शिवस्तुतिवर्णनम् (Śiva-stuti-varṇanam) — “Description of Hymns in Praise of Śiva”

Verse 1

व्यास उवाच । तस्मिन् दैत्याधिपे पौरे सभ्रातरि विमोहिते । सनत्कुमार किं वासीत्तदाचक्ष्वाखिलं विभो

ວຽາສາ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ຜູ້ປົກຄອງນະຄອນ ພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງ—ໂອ້ ສະນັດກຸມາຣາ, ແລ້ວເກີດຫຍັງຕໍ່ໄປ? ໂອ້ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ»។

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । त्रिपुरे च तथाभूते दैत्ये त्यक्तशिवार्चने । स्त्रीधर्मे निखिले नष्टे दुराचारे व्यवस्थिते

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຕຣິປຸຣະເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ—ເມື່ອພວກອະສຸຣະລະທິ້ມການບູຊາພຣະສິວະ—ເມື່ອທັງໝົດແຫ່ງທໍາຂອງສະຕຣີຖືກທໍາລາຍ ແລະເຂົາເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມປະພຶດຊົ່ວຢ່າງໝັ້ນຄົງ—

Verse 3

कृतार्थ इव लक्ष्मीशो देवैस्सार्द्धमुमापतिम् । निवेदितुं तच्चरित्रं कैलासमगमद्धरिः

ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງພຣະລັກສະມີ ຮູ້ສຶກດັ່ງວ່າພາລະກິດສຳເລັດແລ້ວ ໄດ້ໄປພ້ອມເທວະທັງຫຼາຍສູ່ເຂົາໄກລາສ ເພື່ອທູນລາຍງານເຫດການທັງໝົດແດ່ພຣະສິວະ ຈອມແຫ່ງອຸມາ।

Verse 4

तस्योपकंठं स्थित्वाऽसौ देवैस्सह रमापतिः । ततो भूरि स च ब्रह्मा परमेण समाधिना

ພຣະວິສນຸ ຄູ່ຄອງຂອງພຣະຣາມາ ຢືນຢູ່ໃກ້ພຣະອົງນັ້ນ ແລະຢູ່ຮ່ວມກັບເທວະທັງຫຼາຍ। ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ເຂົ້າສູ່ສະມາທິອັນສູງສຸດ ແລະພິຈາລະນາຢ່າງລຶກຊຶ້ງຫຼາຍປະການ ມຸ່ງຫາສັດຈະອັນສູງສຸດ।

Verse 5

मनसा प्राप्य सर्वज्ञं ब्रह्मणा स हरिस्तदा । तुष्टाव वाग्भिरिष्ट्वाभिश्शंकरं पुरुषोत्तमः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຫະຣິ—ປຸຣຸໂສຕຕະມະ—ໄດ້ເຂົ້າເຖິງ ສັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນ; ແລະພ້ອມກັບ ພຣະພຣະຫມາ ກໍໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນຮັກ ແລະ ຖ້ອຍຄຳບູຊາສັກກາລະ।

Verse 6

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे शिवस्तुतिवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີຫົກ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການສັນລະເສີນພຣະສິວະ» ໃນພາກທີຫ້າ ຢຸດທະຂັນດະ ຂອງພາກທີສອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ໃນ ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ ອັນຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 7

एवं कृत्वा महादेवं दंडवत्प्रणिपत्य ह । जजाप रुद्रमंत्रं च दक्षिणामूर्तिसंभवम्

ເມື່ອເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກົດກາບມະຫາເທວະ ແບບດັນດະວັດ ແລ້ວສວດມົນຮຸດຣະ ທີ່ເກີດຈາກດັກສິນາມູຣຕິ ເພື່ອພຶ່ງພາພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 8

जले स्थित्वा सार्द्धकोटिप्रमितं तन्मनाः प्रभुः । संस्मरन् मनसा शंभुं स्वप्रभुं परमेश्वरम्

ຢູ່ໃນນ້ຳຢ່າງຈົນຈົບເວລາປະມານ ໜຶ່ງກົດິແລະເຄິ່ງ ທ່ານຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ມີໃຈແນ່ວແນ່ ລະລຶກເຖິງ ຊັມພູ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ປະຣະເມສະວະຣະ ຢູ່ໃນໃຈຕະຫຼອດ।

Verse 9

तावद्देवास्तदा सर्वे तन्मनस्का महेश्वरम्

ໃນເວລານັ້ນ ທຸກພຣະເທວະທັງປວງ ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈົດຈໍ່ຢູ່ທີ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 10

देवा ऊचुः । नमस्सर्वात्मने तुभ्यं शंकरायार्तिहारिणे । रुद्राय नीलकंठाय चिद्रूपाय प्रचेतसे

ພຣະເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະແຫ່ງສັບພະສິ່ງ; ແດ່ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ມີຄໍສີນ້ຳເງິນ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນຈິດຮູ້ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວ.

Verse 11

गतिर्नस्सर्वदा त्वं हि सर्वापद्विनिवारकः । त्वमेव सर्वदात्माभिर्वंद्यो देवारिसूदन

ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງພາ ແລະເປັນເສັ້ນທາງຂອງພວກເຮົາຕະຫຼອດໄປ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຂັບໄລ່ພິບັດທຸກປະການ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນຄວນໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກສັບພະສັດທຸກເວລາ—ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູຂອງເທວະ.

Verse 12

त्वमादिस्त्वमनादिश्च स्वानंदश्चाक्षयः प्रभुः । प्रकृतेः पुरुषस्यापि साक्षात्स्रष्टा जगत्प्रभुः

ພຣະອົງເປັນຕົ້ນກໍ່ກຳເນີດ ແຕ່ກໍ່ເປັນຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍ່; ພຣະອົງເປັນອານັນດາໂດຍຕົນ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງໂດຍກົງ ແມ່ນແຕ່ປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸຊະ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 13

त्वमेव जगतां कर्ता भर्ता हर्ता त्वमेव हि । ब्रह्मा विष्णुर्हरो भूत्वा रजस्सत्त्वतमोगुणैः

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ຖອນຄືນໂລກທັງປວງ. ໂດຍຄຸນະຣາຈັສ ສັດຕະວະ ແລະຕະມະສ ພຣະອົງປາກົດເປັນພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະຮະຣະ ເພື່ອປະກອບກິດແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 14

तारकोसि जगत्यस्मिन्सर्वेषामधिपोऽव्ययः । वरदो वाङ्मयो वाच्यो वाच्यवाचकवर्जितः

ໃນໂລກນີ້ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນ. ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເສື່ອມຂອງທຸກສິ່ງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ; ພຣະອົງເປັນທາດແຫ່ງສຽງສັກສິດ ແລະວາຈາ. ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຄໍາສາມາດຊີ້ບອກ ແຕ່ພຣະອົງເກີນກວ່າທັງສິ່ງທີ່ຖືກກ່າວ ແລະຜູ້ກ່າວ—ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົວຊີ້ແລະສິ່ງຖືກຊີ້.

Verse 15

याच्यो मुक्त्यर्थमीशानो योगिभिर्योगवित्तमैः । हृत्पुंडरीकविवरे योगिनां त्वं हि संस्थितः

ໂອ ອີຊານາ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອມຸກຕິ ບັນດາໂຍຄີຜູ້ຮູ້ໂຍຄະຢ່າງຍອດຢ້ຽມ ຈຶ່ງອ້ອນວອນແລະເຊີນພຣະອົງ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນຊ່ອງລຶກພາຍໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍ.

Verse 16

वदंति वेदास्त्वां संतः परब्रह्मस्वरूपिणम् । भवंतं तत्त्वमित्यद्य तेजोराशिं परात्परम्

ວິດາ ແລະບັນດາສັນຕະຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ກ່າວວ່າ ພຣະອົງແມ່ນຮູບສະພາບແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ມື້ນີ້ ພວກເຂົາຍັງປະກາດພຣະອົງເປັນຕັດຕະວະສຸດທ້າຍ—ມະຫາກອງແຫ່ງແສງທິບອັນສູງສຸດ ເກີນກວ່າທຸກສິ່ງ.

Verse 17

परमात्मानमित्याहुररस्मिन् जगति यद्विभो । त्वमेव शर्व सर्वात्मन् त्रिलोकाधिपते भव

ໃນໂລກນີ້ ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ຜູ້ຄົນກ່າວວ່າ ພຣະອົງພຽງອົງດຽວແມ່ນ ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ (ປຣະມາດຕະມາ). ພຣະອົງແທ້ແມ່ນ ສະຣະວະ (Śarva) ອາດຕະມາພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນອະທິປະຕີແຫ່ງໂລກທັງສາມ; ຂໍພຣະອົງປະທານພຣະພັກເປັນທີ່ພຶ່ງໃຫ້ພວກເຮົາ.

Verse 18

दृष्टं श्रुतं स्तुतं सर्वं ज्ञायमानं जगद्गुरो । अणोरल्पतरं प्राहुर्महतोपि महत्तरम्

ໂອ ຈະກັດຄຸຣຸ (Jagadguru) ທຸກສິ່ງທີ່ເຫັນ ທີ່ໄດ້ຍິນ ທີ່ສັນລະເສີນ ແລະທີ່ຮູ້ແຈ້ງ ລ້ວນແຕ່ເປັນພຽງສ່ວນນ້ອຍຂອງພຣະອົງ. ນັກ຤ິສີກ່າວວ່າ ພຣະອົງລະອຽດກວ່າອະນຸທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດ ແລະໃຫຍ່ກວ່າສິ່ງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ—ເກີນກວ່າຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມຄິດແລະຖ້ອຍຄໍາ.

Verse 19

सर्वतः पाणिपादांतं सर्वतोक्षिशिरोमुखम् । सर्वतश्श्रवणघ्राणं त्वां नमामि च सर्वतः

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງທຸກທິດທຸກທາງ—ຜູ້ມີມືແລະຕີນແຜ່ໄປທົ່ວທິດ, ຜູ້ມີຕາ ຫົວ ແລະໃບໜ້າຢູ່ທຸກດ້ານ, ຜູ້ມີການຟັງແລະການດົມກິ່ນຊຶມຊາບທົ່ວທຸກສິ່ງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງຜູ້ສະຖິດຢູ່ທຸກແຫ່ງທຸກຢ່າງ.

Verse 20

सर्वज्ञं सर्वतो व्यापिन् सर्वेश्वरमनावृतम् । विश्वरूपं विरूपाक्षं त्वां नमामि च सर्वतः

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຜູ້ແຜ່ຊຶມຢູ່ທຸກທິດ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ບໍ່ຖືກປິດບັງ ແລະບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ; ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນທັງປວງ, ໂອ ວິຣູປາກສະ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງຈາກທຸກດ້ານ.

Verse 21

सर्वेश्वरं भवाध्यक्षं सत्यं शिवमनुत्तमम् । कोटि भास्करसंकाशं त्वां नमामि च सर्वतः

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະອົງທຸກທາງ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ຜູ້ເປັນປະທານແຫ່ງພະວະ (bhava) ຄວາມເກີດເປັນໃນໂລກ, ຜູ້ເປັນຄວາມຈິງ, ພຣະສິວະຜູ້ສູງສຸດ; ຜູ້ມີລັດສະໝີດຸດດັ່ງຕາເວັນນັບສິບລ້ານ.

Verse 22

विश्वदेवमनाद्यंतं षट्त्रिंशत्कमनीश्वरम् । प्रवर्तकं च सर्वेषां त्वां नमामि च सर्वतः

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ—ເທວະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີປາຍ; ພຣະເຈົ້າຜູ້ປາກົດເປັນກຸ່ມຕັດຕະວະ 36 ແຕ່ພຣະອົງເອງບໍ່ມີຜູ້ເຫນືອກວ່າ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ຜັກດັນ ແລະຜູ້ເລີ່ມຕົ້ນທຸກສິ່ງ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍນະມະສະການພຣະອົງຈາກທຸກທິດທາງ ແລະທຸກປະການ.

Verse 23

प्रवर्तकं च प्रकृतेस्सर्वस्य प्रपितामहम् । सर्वविग्रहमीशं हि त्वां नमामि च सर्वतः

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ປຣະກຣິຕິເຄື່ອນໄຫວ, ຜູ້ເປັນປູ່ບັນພະບຸລຸດດັ້ງເດີມຂອງທຸກສິ່ງ. ພຣະອົງແມ່ນອີສະວະຣະຜູ້ຮັບທຸກຮູບທຸກຮ່າງ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍນະມະສະການພຣະອົງຈາກທຸກທິດທາງ ແລະທຸກປະການ.

Verse 24

एवं वदंति वरदं सर्वावासं स्वयम्भुवम् । श्रुतयः श्रुतिसारज्ञं श्रुतिसारविदश्च ये

ດັ່ງນີ້ ບັນດາສຣຸຕິ (ພຣະເວດ) ໄດ້ປະກາດເຖິງພຣະອົງຜູ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ—ຜູ້ປະທານພອນ, ຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງອັນສະຖິດຢູ່ໃນທຸກສິ່ງ—ຜູ້ຮູ້ແກ່ນສານແຫ່ງພຣະເວດ; ແລະຜູ້ຮູ້ແກ່ນສານແຫ່ງສຣຸຕິທັງຫຼາຍກໍກ່າວຢ່າງນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 25

अदृश्यमस्माभिरनेकभूतं त्वया कृतं यद्भवताथ लोके । त्वामेव देवासुरभूसुराश्च अन्ये च वै स्थावरजंगमाश्च

ສິ່ງນັ້ນທີ່ແມ່ນຫຼາກຫຼາຍໃນບັນດາສັດ ແຕ່ພວກເຮົາກັບບໍ່ເຫັນ—ທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນປາກົດໃນໂລກນີ້. ແທ້ຈິງແລ້ວ ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ເທວະ, ອະສຸຣະ, ບູສຸຣະ (ລະດັບລູກຫຼານ຤ິສີໃນໂລກ) ແລະສັດອື່ນໆ ທັງຢືນນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ ລ້ວນແຕ່ເບິ່ງເຫັນ ແລະຍອມຮັບ।

Verse 26

पाह्यनन्यगतीञ्शंभो सुरान्नो देववल्लभ । नष्टप्रायांस्त्रिपुरतो विनिहत्यासुरान्क्षणात्

ໂອ ຊຳພູ (Śambhu) ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງຜູ້ບໍ່ມີທາງອື່ນ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງເທວະຂອງພວກເຮົາ. ຫຼັງຈາກທ່ານສັງຫານອະສຸຣະໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກ ຕຣິປຸຣະ ເພາະພວກເຮົາເກືອບຈະພິນາດແລ້ວ।

Verse 27

मायया मोहितास्तेऽद्य भवतः परमेश्वर । विष्णुना प्रोक्तयुक्त्या त उज्झिता धर्मतः प्रभो

ໂອ ພຣະປະເມສະວະຣາ! ມື້ນີ້ ພວກເຂົາຖືກຫຼອກລວງໂດຍ ມາຍາ ຂອງພຣະອົງ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ດ້ວຍເຫດຜົນທີ່ ວິດສະນຸ ກ່າວ ພວກເຂົາໄດ້ເບື້ອນອອກຈາກ ທັມມະ ແລະລະທິ້ງທາງຊອບທຳ.

Verse 28

संत्यक्तसर्वधर्मांश्च बोद्धागमसमाश्रिताः । अस्मद्भाग्यवशाज्जाता दैत्यास्ते भक्तवत्सल

«ເມື່ອລະທິ້ງໜ້າທີ່ທັງປວງ (ຕາມເວດ) ແລະໄປພຶ່ງພາຄຳສອນຂອງພຸດທະ ພວກໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນໂດຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມອັບໂຊກຂອງພວກເຮົາເອງ—ໂອ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ!»

Verse 29

सदा त्वं कार्यकर्त्ताहि देवानां शरणप्रद । वयं ते शरणापन्ना यथेच्छसि तथा कुरु

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະເປັນຜູ້ປະທານທີ່ພຶ່ງ. ພວກເຮົາໄດ້ມາພຶ່ງພາພຣະອົງແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງກະທຳຕາມທີ່ພຣະອົງປາຖະໜາ।

Verse 30

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुत्वा महेशानं देवास्तु पुरतः स्थिताः । कृतांजलिपुटा दीना आसन् संनतमूर्तयः

ສນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະເຫສານດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ພວກເຂົາປະນົມຝາມື ດ້ວຍຄວາມອ່ອນນ້ອມແລະເສົ້າໝອງ ກາຍກໍກົ້ມນອບຢ່າງນົບນ້ອມ।

Verse 31

स्तुतश्चैवं सुरेन्द्राद्यैर्विष्णोर्जाप्येन चेश्वरः । अगच्छत्तत्र सर्वेशो वृषमारुह्य हर्षितः

ດັ່ງນັ້ນ ຖືກສັນລະເສີນໂດຍພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມທັງດ້ວຍການຈະປະມັນຕຣາຢ່າງເຄົາລົບຂອງພຣະວິສນຸ, ພຣະອີສະວະຣະ—ຜູ້ເປັນຈອມຜູ້ປົກຄອງທັງປວງ—ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ພະວົວ (ນັນດີ) ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວເສດັດໄປຍັງທີ່ນັ້ນ.

Verse 32

विष्णुमालिंग्य नंदिशादवरुह्य प्रसन्नधीः । ददर्श सुदृशा तत्र नन्दीदत्तकरोऽखिलान्

ພຣະອົງໂອບກອດພຣະວິສນຸ ແລ້ວເສດັດລົງຈາກນັນດີຊະ (ນັນດີ) ດ້ວຍໃຈສະຫງົບແລະປິຕິ; ຜູ້ມີດວງຕາງາມນັ້ນ ໄດ້ເຫັນທຸກຜູ້ທຸກນາມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ນັນດີໄດ້ມອບການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ແລ້ວ.

Verse 33

अथ देवान् समालोक्य कृपादृष्ट्या हरिं हरः । प्राह गंभीरया वाचा प्रसन्नः पार्वतीपतिः

ຕໍ່ມາ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນສະຫວາມີຂອງພຣະປາຣະວະຕີ ໄດ້ເບິ່ງໄປຫາເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຫັນສາຍຕາແຫ່ງເມດຕາໄປຫາຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ); ດ້ວຍສຽງລຶກຊຶ້ງ ພຣະອົງກ່າວດ້ວຍໃຈສະຫງົບແລະເມດຕາ.

Verse 34

शिव उवाच । ज्ञातं मयेदमधुना देवकार्यं सुरेश्वर । विष्णोर्मायाबलं चैव नारदस्य च धीमतः

ພຣະຊິວະກ່າວວ່າ: ໂອ ອະທິປະຕີແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວເຖິງພຣະກິດທີ່ເປັນວຽກເທວະນີ້; ທັງພະລັງມາຍາຂອງພຣະວິສະນຸ ແລະເຈດຈໍານົງອັນຮອບຄອບຂອງນາຣະດະຜູ້ປັນຍາກໍດ້ວຍ.

Verse 35

तेषामधर्मनिष्ठानां दैत्यानां देवसत्तम । पुरत्रयविनाशं च करिष्येऽहं न संशयः

«ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາເທວະ, ສໍາລັບພວກໄດຕະຍະຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນອະທັມມະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການທໍາລາຍ “ປຸຣະຕຣະຍະ” (ເມືອງສາມ) ດ້ວຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»

Verse 36

परन्तु ते महादैत्या मद्भक्ता दृढमानसाः । अथ वध्या मयैव स्युर्व्याजत्यक्तवृषोत्तमाः

«ແຕ່ທ່ານເອີຍ, ພວກໄດຕະຍະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະມີໃຈໝັ້ນຄົງ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຄວນຖືກສັງຫານໂດຍຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນທາງທັມມະ—ເພາະໂດຍຂໍ້ອ້າງບາງຢ່າງ ພວກເຂົາໄດ້ລະທິ້ງເສັ້ນທາງແຫ່ງທັມມະ.»

Verse 37

विष्णुर्हन्यात्परो वाथ यत्त्याजितवृषाः कृताः । दैत्या मद्भक्तिरहितास्सर्वे त्रिपुरवासिनः

ບໍ່ວ່າພຣະວິສນຸຈະຟັນລົງ ຫຼືອຳນາດອື່ນໃດຈະກະທຳ—ຊາວຕຣິປຸຣາທັງໝົດ ເປັນພວກໄດຕະ ຖືກເຮັດໃຫ້ລະທິ້ງທຳມະ ແລະປາສະຈາກພັກຕິຕໍ່ຂ້າ (ພຣະສິວະ) ໂດຍສິ້ນເຊີງ।

Verse 38

इति शंभोस्तु वचनं श्रुत्वा सर्वे दिवौकसः । विमनस्का बभूवुस्ते हरिश्चापि मुनीश्वर

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ຊາວສະຫວັນທັງໝົດກໍເສົ້າໝອງ; ແລະພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍ, ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກາ।

Verse 39

देवान् विष्णुमुदासीनान् दृष्ट्वा च भवकृद्विधिः । कृतांजलिपुरश्शंभुं ब्रह्मा वचनमब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນພວກເທວະ ແລະພຣະວິສນຸດ້ວຍ ຢືນຢູ່ຢ່າງເຉື່ອນເຉົາ, ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຈັດວາງໂລກ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະສຳພູ ດ້ວຍມືພະນົມ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້।

Verse 40

ब्रह्मोवाच । न किंचिद्विद्यते पापं यस्मात्त्वं योगवित्तमः । परमेशः परब्रह्म सदा देवर्षिरक्षकः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ບໍ່ມີບາບໃດຈະມີຕໍ່ພຣະອົງ, ເພາະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮູ້ຢໂຄຄະສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນປຣະເມສະວະຣະ, ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ, ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງເທວະ ແລະຣິສີຢູ່ເສມອ.”

Verse 41

तवैव शासनात्ते वै मोहिताः प्रेरको भवान् । त्यक्तस्वधर्मत्वत्पूजाः परवध्यास्तथापि न

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກຫຼອກລວງ—ພຣະອົງເອງແມ່ນພະລັງຜັກດັນ. ແມ່ນແມ່ນວ່າພວກເຂົາລະທິ້ງທຳມະຂອງຕົນ ແລະຄວນຖືກຜູ້ອື່ນສັງຫານ, ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ຄວນຖືກສັງຫານ.

Verse 42

अतस्त्वया महादेव सुरर्षिप्राणरक्षक । साधूनां रक्षणार्थाय हंतव्या म्लेच्छजातयः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ມະຫາເທວາ ຜູ້ປົກປ້ອງຊີວິດຂອງເທວະ ແລະ ລິສີ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງຜູ້ດີ ຈົ່ງກຳຈັດພວກມເລັດຊະ ຜູ້ຖືອະທຳ ແລະ ຂົ່ມເຫັງຄົນດີ.

Verse 43

राज्ञस्तस्य न तत्पापं विद्यते धर्मतस्तव । तस्माद्रक्षेद्द्विजान् साधून्कंटकाद्वै विशोधयेत्

ສຳລັບກະສັດນັ້ນ ບາບແບບນັ້ນບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ຕາບໃດທີ່ປະພຶດຕາມທຳ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປົກປ້ອງພວກດວິຊະ ແລະ ຜູ້ສາທຸ ແລະ ຊຳລະແຜ່ນດິນໃຫ້ພົ້ນຈາກ «ໜາມ» ຄືອຳນາດອັນຮ້າຍທີ່ກວນຄົນດີ.

Verse 44

एवमिच्छेदिहान्यत्र राजा चेद्राज्यमात्मनः । प्रभुत्वं सर्वलोकानां तस्माद्रक्षस्व मा चिरम्

ຖ້າກະສັດໃນໂລກນີ້ ປາດຖະໜາຮັກສາອານາຈັກຂອງຕົນ ແລະ ຮັກສາອຳນາດເປັນເຈົ້າເຫນືອດິນແດນທັງປວງ ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປົກປ້ອງໃນທັນທີ ຢ່າຊ້າ.

Verse 45

मुनीन्द्रेशास्तथा यज्ञा वेदाश्शास्त्रादयोखिलाः । प्रजास्ते देवदेवेश ह्ययं विष्णुरपि ध्रुवम्

ໂອ້ ເທວະເທວະເອດ! ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ພິທີຍັດ, ພຣະເວດ, ແລະ ຄຳພີສັກສິດທັງປວງ, ພ້ອມທັງສັດທັງຫມົດ ລ້ວນແຕ່ເປັນຂອງພຣະອົງ. ແທ້ຈິງ ແມ່ນແຕ່ ວິສະນຸ ກໍຍັງພຶ່ງພາພຣະອົງ.

Verse 46

देवता सार्वभौमस्त्वं सम्राट्सर्वेश्वरः प्रभो । परिवारस्तवैवैष हर्यादि सकलं जगत्

ໂອ້ ພຣະອົງເຈົ້າ! ພຣະອົງເປັນຈັກກະພັດສາກົນ, ເປັນສະມຣາດສູງສຸດ, ເປັນພຣະເຈົ້າເຫນືອຜູ້ປົກຄອງທັງປວງ. ຈັກກະວານທັງໝົດ ເລີ່ມຈາກ ຫະຣິ (ວິສະນຸ) ແລະ ເທວະອື່ນໆ ລ້ວນເປັນບໍລິວານຂອງພຣະອົງ ເພາະທຸກສິ່ງຖືກຄ້ຳຈຸນໃນອຳນາດພຣະອົງ.

Verse 47

युवराजो हरिस्तेज ब्रह्माहं ते पुरोहितः । राजकार्यकरः शक्रस्त्वदाज्ञापरि पालकः

«ໂອ ຮະຣິຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ, ເຈົ້າຈະເປັນຍຸວະຣາຊ (ມົງກຸດກຸມານ). ຂ້າ ພຣະພຣະຫມາ ຈະເປັນປຸໂຣຫິດປະຈຳວົງສານ. ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຈະດຳເນີນກິດການແຫ່ງອານາຈັກ ໂດຍພິທັກຮັກສາ ແລະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຈົ້າຢ່າງສັດຊື່»।

Verse 48

देवा अन्येपि सर्वेश तव शासनयन्त्रिताः । स्वस्वकार्यकरा नित्यं सत्यं सत्यं न संशयः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ, ແມ່ນແຕ່ເທວະອື່ນໆກໍຖືກຄວບຄຸມໂດຍກົນໄກແຫ່ງພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢູ່ເສມອ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງແທ້, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 49

सनत्कुमार उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य ब्रह्मणः परमेश्वरः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा शंकरस्सुरपो विधिम्

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະປະເມສວະຣະ—ພຣະສັງກະຣະ—ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນຂອງພຣະພຣະຫມາແລ້ວ, ພຣະອົງມີຈິດໃຈສະຫງົບຜ່ອງໃສ ແລະໄດ້ຕອບກັບຕໍ່ພຣະຜູ້ຈັດຕັ້ງ (ວິທິ) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 50

शिव उवाच । हे ब्रह्मन् यद्यहं देवराजस्सम्राट् प्रकीर्त्तितः । तत्प्रकारो न मे कश्चिद्गृह्णीयां यमिह प्रभुः

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ແມ່ນແຕ່ຂ້າຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຈັກກະພັດຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອດີວະທັງປວງ, ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ຂ້າບໍ່ຮັບອໍານາດແບບນັ້ນ ແລະບໍ່ຖືອໍານາດປົກຄອງໃດໆໃນເລື່ອງນີ້»។

Verse 51

रथो नास्ति महादिव्यस्तादृक् सारथिना सह । धनुर्बाणादिकं चापि संग्रामे जयकारकम्

ບໍ່ມີລົດສົງຄາມອັນທິບພະຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ແລະບໍ່ມີສາຣະຖີຜູ້ຄູ່ຄວນກັບມັນ; ທັງຄັນທະນູ, ລູກສອນ ແລະອາວຸດອື່ນໆ ກໍບໍ່ອາດຮັບປະກັນໄຊຊະນະໃນສົງຄາມໄດ້ແທ້.

Verse 52

यमास्थाय धनुर्बाणान् गृहीत्वा योज्य व मनः । निहनिष्याम्यहं दैत्यान् प्रबलानपि संगरे

ໂດຍການຂີ່ພະຍາຍົມ ແລະ ຖືທະນູພ້ອມດ້ວຍລູກສອນ, ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ, ເຮົາຈະປາບພວກໄທຕະຍະໃນສະໜາມຮົບ—ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະມີລິດເດດຫຼາຍກໍຕາມ.

Verse 53

सनत्कुमार उवाच । अद्य सब्रह्मका देवास्सेन्द्रोपेन्द्राः प्रहर्षिताः । श्रुत्वा प्रभोस्तदा वाक्यं नत्वा प्रोचुर्महेश्वरम्

ສານັດກຸມານ ກ່າວວ່າ: "ໃນມື້ນີ້, ເຫຼົ່າເທວະດາທັງໝົດ—ພ້ອມກັບພຣະພົມ, ພຣະອິນ ແລະ ພຣະອຸເປນທະ—ຕ່າງກໍມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນເວລានັ້ນ, ພວກເຂົາກໍបានກົ້ມຂາບ ແລະ ກ່າវຕໍ່ພຣະມະເຫສວນ."

Verse 54

देवा ऊचुः वयं भवाम देवेश तत्प्रकारा महेश्वर । रथादिका तव स्वा मिन्संनद्धास्संगराय हि

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ພວກເຮົາມີໃຈຕາມທີ່ພຣະອົງຊີ້ນຳ. ລົດຮົບ ແລະ ອາວຸດສົງຄາມທັງປວງ ໄດ້ຕຽມພ້ອມແລ້ວ, ໂອ ນາຍເຈົ້າ, ເພື່ອການຮົບແທ້»។

Verse 55

इत्युक्त्वा संहतास्सर्वे शिवेच्छामधिगम्य ह । पृथगूचुः प्रसन्नास्ते कृताञ्जलिपुटास्सुराः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວະທັງປວງກໍຊຸມນຸມກັນ ແລະ ເຂົ້າໃຈພຣະປະສົງຂອງພຣະສິວະ. ພວກເຂົາຍິນດີປິຕິ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ເວົ້າຕໍ່ກັນເປັນລຳດັບ.