Samba Purana in Lao

ບົດນີ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ ມັງຄະລາຈະຣະນະ (ການກ່າວຄຳອວຍພອນອັນເປັນມົງຄຸນ) ໂດຍ ສຸຕະ, ເຊິ່ງສັນລະເສີນ ພຣະພານຸເທວະ (ສຸຣິຍະ) ໃນຖານະຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດມົນ, ຜູ້ຮັກສາພະຍາດຂີ້ທູດອັນສູງສຸດ, ແລະ ເປັນປະທີບແຫ່ງຈັກກະວານທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.

ໃນບົດນີ້, ກະສັດ Brihadbala ໄດ້ສອບຖາມກ່ຽວກັບສູນກາງຕົ້ນຕໍຂອງການບູຊາພະອາທິດ. ລືສີ Vashistha ເປີດເຜີຍວ່າມັນແມ່ນ Sambapura ຢູ່ແຄມແມ່ນ້ໍາ Chandrabhaga, ເຊິ່ງສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍ Samba, ລູກຊາຍຂອງ Krishna. ຈາກນັ້ນ, ເລື່ອງລາວກໍປ່ຽນໄປສູ່ຕົ້ນກຳເນີດຂອງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງ Samba.

ພະລາຊາ Vrihadbala ຖາມລືສີ Vasishtha ວ່າເປັນຫຍັງພະອາทິດຈຶ່ງບຳເພັນຕະບະ. Vasishtha ເລົ່າເລື່ອງການສົນທະນາລະຫວ່າງ Narada ແລະ Mitra ທີ່ Mitravana. Mitra ອະທິບາຍວ່າລາວນັ່ງສະມາທິເຖິງ ປໍລະມັດຕະມັນ (Paramatman).

ໃນບົດທີ 6 ຂອງ ສັມພະປຸຣານະ, ສັມພະ ໄດ້ຖາມກ່ຽວກັບການມີຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ຮູບລັກສະນະ ແລະ ບໍລິວານອັນສັກສິດຂອງ ພຣະສຸຣິຍະ. ນາຣະທະ ຕອບໂດຍການອະທິບາຍກ່ຽວກັບຈັກກະວານວິທະຍາອັນເລິກເຊິ່ງ ເຊິ່ງພຣະສຸຣິຍະຖືກປຽບທຽບກັບ ພຣະພົມສູງສຸດ, ຫິຣັນຍະຄັບ ແລະ ນາຣາຍະນະ.

ໃນບົດນີ້, ລືສີນາຣະດາ ໄດ້ມອບຄວາມຮູ້ອັນເລິກເຊິ່ງໃຫ້ແກ່ສຳພະ ກ່ຽວກັບການແບ່ງພາກທັງສິບສອງຂອງພຣະສຸຣິຍະ (ອາທິດ) ແລະການປົກຄອງຂອງພວກເຂົາໃນສິບສອງເດືອນ. ທ່ານໄດ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບຈຳນວນລັງສີທີ່ແຜ່ອອກມາຈາກອາທິດແຕ່ລະອົງ.

ນາຣະດາເລົ່າເລື່ອງຂອງພຣະສຸຣິຍະ ແລະມະເຫສີຂອງພຣະອົງ ຄືນາງສັນຍາ ແລະນາງສາຍາ. ເນື່ອງຈາກນາງສັນຍາບໍ່ສາມາດທົນຕໍ່ຄວາມຮ້ອນອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະສຸຣິຍະໄດ້, ນາງຈຶ່ງສ້າງເງົາຂອງຕົນເອງຄືນາງສາຍາຂຶ້ນມາແທນທີ່.

ໃນບົດນີ້, ສາມບາ ຖາມກ່ຽວກັບບົດເພງສະເພາະທີ່ພຣະພົມ ແລະ ເຫຼົ່າເທວະດາໄດ້ຮ້ອງໃນຂະນະທີ່ພຣະສຸລິຍະກໍາລັງຖືກສ້າງໂດຍພຣະວິສວກໍາ. ນາຣະດາ ຕອບໂດຍການສູດບົດສະດຸດີທີ່ເລິກເຊິ່ງໃຫ້ແກ່ເທບພະເຈົ້າແຫ່ງດວງອາທິດ.

ໃນບົດທີ 14, ສາມພະ ຖາມວ່າຮູບຮ່າງຂອງພຣະສຸລິຍະຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ. ນາຣະດາ ເລົ່າເຖິງເວລາທີ່ຈັກກະວານໄດ້ຮັບຄວາມເດືອດຮ້ອນພາຍໃຕ້ຄວາມຮ້ອນທີ່ບໍ່ສາມາດທົນໄດ້ຂອງ ມາກຕັນດາ. ເຫຼົ່າເທບພະເຈົ້າ, ອະສຸຣະ ແລະ ລືສີ ໄດ້ເຂົ້າຫາພຣະພົມ, ຜູ້ທີ່ພາພວກເຂົາໄປຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກເທບແຫ່ງດວງອາທິດ.

ນາຣະດາ ເລົ່າໃຫ້ ສັມພະ ຟັງກ່ຽວກັບບົດເພງສັນລະເສີນທີ່ ດິນດີ (ພຣະສິວະ) ຮ້ອງຖວາຍແດ່ ພຣະສຸຣິຍະເທບ. ພຣະສິວະສັນລະເສີນພຣະສຸຣິຍະວ່າເປັນເທບສູງສຸດທີ່ລວມເອົາພຣະພົມ, ພຣະວິດສະນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສວນ. ພຣະສຸຣິຍະໄດ້ປົດປ່ອຍພຣະສິວະຈາກບາບ ແລະ ອະທິບາຍເຖິງຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນຂອງເທວະດາທັງໝົດ.

ໃນບົດນີ້, ລືສີນາຣະດາ ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງໂຄງສ້າງຈັກກະວານອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ໂດຍເນັ້ນໃສ່ພູມສາດຂອງໂລກ ແລະ ພູເຂົາພະສຸເມນທີ່ສະຫງ່າງາມ. ເພິ່ນໄດ້ພັນລະນາເຖິງເຈັດທະວີບ, ລວມທັງຊົມພູທະວີບ, ແລະ ມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດທີ່ອ້ອມຮອບ.

ໃນບົດນີ້, ລືສີນາຣະດາ ໄດ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບໂຄງສ້າງ ແລະ ຈັກກະວานວິທະຍາຂອງລົດມ้าຂອງພຣະສຸຣິຍະ. ລົດມ้าຖືກພັນລະນາວ່າເປັນການສະແດງອອກທາງກາຍະພາບຂອງເວລາ (Samvatsara), ໂດຍມີລໍ້ດຽວ ແລະ ຊີ່ລໍ້ທີ່ເປັນສັນຍະລັກຂອງລະດູການ ແລະ ເດືອນ.

ໃນບົດນີ້, ສັມພະ ຖາມກ່ຽວກັບການຂຶ້ນແລະແຮມຂອງດວງຈັນ. ລືສີນາຣະດາ ອະທິບາຍກ່ຽວກັບໄລຍະຕ່າງໆຂອງດວງຈັນ ແລະ ບົດບາດຂອງພຣະອາທິດ. ພຣະສຸຣິຍະ ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນ ປໍຣະມາຕະມັນ ຜູ້ຮັກສາວົງຈອນຂອງຈັກກະວານ ແລະ ແນະນຳໃຫ້ສັມພະໄປບູຊາພຣະອາທິດທີ່ມິຕຣະວັນ.

ໃນບົດທີ່ສໍາຄັນນີ້, ສາມພະ (Samba), ຜູ້ທີ່ທົນທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກຈາກພະຍາດຂີ້ທູດ ແລະ ບໍ່ພົບການປິ່ນປົວຈາກຢາທາງໂລກ, ໄດ້ຂໍອະນຸຍາດຈາກພຣະບິດາຂອງຕົນ, ພຣະກິດສະນະ, ເພື່ອອອກບວດໃນປ່າ. ຫຼັງຈາກຂ້າມແມ່ນ້ໍາ ຈັນທະຣະພາກາ (Chandrabhaga), ລາວໄດ້ມາຮອດ ມິດຕະວະນາ (Mitravana) ອັນສັກສິດ.

ສາມບາໄດ້ພົບເຫັນຮູບປັ້ນໄມ້ຂອງພຣະສຸຣິຍະໃນແມ່ນ້ຳຈັນທະຣະພາກາ ແລະ ໄດ້ປະດິດສະຖານໄວ້ທີ່ມິດຣາວະນາ. ພຣະສຸຣິຍະເປີດເຜີຍວ່າ ພຣະວິສວະກຳເປັນຜູ້ສ້າງຮູບປັ້ນນີ້ໃນສາກະທະວີບ. ຕາມຄຳແນະນຳຂອງນານະດາ, ສາມບາໄດ້ເດີນທາງໄປສາກະທະວີບດ້ວຍຄຸດເພື່ອເຊີນພຣາມມະຄະມາເຮັດພິທີ.

ບົດນີ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບເສັ້ນທາງສູ່ການຫຼຸດພົ້ນຜ່ານ ເສົາຣະຍໍຄະ (Saura Yoga). ມັນເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມບໍ່ທ່ຽງຂອງຮ່າງກາຍ ແລະ ຊຸກຍູ້ການຝຶກຍໍຄະ ເຊັ່ນ: ປານາຍາມະ ແລະ ສະມາທິ ເພື່ອຊໍາລະຈິດໃຈ. ມີການອະທິບາຍເຖິງສາມຮູບແບບຂອງພຣະສຸຣິຍະ ແລະ ສະພາວະທີສີ່ທີ່ເໜືອກວ່າທຸກສິ່ງ ເຊິ່ງນໍາໄປສູ່ການບັນລຸໂມກຊະ.

ໃນບົດນີ້, ລືສີ Vasishtha ໄດ້ອະທິບາຍລະອຽດກ່ຽວກັບຂໍ້ກໍານົດໃນການສ້າງຮູບປັ້ນສັກສິດ (Pratima Vidhi) ຂອງພຣະສຸລິຍະ. ທ່ານເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການແບ່ງປະເພດຮູບປັ້ນອອກເປັນ 7 ປະເພດຕາມວັດສະດຸ: ຄໍາ, ເງິນ, ທອງແດງ, ດິນຫນຽວ, ຫີນ, ໄມ້, ແລະຮູບແຕ້ມ.

ບົດນີ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບພິທີກຳທີ່ຊັບຊ້ອນສຳລັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ (Adhivasana) ແລະ ການປະດິດສະຖານ (Pratishtha) ຮູບປັ້ນຂອງພະອາທິດ.

ຫຼັງຈາກການຕິດຕັ້ງພຣະອາທິດທີ່ Mitravana ເປັນເວລາຫນຶ່ງປີ, Samba ໄດ້ຖາມ Narada ກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນການໄຫວ້ປະຈໍາປີ (Samvatsari Puja). Narada ໄດ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບບຸນລົດມ້າ (Ratha Yatra) ແລະພິທີກໍາການອາບນ້ໍາ (Snana) ໂດຍໃຊ້ນ້ໍາຈາກແມ່ນ້ໍາສັກສິດຕ່າງໆ.

ໃນບົດທີ 36 ຂອງ ສັມພະ ປຸຣານະ, ລືສີ ວະສິດຖະ ໄດ້ອະທິບາຍຂັ້ນຕອນທີ່ລະອຽດອ່ອນໃນການເຮັດພິທີບູຊາໄຟ (Homa) ທີ່ອຸທິດໃຫ້ແກ່ ພຣະສຸຣິຍະ. ທ່ານໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການລາຍລະອຽດການສ້າງໄຟສັກສິດໂດຍໃຊ້ໄມ້ Shami ແລະ Pippala, ໂດຍເນັ້ນໜັກໃສ່ກົດລະບຽບທີ່ເຄັ່ງຄັດ ເຊັ່ນ: ການບໍ່ເປົ່າໄຟດ້ວຍປາກ ຫຼື ການຍ່າງຂ້າມໄຟ.

ໃນບົດນີ້, ກະສັດ Brihadbala ໄດ້ຖາມກ່ຽວກັບການລິເລີ່ມທີ່ສັກສິດ (Diksha) ທີ່ Samba ໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້າດວງອາທິດ (Bhaskara). ລືສີ Vasishtha ໄດ້ເລົ່າເຖິງຂັ້ນຕອນລະອຽດຂອງ Saura Diksha ຕາມທີ່ Surya ສອນ.

ໃນບົດນີ້, ລືສີ Vasishtha ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງການບູຊາຕາມພິທີກຳ (Puja) ທີ່ຊັບຊ້ອນຂອງເຫຼົ່າເທບບໍລິວານ ແລະ ຮູບປາກົດຂອງພະເຈົ້າທີ່ປະຈຳຢູ່ໃນທິດທັງສີ່: ຕາເວັນອອກ, ໃຕ້, ຕາເວັນຕົກ ແລະ ເໜືອ.

ສາມພະ ພ້ອມດ້ວຍພວກພຣາມມະຄະ ໄດ້ມາຮອດຕະໂປວັນອັນສັກສິດຢູ່ແຄມມະຫາສະໝຸດເກືອ. ນາຣະທະ ຍ້ອງຍໍຄວາມສັດທາຂອງສາມພະ. ພຣະສຸຣິຍະເທບ ເລົ່າປະຫວັດຂອງສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້ ແລະ ປະທານພອນໃຫ້ແກ່ພວກລືສີບູຮານ. ບົດນີ້ຈົບລົງດ້ວຍການອະທິບາຍຂອງນາຣະທະກ່ຽວກັບການຄິດໄລ່ເວລາຂອງຈັກກະວານ ແລະ ມະນວນຕະຣະ.

ບົດນີ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍລືສີ Vasishtha ສັນລະເສີນພຣະສຸລິຍະ. ຈາກນັ້ນ Samba ໄດ້ສອບຖາມກ່ຽວກັບ Achara (ການປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງ), ໂດຍຍອມຮັບວ່າມັນເປັນທັມມະສູງສຸດທີ່ຊ່ວຍຍືດອາຍຸ ແລະ ທໍາລາຍໂຊກຮ້າຍ.

ໃນບົດນີ້, Samba ຖາມກ່ຽວກັບກົດລະບຽບຂອງ Saptami Vrata. ລືສີ Narada ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບເຈັດປະເພດຂອງຄໍາສາບານ Saptami—Arkasamputa, Marica, Nimbapatra, Phalasaptami, Anodani, Vijayasaptami, ແລະ Kamika.

ບົດນີ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບທ່າທາງຂອງມື (Mudras) ທີ່ໃຊ້ໃນການບູຊາພຣະສຸຣິຍະເທບ. ເລີ່ມຕົ້ນໂດຍ Narada ແລະ ອະທິບາຍໂດຍເທວະດາ, ຂໍ້ຄວາມນີ້ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາທີ່ຊັດເຈນກ່ຽວກັບການວາງຕໍາແໜ່ງຂອງນິ້ວມືເພື່ອສ້າງຕາສັກສິດຕ່າງໆ.

ໃນບົດທີ 50 ຂອງ ສາມພະປຸຣານະ, ເນື້ອຫາໄດ້ປ່ຽນໄປສູ່ມິຕິທາງຈິດວິນຍານ ແລະ ພິທີກຳຂອງການບູຊາພະອາທິດ. ຜູ້ບັນຍາຍໄດ້ອະທິບາຍຂັ້ນຕອນການບູຊາທີ່ຊັບຊ້ອນ ໂດຍເນັ້ນໃສ່ການລວມເອົາມົນຕາ ແລະ ມຸດຕາ.

ບົດທີ 52 ຂອງ ສາມພະ ປຸຣານະ ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຂັ້ນຕອນທາງຈິດວິນຍານໃນການສ້າງ ສຸຣິຍະ ມົນທົນ ອັນສັກສິດ ແລະ ການປະກອບພິທີຮັບສິດ (ທິກຊາ) ເຂົ້າສູ່ລັດທິບູຊາພະອາທິດ. ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຊໍາລະລ້າງພື້ນທີ່, ການກຳນົດສີຂອງດິນສຳລັບວັນນະທັງສີ່ ແລະ ວິທີການແຕ້ມດອກບົວແປດກີບຢ່າງລະອຽດ.

ບົດນີ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບພິທີກຳ Ashtapushpika ຫຼື ພິທີກຳດອກໄມ້ແປດຊະນິດທີ່ອຸທິດໃຫ້ແກ່ພະສຸລິຍະເທບ. ມັນອະທິບາຍເຖິງການວາງຕຳແໜ່ງຂອງພະຍາງໃນມົນຕາ 'Om Khakholkaya Svaha' ຕາມທິດທາງຕ່າງໆ ແລະ ໜ້າທີ່ທາງພິທີກຳ ເຊັ່ນ: ການອາວາຫະນະ (ການອັນເຊີນ) ແລະ ການສະຖາປະນາ (ການປະດິດສະຖານ).

ບົດທີ 56 ຂອງ Samba Purana ເຈາະເລິກເຖິງມິຕິທີ່ລຶກລັບ ແລະ ຕັນຕຣະ ຂອງການບູຊາພຣະສຸຣິຍະເທບ, ໂດຍເນັ້ນໃສ່ການສ້າງມະໂນພາບຂອງດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ (Hridaya-padma). ບົດນີ້ແນະນໍາຫຼັກການພື້ນຖານເຊັ່ນ: Bija (ແກ່ນ), Varna (ຕົວອັກສອນ) ແລະ Yoni (ແຫຼ່ງກໍາເນີດ).

ບົດນີ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບການສ້າງມົນຕາສັກສິດ 40 ພະຍາງໃນທາງເລິກລັບ, ໂດຍເນັ້ນໃສ່ການກຳເນີດຂອງ Bija (ພະຍາງແກ່ນພັນ) ແລະ Svara (ສະຫຼະ). ຂໍ້ຄວາມນີ້ສະຫຼຸບການຈັດລຽງທາງສັດທະສາດຂອງສະຫຼະ, ພະຍັນຊະນະ, ແລະ ພິນທຸ ທີ່ຈໍາເປັນໃນການສ້າງລໍາດັບ Yoni ເພື່ອການສ້າງ ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນ.

ບົດນີ້ສຳຫຼວດຄວາມສຳພັນອັນເລິກເຊິ່ງລະຫວ່າງເວລາຂອງຈັກກະວານ ແລະ ວິທະຍາສາດມົນຕາພາຍໃນການບູຊາພຣະສຸຣິຍະ. ມັນພັນລະນາເຖິງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດວ່າແຜ່ຊ່ານໄປໃນອາກາດ (Vyomavyapine) ແລະ ກຳນົດແນວຄວາມຄິດຂອງປີຈັກກະວານ (Samvatsara) ເປັນກົງລໍ້ສັກສິດ.

ບົດທີ 62 ຂອງ ສາມພະ ປຸຣານະ ອະທິບາຍກ່ຽວກັບພິທີກຳພິເສດເພື່ອປິ່ນປົວພະຍາດ ແລະ ກຳຈັດອຸປະສັກສຳລັບຜູ້ປະຕິບັດທຳ. ມີການກະກຽມຢາພອກ ແລະ ເຂົ້າບູຊາ (charu) ເພື່ອທຳລາຍພະຍາດ ແລະ ບາບກຳ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດມີຄວາມຜຸດຜ່ອງດັ່ງດວງຈັນ.

ບົດທີ 64 ຂອງ Samba Purana ອະທິບາຍຂັ້ນຕອນ Tantric ແລະ Mantric ສໍາລັບການປິ່ນປົວພະຍາດໂດຍການແນໃສ່ອະໄວຍະວະສະເພາະ. ຜູ້ປະຕິບັດໃຊ້ຄາຖາ Bija ແລະຈິນຕະນາການສີສະເພາະສໍາລັບພາກສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮ່າງກາຍ.

ບົດທີ 66 ຂອງ Samba Purana ໄດ້ກ່າວເຖິງພິທີກຳ Tantric ແລະ Mantric ຂັ້ນສູງ (Sadhana) ເພື່ອຄວາມສຳເລັດທາງຈິດວິນຍານ ແລະ ວັດຖຸ. ມັນອະທິບາຍເຖິງຄຸນລັກສະນະພື້ນຖານຂອງມົນ, Sattva, Rajas, ແລະ Tamas, ແລະເຊື່ອມຕໍ່ພວກມັນກັບພຣະພົມ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະຣຸດຣະ.

ບົດນີ້ອະທິບາຍເຖິງເສັ້ນທາງທາງຈິດວິນຍານທີ່ເປັນລະບົບເພື່ອບັນລຸເຖິງສິວະໂລກ. ມັນລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບການພັດທະນາຂອງຜູ້ປະຕິບັດໂດຍຜ່ານພິທີກໍາຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ຊາຕະກຳມະ ແລະ ອຸປະນາຍະນະ, ການສຶກສາວິຊາສັກສິດ ແລະ ການເຮັດຍັນຍະ. ຜ່ານການຝຶກໂຍຄະ ແລະ ສະມາທິ, ຈິດວິນຍານຈະບັນລຸການຫຼຸດພົ້ນ.

ບົດທີ 70 ຂອງ Samba Purana ເຈາະເລິກເຖິງການປະຕິບັດທີ່ລຶກລັບຂອງ Bija Mantra ແລະ Nyasa (ການວາງພະຍາງຕາມພິທີກໍາ). ມັນອະທິບາຍເຖິງການກຳນົດລະບົບຂອງສຽງສັນສະກິດສະເພາະ ເຊັ່ນ 'a', 'ta', 'cha', 'pa', ແລະ 'ya' ໄປສູ່ທິດທາງຕ່າງໆ ແລະພາກສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮ່າງກາຍ.

ບົດນີ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບພິທີກຳທາງໄສຍະສາດຂອງ Nyasa (ການວາງມົນຕາໃສ່ຮ່າງກາຍ) ແລະການກຳນົດພະຍາງເມັດພັນສະເພາະ (Bija mantras) ທີ່ຈຳເປັນໃນການບູຊາພະອາທິດ. ມັນເນັ້ນຫນັກເຖິງການໃຊ້ Pranava (Omkara) ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແລະຕອນທ້າຍຂອງມົນຕາ, ພ້ອມກັບ Yonibija.

ໃນບົດນີ້, ຈຸດສຸມແມ່ນຢູ່ທີ່ການປະຕິບັດທາງຈິດວິນຍານຂອງ Saura Dharma, ໂດຍສະເພາະແມ່ນການລິເລີ່ມສີ່ຢ່າງ (Diksha) ແລະພິທີກໍາການຊໍາລະລ້າງສໍາລັບລູກສິດ.

ບົດທີ 76 ຂອງ Samba Purana ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບພິທີກໍາ Samskara (ການລິເລີ່ມ) ທີ່ລຶກລັບ ເພື່ອແນໃສ່ຕັດພັນທະທາງໂລກ (Pasha-cheda) ຂອງສິດ, ໂດຍການຍົກພວກເຂົາຂຶ້ນສູ່ສະພາວະອັນສັກສິດທີ່ທຽບໄດ້ກັບເທວະດາ.

ໃນບົດນີ້, Samba Purana ໄດ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບພິທີກໍາສະເພາະສໍາລັບຜູ້ປະຕິບັດທີ່ຕ້ອງການຖອນຕົວອອກຈາກຫນ້າທີ່ທາງໂລກ ຫຼື ທາງສາດສະຫນາ ເນື່ອງຈາກຄວາມເຖົ້າແກ່, ຄວາມສິ້ນຫວັງ ຫຼື ໄພພິບັດທີ່ຮ້າຍແຮງ ເຊັ່ນ: ການຮຸກຮານຂອງສັດຕູ.

ບົດນີ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບດ້ານທີ່ເລິກລັບ ແລະ ຕັນຕະຣະ ຂອງການບູຊາພຣະສຸຣິຍະ. ມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການອະທິບາຍອົງປະກອບທາງສັດທະສາດທີ່ຊັບຊ້ອນ ແລະ ການປະຍຸກໃຊ້ໂຄງສ້າງຂອງສຸຣິຍະມົນຕຣາ, ໂດຍເນັ້ນໃສ່ການໃຊ້ພະຍາງສະເພາະເຊັ່ນ ໂອມກາຣະ ແລະ ວະສັດກາຣະ.

ອັດທະຍາຍະທີ 82 ຂອງ ສາມພະປຸຣານະ ອະທິບາຍເຖິງການສັງເຄາະອັນເລິກເຊິ່ງຂອງ ໂຍຄະ, ຊະຍານະ (ຄວາມຮູ້) ແລະ ກັມມະ (ການກະທຳ) ເພື່ອບັນລຸການຫຼຸດພົ້ນທາງຈິດວິນຍານ. ບົດນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງຄຸນງາມຄວາມດີທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຜູ້ປະຕິບັດ, ລວມທັງຄວາມບໍ່ບຽດບຽນ, ການໃຫ້ອະໄພ, ຄວາມອົດທົນ ແລະ ການຄວບຄຸມອິນຊີ.