Rama

ມິດຕະພາບຂອງຂ້າກັບສຸຄຣີວະ ໝັ້ນຄົງເທົ່າກັບມິດຕະພາບກັບພຣະລັກສະມະນະ; ເພື່ອຟື້ນຄືນພຣະມະເຫສີ ແລະອານາຈັກຂອງລາວ ອັນເປັນເປົ້າໝາຍອັນຊອບທຳ. ໃນຄາວນັ້ນຂ້າໄດ້ໃຫ້ປະຕິຍາ (pratijñā) ໄວ້ຕໍ່ໜ້າວານອນ—ຄົນເຊັ່ນຂ້າຈະກ້າລະເລີຍຄຳສັດໄດ້ແນວໃດ?

ເມື່ອເຫັນແລ້ວເກີດຄວາມສົງໄສ ລັກສະມະນະຈຶ່ງກ່າວແກ່ພຣະຣາມວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ກວາງນີ້ແຫຼະແມ່ນຣາກສະສາ ມາຣີຈະ”។

ເມື່ອວາລີເຫັນພຣະຣາຆະວະ (ຣາມ) ແລະພຣະລັກສະມະນະຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງ ກໍໄດ້ກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ນອບນ້ອມແຕ່ເຂັ້ມຂັດ ແລະສອດຄ່ອງກັບທຳມະວ່າ: «ເຈົ້າເປັນລູກແຫ່ງພຣະຣາຊາ ມີຊື່ສຽງ ງາມນ່າເບິ່ງ ກຳເນີດສູງ ເຕັມດ້ວຍຄຸນທຳ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍເດດ ແລະມັ່ນຄົງໃນຈັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ.…

ລັກສະມະຜູ້ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງຣາຄະວະ ໄດ້ພານາງເຂົ້າໄປໃນປ່າທີ່ຫນ້າຢ້ານກົວຫຼາຍ ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ນຳມາເຊິ່ງຄວາມທຸກທົດ

ພວກນັກປາດກ່າວວ່າ: "ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໂອຜູ້ມີພະຍາຍາມຍິ່ງໃຫຍ່, ພະຣາຄະວະນັ້ນໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ແລະ ພວກນັກປາດຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເຮັດຫຍັງຫຼັງຈາກນັ້ນ?"

ຣາມ ຣາມ ດັ່ງນີ້ກ່າວຊ້ຳ 'ຣາມ' ຂ້າພະເຈົ້າຍິນດີໃນຣາມ ໂອຜູ້ຊົງປັບໃຈຈິດໃຈ. ນາມ 'ຣາມ' ໂອນາງທີ່ມີໜ້າສວຍງາມ ມີຄຸນຄ່າເທົ່າກັບນາມພັນນາມຂອງພຣະເຈົ້າ.

ສັດທັງຫຼາຍຍັງເສຍໃຈເພາະການພາກຈາກພະອົງເຊັ່ນນີ້ ພົນລະມາລະຍົດແລະພະມານດາພະບິດາຈະດຳລົງຊີວິດຢູ່ໄດ້ຢ່າງໃດ? ພະຣາມຊົງສົ່ງສຸມັນຕຣະກັບໄປ ເຖິງວ່າຈະຂັດພະທຳໃຈ ແລ້ວຊົງມາເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳສວນດ້ວຍພະອົງເອງ ຊົງຂໍເຮືອ ແຕ່ຄົນພັດເຮືອບໍ່ຍອມເອົາມາໃຫ້ ລາວກ່າວວ່າ…

ໄດ້ຍິນສຽງກຳໄລຂໍ້ແຂນ ດິ່ງເຂັມຂັດ ແລະ ກຳໄລຂໍ້ເທ້າ ພະຣາມຊົງຕຶກຕອງໃນພະຫະລະຫະຍົດແລ້ວຕຣັດແກ່ພະລັກສະມັນວ່າ ດັ່ງວ່າພະກາມເທບຊົງຕີກອງສົງຄາມ ຊົງຕັ້ງພະຫະຍົດຈະພິຊິດໂລກທັງປວງ ຕຣັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວຊົງຫັນພະເນດໄປທາງນັ້ນ…

ເມື່ອຄໍາມຄືນມາເຖິງ ມູນີໄດ້ອະນຸຍາດ ທຸກທ່ານຕ່າງໄດ້ສວດມົນຕາຍາມແຈ້ງ ເລົ່າເລື່ອງລາວແລະຕຳນານບູຮານ ປ່ອຍໃຫ້ຍາມສອງຂອງຄໍາມທີ່ງົດງາມຜ່ານໄປ ມູນີຜູ້ປະເສີດຈຶ່ງເຂົ້າໄປພັກຜ່ອນ ສອງອ້າຍນ້ອງເລີ່ມກົດນວດພະບາດ…

ພະຣາມກ່າວວ່າ: "ໃນປ່າປຳປາ, ເມື່ອພວກເຮົາຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ, ດູກອນລີງຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ປອບໂຍນພວກເຮົາ ໂດຍການສ້າງມິດຕະພາບກັບລູກຂອງພະອາທິດ (ສຸຄີບ)."

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ວິປຣະ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ເຂົາເວົ້າກັນວ່າ ສະລະນ້ຳນັ້ນ ນາງສີຕາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ; ແລະໂດຍພຣະຣາມະປະທານພອນ ມັນຈຶ່ງກາຍເປັນຄັງແຫ່ງຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຣະຄູອຸດຕະມະ ໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດຄືນນັ້ນ, ແລະຖືກບັນດາວານອນຜູ້ເລີດທັງຫມົດ ຄອຍປະນົມບໍລິການດ້ວຍສັດທາອັນດີງາມ।