Indra

ພຣະອິນທຣະ ແລະ ພຣະວາຍູ, ຈົ່ງມາໃກ້ກັບການບີບຕຣະໂສມະເຫຼົ່ານີ້, ພາຍໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຄວາມປິຕິ; ເພາະເມັດຕຣະໂສມະແທ້ທັງຫຼາຍປາຖະຫາພຣະອົງ, ສະແຫວງພຣະພາກສ່ວນເພື່ອປຸກພຣະພະລັງພາຍໃນ ແລະ ພຣະຊົນນະທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ.

ໂອ ອິນທະ, ຈົ່ງມາ, ໂອ ພະລັງອັນສ່ອງແສງສະຫວ່າງ ຜູ້ມີແສງສະຫວ່າງຫຼາຍ. ການຄັ່ນໂສມະເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນເພື່ອທ່ານ, ຊຶ່ງຖືກຊຳລ້າງໃຫ້ບໍລິສຸດໃນທຸກສ່ວນ ຜ່ານຕາແຮ່ອັນລະອຽດ, ພ້ອມສຳລັບການຮັບເອົາພະລັງຂອງທ່ານ.

ຈົ່ງເຄື່ອນຍ້າຍຜ່ານໄປ; ຈົ່ງຊອກຫາອິນທະ, ການກ້າວໄປຂອງພະລັງທີ່ບໍ່ສັ່ນຄອນ, ຜູ້ຮູ້ທີ່ສະຫວ່າງ. ພະອົງແມ່ນຜູ້ນຳມາໃຫ້ພວກສະຫາຍຂອງທ່ານຂອງທີ່ປຽບທີ່ສຸດ, ຄືການເປີດໂອກາດແຫ່ງຄວາມສົມບູນເພື່ອຄວາມກ້າວໜ້າຂອງວິນຍານ.

ໄວຊາມປານະ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ສັກຣະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນທັງໝົດສັ່ນສະເທືອນ ແລ້ວຂັບລົດມາຫາພາທະ ແລະ ກ່າວວ່າ 'ຈົ່ງຂຶ້ນມາ'

ເມື່ອເຫັນພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ ປະທັບຢູ່ເທິງຫົວໄອຣາວະຕະ ແລະຖືກຫມູ່ເທວະຫ້ອມລ້ອມ ຈອມໄດຕະຍະກໍບໍ່ໂສກ ແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນໃຈ।

ໃນເວລານັ້ນເອງ ມີລິສີເກົ່າແກ່ຜູ້ປະເສີດສອງອົງ—ມະຫາອາດສະຈັນຜູ້ຈາລິກ—ໄດ້ອອກຈາກທີ່ນີ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະອິນທຣ໌.

ຈາກນັ້ນ ພະອິນ (ຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງນາງສະຈີ) ໄດ້ຮຽກຕົວ ນາງສຸລະພີ ມາແລ້ວ ກ່າວວ່າ: 'ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ, ຈົ່ງເລຍຮ່າງກາຍຂອງ ດະທີຈິ ໃຫ້ສະອາດໝົດຈົດ.'

ວິສວາມິດຣະ ກ່າວວ່າ: ໂດຍຖືກຊັກຊວນດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງພຣະວິສນຸ, ອິນທຣະກໍໄດ້ມາຮອດພູຫິມະວັນ; ຂຶ້ນຂີ່ໄອຣາວະຕະ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາຈອມແຫ່ງພູເຂົາ, ສູງສົ່ງດັ່ງຍອດພູເອງ.

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ພຣະເທວະອົງນີ້ໃນກ່ອນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍພຣະອິນທຣາ. ພຣະອົງມີນາມວ່າ ກະປາເລສະວະຣາ ແລະເປັນທີ່ນັບຖືເພື່ອພົ້ນຈາກບາບການຂ້າພຣາຫມະນ (ພຣະຫມະຫັດຍາ).”

ເມື່ອເຫັນສາວິຕຣີມາຮອດ, ປຸຣັນດະຣະ (ພຣະອິນ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍຫວາດຫວັນ. ພຣະພຣົມຢືນກົ້ມໜ້າ ຄິດວ່າ “ນາງຈະເວົ້າຫຍັງກັບເຮົາ?”

ທ່ານແມ່ນເທວະສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ທ່ານແມ່ນຄູສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ທ່ານແມ່ນພຣະທາມອັນສູງສຸດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງພາສຸດທ້າຍ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ສຸຣະ, ຍິ່ງກວ່າອິນທຣະ ແລະທັງຫຼາຍ।

ທ່ານນັ້ນແທ້ໆແລ້ວ ໄດ້ວາງຮອຍຕີນໃນໂລກມະນຸດແນວໃດ? ແລະໃນໂລກເທວະທັງຫຼາຍ ໂອ ເທວະ, ເທວະທັງປວງມີພຣະອິນທຣານໍາໜ້າ ກໍຊຸມນຸມກັນດັ່ງນັ້ນ.