Narasimha

ເຫັນສະຖານທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ ລາວຈຶ່ງລະລຶກພຣະຫຣິໃນໃຈ; ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າລາວດູເຫມືອນຫວາດກົວ ພຣະນະຣະສິງຫະກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

ດ້ວຍການສວາມົນຕະພົນອັນເປັນລາຊາແຫ່ງມົນຕະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ອັນເປັນດັ່ງໄມ້ປາດທະນາປາດຖະໜາສຳລັບຜູ້ທີ່ກົມກຽວພາພະ, ໃນທີ່ສຸດຮ້ອຍປີ ລາວໄດ້ເຫັນພະນະຣະສິງຫະ, ຜູ້ຊົດລ້າງບາບ ແລະ ຄວາມທຸກທົດຖອນ.

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ຕີຣຖະອັນຊຳລະບາບ ຊື່ ວິດາຣະ-ນາຣະສິງຫະ. ພຽງອາບນ້ຳຄັ້ງດຽວ ບາບທີ່ສະສົມມາຮ້ອຍຊາດຈະສູນໄປ.

ໃນສະໄໝບູຮານ ສານຕານຸ ເປັນສາວົກຂອງພະນໍຣະສິງ. ພະອົງບູຊາພະມາທະວະຕາມກົດທີ່ພະນາຣົດກຳນົດໄວ້.

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ລາວໄດ້ຮອງຮັບສາຍນ້ຳໃຫຍ່ທີ່ຕົກລົງມາຈາກພູເຂົາເຊິ່ງທຳລາຍບາບທັງປວງໄວ້ເທິງຫົວ ຕົງດ້ານຫຼັງອົງເທບນະຣະສິງ ພາມຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງມີຮ່າງກາຍທີ່ບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ.

ຂໍໃຫ້ປາຍເລັບ ແລະ ຫາງຂອງພຣະນະຣະສິງຄຸ້ມຄອງທ່ານ—ເລັບເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ແດງດ້ວຍເລືອດທີ່ເປື້ອນດັ່ງຕົມຈາກໜ້າເອິກຂອງອະສູນຫິຣັນຍະກະສິປຸ.

ໂອ ພຣະສຣີຣາມ! ໂອ ພຣະວິສນຸ—ນະຣະສິງຫະ, ວາມະນ; ໂອ ປຣັດຍຸມນະ, ສັງກັຣຊະນະ, ວາສຸເທວ; ໂອ ອະນິຣຸດທະ ຜູ້ບໍລິສຸດ, ໂອ ມຸຣາຣິ (ຜູ້ປາບມຸຣະ) ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາຕະຫຼອດໄປ ຈາກຄວາມຢ້ານກົວທຸກປະການ।

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງໃນພຣະນາມ “ຫັງສະ”; ນະໂມຕໍ່ຜູ້ຮັບຮູບ “ມັດສະ” ເປັນປາ; ນະໂມຕໍ່ຜູ້ຊົງຮ່າງ “ວາຣາຫະ” ເປັນໝູປ່າ; ນະໂມຕໍ່ນຣະສິງຫະ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງທີ່ທຣຸວະນັບຖືບູຊາ; ແລະນະໂມຕໍ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາງຂະຍະ ແລະໂຍຄະດ້ວຍ।

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍລະລຶກ «ອະນິຣຸດທະ» ແລະ «ປຸຣຸໂສດຕະມະ» ໃຫ້ແຕະດວງຕາເພື່ອຊໍາລະ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂດຍລະລຶກ «ອະໂທກຊະຈະ» ແລະ «ນຣິສິງຫະ» ໃຫ້ແຕະຫູ.

ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ເປັນອາຕະມາຂອງຈັກກະວານ, ຜູ້ມີຮູບຮ່າງເປັນຈັກກະວານ, ແລະ ເປັນເຈົ້ານາຍຜູ້ຄອງຄຸມທຸກຄົນ—ພະອົງຜູ້ທີ່ນະຣະສິງຫະຜູ້ມີວິນຍານມະຫາອັນເອົາດວງຕາວັນສິບສອງໄວ້, ພະອົງນັ້ນເອງໄດ້ສະແດງຕົວອອກມາ…

ໂດຍຮັບເອົາຮູບຮ່າງຂອງນະຣະສິງຫະ ຮະຣິໄດ້ປາກົດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ພະອົງໄດ້ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍແສງສະຫວ່າງອັນລ້າສະຫວ່າງ ຄືກັບພະອາທິດ ແລະ ໄຟຫຼາຍລ້ານໂກດີ.

ພີສະມະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງເລື່ອງການປະຫານຮິຣັນຍະກະຊິປຸ—ມະຫິມາຂອງນະຣະສິງຫະ ແລະການທຳລາຍບາບດ້ວຍ.