Adhyaya 15

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे चतुर्दशो ऽध्यायः सूत उवाच प्रजाः सृजेति व्यादिष्टः पूर्वं दक्षः स्वयंभुवा / ससर्ज देवान् गन्धर्वान् ऋषींश्चैवासुरोरगान्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີກູຣະມະປູຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ «ສັດ-ສາຫັດສຣີ» ພາກປູຣະວະພາກ ບົດທີ 14 ສິ້ນສຸດ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ດັກສະ ຖືກສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ສັ່ງວ່າ “ຈົ່ງສ້າງສັດທັງຫຼາຍ” ແລ້ວໄດ້ກໍ່ເກີດເທວະ, ຄັນທະວະ, ຣິສິ, ອະສຸຣະ ແລະ ນາກາ (ຜູ້ເປັນງູທິບ).

Verse 2

यदास्य सृजमानस्य न व्यवर्धन्त ताः प्रजाः / तदा ससर्ज भूतानि मैथुनेनैव धर्मतः

ເມື່ອລາວກໍາລັງສ້າງ ແຕ່ສັດເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ເພີ່ມພູນ, ໃນເວລານັ້ນ ດັກສະຈຶ່ງກໍ່ເກີດສັດທັງຫຼາຍຕາມທຳມະ ໂດຍການຮ່ວມຄູ່ (ໄມຖຸນ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 3

असिक्न्यां जनयामास वीरणस्य प्रजापतेः / सुतायां धर्मयुक्तायां पुत्राणां तु सहस्त्रकम्

ໃນອະສິກນີ—ຜູ້ເປັນທິດາຜູ້ຊອບທຳຂອງປຣະຊາປະຕິ ວີຣະນະ—ດັກສະໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດບຸດຈໍານວນໜຶ່ງພັນ.

Verse 4

तेषु पुत्रेषु नष्टेषु मायया नारदस्य सः / षष्टिं दक्षो ऽसृजत् कन्या वैरण्यां वै प्रजापतिः

ເມື່ອບຸດເຫຼົ່ານັ້ນສູນຫາຍໄປດ້ວຍອໍານາດມາຍາຂອງນາຣະດະ, ພຣະຊາປະຕິ ດັກສະ ຈຶ່ງໃຫ້ກໍ່ເກີດທິດາຫົກສິບຄົນຈາກ ວັຍຣະນຍາ ແທ້ໆ.

Verse 5

ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश / विंशत् सप्त च सोमाय चतस्त्रो ऽरिष्टनेमिने

ລາວໄດ້ມອບທິດາ 10 ຄົນໃຫ້ແກ່ ທຳມະ, 13 ຄົນໃຫ້ແກ່ ກັດຍະປະ, 27 ຄົນໃຫ້ແກ່ ໂສມະ (ພຣະຈັນ), ແລະ 4 ຄົນໃຫ້ແກ່ ອະຣິສະຕະເນມິ.

Verse 6

द्वे चैव बहुपुत्राय द्वे कृशाश्वाय धीमते / द्वे चैवाङ्गिरसे तद्वत् तासां वक्ष्ये ऽथ निस्तरम्

ບຸດສາວສອງນາງໄດ້ຖວາຍໃຫ້ ບາຫຸພຸດຣະ; ສອງນາງໃຫ້ ກຣິຊາອັດສະວະ ຜູ້ມີປັນຍາ; ແລະອີກສອງນາງໃຫ້ ອັງຄິຣະ ເຊັ່ນດຽວກັນ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍສາຍສືບທອດຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນຕາມລຳດັບອັນຄວນ.

Verse 7

अरुन्धती वसुर्जामी लम्बा भानुर्मरुत्वती / संकल्पा च मुहूर्ता च साध्या विश्वा च भामिनी

ອະຣຸນທະຕີ; ວະສູ; ຈາມີ; ລັມບາ; ພານູ; ມະຣຸດວະຕີ; ສັງກັນປາ; ມຸຫູຣຕາ; ສາດຍາ; ວິສວາ; ແລະ ພາມິນີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມອັນສັກສິດຂອງນາງ.

Verse 8

धर्मपत्न्यो दश त्वेतास्तासां पुत्रान् निबोधत / विश्वाया विश्वदेवास्तु साध्या साध्यानजीजनत्

ນາງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນພຣະຍາສິບນາງຂອງ ທັມມະ; ບັດນີ້ຈົ່ງຮູ້ເຖິງບຸດຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ. ຈາກ ວິສວາ ເກີດພວກ ວິສວະເທວະ; ແລະ ສາດຍາ ໃຫ້ກຳເນີດພວກ ສາດຍະ.

Verse 9

मरुत्वन्तो मरुत्वत्यां वसवो ऽष्टौ वसोः सुताः / भानोस्तु भानवश्चैव मुहूर्ता वै मुहूर्तजाः

ຈາກ ມະຣຸດວະຕີ ເກີດພວກ ມະຣຸດວັນຕະ; ແລະຈາກ ວະສູ ເກີດ ວະສຸ ແປດອົງ ຜູ້ເປັນບຸດ. ຈາກ ພານູ ເກີດພວກ ພານະວະ; ແລະພວກ ມຸຫູຣຕະ ກໍເກີດຈາກ ມຸຫູຣຕາ ແທ້ໆ.

Verse 10

लम्बायाश्चाथ घोषो वै नागवीथी तु जामिजा / पृथिवीविषयं सर्वमरुन्दत्यामजायत / संकल्पायास्तु संकल्पो धर्मपुत्रा दश स्मृताः

ຈາກ ລັມບາ ເກີດ ໂຆສະ ແທ້ໆ; ແລະຈາກ ຈາມິຈາ ເກີດ ນາຄະວີທີ. ຈາກ ອະຣຸນທະຕີ ເກີດຂຶ້ນອານາເຂດທັງປວງແຫ່ງແຜ່ນດິນ. ແລະຈາກ ສັງກັນປາ ເກີດ ສັງກັນປະ. ເຫຼົ່ານີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນບຸດສິບອົງຂອງ ທັມມະ.

Verse 11

आपो ध्रुवश्च सोमश्च धरश्चैवानिलो ऽनलः / प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवो ऽष्टौ प्रकीर्तिताः

ອາປະ, ທຣຸວະ, ໂສມະ, ທະຣະ, ອະນິລະ, ອະນະລະ, ປະຕະຍູຊະ, ປະພາສະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວະສຸ 8 ອົງ ທີ່ຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານ ຕາມທີ່ປະກາດໄວ້.

Verse 12

आपस्य पुत्रो वैतण्ड्यः श्रमः श्रान्तो धुनिस्तथा / ध्रुवस्य पुत्रो भगवान् कालो लोकप्रकालनः

ຈາກອາປະ ເກີດວາຍຕັນດະຍະ ແລະຍັງມີ ສຣະມະ, ສຣານຕະ, ທຸນິ ອີກດ້ວຍ. ຈາກທຣຸວະ ເກີດພຣະກາລະ (ເວລາ) ຜູ້ຄວບຄຸມ ແລະວັດຄ່າໂລກທັງປວງ.

Verse 13

सोमस्य भगवान् वर्चा धरस्य द्रविणः सुतः / पुरोजवो ऽनिलस्य स्यादविज्ञातगतिस्तथा

ຂອງໂສມະ ມີນາມທິບວ່າ “ວັຣຈະສ” (ລັດສະໝີ). ຂອງທະຣະ ມີນາມວ່າ “ດຣະວິນະ-ສຸຕະ” (ບຸດແຫ່ງຊັບ). ສ່ວນອະນິລະ (ລົມ) ກ່າວວ່າ “ປຸໂຣຊະວະ” (ໄວນຳໜ້າ) ແລະ “ອະວິຊະຍາຕະ-ຄະຕິ” (ເສັ້ນທາງບໍ່ອາດຮູ້) ດ້ວຍ.

Verse 14

कुमारो ह्यनलस्यासीत् सेनापतिरिति स्मृतः / देवलो भगवान् योगी प्रत्यूषस्याभवत् सुतः / विश्वकर्मा प्रभासस्य शिल्पकर्ता प्रजापतिः

ກຸມາຣະ ແທ້ໆແມ່ນບຸດຂອງອະນະລະ ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນເສນາປະຕິ ຜູ້ນຳກອງທັບເທວະ. ເທວະລະ ພຣະໂຢຄີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ເກີດເປັນບຸດຂອງປະຕະຍູຊະ. ແລະວິສະວະກັມມາ—ບຸດຂອງປະພາສະ—ເປັນປຣະຊາປະຕິ ຊ່າງທິບ ຜູ້ສ້າງຮູບສັກກາລະ ແລະຜົນງານອັນສັກສິດ.

Verse 15

अदितिर्दितिर्दनुस्तद्वदरिष्टा सुरसा तथा / सुरभिर्विनता चैव ताम्र क्रोधवशा इरा / कद्रुर्मुनिश्च धर्मज्ञा तत्पुत्रान् वै निबोधत

ອະດິຕິ, ດິຕິ, ດະນຸ, ແລະທຳນອງດຽວກັນ ອະຣິສຕາ ແລະ ສຸຣະສາ; ສຸຣະພິ ແລະ ວິນະຕາ ດ້ວຍ; ຕາມຣາ, ກຣົດະວະຊາ, ອິຣາ, ແລະ ກະດຣູ—ໂອ ມຸນິຜູ້ຮູ້ທັນທຳ, ຈົ່ງຮັບຮູ້ບຸດທັງຫຼາຍຂອງນາງເຫຼົ່ານີ້ເຖີດ.

Verse 16

अंशो धाता भगस्त्वष्टा मित्रो ऽथ वरुणोर्ऽयमा / विवस्वान् सविता पूषा ह्यंशुमान् विष्णुरेव च

ອັມຊະ, ທາຕຣຶ, ພະຄະ, ທວັດສະຕຣຶ, ມິດຕຣະ, ວະຣຸນະ, ອະຣະຍະມັນ; ວິວັດສະວານ, ສະວິຕຣຶ, ປູສັນ, ອັມຊຸມານ—ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ແມ່ນອາທິຕະຍະ ແລະໃນພວກນັ້ນກໍມີ ພຣະວິສນຸ ດ້ວຍ.

Verse 17

तुषिता नाम ते पूर्वं चाक्षुषस्यान्तरे मनोः / वैवस्वते ऽन्तरे प्रोक्ता आदित्याश्चादितेः सुताः

ໃນກ່ອນໜ້າ ໃນມັນວັນຕະຣະຂອງ ຈາກຊຸສະ ມະນຸ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນເຄີຍຖືກເອີ້ນວ່າ «ຕຸສິຕະ». ໃນມັນວັນຕະຣະປັດຈຸບັນຂອງ ໄວວັດສະວະຕະ ມະນຸ ພວກເຂົາຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ອາທິຕະຍະ» ບຸດຂອງ ອະດິຕິ.

Verse 18

दितिः पुत्रद्वयं लेभे कश्यपाद् बलसंयुतम् / हिरण्यकशिपुं ज्येष्ठं हिरण्याक्षं तथापरम्

ດິຕິ ໄດ້ເກີດບຸດສອງຄົນຈາກ ກັດຊະຍະປະ ຜູ້ມີກຳລັງຫນັກແໜ້ນ; ຜູ້ໃຫຍ່ແມ່ນ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງແມ່ນ ຮິຣັນຍາກຊະ.

Verse 19

हिरण्यकशिपुर्दैत्यो महाबलपराक्रमः / आराध्य तपसा देवं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् / दृष्ट्वालेभेवरान् दिव्यान् स्तुत्वासौ विविधैः स्तवै

ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ດາຍຕະ ຜູ້ມີກຳລັງແລະວິລະກຳອັນໃຫຍ່, ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະ ເພື່ອອາຣາທະນາ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດແຫ່ງສັດທັງປວງ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ກໍສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິຫຼາຍປະການ ແລະໄດ້ຮັບພອນທິບອັນປະເສີດ.

Verse 20

अथ तस्य बलाद् देवाः सर्व एव सुरर्षयः / बाधितास्ताडिता जग्मुर्देवदेवं पितामहम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເນື່ອງດ້ວຍພະລັງຂອງເຂົາ ບັນດາເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍລິສີເທວະ ຖືກກົດຂີ່ແລະຖືກທຳຮ້າຍ ຈຶ່ງໄດ້ໄປຫາ ພຣະພິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 21

शरण्यं शरणं देवं शंभुं सर्वजगन्मयम् / ब्रह्माणं लोककर्तारं त्रातारं पुरुषं परम् / कूटस्थं जगतामेकं पुराणं पुरुषोत्तमम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ—ພຣະສັມພູ (Śambhu)—ຜູ້ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວຈັກກະວານ; ເປັນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງໂລກ; ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ບຸລຸດສູງສຸດ; ເປັນອະຈະລະ ຄູດສະຖະ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນ; ເປັນໜຶ່ງດຽວໃນສັດທັງປວງ; ເປັນບູຮານ ແລະ ປຸຣຸສໂອດຕະມະ.

Verse 22

स याचितो देववरैर्मुनिभिश्च मुनीश्वराः / सर्वदेवहितार्थाय जगाम कमलासनः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນໂດຍເທວະຜູ້ປະເສີດ ແລະ ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ພຣະບຣະຫມາຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ ກໍອອກເດີນທາງ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງປວງ.

Verse 23

संस्तूयमानः प्रणतैर्मुनीन्द्रैरमरैरपि / क्षीरोदस्योत्तरं कूलं यत्रास्ते हरिरीश्वरः

ທີ່ນັ້ນ ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງທະເລນ້ຳນົມ, ພຣະຫຣິ—ພຣະອີສະວະຣະສູງສຸດ—ປະທັບຢູ່; ຖືກສັນລະເສີນຢ່າງບໍ່ຂາດໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເທວະທັງປວງຜູ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 24

दृष्ट्वा देवं जगद्योनिं विष्णुं विश्वगुरुं शिवम् / ववन्दे चरणौ मूर्ध्ना कृताञ्जलिरभाषत

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຄັນທະກຳແຫ່ງຈັກກະວານ—ພຣະວິສນຸ, ຄູຂອງໂລກ, ຜູ້ດຽວກັນນັ້ນແມ່ນພຣະສິວະ—ເຂົາກໍກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດດ້ວຍສີສະ; ແລ້ວປະນົມມື ແລະ ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 25

ब्रह्मोवाच त्वं गतिः सर्वभूतानामनन्तो ऽस्यखिलात्मकः / व्यापी सर्वामरवपुर्महायोगी सनातनः

ພຣະບຣະຫມາກ່າວວ່າ: ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງ ແລະ ເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍຂອງສັດທັງປວງ—ອະນັນຕະ, ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງຈັກກະວານທັງມວນ. ພຣະອົງແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປ, ມີຮູບແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ເປັນມະຫາໂຍຄີ ຜູ້ນິລັນດອນ.

Verse 26

त्वमात्मा सर्वभूतानां प्रधानं प्रकृतिः परा / वैराग्यैश्वर्यनिरतो रागातीतो निरञ्जनः

ພຣະອົງແມ່ນອາດຕະມາຂອງສັດທັງປວງ; ພຣະອົງແມ່ນປະທານ ແລະ ປຣະກຣິຕິອັນສູງສຸດ. ສະຖິດໃນວິໄຣກະ ແລະ ອິດທິອໍານາດ, ພຣະອົງເຫນືອກວ່າຄວາມຕິດພັນ ແລະ ບໍ່ມີມົນທິນໃດໆ.

Verse 27

त्वं कर्ता चैव भर्ता च निहन्ता सुरविद्विषाम् / त्रातुमर्हस्यनन्तेश त्राता हि परमेश्वरः

ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ກະທໍາ ແລະ ຜູ້ອຸ້ມຊູ, ແລະ ເປັນຜູ້ປາບປະຫານສັດຕູຂອງເທວະ. ໂອ້ ອະນັນເຕສະ, ພຣະອົງຄວນປົກປ້ອງພວກເຮົາ, ເພາະພຣະເຈົ້າສູງສຸດແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແທ້.

Verse 28

इत्थं स विष्णुर्भगवान् ब्रह्मणा संप्रबोधितः / प्रोवाचोन्निद्रपद्माक्षः पीतवासासुरद्विषः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ, ຖືກພຣະພຣະຫມາປຸກໃຫ້ຕື່ນ, ແລ້ວຈຶ່ງຕຣັດ. ພຣະເນດດັ່ງດອກບົວເປີດກວ້າງຈາກການບັນທົມ, ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ, ເປັນສັດຕູຂອງອະສຸຣະ.

Verse 29

किमर्थं सुमहावीर्याः सप्रजापतिकाः सुराः / इमं देशमनुप्राप्ताः किं वा कार्यं करोमि वः

ເພາະເຫດໃດ ເທວະຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ກ້າຫານ, ພ້ອມດ້ວຍປຣະຊາປະຕິ, ຈຶ່ງມາຮອດດິນແດນນີ້? ແລະ ພວກເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ເຮົາເຮັດກິດອັນໃດໃຫ້?

Verse 30

देवा ऊचुः हिरण्यकशिपुर्नाम ब्रह्मणो वरदर्पितः / बाधते भगवन् दैत्यो देवान् सर्वान् सहर्षिभिः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພຣະພະຄະວານ, ໄດຕະຍະຊື່ ຫິຣັນຍະກະຊິປຸ, ຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສເພາະພອນຂອງພຣະພຣະຫມາ, ກໍາລັງບີບຄັ້ນເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍຣິສີທັງຫຼາຍ»។

Verse 31

अवध्यः सर्वभूतानां त्वामृते पुरुषोत्तम / हन्तुमर्हसि सर्वेषां त्वं त्रातासि जगन्मय

ໂອ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ! ນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີໃຜໃນສັດທັງປວງທີ່ຖືກຂ້າໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ແຕ່ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວສົມຄວນປະຫານຄົນຊົ່ວເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກຜູ້; ເພາະພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມໃນຈັກກະວານ ແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງໂລກ.

Verse 32

श्रुत्वा तद्दैवतैरुक्तं स विष्णुर्लोकभावनः / वधाय दैत्यमुख्यस्य सो ऽसृजत् पुरुषं स्वयम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວໄວ້ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ຫຼ້ຽງດູແລະຄ້ຳຈຸນໂລກ ກໍໄດ້ປະກອບກໍາເນີດບຸລຸດທິບພະອົງໜຶ່ງດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເພື່ອປະຫານຫົວໜ້າໄດຕະຍະ.

Verse 33

मेरुपर्वतवर्ष्माणं घोररूपं भयानकम् / शङ्खचक्रगदापाणिं तं प्राह गरुडध्वजः

ແລ້ວພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີທຸງຄຣຸດ (ກະຣຸດທະວະຊະ) ຖືສັງຂະ ຈັກກະ ແລະ ຄະດາ ໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ມີກາຍດັ່ງພູເມຣຸ ຮູບຮ່າງດຸຮ້າຍ ແລະນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 34

हत्वा तं दैत्यराजं त्वं हिरण्यकशिपुं पुनः / इमं देशं समागन्तुं क्षिप्रमर्हसि पौरुषात्

ເມື່ອທ່ານໄດ້ປະຫານກະສັດໄດຕະຍະນັ້ນ—ຫິຣັນຍະກະຊິປຸ—ອີກຄັ້ງແລ້ວ ດ້ວຍພະລັງວິຣະກຳຂອງທ່ານ ຈົ່ງຮີບກັບຄືນມາ ແລະມາຮອດແດນນີ້ໂດຍໄວ.

Verse 35

निशम्य वैष्णवं वाक्यं प्रणम्य पुरुषोत्तमम् / महापुरुषमव्यक्तं ययौ दैत्यमहापुरम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງໄວສນະວະແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ກໍ່ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ—ມະຫາບຸລຸດ ຜູ້ບໍ່ປາກົດ (ອະວະຍັກຕະ)—ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ນະຄອນໃຫຍ່ຂອງໄດຕະຍະ.

Verse 36

विमुञ्चन् भैरवं नादं शङ्खचक्रगदाधरः / आरुह्य गरुडं देवो महामेरुरिवापरः

ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກ ແລະ ຄະທາ ປ່ອຍນາດອັນນ່າຢ້ານດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ກະຣຸດ ປານມະຫາເມຣຸອີກລູກໜຶ່ງ।

Verse 37

आकर्ण्य दैत्यप्रवरा महामेघरवोपमम् / समाचचक्षिरे नादं तदा दैत्यपतेर्भयात्

ເມື່ອໄດ້ຍິນນາດນັ້ນ ດັ່ງສຽງຄຳຮ້ອງຂອງເມກໃຫຍ່ ບັນດາໄດຕະຍະຜູ້ເກັ່ງກ້າກໍເຫັນທັນທີ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານຕໍ່ຈອມໄດຕະຍະຂອງຕົນ।

Verse 38

असुरा ऊचुः कश्चिदागच्छति महान् पुरुषो देवचोदितः / विमुञ्चन् भैरवं नादं तं जानीमो ऽमरार्दन

ອະສຸຣາກ່າວວ່າ: «ມີມະຫາບຸລຸດຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງເຂົ້າມາ ໂດຍເທວະດາຊັກນຳ; ພຣະອົງປ່ອຍນາດອັນນ່າຢ້ານ. ພວກເຮົາຮູ້ຈັກພຣະອົງ—ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທຳລາຍອະມະຣະ (ເທວະ)»

Verse 39

ततः सहासुरवरैर्हिरण्यकशिपुः स्वयम् / संनद्धैः सायुधैः पुत्रैः प्रह्रादाद्यैस्तदा ययौ

ຕໍ່ມາ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ອອກເດີນທາງດ້ວຍຕົນເອງ ພ້ອມອະສຸຣາຜູ້ເລີດ ແລະລູກຊາຍເຊັ່ນ ປຣະຫຣາດ ຜູ້ສວມເກາະ ຖືອາວຸດ ພ້ອມຮົບ।

Verse 40

दृष्ट्वा तं गरुडासीनं सूर्यकोटिसमप्रभम् / पुरुषं पर्वताकारं नारायणमिवापरम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງປະທັບເທິງກະຣຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນນັບກະຕິ ພວກເຂົາເຫັນມະຫາບຸລຸດຜູ້ໃຫຍ່ດັ່ງພູ ປານນາຣາຍະນະອີກພຣະອົງໜຶ່ງ।

Verse 41

दुद्रुवुः केचिदन्योन्ममूचुः संभ्रान्तलोचनाः / अयं स देवो देवानां गोप्ता नारायणो रिपुः

ບາງພວກຫນີໄປ ບາງພວກຮ້ອງດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ ດວງຕາສັບສົນວຸ້ນວາຍ: «ນີ້ແມ່ນພຣະເທວະອົງນັ້ນ—ນາຣາຍະນະ—ຜູ້ປົກປ້ອງເທວະ ແລະເປັນສັດຕູຂອງສັດຕູພວກເຂົາ»។

Verse 42

अस्माकमव्ययो नूनं तत्सुतो वा समागतः / इत्युक्त्वा शस्त्रवर्षाणि ससृजुः पुरुषाय ते / तानि चाशेषतो देवो नाशयामास लीलया

«ແນ່ນອນ ອະວະຍະ (ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ) ຫຼືບຸດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ມາແລ້ວ!» ເວົ້າແລ້ວ ພວກເຂົາກໍສາດຝົນອາວຸດໃສ່ພຣະປຸຣຸຊະຜູ້ສູງສຸດ; ແຕ່ພຣະເຈົ້າກໍທຳລາຍມັນທັງໝົດດ້ວຍລີລາ ບໍ່ເຫຼືອສັກຢ່າງ।

Verse 43

तदा हिरण्यकशिपोश्चत्वारः प्रथितौजसः / पुत्रा नारायणोद्भूतं युयुधुर्मेघनिः स्वनाः / प्रह्रादश्चाप्यनुह्रादः संह्रादो ह्राद एव च

ໃນເວລານັ້ນ ບຸດທັງສີ່ຂອງ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ຜູ້ມີພະລັງລືຊື່ ຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ ແລະອອກຮົບກັບພຣະປາກົດການທີ່ເກີດຈາກນາຣາຍະນະ: ປຣະຫຣາດ, ອະນຸຫຣາດ, ສັມຫຣາດ, ແລະ ຫຣາດ।

Verse 44

प्रह्रादः प्राहिणोद् ब्राह्ममनुह्रादो ऽथ वैष्णवम् / संह्रादश्चापि कौमारमाग्नेयं ह्राद एव च

ປຣະຫຣາດໄດ້ຖ່າຍທອດຄຳສອນ «ບຣາຫມະ» ອັນເນື່ອງກັບພຣະພຣະຫມາ. ຕໍ່ມາ ອະນຸຫຣາດໄດ້ຖ່າຍທອດຄຳສອນ «ໄວສະນະວະ» ອັນເນື່ອງກັບພຣະວິສະນຸ. ສັມຫຣາດກໍຖ່າຍທອດຄຳສອນ «ເກົາມາຣະ» ອັນເນື່ອງກັບກຸມາຣ/ສະກັນດະ; ແລະ ຫຣາດ ຖ່າຍທອດຄຳສອນ «ອາກເນຍະ» ອັນເນື່ອງກັບອັກນິ।

Verse 45

तानि तं पुरुषं प्राप्य चत्वार्यस्त्राणि वैष्णवम् / न शेकुर्बाधितुं विष्णुं वासुदेवं यथा तथा

ເມື່ອອາວຸດໄວສະນະວະທັງສີ່ນັ້ນເຂົ້າເຖິງພຣະປຸຣຸຊະຜູ້ສູງສຸດ ມັນກໍບໍ່ອາດທຳອັນຕະລາຍແກ່ ພຣະວິສະນຸ—ວາສຸເທວະ ໄດ້ເລີຍ ບໍ່ວ່າຈະດ້ວຍວິທີໃດ।

Verse 46

अथासौ चतुरः पुत्रान् महाबाहुर्महाबलः / प्रगृह्य पादेषु करैः संचिक्षेप ननाद च

ແລ້ວຜູ້ມີແຂນແຂງ ແລະພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຈັບລູກຊາຍສີ່ຄົນທີ່ຕີນດ້ວຍມື ໂຍນອອກໄປ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງ।

Verse 47

विमुक्तेष्वथ पुत्रेषु हिरण्यकशिपुः स्वयम् / पादेन ताडयामास वेगेनोरसि तं बली

ເມື່ອລູກຊາຍຖືກປ່ອຍແລ້ວ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ຜູ້ກ້າແຂງນັ້ນ ໄດ້ເຕະອົກຂອງລາວດ້ວຍຕີນ ດ້ວຍແຮງອັນຮຸນແຮງ।

Verse 48

स तेन पीडितो ऽत्यर्थं गरुडेन तथाऽशुगः / अदृश्यः प्रययौ तूर्णं यत्र नारायणः प्रभुः / गत्वा विज्ञापयामास प्रवृत्तमखिलं तथा

ຖືກກະຣຸດະບີບຄັ້ນຢ່າງຫນັກ ຜູ້ວ່ອງໄວນັ້ນກໍກາຍເປັນລ່ອງຫາຍ ແລະຮີບໄປທັນທີຫາບ່ອນທີ່ພຣະນາຣາຍະນະ ອົງພຣະເຈົ້າປະທັບຢູ່। ໄປເຖິງແລ້ວ ກໍທູນກ່າວແຈ້ງເລື່ອງທັງປວງທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 49

संचिन्त्य मनसा देवः सर्वज्ञानमयो ऽमलः / नरस्यार्धतनुं कृत्वा सिंहस्यार्धतनुं तथा

ພຣະເທວະຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ເປັນທຳມະຊາດແຫ່ງຄວາມຮູ້ທັງປວງ ໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈ ແລ້ວປັ້ນຮ່າງກາຍຄື່ງໜຶ່ງເປັນມະນຸດ ແລະອີກຄື່ງໜຶ່ງເປັນສິງຫາ.

Verse 50

नृसिंहवपुरव्यक्तो हिरण्यकशिपोः पुरे / आविर्बभूव सहसा मोहयन् दैत्यपुङ्गवान्

ໃນນະຄອນຂອງຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ພຣະອົງໄດ້ປາກົດພຣະວະພຸນະຣະ-ສິງຫາ ທີ່ເຄີຍບໍ່ປາກົດ ຢ່າງກະທັນຫັນ ເຮັດໃຫ້ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະຕົກຕະລຶງ.

Verse 51

दंष्ट्राकरालो योगात्मा युगान्तदहनोपमः / समारुह्यात्मनः शक्तिं सर्वसंहारकारिकाम् / भाति नारायणो ऽनन्तो यथा मध्यन्दिने रविः

ພຣະນarayana ຜູ້ເປັນນິດນິລັນ, ຜູ້ມີແຂ້ວແຫຼມຄົມໜ້າຢ້ານກົວ, ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນໂຍຄະ ແລະ ຮຸ່ງເຮືອງດັ່ງໄຟບັນໄລກັນ, ໄດ້ສະແດງອຳນາດແຫ່ງການທຳລາຍລ້າງ ແລະ ສ່ອງແສງດັ່ງຕາເວັນທ່ຽງວັນ.

Verse 52

दृष्ट्वा नृसिंहवपुषं प्रह्रादं ज्येष्ठपुत्रकम् / वधाय प्रेरयामास नरसिहस्य सो ऽसुरः

ເມື່ອເຫັນ ປະຫລາທະ ລູກຊາຍກົກຂອງຕົນ ມີຮູບກາຍດັ່ງ ນໍລະສິງ, ອະສູນຕົນນັ້ນຈຶ່ງສັ່ງໃຫ້ປະຫານຊີວິດ ປະຫລາທະ ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນທີ່ມີຕໍ່ ນໍລະສິງ.

Verse 53

इमं नृसिंहवपुषं पूर्वस्माद् बहुशक्तिकम् / सहैव त्वनुजैः सर्वैर्नाशयाशु मयेरितः

ຈົ່ງທຳລາຍຜູ້ມີຮ່າງກາຍເປັນ ນໍລະສິງ ນີ້ໂດຍໄວ, ຜູ້ຊຶ່ງບັດນີ້ມີພະລັງແຮງກ້າກວ່າແຕ່ກ່ອນ, ພ້ອມທັງພັກພວກທັງໝົດຂອງມັນ. ຂ້າຂໍສັ່ງ.

Verse 54

तत्संनियोगादसुरः प्रह्रादो विष्णुमव्ययम् / युयुधे सर्वयत्नेन नरसिंहेन निर्जितः

ດ້ວຍລິຂິດແຫ່ງໂຊກຊະຕານັ້ນ, ອະສູນ ປະຫລາທະ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບ ພຣະວິຊະນຸ ຜູ້ເປັນອະມະຕະ ຢ່າງສຸດຄວາມສາມາດ, ແຕ່ກໍຖືກ ນໍລະສິງ ປາບປາມຈົນໄດ້.

Verse 55

ततः संचोदितो दैत्यो हिरण्याक्षस्तदानुजः / ध्यात्वा पशुपतेरस्त्रं ससर्ज च ननाद च

ຈາກນັ້ນ ຫິຣັນຍັກ, ຜູ້ເປັນນ້ອງຊາຍ, ໄດ້ຕື່ນຕົວຂຶ້ນ ແລະ ເພັ່ງສະມາທິເຖິງອາວຸດຂອງ ພຣະປາສຸປະຕິ (ພຣະສິວະ), ແລ້ວປ່ອຍອາວຸດນັ້ນອອກໄປ ພ້ອມທັງຮ້ອງຄຳລາມກ້ອງສະນັ່ນ.

Verse 56

तस्य देवादिदेवस्य विष्णोरमिततेजसः / न हानिमकरोदस्त्रं यथा देवस्य शूलिनः

ຕໍ່ໜ້າພຣະວິສນຸ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີຮັດສະຫມີອະສິ້ນສຸດ ອາວຸດນັ້ນບໍ່ອາດເຮັດອັນຕະລາຍໄດ້ ເຫມືອນບໍ່ອາດຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ।

Verse 57

दृष्ट्वा पराहतं त्वस्त्रं प्रह्रादो भाग्यगौरवात् / मेने सर्वात्मकं देवं वासुदेवं सनातनम्

ເມື່ອເຫັນອາວຸດຂອງທວັສຕຣະຖືກທຳໃຫ້ໝົດ຤ິດ ພຣະຫຣາດ ໂດຍພະລັງແຫ່ງບຸນວາສນາຂອງຕົນ ໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະວາສຸເທວະຜູ້ນິລັນດອນ ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ।

Verse 58

संत्यज्य सर्वशस्त्राणि सत्त्वयुक्तेन चेतसा / ननाम शिरसा देवं योगिनां हृदयेशयम्

ເຂົາລະທິ້ງອາວຸດທັງປວງ ແລະດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຕະວະ (ຄວາມແຈ້ງໃສ ແລະຄວາມກົງກຽງ) ໄດ້ກົ້ມສະຫຼອງດ້ວຍສີສະຕໍ່ພຣະເທວະ ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍ।

Verse 59

स्तुत्वा नारायणैः स्तोत्रैः ऋग्यजुः सामसंभवैः / निवार्य पितरं भ्रातृन् हिरण्याक्षं तदाब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະນາຣາຍະນະ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນທີ່ເກີດຈາກ ຣິກ ຢະຊຸ ແລະ ສາມັນ ແລະໄດ້ຫ້າມບິດາກັບພີ່ນ້ອງຂອງຕົນແລ້ວ ເຂົາຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ຮິຣັນຍາກສະ।

Verse 60

अयं नारायणो ऽनन्तः शाश्वतो भगवानजः / पुराणपुरुषो देवो महायोगी जगन्मयः

ພຣະອົງນີ້ແມ່ນນາຣາຍະນະ—ອະນັນຕະ ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ຜູ້ນິລັນດອນ ພຣະພະຄະວານ ອະຊະ ຜູ້ບໍ່ເກີດ. ພຣະບຸຣານະປຸຣຸສະ ພຣະເທວະຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ມະຫາໂຍຄີ ຜູ້ແຜ່ຊຶມແລະເປັນຕົວຕົນແຫ່ງຈັກກະວານທັງປວງ।

Verse 61

अयं धाता विधाता च स्वयञ्ज्योतिर्निरञ्जनः / प्रधानपुरुषस्तत्त्वं मूलप्रकृतिरव्ययः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ຈັດວາງ; ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ. ພຣະອົງແມ່ນສັດຕະວະແທ້ ເປັນ Pradhāna ແລະ Puruṣa—ເປັນມູນປະກຣິຕິ (mūla-prakṛti) ອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 62

ईश्वरः सर्वभूतानामन्तर्यामी गुणातिगः / गच्छध्वमेनं शरणं विष्णुमव्यक्तमव्ययम्

ພຣະອົງເປັນອີສະວະຣະ (Īśvara) ຂອງສັດທັງປວງ—ເປັນຜູ້ຄອງພາຍໃນ (Antaryāmin) ແລະເຫນືອກວ່າຄຸນະທັງສາມ. ຈົ່ງໄປພຶ່ງພາພຣະອົງ: ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຜູ້ບໍ່ປາກົດ (Avyakta) ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 63

एवमुक्ते सुदुर्बुद्धिर्हिरण्यकशिपुः स्वयम् / प्रोवाच पुत्रमत्यर्थं मोहितो विष्णुमायया

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ (Hiraṇyakaśipu) ຜູ້ມີປັນຍາຊົ່ວ ໄດ້ເວົ້າຍາວນານກັບລູກຊາຍຂອງຕົນ—ເພາະຖືກມາຍາ (māyā) ຂອງພຣະວິສນຸ ປົກຄຸມໃຫ້ຫຼົງ.

Verse 64

अयं सर्वात्मना वध्यो नृसिंहो ऽल्पपराक्रमः / समागतो ऽस्मद्भवनमिदानीं कालचोदितः

“ນະຣະສິງຫະ (Narasiṃha) ນີ້ຕ້ອງຖືກຂ້າໂດຍບໍ່ລັງເລ; ພະລັງຂອງລາວນ້ອຍ. ຖືກກາລະ (Kāla) ຜັກດັນ, ບັດນີ້ລາວມາຮອດເຮືອນຂອງເຮົາແລ້ວ.”

Verse 65

विहस्य पितरं पुत्रो वचः प्राह महामतिः / मा निन्दस्वैनमीशानं भूतानामेकमव्ययम्

ລູກຊາຍຜູ້ມີປັນຍາ ຢິ້ມໃຫ້ພໍ່ ແລະກ່າວວ່າ: “ຢ່າດູຖູກພຣະອົງນັ້ນ—ອີສານະ (Īśāna), ພຣະເຈົ້າອົງດຽວອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຂອງສັດທັງປວງ.”

Verse 66

कथं देवो महादेवः शाश्वतः कालवर्जितः / कालेन हन्यते विष्णुः कालात्मा कालरूपधृक्

ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນເທວະສູງສຸດ ດຳລົງຢູ່ນິລັນດອນ ແລະເກີນກາລະ—ແຕ່ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນອາດຕະພາບຂອງກາລະ ແລະຖືຮູບກາລະ ຈະຖືກກາລະທຳລາຍ?

Verse 67

ततः सुवर्णकशिपुर्दुरात्मा विधिचोदितः / निवारितो ऽपि पुत्रेण युयोध हरिमव्ययम्

ແລ້ວນັ້ນ ສຸວັນນະກະຊິປຸ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຖືກຊະຕາກຳຜັກດັນ—ແມ່ນແຕ່ລູກຊາຍຂອງຕົນຫ້າມໄວ້ ກໍຍັງອອກຮົບກັບ ຮະຣິ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 68

संरक्तनयनो ऽन्तो हिरण्यनयनाग्रजम् / नखैर्विदारयामास प्रह्रादस्यैव पश्यतः

ດ້ວຍດວງຕາແດງດ້ວຍພຣະພິໂຣດອັນຊອບທຳ ຜູ້ຢູ່ພາຍໃນ(ເສົາ) ໄດ້ໃຊ້ເລັບສີກຂາດ ພີ່ໃຫຍ່ຂອງ ຮິຣັນຍະນະຍະນະ—ໃນຂະນະທີ່ ປຣະຫຣາດ ເບິ່ງຢູ່ດ້ວຍຕາຕົນເອງ.

Verse 69

हते हिरण्यकशिपौ हिरण्याक्षो महाबलः / विसृज्य पुत्रं प्रह्रादं दुद्रुवे भयविह्वलः

ເມື່ອ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ຖືກສັງຫານແລ້ວ ຮິຣັນຍາກສະ ຜູ້ມີກຳລັງຫຼາຍ ກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ—ປ່ອຍລູກຊາຍ ປຣະຫຣາດ ແລ້ວຫນີໄປ.

Verse 70

अनुह्रादादयः पुत्रा अन्ये च शतशो ऽसुराः / नृसिंहदेहसंभूतैः सिंहैर्नोता यमालयम्

ອະນຸຫຣາດ ແລະລູກຊາຍອື່ນໆ ພ້ອມທັງອະສຸຣະອີກເປັນຮ້ອຍໆ ຖືກສິງທີ່ເກີດຈາກກາຍຂອງ ນຣະສິງຫະ ຂັບໄລ່ບີບຄັ້ນ ໃຫ້ມຸ່ງໄປຫາ ວິຫານຂອງຍະມະ (ແດນແຫ່ງຄວາມຕາຍ).

Verse 71

ततः संहृत्य तद्रूपं हरिर्नारायणः प्रभुः / स्वमेव परमं रूपं ययौ नारायणाह्वयम्

ແລ້ວພຣະຮະຣິ—ນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນອົງຈອມເຈົ້າ—ໄດ້ຖອນຮູບທີ່ຊົ່ວຄາວນັ້ນ ແລ້ວກັບໄປສູ່ຮູບສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ນາຣາຍະນະ» ແທ້ໆ।

Verse 72

गते नारायणे दैत्यः प्रह्रादो ऽसुरसत्तमः / अभिषेकेण युक्तेन हिरण्याक्षमयोजयत्

ເມື່ອນາຣາຍະນະເສດຈາກໄປແລ້ວ ພຣະຫຣາດະ ຜູ້ເປັນໄດຕະຍະ ແລະເປັນຍອດໃນອະສຸຣະ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລ້ວສະຖາປະນາຮິຣັນຍາກະສະໃຫ້ຄອງອຳນາດກະສັດ।

Verse 73

स बाधयामास सुरान् रणे जित्वा मुनीनपि / लब्ध्वान्धकं महापुत्रं तपसाराध्य शङ्करम्

ເຂົາໄດ້ຊະນະເທວະທັງຫຼາຍໃນສົງຄາມ ແລະຍັງໄປກໍ່ກວນແມ່ນແຕ່ພຣະມຸນີ. ແລ້ວໂດຍບຳເນັດຕະປະ ບູຊາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຂົາໄດ້ຮັບອັນທະກະເປັນບຸດໃຫຍ່ອັນມີອານຸພາບ।

Verse 74

देवाञ्जित्वा सदेवेन्द्रान् बध्वाच धरणीमिमाम् / नीत्वा रसातलं चक्रे वन्दीमिन्दीवरप्रभाम्

ເຂົາໄດ້ຊະນະເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣະ ແລ້ວມັດຜູກແຜ່ນດິນນີ້ ພານາງລົງໄປສູ່ຣະສາຕະລະ ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນຜູ້ມີສີດັ່ງດອກບົວ ເປັນເຫມືອນນາງນັກໂທດຖືກຈັບກຸມ।

Verse 75

ततः सब्रह्मका देवाः परिम्लानमुखश्रियः / गत्वा विज्ञापयामासुर्विष्णवे हरिमन्दिरम्

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ໃບໜ້າເສົ້າຫມອງ ແລະສະຫງ່າລາສີຈາງລົງ ໄດ້ໄປຍັງວິຫານຂອງພຣະຮະຣິ ແລ້ວທູນຂໍຕໍ່ພຣະວິສນຸດ້ວຍຄຳວິນຍາບັດ।

Verse 76

स चिन्तयित्वा विश्वात्मा तद्वधोपायमव्ययः / सर्वेदेवमयं शुभ्रं वाराहं वपुरादधे

ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ພຣະອາດຕະແຫ່ງສາກົນຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ໄດ້ວາງອຸບາຍເພື່ອປະຫານເຂົາ; ແລ້ວພຣະເຈົ້າຊົງຮັບຮູບວາຣາຫະ (ໝູປ່າ) ອັນສະຫວ່າງໄສ ປະກອບດ້ວຍເທວະທັງປວງ।

Verse 77

गत्वा हिरण्यनयनं हत्वा तं पुरुषोत्तमः / दंष्ट्रयोद्धारयामास कल्पादौ धरणीमिमाम्

ພຣະປຸຣຸຊົດຕະມະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ຮິຣັນຍະນະຍະນະ ແລະປະຫານເຂົາ; ແລ້ວໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງກັລປະ ພຣະອົງຊົງຍົກແຜ່ນດິນນີ້ຂຶ້ນດ້ວຍງາຂອງພຣະອົງ।

Verse 78

त्यक्त्वा वराहसंस्थानं संस्थाप्य च सुरद्विजान् स्वामेव प्रकृतिं दिव्यां ययौ विष्णुः परं पदम्

ພຣະວິດສະນຸ ຊົງປະຖິ້ມຮູບວາຣາຫະ ແລະສະຖາປະນາເທວະກັບດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໃຫ້ຢູ່ໃນລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວພຣະອົງເສດັດກັບສູ່ປຣະກຣິຕິອັນທິບຍະຂອງພຣະອົງ ແລະບັນລຸພຣະບົດສູງສຸດ।

Verse 79

तस्मिन् हते ऽमररिपौ प्रह्रादौ विष्णुतत्परः / अपालयत् स्वकंराज्यं भावं त्यक्त्वा तदाऽसुरम्

ເມື່ອສັດຕູແຫ່ງເທວະທັງປວງຖືກປະຫານແລ້ວ ພຣະຫຣາດະ ຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະວິດສະນຸຢ່າງສິ້ນເຊີງ ໄດ້ປົກປ້ອງອານາຈັກຂອງຕົນ ໂດຍລະທິ້ມອາການອະສຸຣະໃນເວລານັ້ນ।

Verse 80

इयाज विधिवद् देवान् विष्णोराराधने रतः / निः सपत्नं तदा राज्यं तस्यासीद् विष्णुवैभवात्

ເຂົາໄດ້ບູຊາເທວະທັງປວງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໂດຍມີໃຈຈົ່ງຮັກໃນການອາຣາທະນາພຣະວິດສະນຸເປັນນິດ; ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພຣະວິດສະນຸ ອານາຈັກຂອງເຂົາໃນເວລານັ້ນ ປາສະຈາກຄູ່ແຂ່ງ ແລະການຕໍ່ຕ້ານ।

Verse 81

ततः कदाचिदसुरो ब्राह्मणं गृहमागतम् / तापसं नार्चयामास देवानां चैव मायया

ຕໍ່ມາ ຄັ້ງໜຶ່ງ ອະສຸຣະຜູ້ໜຶ່ງ ບໍ່ໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມັນຕະປະສີຜູ້ມາຮອດເຮືອນ ເນື່ອງຈາກມາຍາຄວາມຫຼົງ ແລະດັ່ງກັບບໍ່ເຄົາລົບເທວະດາດ້ວຍ।

Verse 82

स तेन तापसो ऽत्यर्थं मोहितेनावमानितः / शशापासुरराजानं क्रोधसंरक्तलोचनः

ຕະປະສີນັ້ນ ຖືກຜູ້ຫຼົງໄຫຼນັ້ນຫຍັບຫຍາມຢ່າງຫນັກ; ດ້ວຍຄວາມໂກດ ດວງຕາແດງກ່ຳ ເຂົາໄດ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ກະສັດແຫ່ງອະສຸຣະ।

Verse 83

यत्तद्वलं समाश्रित्य ब्राह्मणानवमन्यसे / सा भक्तिर्वैष्णवी दिव्या विनाशं ते गमिष्यति

ເຈົ້າອາໄສແຕ່ພະລັງນັ້ນ ແລ້ວຫຍັບຫຍາມພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ພັກຕິອັນທິບພະຍະແຫ່ງພຣະວິສນຸ (ໄວສນະວະ) ຈະນຳເຈົ້າໄປສູ່ຄວາມພິນາດ।

Verse 84

इत्युक्त्वा प्रययौ तूर्णं प्रह्रादस्य गृहाद् द्विजः / मुमोह राज्यसंसक्तः सो ऽपि शापबलात् ततः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນໄດ້ຈາກໄປຢ່າງວ່ອງໄວຈາກເຮືອນຂອງພຣະຫຣາດ (Prahlāda). ຕໍ່ມາ ພຣະຫຣາດຜູ້ຕິດພັນກັບລາຊະສົມບັດ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງ ເນື່ອງຈາກພະລັງຂອງຄຳສາບນັ້ນ।

Verse 85

बाधयामास विप्रेन्द्रान् न विवेद जनार्दनम् / पितुर्वधमनुस्मृत्य क्रोधं चक्रे हरिं प्रति

ເຂົາເລີ່ມບີບຄັ້ນບັນດາພຣາຫມັນຣິສີຜູ້ສູງສຸດ ແລະບໍ່ຮູ້ວ່າ ພຣະຈະນາຣະດະນະ (ອົງພຣະເຈົ້າ) ສະຖິດຢູ່; ເມື່ອລະລຶກເຖິງການຖືກສັງຫານຂອງບິດາ ເຂົາຈຶ່ງກໍ່ຄວາມໂກດຕໍ່ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ)។

Verse 86

तयोः समभवद् युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् / नारायणस्य देवस्य प्रह्रादस्यामरद्विषः

ລະຫວ່າງທັງສອງນັ້ນ ໄດ້ເກີດສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານ ແລະເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ—ລະຫວ່າງພຣະນາຣາຍະນະ ອົງເທວະຜູ້ເປັນຈ້າວ ແລະພຣາຫລາດ ອະສຸຣະຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງເທວະອະມະຕະ।

Verse 87

कृत्वा तु सुमहद् युद्धं विष्णुना तेन निर्जितः / पुर्वसंस्कारमाहात्म्यात् परस्मिन् पुरुषे हरौ / संजातं तस्य विज्ञानं शरण्यं शरणं ययौ

ເມື່ອໄດ້ຮົບພົນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງແລ້ວ ລາວຖືກພຣະວິສນຸອົງນັ້ນຊະນະ. ແຕ່ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງສັນສະການເກົ່າ (pūrvasaṃskāra) ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງກ່ຽວກັບຮະຣິ ຜູ້ເປັນບຸຣຸສະສູງສຸດ ກໍເກີດຂຶ້ນ ແລະລາວໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນຄວນພຶ່ງພາ।

Verse 88

ततः प्रभृति दैत्येन्द्रो ह्यनन्यां भक्तिमुद्वहन् / नारायणे महायोगमवाप पुरुषोत्तमे

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ຜູ້ຖືກຖືມັ່ນໃນພັກຕິອັນບໍ່ມີສອງໃຈ ໄດ້ບັນລຸ “ມະຫາໂຍກະ” ໃນພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະອຸດຕະມະ।

Verse 89

हिरण्यकशिपोः पुत्रे योगसंसक्तचेतसि / अवाप तन्महद् राज्यमन्धको ऽसुरपुङ्गवः

ເມື່ອບຸດຂອງຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ມີໃຈຈົ່ງຈໍ່ຢູ່ໃນໂຍກະ ອັນທະກະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງອະສຸຣະ ກໍໄດ້ຮັບອານາຈັກອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ।

Verse 90

हिरण्यनेत्रतनयः शंभोर्देहसमुद्भवः / मन्दरस्थामुमां देवीं चकमे पर्वतात्मजाम्

ບຸດຂອງຮິຣັນຍະເນດຣະ ຜູ້ເກີດຈາກພຣະສັມພູເອງ ໄດ້ປາຖະໜາພຣະເທວີອຸມາ ທິດາຜູ້ເກີດຈາກພູ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ເຂົາມັນດະຣະ।

Verse 91

पुरा दारुवने पुण्ये मुनयो गृहमेधिनः / ईश्वराराधनार्थाय तपश्चेरुः सहस्त्रशः

ໃນການກ່ອນ ໃນປ່າດາຣຸວະນະອັນສັກສິດ ບັນດາມຸນີຜູ້ຄອບຄົວນັບພັນ ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ ເພື່ອນະມັດສະການພຣະອີສະວະຣະ।

Verse 92

ततः कदाचिन्महति कालयोगेन दुस्तरा / अनावृष्टिरतीवोग्रा ह्यासीद् भूतविनाशिनी

ຕໍ່ມາ ໃນຄາວໜຶ່ງ ໂດຍການປະສົມປະສານອັນນ່າຢ້ານຂອງກາລະ ໄດ້ເກີດໄພແຫ້ງແລ້ງຮຸນແຮງ ຍາກຈະຝ່າຝືນ ທຳລາຍສັດທັງປວງ।

Verse 93

समेत्य सर्वे मुनयो गौतमं तपसां निधिम् / अयाचन्त क्षुधाविष्टा आहारं प्राणधारणम्

ມຸນີທັງຫມົດໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ເຂົ້າໄປຫາ ໂຄຕະມະ ຄັງສົມບັດແຫ່ງຕະປະສະຍາ ແລະເພາະຄວາມຫິວໂຫຍ ຈຶ່ງຂໍອາຫານເພື່ອຄ້ຳຈຸນຊີວິດ।

Verse 94

स तेभ्यः प्रददावन्नं मृष्टं बहुतरं बुधः / सर्वे बुबुजिरे विप्रा निर्विशङ्केन चेतसा

ແລ້ວບຸກຄົນຜູ້ຮູ້ນັ້ນ ໄດ້ມອບອາຫານທີ່ປຸງດີ ແລະຫຼາຍຢ່າງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ; ບັນດາພຣາຫມະນະທັງຫມົດກໍກິນດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ມີຄວາມລັງເລ.

Verse 95

गते तु द्वादशे वर्षे कल्पान्त इव शङ्करी / बभूव वृष्टिर्महती यथापूर्वमभूज्जगत्

ເມື່ອຄົບສິບສອງປີແລ້ວ ຊັງກະຣີ ດັ່ງພະລັງທີ່ປິດສິ້ນກັລປະ ໄດ້ບັນດານໃຫ້ຝົນໃຫຍ່ຕົກລົງ; ໂລກກໍກັບຄືນເປັນດັ່ງເກົ່າ।

Verse 96

ततः सर्वे मुनिवराः समामन्त्र्य परस्परम् / महर्षि गौतमं प्रोचुर्गच्छाम इति वेगतः

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ ໄດ້ປຶກສາກັນ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ມະຫາຣິຊິ ໂກຕະມະວ່າ «ໄປເຖີດ» ແລະອອກເດີນທາງຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 97

निवारयामास च तान् कञ्चित् कालं यथासुखम् / उषित्वा मद्गृहे ऽवश्यं गच्छध्वमिति पण्डिताः

ແລະທ່ານໄດ້ຫ້າມພວກເຂົາຢ່າງສຸພາບ ຢູ່ອີກຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ ໃຫ້ພັກຢ່າງສະບາຍ. «ຈົ່ງພັກຢູ່ເຮືອນຂ້ອຍແນ່ນອນ ແລ້ວຈຶ່ງໄປ» ດັ່ງນີ້ຜູ້ຮູ້ກ່າວ।

Verse 98

ततो मायामयीं सृष्ट्वा कृशां गां सर्व एव ते / समीपं प्रापयामासुगौतमस्य महात्मनः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງຫມົດ ໄດ້ສ້າງດ້ວຍມາຍາ ເປັນງົວຜອມຊອມອັນເປັນພາບລວງ ແລ້ວນຳມາໃກ້ມະຫາຕະມະ ຣິຊິ ໂກຕະມະ।

Verse 99

सो ऽनुवीक्ष्य कृपाविष्टस्तस्याः संरक्षणोत्सुकः / गोष्ठे तां बन्धयामास स्पृष्टमात्रा ममार सा

ເມື່ອທ່ານເຫັນນາງອີກ ກໍເກີດຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ແລະປາຖະໜາຈະປົກປ້ອງ ຈຶ່ງມັດນາງໄວ້ໃນຄອກງົວ; ແຕ່ພຽງແຕ່ຖືກຕ້ອງເທົ່ານັ້ນ ນາງກໍຕາຍລົງທັນທີ।

Verse 100

स शोकेनाभिसंतप्तः कार्याकार्यं महामुनिः / न पश्यति स्म सहसा तादृशं मुनयो ऽब्रुवन्

ມະຫາມຸນີນັ້ນ ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມໂສກເຜົາໃຈ ຈຶ່ງບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ໃນທັນທີວ່າ ສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ; ເຫັນທ່ານໃນສະພາບນັ້ນ ບັນດາມຸນີຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 101

गोवध्येयं द्विजश्रेष्ठ यावत् तव शरीरगा / तावत् ते ऽन्नं न भोक्तव्यं गच्छामो वयमेव हि

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ຕາບໃດທີ່ບາບການຂ້າງົວຍັງຝັງຢູ່ໃນກາຍຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າບໍ່ຄວນກິນອາຫານ. ແທ້ໆແລ້ວ ພວກເຮົາຈະຈາກໄປເອງ.

Verse 102

तेन ते मुदिताः सन्तो देवदारुवनं शुभम् / जग्मुः पापवशं नीतास्तपश्चर्तुं यथा पुरा

ເພາະເຫດນັ້ນ ບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດເຫຼົ່ານັ້ນມີໃຈຍິນດີ ແລະໄດ້ໄປສູ່ປ່າເທວະດາຣຸອັນເປັນມງຄົດ—ຖືກບາບນໍາພາຢູ່ໃຕ້ອໍານາດ—ເພື່ອປະພຶດຕະປະສະອີກຄັ້ງ ເຊັ່ນເກົ່າ.

Verse 103

स तेषां मायया जातां गोवध्यां गौतमो मुनिः / केनापि हेतुना ज्ञात्वा शशापातीवकोपनः

ພຣະມຸນີ ໂກຕະມະ ໄດ້ຮູ້ດ້ວຍເຫດບາງປະການວ່າ ບາບການຂ້າງົວນັ້ນເກີດຈາກມາຍາການຫລອກລວງຂອງພວກເຂົາ ແລະດ້ວຍຄວາມໂກດກ້າ ຈຶ່ງສາບແຊ່ງພວກເຂົາ.

Verse 104

भविष्यन्ति त्रयीबाह्या महापातकिभिः समाः / बभूवुस्ते तथा शापाज्जायमानाः पुनः पुनः

“ພວກເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຢູ່ນອກຈາກພຣະເວດສາມພາກ ເທົ່າກັບຜູ້ກໍ່ມະຫາບາບ.” ແລະດ້ວຍຄໍາສາບນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເກີດຊໍ້າໆອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລີຍ.

Verse 105

सर्वे संप्राप्य देवेशं शङ्करं विष्णुमव्ययम् / अस्तुवन् लौकिकैः स्तोत्रैरुच्छिष्टा इव सर्वगौ

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ເຂົ້າໄປເຖິງພຣະເທວະເອສະ—ຊັງກະຣະ ຜູ້ເປັນວິດສະນຸ ອັນບໍ່ເສື່ອມ—ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແບບໂລກີ ດັ່ງຝູງງົວທຸກຊະນິດທີ່ຖວາຍແຕ່ຂອງເຫຼືອ.

Verse 106

देवदेवौ महादेवौ भक्तानामार्तिनाशनौ / कामवृत्त्या महायोगौ पापान्नस्त्रातुमर्हथः

ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ໂອ ມະຫາເທວະສອງພຣະອົງ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ພັກດີ—ໂອ ມະຫາໂຍຄີ, ດ້ວຍເຈດນາເມດຕາຫັນພຣະປະສົງໄປສູ່ການປະທານພອນ; ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາຈາກບາບເຖີດ.

Verse 107

तदा पार्श्वस्थितं विष्णुं संप्रेक्ष्य वृषभध्वजः / किमेतेषां भवेत् कार्यं प्राह पुण्यैषिणामिति

ແລ້ວນັ້ນ ວຣິສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ) ເບິ່ງໄປຫາພຣະວິສະນຸຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງກາຍ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຄວນເຮັດສິ່ງໃດໃຫ້ແກ່ຜູ້ແສວງຫາບຸນເຫຼົ່ານີ້?”

Verse 108

ततः स भगवान् विष्णुः शरण्यो भक्तवत्सलः / गोपतिं प्राह विप्रेन्द्रानालोक्य प्रणतान् हरिः

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສະນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຈະເລີນ—ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນບໍ່ຜິດພາດ ແລະຮັກຜູ້ພັກດີ—ໄດ້ເບິ່ງເຫັນພຣາຫມັນລະດັບສູງຜູ້ກົ້ມກາບ ແລ້ວຮະຣິ ຜູ້ເປັນໂກປະຕິ ກ່າວຖ້ອຍຄຳ.

Verse 109

न वेदबाह्ये पुरुषे पुण्यलेशो ऽपि शङ्कर / संगच्छते महादेव धर्मो वेदाद् विनिर्बभौ

ໂອ ຊັງກະຣະ, ໃນຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກພຣະເວດາ ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເສດສ່ວນບຸນນ້ອຍໆທີ່ຈະຕັ້ງຢູ່ໄດ້. ໂອ ມະຫາເທວະ, ເພາະທຳມະເກີດອອກຈາກພຣະເວດາ.

Verse 110

तथापि भक्तवात्सल्याद् रक्षितव्या महेश्वर / अस्माभिः सर्व एवेमे गन्तारो नरकानपि

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ພວກເຂົາຄວນຖືກປົກປ້ອງ; ເພາະຖ້າບໍ່ແມ່ນແບບນັ້ນ ພວກເຮົາທຸກຄົນຢູ່ນີ້ຈະມີຊະຕາກຳໄປເຖິງນະຣົກດ້ວຍ.

Verse 111

तस्माद् वै वेदबाह्यानां रक्षणार्थाय पापिनाम् / विमोहनाय शास्त्राणि करिष्यामो वृषध्वज

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ຢູ່ນອກພຣະເວດ ແມ່ນແຕ່ມີບາບ ແລະເພື່ອໃຫ້ເຂົາຫຼົງທາງຈາກມັກພຣະເວດ ພວກເຮົາຈະຮຽບຮຽງຄຳພີຕ່າງໆ ໂອ ພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ສິວະ)។

Verse 112

एवं संबोधितो रुद्रो माधवेन मुरारिणा / चकार मोहशास्त्राणि केशवो ऽपि शिवेरितः

ເມື່ອຖືກມາດະວະ ຜູ້ປະຫານມຸຣະ ເອີ້ນກ່າວດັ່ງນີ້ ຣຸດຣະຈຶ່ງຮຽບຮຽງຄຳພີມໍຫະ (ຄຳພີຫຼອກລວງ) ແລະເກສະວະກໍໄດ້ຂັບເຄື່ອນມັນ ຕາມການຊີ້ນຳຂອງສິວະ ໃນແຜນການທິບພະອົງ।

Verse 113

कापालं नाकुलं वामं भैरवं पूर्वपश्चिमम् / पञ्चरात्रं पाशुपतं तथान्यानि सहस्त्रशः

ກາປາລະ, ນາກຸລະ, ວາມະ, ໄພຣະວະ, ປະເພນີຝ່າຍຕາເວັນອອກ ແລະ ຝ່າຍຕາເວັນຕົກ; ປັນຈະຣາຕຣະ ແລະ ປາຊຸປະຕະ—ພ້ອມທັງລະບົບຄຳສອນອື່ນໆ ອີກນັບພັນໆ।

Verse 114

सृष्ट्वा तानूचतुर्देवौ कुर्वाणाः शास्त्रचोदितम् / पतन्तो निरये घोरे बहून् कल्पान् पुनः पुनः

ເມື່ອສ້າງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ທິບພະອົງທັງສີ່ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ກຳລັງກະທຳຕາມການຊີ້ນຳຂອງຄຳພີ ຜູ້ທີ່ນຳໄປໃຊ້ຜິດ ແລະກະທຳຜິດ ຈະຕົກສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ຊ້ຳໆ ຫຼາຍກັລປະ.”

Verse 115

जायन्तो मानुषे लोके क्षीणपापचयास्ततः / ईश्वराराधनबलाद् गच्छध्वं सुकृतां गतिम् / वर्तध्वं मत्प्रसादेन नान्यथा निष्कृतिर्हि वः

ເມື່ອເກີດມາໃນໂລກມະນຸດອີກຄັ້ງ ກອງບາບທີ່ສະສົມໄວ້ຈະຫມົດສິ້ນ. ໂດຍພະລັງແຫ່ງການບູຊາພຣະເຈົ້າ (ອີສະວະຣະ) ພວກເຈົ້າຈະໄປສູ່ທາງອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍກຸສົນ. ຈົ່ງດຳລົງຢູ່ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ—ບໍ່ມີການຊຳລະບາບ ແລະການພົ້ນທຸກອື່ນໃດທີ່ແທ້ຈິງສຳລັບພວກເຈົ້າ।

Verse 116

एवमीश्वरविष्णुभ्यां चोदितास्ते महर्षयः / आदेशं प्रत्यपद्यन्त शिरसासुरविद्विषोः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການຊັກຊວນຂອງ ອີສະວະຣະ (ສິວະ) ແລະ ວິສະນຸ ບັນດາມະຫາຣິສີໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຂອງ ຜູ້ປະຫານອະສຸຣ ໂດຍກົ້ມສີສະດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ।

Verse 117

चक्रुस्ते ऽन्यानि शास्त्राणि तत्र तत्र रताः पुनः / शिष्यानध्यापयामासुर्दर्शयित्वा फलानि तु

ພວກເຂົາໝົດໃຈຢູ່ໃນວິຊາຫຼາຍປະການຢ່າງຊ້ໍາໆ ແລະໄດ້ຮຽບຮຽງຄໍາພີອື່ນໆໃນຫຼາຍສະຖານທີ່; ເມື່ອໄດ້ສະແດງຜົນທັງປວງແລ້ວ ກໍໄດ້ຝຶກຝົນແລະສອນສິດທິສາວົກຂອງຕົນ।

Verse 118

मोहयन्त इमं लोकमवतीर्य महीतले / चकार शङ्करो भिक्षां हितायैषां द्विजैः सह

ເມື່ອລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນ ແລະເຮັດໃຫ້ໂລກນີ້ຫຼົງມົວ, ພຣະສັງກະຣະໄດ້ຮັບວິຖີບິນທະບາດເປັນພຣະພິກຂຸ ຮ່ວມກັບພຣາຫມະນເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງພວກເຂົາ।

Verse 119

कपालमालाभरणः प्रेतभस्मावगुण्ठितः / विमोहयंल्लोकमिमं जटामण्डलमण्डितः

ພຣະອົງສວມພວງກະໂຫຼກເປັນເຄື່ອງປະດັບ, ປົກຄຸມດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າຂອງຜູ້ຕາຍ, ແລະປະດັບດ້ວຍວົງຜົມມັດເປັນກອງໃຫຍ່; ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ໂລກນີ້ທັງມວນຫຼົງມົວ।

Verse 120

निक्षिप्य पार्वतीं देवीं विष्णावमिततेजसि / नियोज्याङ्गभवं रुद्रं भैरवं दुष्टनिग्रहे

ພຣະອົງມອບເທວີປາຣະວະຕີໃຫ້ແກ່ ວິສະນຸ ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້; ແລ້ວຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງ ຣຸທຣະ ຜູ້ເກີດຈາກພຣະວິກາຍຂອງພຣະອົງ—ໄພຣະວະ—ເພື່ອປາບປາມຄົນຊົ່ວ।

Verse 121

दत्त्वा नारायणे देवीं नन्दिनं कुलनन्दिनम् / संस्थाप्य तत्र गणपान् देवानिन्द्रपुरोगमान्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍເທວີແດ່ພຣະນາຣາຍະນະ ແລະຖວາຍນັນດິນ—ຄວາມປິຕິຂອງວົງຕະກູນ—ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາຫົວໜ້າຄະນະກະນະຂອງພຣະສິວະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີພຣະອິນທຣາເປັນປະທານ ໃນທີ່ນັ້ນ.

Verse 122

प्रस्थिते ऽथ महादेवे विष्णुर्विश्वतनुः स्वयम् / स्त्रीरूपधारी नियतं सेवते स्म महेश्वरीम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະເດີນທາງຈາກໄປ ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ມີກາຍເປັນສາກົນ—ໄດ້ສວມຮູບແມ່ຍິງດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະຮັບໃຊ້ພຣະມະເຫສະວະຣີຢ່າງໝັ້ນຄົງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 123

ब्रह्मा हुताशनः शक्रो यमो ऽन्ये सुरपुङ्गवाः / सिषेविरे महादेवीं स्त्रीवेशं शोभनं गताः

ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະອັກນີ, ພຣະອິນທຣາ, ພຣະຍະມະ ແລະເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ອື່ນໆ ໄດ້ເຂົ້າຮັບໃຊ້ພຣະມະຫາເທວີ ໂດຍສວມເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແມ່ຍິງອັນງາມສະຫງ່າ.

Verse 124

नन्दीश्वरश्च भगवान् शंभोरत्यन्तवल्लभः / द्वारदेशे गणाध्यक्षो यथापूर्वमतिष्ठत

ແລະນັນດີອີສະວະຣະ—ພຣະອົງຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ແລະເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະສັມພູ—ໄດ້ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູດັ່ງເກົ່າ ເປັນຫົວໜ້າຄະນະກະນະປະຈຳທາງເຂົ້າ.

Verse 125

एतस्मिन्नन्तरे दैत्यो ह्यन्धको नाम दुर्मतिः / आहर्तुकामो गिरिजामाजगामाथ मन्दरम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ດາຍຕະຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຊື່ອັນທະກະ ປາຖະໜາຈະພາເອົາກິຣິຈາ (ພາຣະວະຕີ) ໄປ ຈຶ່ງໄດ້ມາຮອດພູມັນດະຣະ.

Verse 126

संप्राप्तमन्धकं दृष्ट्वा शङ्करः कालभैरवः / न्यषेधयदमेयात्मा कालरूपधरो हरः

ເມື່ອເຫັນ ອັນທະກະ ເຂົ້າມາ, ສັງກະຣະ—ກາລະໄພຣະວະ—ຮະຣະ ຜູ້ມີອັດຕະພາບຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ຖືຮູບແຫ່ງເວລາ ໄດ້ຫ້າມແລະຂັດຂວາງເຂົາ।

Verse 127

तयोः समभवद् युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् / शूलेनोरसि तं दैत्यमाजघान वृषध्वजः

ລະຫວ່າງທັງສອງ ເກີດສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວ ຈົນຂົນລຸກ. ແລ້ວ ວຶສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ) ໃຊ້ຕຣິສູນ ຟັນຕີດາຍຕະນັ້ນທີ່ອົກ.

Verse 128

ततः सहस्त्रशो दैत्यः ससर्जान्धकसंज्ञितान् / नन्दिषेणादयो दैत्यैरन्धकैरभिनिर्जिताः

ຕໍ່ມາ ດາຍຕະນັ້ນ ສ້າງອອກມາເປັນພັນໆ ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອັນທະກະ”. ແລະ ນັນດິເສນາ ກັບພວກອື່ນ ຖືກດາຍຕະ-ອັນທະກະເຫຼົ່ານັ້ນ ກົດຂີ່ຈົນພ່າຍແພ້ທັງໝົດ.

Verse 129

घण्टाकर्णो मेघनादश्चण्डेशश्चण्डतापनः / विनायको मेघवाहः सोमनन्दी च वैद्युतः

“ຆັນຕາກັນນະ, ເມກະນາດ, ຈັນເດຊະ, ຈັນດະຕາປະນະ, ວິນາຍະກະ, ເມກະວາຫະ, ໂສມະນັນດີ, ແລະ ໄວດຍຸຕະ” — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບັນດາຜູ້ຕິດຕາມອັນດຸຮ້າຍຂອງ ຣຸດຣະ.

Verse 130

सर्वे ऽन्धकं दैत्यवरं संप्राप्यातिबलान्विताः / युयुधुः शूलशक्त्यृष्टिगिरिकूटपरश्वधैः

ທຸກຄົນ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໄດ້ເຂົ້າປະຊິດ ອັນທະກະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງດາຍຕະ ແລະຕໍ່ສູ້ດ້ວຍ ຕຣິສູນ, ຫອກ, ຫອກຂວ້າງ, ຍອດພູເປັນລູກປາ, ແລະ ຂວານ.

Verse 131

भ्रामयित्वाथ हस्ताभ्यां गृहीतचरणद्वयाः / दैत्येन्द्रेणातिबलिना क्षिप्तास्ते शतयोजनम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍມືທັງສອງຈັບຂາທັງສອງ ແລະຫມຸນວຽນໄປມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບ ໄດ້ຂວ້າງພວກເຂົາໄປໄກຮ້ອຍໂຢຊະນະ।

Verse 132

ततो ऽन्धकनिसृष्टास्ते शतशो ऽथ सहस्त्रशः / कालसूर्यप्रतीकाशा भैरवं त्वभिदुद्रुवुः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ບັນດາສັດທີ່ອັນທະກະປ່ອຍອອກມາ ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະຕໍ່ມາເປັນພັນໆ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນໃນວາລະສິ້ນການ ໄດ້ພຸ່ງຕົງເຂົ້າຫາໄພຣະວະ (Bhairava)។

Verse 133

हा हेति शब्दः सुमहान् बभूवातिभयङ्करः / युयोध भैरवो रुद्रः शूलमादाय भीषणम्

ສຽງຮ້ອງ “ຮາ! ຮາ!” ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ເກີດຂຶ້ນຢ່າງນ່າສະພຶງກົວຢິ່ງ. ແລ້ວໄພຣະວະ-ຣຸດຣະ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຮົບ ຖືຕຣິສູນ (ຫອກສາມງ່າ) ອັນນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 134

दृष्ट्वान्धकानां सुबलं दुर्जयं तर्जितो हरः / जगाम शरणं देवं वासुदेवमजं विभुम्

ເມື່ອເຫັນກຳລັງຂອງອັນທະກະທັງຫຼາຍ ແຂງແກ່ງຍິ່ງ ແລະຍາກຈະພິຊິດ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຖືກທ້າທາຍ ໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ ຕໍ່ພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະສິ່ງ.

Verse 135

सो ऽसृजद् भगवान् विष्णुर्देवीनां शतमुत्तमम् / देवीपार्श्वस्थितो देवो विनाशायामरद्विषाम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະພະຄະວານ ວິສນຸ ໄດ້ສ້າງດີວີອັນປະເສີດສຸດ ຈຳນວນຮ້ອຍອົງ. ແລະພຣະເທວະ ຜູ້ຢືນຄຽງຂ້າງດີວີ ໄດ້ກະທຳເພື່ອທຳລາຍສັດຕູຂອງອະມະຣະ (ອະສຸຣະ).

Verse 136

तथान्धकसहस्त्रं तु देवीभिर्यमसादनम् / नीतं केशवमाहात्म्याल्लीलयैव रणाजिरे

ເຊັ່ນນັ້ນເທິງສະໜາມຮົບ ພຣະເທວີທັງຫຼາຍ ໂດຍອານຸພາບມະຫິມາຂອງ ເກສະວະ ໄດ້ຫຼິ້ນລີລາ ສົ່ງນັກຮົບຂອງອັນທະກະ ໜຶ່ງພັນ ໄປສູ່ສຳນັກພຣະຍົມະຣາຊາ।

Verse 137

दृष्ट्वा पराहतं सैन्यमन्धको ऽपि महासुरः / पराङ्मुखोरणात् तस्मात् पलायत महाजवः

ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງຕົນຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ ອັນທະກະ ມະຫາອະສຸຣະຜູ້ແຂງກ້າ ກໍຫັນໜ້າອອກຈາກການຮົບ ແລະຫຼົບໜີຈາກສະໜາມນັ້ນດ້ວຍຄວາມໄວອັນຫຼາຍ।

Verse 138

ततः क्रीडां महादेवः कृत्वा द्वादशवार्षिकीम् / हिताय लोके भक्तानामाजगामाथ मन्दरम्

ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະ ໄດ້ກະທຳລີລາອັນທິບພະ ຕະຫຼອດສິບສອງປີ ແລ້ວເສດັດມາສູ່ ມັນດະຣະ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ແລະພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ພັກດີ।

Verse 139

संप्राप्तमीश्वरं ज्ञात्वा सर्व एव गणेश्वराः / समागम्योपतस्थुस्तं भानुमन्तमिव द्विजाः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ອີສະວະຣະ ເສດັດມາຮອດ ບັນດາຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະກະນະທັງປວງ ກໍພາກັນມາຊຸມນຸມ ແລະຢືນຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ດັ່ງດວງດວິຊະຜູ້ຮູ້ ຊຸມຮອບພຣະອາທິດອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 140

प्रविश्य भवनं पुण्यमयुक्तानां दुरासदम् / ददर्श नन्दिनं देवं भैरवं केशवं शिवः

ເມື່ອເສດັດເຂົ້າໄປໃນວິຫານອັນບໍລິສຸດ ທີ່ຜູ້ບໍ່ຝຶກຝົນຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ ພຣະສິວະໄດ້ເຫັນ ພຣະນັນດິນ ພຣະໄພຣະວະ ແລະ ເກສະວະ ຜູ້ເປັນເທວະ।

Verse 141

प्रणामप्रवणं देवं सो ऽनुगृह्याथ नन्दिनम् / आघ्राय मूर्धनीशानः केशवं परिषस्वजे

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະອີສານະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ໂປດປານນັນດິນ ແລະໄດ້ກອດພຣະເກສະວະ (ພຣະວິສນຸ) — ຜູ້ມີໃຈນ້ອມຕໍ່ການນະມັດສະການ — ໂດຍຈູບ/ດົມທີ່ກະຫຼອມຫົວຂອງພຣະອົງ।

Verse 142

दृष्ट्वा देवी महादेवं प्रीतिविस्फारितेक्षणा / ननाम शिरसा तस्य पादयोरीश्वरस्य सा

ເມື່ອເຫັນພຣະມະຫາເທວະ ພຣະເທວີມີດວງຕາກວ້າງອອກດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວນ້ອມສີສະກົ້ມກາບ ແລະກຣາບລົງທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອີສະວະຣະນັ້ນ।

Verse 143

निवेद्य विजयं तस्मै शङ्करायाथ शङ्करी / भैरवो विष्णुमाहात्म्यं प्रणतः पार्श्वगो ऽवदत्

ເມື່ອໄດ້ທູນຖວາຍຂ່າວໄຊຊະນະແດ່ພຣະສັງກະຣະແລ້ວ ພຣະສັງກະຣີ (ປາຣະວະຕີ) ກໍທູນຕໍ່; ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະໄພຣະວະ ກຣາບນ້ອມຢືນຂ້າງພຣະອົງ ແລະເວົ້າຖຶງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 144

श्रुत्वा तद्विजयं शंभुर्विक्रमं केशवस्य च / समास्ते भगवानीशो देव्या सह वरासने

ເມື່ອຊຳບູໄດ້ຟັງເຖິງໄຊຊະນະນັ້ນ ແລະວິກຣະມະອັນກ້າຫານຂອງພຣະເກສະວະ ພຣະອີສະ—ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພຣະອົງ—ກໍປະທັບນັ່ງຢູ່ກັບພຣະເທວີເທິງອາສນະອັນປະເສີດ।

Verse 145

ततो देवगणाः सर्वे मरीचिप्रमुखा द्विजाः / आजग्मुर्मन्दरं द्रुष्टं देवदेवं त्रिलोचनम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໝູ່ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍດວິຊະຣິສີທີ່ມີມະຣີຈິເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ໄປຍັງພູມັນດະຣະ ເພື່ອເບິ່ງພຣະຕຣິໂລຈະນະ ພຣະເທວະເທວະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 146

येन तद् विजितं पूर्वं देवीनां शतमुत्तमम् / समागतं दैत्यसैन्यमीश्दर्शनवाञ्छया

ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ໄດ້ຊະນະກຸ່ມເທວີອັນປະເສີດຈຳນວນຮ້ອຍ; ບັດນີ້ ກອງທັບໄດຕະຍະໄດ້ມາຊຸມນຸມ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນດາຣະຊັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ອີຊະ)។

Verse 147

दृष्ट्वा वरासनासीनं देव्या चन्द्रविभूषणम् / प्रणेमुरादराद् देव्यो गायन्ति स्मातिलालसाः

ເມື່ອເຫັນເທວີປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງອັນປະເສີດ ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນເປັນເຄື່ອງອາພອນ, ນາງເທວະທັງຫຼາຍກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະດ້ວຍພັກຕິອັນຮ້ອນແຮງ ໄດ້ເລີ່ມຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະນາງ।

Verse 148

प्रणेमुर्गिरिजां देवीं वामपार्श्वे पिनाकिनः / देवासनगतं देवं नारायणमनामयम्

ເຂົາເຈົ້າກໍກົ້ມກາບພຣະເທວີກິຣິຈາ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງພິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ) ແລະກໍກົ້ມກາບພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງເທວະ ຜູ້ປອດຈາກທຸກໂລກໄພ।

Verse 149

दृष्ट्वा सिंहासनासीनं देव्या नारायणेन च / प्रणम्य देवमीशानं पृष्टवत्यो वराङ्गनाः

ເມື່ອເຫັນພຣະອີຊານະປະທັບນັ່ງເທິງສິງຫາສະນະ ພ້ອມກັບເທວີ ແລະ ພຣະນາຣາຍະນະ, ນາງຜູ້ສູງສົງທັງຫຼາຍກໍກົ້ມກາບພຣະເຈົ້ານັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງທູນຖາມຂໍ້ຄຳຖາມຕໍ່ພຣະອົງ។

Verse 150

कन्या ऊचुः कस्त्वं विभ्राजसे कान्त्या केयं बालरविप्रभा / को ऽन्वयं भ्ति वपुषा पङ्कजायतलोचनः

ນາງສາວທັງຫຼາຍທູນວ່າ: «ທ່ານແມ່ນໃຜ ຈຶ່ງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມງາມຢ່າງນີ້? ແລ້ວນາງນີ້ແມ່ນໃຜ ຜູ້ມີຮັດສະໝີດັ່ງຕາເວັນອ່ອນທີ່ພຶ້ງຂຶ້ນ? ແລະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວນີ້ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮູບກາຍ—ພວກທ່ານສືບສາຍມາຈາກວົງສາໃດ?»

Verse 151

निशम्य तासां वचनं वृषेन्द्रवरवाहनः / व्याजहार महायोगी भूताधिपतिरव्ययः

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທັບເທິງງົວອັນປະເສີດ—ມະຫາໂຍຄີ ອະທິປະຕິແຫ່ງສັດທັງປວງ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ—ຈຶ່ງຕອບກ່າວພຣະວາຈາ।

Verse 152

अहं नारायणो गौरी जगन्माता सनातनी / विभज्य संस्थितो देवः स्वात्मानं बहुधेश्वरः

ເຮົາແມ່ນນາຣາຍະນະ; ເຮົາຍັງແມ່ນເກົາຣີ ມານດາແຫ່ງຈັກກະວານອັນນິລັນດອນ. ພຣະເຈົ້າອົງດຽວ ແບ່ງພຣະອາດຕະຂອງພຣະອົງ ແລ້ວດໍາລົງເປັນຮູບຫຼາຍປະການ ໃນຖານະອິດສະວະຣະອົງດຽວ।

Verse 153

न मे विदुः परं तत्त्वं देवाद्या न महर्षयः / एको ऽयं वेद विश्वात्मा भवानी विष्णुरेव च

ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະສັດສະຫວັນອື່ນໆ ກະທັ້ງມະຫາຣິສີ ກໍບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງສູງສຸດຂອງເຮົາຢ່າງແທ້. ມີແຕ່ອາດຕະສາກົນອົງດຽວ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ ທີ່ຮູ້ຕົນເອງວ່າເປັນພະວານີ—ແລະເປັນວິສນຸດ້ວຍ।

Verse 154

अहं हि निष्क्रियः शान्तः केवलो निष्परिग्रहः / मामेव केशवं देवमाहुर्देवीमथाम्बिकाम्

ເຮົາແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ບໍ່ກະທໍາ ສະຫງົບ ເປັນອົງດຽວ (ບໍ່ສອງ) ແລະບໍ່ຍຶດຖືສິ່ງໃດ. ນັ້ນແຫຼະເຮົາອົງດຽວທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າ ເກສະວະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະ—ແລະກໍເອີ້ນວ່າ ເທວີ ອັມບິກາ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 155

एष धाता विधाता च कारणं कार्यमेव च / कर्ता कारयिता विष्णुर्भुक्तिमुक्तिफलप्रदः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ຈັດວາງ; ພຣະອົງແມ່ນທັງເຫດ ແລະທັງຜົນ. ວິສນຸແມ່ນທັງຜູ້ກະທໍາ ແລະຜູ້ໃຫ້ເກີດການກະທໍາ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 156

भोक्ता पुमानप्रमेयः संहर्ता कालरूपधृक् / स्त्रष्टा पाता वासुदेवो विश्वात्मा विश्वतोमुखः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເສບສົມປະສົບ (ພໍກຕາ) ເປັນບຸລຸດທີ່ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້; ເປັນຜູ້ທໍາລາຍຜູ້ຖືຮູບແຫ່ງເວລາ. ເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງ—ວາສຸເດວະ, ວິນຍານແຫ່ງຈັກກະວານ, ຜູ້ມີໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ.

Verse 157

कृटस्थो ह्यक्षरो व्यापी योगी नारायणः स्वयम् / तारकः पुरुषो ह्यात्मा केवलं परमं पदम्

ພຣະອົງຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຈິງອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ເປັນອັກສະຣະ ບໍ່ເສື່ອມ ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ; ຍົກຍ້ອງຍອດໂຢຄີຄື ນາຣາຍະນະ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງແມ່ນຕາຣະກະ (ຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ), ປຸຣຸຊະສູງສຸດ, ອາດມັນແທ້—ເອກະພຽງອົງດຽວ, ບໍ່ມີທີ່ສອງ, ເປັນຖິ່ນພັກສູງສຸດ.

Verse 158

सैषा माहेश्वरी गौरी मम शक्तिर्निरञ्जना / सान्ता सत्या सदानन्दा परं पदमिति श्रुतिः

ນາງນີ້ແທ້ແມ່ນ ມາເຫສະວະຣີ—ເກົາຣີ—ພະລັງສັກຕິຂອງຂ້າ ອັນບໍ່ມີມົນທິນ. ນາງສະງົບ ຈິງແທ້ ແລະເປັນອານັນດາຕະຫຼອດ; ສຣຸຕິປະກາດວ່າ ນາງແມ່ນຖິ່ນພັກສູງສຸດ.

Verse 159

अस्याः सर्वमिदं जातमत्रैव लयमेष्यति / एषैव सर्वभूतानां गतीनामुत्तमा गतिः

ຈາກນາງນີ້ ທັງໝົດແຫ່ງຈັກກະວານເກີດຂຶ້ນ ແລະຈະລະລາຍກັບເຂົ້າຫານາງນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ນາງພຽງອົງດຽວແມ່ນຈຸດໝາຍສູງສຸດ ໃນບັນດາຈຸດໝາຍທັງປວງຂອງສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 160

तयाहं संगतो देव्या केवलो निष्कलः परः / पश्याम्यशेषमेवेदं यस्तद् वेद स मुच्यते

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຮ່ວມປະສານກັບເທວີນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າດໍາລົງເປັນຜູ້ດຽວ ບໍ່ມີສ່ວນແຍກ ເປັນພຣະສູງສຸດອັນເກີນກວ່າ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດ ບໍ່ເຫຼືອຫຍັງ. ຜູ້ໃດຮູ້ “ນັ້ນ” ຢ່າງແທ້ຈິງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນ.

Verse 161

तस्मादनादिमद्वैतं विष्णुमात्मानमीश्वरम् / एकमेव विजानीध्वं ततो यास्यथ निर्वृतिम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮູ້ຈັກພຣະວິສນຸ—ບໍ່ມີຕົ້ນກໍ່, ບໍ່ມີຄູ່, ເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ ແລະ ອີສະວະຣະ—ວ່າເປັນອົງດຽວ. ດ້ວຍຄວາມຮູ້ນັ້ນ ຈະເຖິງຄວາມສະຫງົບສຸດ ແລະ ມຸກຕິ।

Verse 162

मन्यन्ते विष्णुमव्यक्तमात्मानं श्रद्धयान्विताः / ये भिन्नदृष्ट्यापीशानं पूजयन्तो न मे प्रियाः

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ເຫັນວ່າ ພຣະວິສນຸແມ່ນອາດຕະມາອັນອະວະຍັກ (ບໍ່ປາກົດ) ແຕ່ເມື່ອບູຊາອີສານະ (ພຣະສິວະ) ກັບມີທັດສະນະແບ່ງແຍກ—ຜູ້ບູຊາແບບນັ້ນ ບໍ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ।

Verse 163

द्विषन्ति ये जगत्सूतिं मोहिता रौरवादिषु / पच्यमाना न मुच्यन्ते कल्पकोटिशतैरपि

ຜູ້ໃດຖືກໂມຫະຫຼອກລວງ ແລະ ເກຽດຊັງແມ່/ແຫຼ່ງກໍ່ກຳເນີດຂອງຈັກກະວານ—ເມື່ອຖືກຕົ້ມຜະລານໃນນະລົກເຊັ່ນ ຣາວຣະວະ ແລະອື່ນໆ—ກໍບໍ່ພົ້ນໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍໂກດິກັລປະກໍຕາມ।

Verse 164

तसमादशेषभूतानां रक्षको विष्णुरव्ययः / यथावदिह विज्ञाय ध्येयः सर्वापदि प्रभुः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແມ່ນຜູ້ປົກປ້ອງສັດທັງປວງໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ. ເມື່ອຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ໃນທຸກຍາມແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ।

Verse 165

श्रुत्वा भगवतो वाक्यं देव्यः सर्वगणेश्वराः / नेमुर्नारायणं देवं देवीं च हिमशैलजाम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະພະຄະວານແລ້ວ ບັນດາເທວີ ແລະ ຫົວໜ້າແຫ່ງຫມູ່ເທວະທັງປວງ ໄດ້ນ້ອມກາຍກົ້ມກາບ ຕໍ່ພຣະນາຣາຍະນະ ແລະ ຕໍ່ເທວີຜູ້ກຳເນີດຈາກພູຫິມະ (ຫິມາລະຍະ).

Verse 166

प्रार्थयामासुरीशाने भक्तिं भक्तजनप्रिये / भवानीपादयुगले नारायणपदाम्बुजे

ນາງໄດ້ອະທິຖານຕໍ່ພຣະອົງສູງສຸດ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ພັກດີ ໃຫ້ປະທານພັກດີອັນອ່ອນຫວານ ທີ່ຄູ່ພຣະບາດຂອງພະນາງພະວານີ ແລະທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງນາຣາຍະນະ។

Verse 167

ततो नारायणं देवं गणेशा मातरो ऽपि च / न पश्यन्ति जगत्सूतिं तद्भुतमिवाभवत्

ແລ້ວແມ່ນແຕ່ນາຣາຍະນະເທວະ, ພວກຄະເນຊາ (ຫມູ່ຄະນະ) ແລະພຣະແມ່ທັງຫຼາຍ (ມາຕຣິກາ) ກໍບໍ່ອາດເຫັນ «ຈະກັດສູຕິ» ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດໂລກ; ມັນປານດັ່ງອັດສະຈັນຢ່າງຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້।

Verse 168

तदन्तरे महादैत्यो ह्यन्धको मन्मथार्दितः / मोहितो गिरिजां देवीमाहर्तुं गिरिमाययौ

ໃນຂະນະນັ້ນ ມະຫາໄດຕະ «ອັນທະກະ» ຖືກກະທົບໂດຍຄາມະເທວະ ຈົນຈິດໃຈຮ້ອນຮົນ ແລະຫຼົງໄຫຼ; ມີໃຈຈະລັກພາພຣະນາງກິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ເຂົາຈຶ່ງໄປຫາພູ.

Verse 169

अथानन्तवपुः श्रीमान् योगी नारायणो ऽमलः / तत्रैवाविरभूद् दैत्यैर्युद्धाय पुरुषोत्तमः

ແລ້ວນາຣາຍະນະຜູ້ມີສິຣີ ບໍ່ມີມົນທິນ—ໂຍຄີຜູ້ມີຮູບອັນອະນັນຕະ—ໄດ້ປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເປັນປຸຣຸສົດຕະມະ ເພື່ອຮົບກັບພວກໄດຕະ.

Verse 170

कृत्वाथ पार्श्वे भगवन्तमीशो युद्धाय विष्णुं गणदेवमुख्यैः / शिलादपुत्रेण च मातृकाभिः स कालरुद्रो ऽभिजगाम देवः

ແລ້ວພຣະອີຊະ (ອິດສະວະຣະ) ໄດ້ຈັດໃຫ້ພຣະວິສະນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຢູ່ຂ້າງພຣະອົງເພື່ອຮົບ; ແລ້ວເທວະ «ກາລະຣຸດຣະ» ໄດ້ເຂົ້າມາ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ນຳແຫ່ງເທວະຄະນະ, ບຸດຂອງຊິລາດະ, ແລະພວກມາຕຣິກາ.

Verse 171

त्रिशूलमादाय कृशानुकल्पं स देवदेवः प्रययौ पुरस्तात् / तमन्वयुस्ते गणराजवर्या जगाम देवो ऽपि सहस्त्रबाहुः

ພຣະເທວະເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຖືຕຣິຊູນທີ່ລຸກໂຊດດັ່ງໄຟ ແລ້ວເດີນນໍາໜ້າ. ຫົວໜ້າກຸ່ມຄະນະອັນປະເສີດຕາມຫຼັງ ແລະ ພຣະເທວະສະຫັດສະຣະບາຫຸ ກໍໄປດ້ວຍ.

Verse 172

रराज मध्ये भगवान् सुराणां विवाहनो वारिदवर्णवर्णः / तदा सुमेरोः शिखराधिरूढ- स्त्रिलोकदृष्टिर्भगवानिवार्कः

ໃນກາງຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນ—ຜູ້ມີຄຣຸດເປັນພາຫະນະ ແລະ ມີສີດັ່ງເມກຝົນ—ສ່ອງສະຫວ່າງສະຫງ່າງາມ. ແລ້ວພຣະອົງຂຶ້ນສູ່ຍອດສຸເມຣຸ ແຜ່ສາຍພຣະເນດຂ້າມສາມໂລກ ລຸກໂຊດດັ່ງພຣະອາທິດເອງ.

Verse 173

जगत्यनादिर्भगवानमेयो हरः सहस्त्राकृतिराविरासीत् / त्रिशूलपाणिर्गगने सुघोषः पपात देवोपरि पुष्पवृष्टिः

ແລ້ວພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ)—ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ປາກົດຂຶ້ນເປັນພັນຮູບ. ຖືຕຣິຊູນ ສຽງມົງຄຸນກັງວານໃນຟ້າ ແລະ ຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງເທິງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 174

समागतं वीक्ष्य गणेशराजं समावृतं देवरिपुर्गणेशैः / युयोध शक्रेण समातृकाभि- र् गणैरशेषैरमपप्रधानैः

ເມື່ອພຣະອິນທຣາ (ຊັກຣະ) ເຫັນກະສັດແຫ່ງຄະນະມາຮອດ ແລະ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຄະນະກະເນຊະຂອງຝ່າຍສັດຕູເທວະ ກໍຕໍ່ສູ້ກັບເຂົາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະແມ່ມາຕຣິກາ ແລະ ຄະນະທັງປວງ ທີ່ມີເທວະອະມະຕະເປັນຜູ້ນໍາ.

Verse 175

विजित्य सर्वानपि बाहुवीर्यात् स संयुगे शंभुमनन्तधाम / समाययौ यत्र स कालरुद्रो विमानमारुह्य विहीनसत्त्वः

ເມື່ອຊະນະທຸກຜູ້ໃນສົງຄາມດ້ວຍພະລັງແຂນ ເຂົາກໍເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ. ໃນທີ່ນັ້ນ ກາລະຣຸດຣະ ຜູ້ໝົດກໍາລັງໃຈ ໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງເທິງວິມານຂອງຕົນ.

Verse 176

दृष्ट्वान्धकं समयान्तं भगवान् गरुडध्वजः / व्याजहार महादेवं भैरवं भूतिभूषणम्

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ມີທຸງກຣຸດ ເຫັນເວລາກຳນົດແຫ່ງການພິນາດຂອງອັນທະກະໃກ້ເຂົ້າມາ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ມະຫາເທວະ—ໄພຣະວະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ।

Verse 177

हन्तुमर्हसि दैत्येशमन्धकं लोककण्टकम् / त्वामृते भगवान् शक्तो हन्ता नान्यो ऽस्य विद्यते

ທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ຄວນຄ່າທີ່ຈະປະຫານອັນທະກະ ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ ຜູ້ເປັນໜາມຕໍ່ໂລກທັງປວງ। ນອກຈາກທ່ານ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນສາມາດປະຫານເຂົາໄດ້।

Verse 178

त्वं हर्ता सर्वलोकानां कालात्मा ह्यैश्वरी तनुः / स्तूयते विविधैर्मन्त्रर्वेदविद्भिर्विचक्षणैः

ທ່ານແມ່ນຜູ້ຖອນຄືນໂລກທັງປວງ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານແມ່ນເວລາເອງ ເປັນຮ່າງອົງແຫ່ງອຳນາດສູງສຸດອັນເປັນເຈົ້າ. ທ່ານຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍມັນຕຣາຫຼາກຫຼາຍ ໂດຍນັກຮູ້ເວທະຜູ້ຮອບຄອບ।

Verse 179

स वासुदेवस्य वचो निशम्य भगवान् हरः / निरीक्ष्य विष्णुं हनने दैत्यन्द्रस्य मतिं दधौ

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງວາສຸເທວະແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮະຣະ (ສິວະ) ໄດ້ເບິ່ງໄປຫາວິສນຸ ແລະຕັ້ງຈິດໝັ້ນຈະປະຫານຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ।

Verse 180

जगाम देवतानीकं गणानां हर्षमुत्तमम् / स्तुवन्ति भैरवं देवमन्तरिक्षचरा जनाः

ກອງທັບເທວະດາໄດ້ເຄື່ອນພົນໄປຂ້າງໜ້າ ໃນຂະນະທີ່ພວກຄະນະ (Gaṇa) ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີສູງສຸດ। ໃນກາງຟ້າ ບັນດາຜູ້ທ່ອງໄປໃນອາກາດ ໄດ້ສັນລະເສີນໄພຣະວະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນທິວະ।

Verse 181

जयानन्त महादेव कालमूर्ते सनातन / त्वमग्निः सर्वभूतानामन्तश्चरसि नित्यशः

ຊະນະແດ່ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ—ຜູ້ເປັນອະມະຕະ ແລະມີເວລາເປັນຮູບ. ພຣະອົງແມ່ນໄຟໃນສັດທັງປວງ ດໍາລົງແລະເຄື່ອນໄຫວໃນພາຍໃນຢ່າງນິດທິດ.

Verse 182

त्वं यत्रज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वं धाता हरिरव्ययः / त्वं ब्रह्मा त्वं महादेवस्त्वं धाम परमं पदम्

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮູ້ແຫ່ງຍັດຍາ (ຍະຊະນະກະເສດ) ແລະເປັນສຽງ «ວະຊັດ» ເອງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄໍ້າຈຸນ—ຮະຣິ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາ; ພຣະອົງແມ່ນມະຫາເທວະ; ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພັກອັນສູງສຸດ ແລະສະຖານະອັນສູງສຸດ.

Verse 183

ओङ्कारमूर्तिर्योगात्मा त्रयीनेत्रस्त्रिलोचनः / महाविभूतिर्देवेशो जयाशेषजगत्पते

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ມີຮູບເປັນ «ໂອມ» ແລະມີໂຍຄະເປັນຈິດວິນຍານ; ຜູ້ມີຕຣີເວດເປັນດວງຕາ ແລະເປັນຜູ້ມີສາມຕາ. ຜູ້ມີອານຸພາບທິບອັນໃຫຍ່, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານທັງມວນ.

Verse 184

ततः कालाग्निरुद्रो ऽसौ गृहीत्वान्धकमीश्वरः / त्रिशूलाग्रेषु विन्यस्य प्रननर्त सतां गतिः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ກາລາກນິຣຸດຣະ—ພຣະອີສະວະຣະ ພຣະສິວະເອງ—ໄດ້ຈັບອັນທະກະ ແລະວາງໄວ້ເທິງປາຍຕຣິຊູນ; ພຣະອົງຟ້ອນລໍາດ້ວຍໄຊຊະນະ, ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເສັ້ນທາງສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ດີ.

Verse 185

दृष्ट्वान्धकं देवगणाः शूलप्रोतं पितामहः / प्रणेमुरीश्वरं देवं भैरवं भवमोचकम्

ເມື່ອເຫັນອັນທະກະຖືກຕຣິຊູນທະລຸກປັກໄວ້ ຝູງເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກົດກາບພຣະອີສະວະຣະ—ພຣະໄພຣະວະຜູ້ເປັນເທວະ ແລະຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກສັງສາຣະ.

Verse 186

अस्तुवन् मुनयः सिद्धा जगुर्गन्धर्विकिंनराः / अन्तरिक्षे ऽप्सरः सङ्घा नृत्यन्तिस्म मनोरमाः

ບັນດາມຸນີຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ; ຄັນທະວະ ແລະ ຄິນນະຣະ ຂັບຮ້ອງ; ໃນກາງຟ້າ ຝູງອັບສະຣາອັນງາມ ຟ້ອນລຳຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍ।

Verse 187

संस्थापितो ऽथशूलाग्रे सो ऽन्धको दग्धकिल्बिषः / उत्पन्नाखिलविज्ञानस्तुष्टाव परमेश्वरम्

ແລ້ວອັນທະກະ ຖືກຕັ້ງໄວ້ເທິງປາຍຕຣິສູນ; ບາບກຳຂອງເຂົາຖືກເຜົາໝົດ; ແລະເມື່ອປັນຍາຄົບຖ້ວນເກີດຂຶ້ນໃນໃຈ ເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະປະເມສະວະຣະ।

Verse 188

अन्धक उवाच नमामि मूर्ध्ना भगवन्तमेकं समाहिता यं विदुरीशतत्त्वम् / पुरातनं पुण्यमनन्तरूपं कालं कविं योगवियोगहेतुम्

ອັນທະກະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມດ້ວຍສີສະ ບູຊາພຣະຜູ້ມີພຣະພາກອົງດຽວ—ຜູ້ທີ່ຜູ້ມີຈິດສະຫງົບຮູ້ວ່າເປັນຕັດຕະວະແຫ່ງອີສະວະຣະ. ພຣະບູຮານ, ພຣະບຸນບໍລິສຸດ, ມີຮູບອັນອະນັນ; ເປັນກາລະເອງ, ເປັນກະວີຜູ້ເຫັນ; ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການຮ່ວມ ແລະ ການພັດພາກໃນໂຍຄະ.”

Verse 189

दंष्ट्राकरालं दिवि नृत्यमानं हुताशवक्त्रं ज्वलनार्करूपम् / सहस्त्रपादाक्षिशिरोभियुक्तं भवन्तमेकं प्रणमामि रुद्रम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະຣຸດຣະ—ຜູ້ມີຂຽວຟັນນ່າຢ້ານ, ຟ້ອນລຳໃນສະຫວັນ; ຜູ້ມີປາກເປັນໄຟ, ຮູບກາຍລຸກໂຊດດັ່ງຕາເວັນ; ປະກອບດ້ວຍພັນຕີນ ພັນຕາ ແລະພັນສີສະ—ແຕ່ເປັນອົງດຽວ.

Verse 190

जयादिदेवामरपूजिताङ्घ्रे विभागहीनामलतत्त्वरूप / त्वमग्निरेको बहुधाभिपूज्यसे वाय्वादिभेदैरखिलात्मरूप

ໂອ ພຣະເທວະເຈົ້າເດີມ, ຜູ້ທີ່ເທວະ ແລະ ອະມະຣະ ບູຊາພຣະບາດ; ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະອົງເກີນການແບ່ງແຍກທັງປວງ ແລະເປັນສະພາວະບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ. ພຣະອົງເປັນໄຟອົງດຽວ ແຕ່ຖືກນົບນ້ອມຫຼາຍວິທີ, ປາກົດເປັນຄວາມແຕກຕ່າງເຊັ່ນລົມ ແລະທາດອື່ນໆ, ເປັນອາດຕະມາພາຍໃນຂອງສັບພະສິ່ງ.

Verse 191

त्वामेकमाहुः पुरुषं पुराणम् आदित्यवर्णं तमसः परस्तात् / त्वं पश्यसीदं परिपास्यजस्त्रं त्वमन्तको योगिगणाभिजुष्टः

ເຂົາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ພຣະອົງພຽງອົງດຽວແມ່ນປຸຣຸສະເກົ່າແກ່ອັນສູງສຸດ—ມີສີດັ່ງຕາເວັນ ເກີນພົ້ນຄວາມມືດ. ພຣະອົງເບິ່ງເຫັນຈັກກະວານທັງໝົດ ແລະປົກປ້ອງມັນບໍ່ຂາດ; ພຣະອົງຍັງເປັນຜູ້ສິ້ນສຸດເວລາແລະຄວາມຕາຍ ທີ່ຝູງໂຍຄີນັບຖືແລະເຂົ້າພຶ່ງພາ.

Verse 192

एको ऽन्तरात्मा बहुधा निविष्टो देहेषु देहादिविशेषहीनः / त्वमात्मशब्दं परमात्मतत्त्वं भवन्तमाहुः शिवमेव केचित्

ອາດຕາພາຍໃນອົງດຽວ ເຂົ້າສະຖິດໃນກາຍຫຼາຍຮູບແບບ ແຕ່ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງເຊັ່ນ ກາຍ ແລະອື່ນໆ. ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຄໍາວ່າ «ອາດຕາ» ຊີ້ບອກ—ແກ່ນທາດຂອງປະຣະມາດຕາ; ດັ່ງນັ້ນ ບາງຄົນຈຶ່ງກ່າວວ່າ ພຣະອົງແມ່ນ ພຣະສິວະ.

Verse 193

त्वमक्षरं ब्रह्म परं पवित्र- मानन्दरूपं प्रणवाभिधानम् / त्वमीश्वरो वेदपदेषु सिद्धः स्वयं प्रभो ऽशेषविशेषहीनः

ພຣະອົງແມ່ນ ອັກສະຣະພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ ຜູ້ບໍລິສຸດຍິ່ງ—ມີສະພາບເປັນອານັນດະ—ທີ່ເອີ້ນດ້ວຍພະຍາງສັກສິດ «ໂອມ» (Oṁ). ພຣະອົງແມ່ນ ອີສະວະຣະ ທີ່ຖືກສະຖາປະນາໃນຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງເວດ; ພຣະເຈົ້າຜູ້ສ່ອງແສງດ້ວຍຕົນເອງ ປາສະຈາກຂໍ້ຈໍາກັດແລະຄວາມແຕກຕ່າງທັງປວງ.

Verse 194

त्वमिन्द्ररूपो वरुणाग्निरूपो हंसः प्राणो मृत्युरन्तासि यज्ञः / प्रजापतिर्भगवानेकरुद्रो नीलग्रीवः स्तूयसे वेदविद्भिः

ພຣະອົງປາກົດເປັນອິນທຣະ; ປາກົດເປັນວະຣຸນະ ແລະ ອັກນິ. ພຣະອົງແມ່ນ ຫັງສະ, ແມ່ນລົມຫາຍໃຈຊີວິດ (ປຣານະ), ແລະຍັງເປັນຄວາມຕາຍ ແລະຈຸດສິ້ນສຸດ; ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ເອງ. ພຣະອົງແມ່ນ ປຣະຊາປະຕິ; ພຣະອົງແມ່ນ ພະຄະວານ, ຣຸທຣະອົງດຽວ—ນີລະກຣີວະ—ຜູ້ຮູ້ເວດສັນລະເສີນ.

Verse 195

नारायणस्त्वं जगतामथादिः पितामहस्त्वं प्रपितामहश्च / वेदान्तगुह्योपनिषत्सु गीतः सदाशिवस्त्वं परमेश्वरो ऽसि

ພຣະອົງແມ່ນ ນາຣາຍະນະ, ຕົ້ນກໍາເນີດດັ່ງເດີມຂອງໂລກທັງປວງ. ພຣະອົງແມ່ນ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະຍັງເປັນ ປຣະປິຕາມະຫະ ອີກດ້ວຍ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຖືກຂັບຮ້ອງໃນອຸປະນິສັດອັນລັບ—ໃຈກາງທີ່ຊ່ອນເຮັດຂອງເວດານຕະ. ພຣະອົງແມ່ນ ສະດາສິວະ; ພຣະອົງແມ່ນ ປະຣະເມສະວະຣະ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 196

नमः परस्तात् तमसः परस्मै परात्मने पञ्चपदान्तराय / त्रिशक्त्यतीताय निरञ्जनाय सहस्त्रशक्त्यासनसंस्थिताय

ນະໂມແດ່ພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ ຜູ້ຢູ່ເຫນືອຄວາມມືດແຫ່ງຕະມັສ ເຫນືອກວ່າສິ່ງສູງສຸດທັງປວງ; ຜູ້ຂ້າມພົ້ນຂັ້ນຫ້າ; ເຫນືອກວ່າພະລັງສາມ (ກຸນະ); ບໍ່ມີມົນທິນ ບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງ; ປະທັບຢູ່ເທິງອາສນະແຫ່ງສັກຕິພັນປະການ.

Verse 197

त्रिमूर्तये ऽनन्दपदात्ममूर्ते जगन्निवासाय जगन्मयाय / नमो ललाटार्पितलोचनाय नमो जनानां हृदि संस्थिताय

ນະໂມແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຮູບສາມ (ຕຣິມູຣຕິ) ຜູ້ມີຮູບແທ້ເປັນອາດຕະມະຢູ່ໃນພະທະອານັນດະ; ຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງຈັກກະວານ ແລະເປັນຈັກກະວານເອງ. ນະໂມແດ່ຜູ້ມີດວງຕາປະດັບຢູ່ກາງໜ້າຜາກ; ແລະນະໂມແດ່ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ.

Verse 198

फणीन्द्रहाराय नमो ऽस्तु तुभ्यं मुनीन्द्रसिद्धार्चितपादयुग्म / ऐश्वर्यधर्मासनसंस्थिताय नमः परान्ताय भवोद्भवाय

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສວມພະຍານາກະສັດເປັນພວງມາລາ; ຜູ້ມີພຣະບາດຄູ່ທີ່ຖືກບູຊາໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະສິດທະ. ນະໂມແດ່ຜູ້ຢູ່ເຫນືອສຸດ (ປະຣານຕະ) ຜູ້ປະທັບເທິງອາສນະແຫ່ງອິດທິອຳນາດ ແລະທັມມະ; ໂອ ພະໂວດພະວະ ແຫຼ່ງກຳເນີດທີ່ແມ່ນແຕ່ພະໂວະກໍເກີດຈາກພຣະອົງ.

Verse 199

सहस्त्रचन्द्रार्कविलोचनाय नमो ऽस्तु ते सोम सुमध्यमाय / नमो ऽस्तु ते देव हिरण्यबाहो नमो ऽम्बिकायाः पतये मृडाय

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ໂສມະ ຜູ້ມີສາຍພຣະເນດດັ່ງຈັນທຣາ ແລະສຸຣິຍະນັບບໍ່ຖ້ວນ; ຜູ້ມີຮູບອົງງາມສົມສ່ວນ. ນະໂມແດ່ພຣະເທວະຜູ້ມີແຂນຄຳ. ນະໂມແດ່ຣຸທຣະ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ພຣະສາມີແຫ່ງອຳບິກາ.

Verse 200

नमो ऽतिगुह्याय गुहान्तराय वेदान्तविज्ञानसुनिश्चिताय / त्रिकालहीनामलधामधाम्ने नमो महेशाय नमः शिवाय

ນະໂມແດ່ຜູ້ລຶກລັບຢ່າງຍິ່ງ, ຜູ້ເປັນຜູ້ສະຖິດພາຍໃນ ໃນຖ້ຳລັບແຫ່ງດວງໃຈ; ຜູ້ຖືກຢືນຢັນແນ່ນອນດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງເວທານຕະ. ນະໂມແດ່ທີ່ພັກແຫ່ງແສງອັນບໍ່ມີມົນທິນ, ຜູ້ຢູ່ເຫນືອສາມການເວລາ (ອະດີດ-ປັດຈຸບັນ-ອະນາຄົດ). ນະໂມແດ່ມະເຫສະ; ນະໂມແດ່ສິວະ.