Adhyaya 269

Verse 1

सूत उवाच । कपालेशस्य माहात्म्यं श्रूयतामधुना द्विजाः । चतुर्थस्य महाभागास्तत्र क्षेत्रे स्थितस्य च

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ໂອ ດວິຊະ ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ຈົ່ງຟັງມະຫິມາຂອງ ກະປາເລສະ (Kapāleśa)—ອົງລິງຄະ/ເທວະທີ່ສີ່ອັນນ່າເຄົາລົບ ທີ່ປະດິດສະຖານຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ.

Verse 2

श्रुतमात्रेण येनात्र नरः पापात्प्रमुच्यते

ເພີຍແຕ່ໄດ້ຍິນຢູ່ທີ່ນີ້ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້។

Verse 3

ऋषय ऊचुः । त्रयाणां चैव लिंगानां पूर्वोक्तानां महामते । श्रुतास्माभिः समुत्पत्तिःकपालेश्वरवर्जिता । केनायं स्थापितो देवः कपालेश्वरसंज्ञितः

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ພວກເຮົາໄດ້ຟັງກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງລິງຄະສາມອົງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ແຕ່ຍົກເວັ້ນກະປາເລສະວະຣາ. ພຣະເທວະຜູ້ມີນາມວ່າ ກະປາເລສະວະຣາ ນີ້ ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສະຖາປະນາ?”

Verse 4

तस्मिन्दृष्टे फलं किं स्यात्पूजिते च वदस्व नः

ຂໍຈົ່ງບອກພວກເຮົາ: ເພີຍແຕ່ເບິ່ງເຫັນພຣະອົງ/ທີ່ສັກສິດນັ້ນ ຈະເກີດຜົນບຸນອັນໃດ? ແລະຖ້າບູຊາ ຈະໄດ້ຜົນອັນໃດ?

Verse 5

सूत उवाच । इंद्रेण स्थापितः पूर्वमेष देवो द्विजोत्तमाः । कपालेश्वसंज्ञस्तु ब्रह्महत्या विमुक्तये

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ພຣະເທວະອົງນີ້ໃນກ່ອນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍພຣະອິນທຣາ. ພຣະອົງມີນາມວ່າ ກະປາເລສະວະຣາ ແລະເປັນທີ່ນັບຖືເພື່ອພົ້ນຈາກບາບການຂ້າພຣາຫມະນ (ພຣະຫມະຫັດຍາ).”

Verse 7

तत्प्रभावत्सुरश्रेष्ठ स्तया मुक्ते द्विजोत्तमाः । पापं पूरुषदानेन इत्येषा वैदिकी श्रुतिः । अन्योऽपि यो नरस्तं च पूजयित्वा प्रभक्तितः । प्रयच्छेद्ब्राह्मणेन्द्राय शुद्धये पापपूरुषम् । स मुच्येत्पातकाद्घोराद्ब्रह्महत्यासमुद्भवात्

ໂອ ຜູ້ເປັນພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງກະປາເລສະວະຣານັ້ນ ຈອມເທວະທັງປວງໄດ້ພົ້ນຈາກນາງ (ບຣະຫມະຫັດຍາ). “ບາບຖືກກຳຈັດໂດຍການຖວາຍ ‘ປາປະ-ປູຣຸສະ’ (ບຸກຄົນແຫ່ງບາບ)”—ນີ້ແມ່ນຄຳສອນໃນສຣຸຕິແຫ່ງເວດ. ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໄດ້ບູຊາພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍພັກຕິອັນເລິກຊຶ້ງ ຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ສູງສຸດ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ‘ປາປະ-ປູຣຸສະ’; ແລ້ວຈະພົ້ນຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ເກີດຈາກການຂ້າພຣາຫມະນ.

Verse 8

दक्षिणामूर्तिमासाद्य प्रोवाचेदं बृहस्पतिः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे गत्वा तं वीक्ष्य शंकरम्

ເມື່ອເຂົ້າໄປນົບນ້ອມຕໍ່ ທັກສິນາມູຣຕິ (Dakṣiṇāmūrti) ພຣະບຣິຫັສປະຕິ (Bṛhaspati) ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງໄປຍັງ ເຂດສັກສິດ ຮາຖະເກສະວະຣ (Hāṭakeśvara); ໄປເຖິງແລ້ວ ຈົ່ງເບິ່ງພຣະສັງກະຣ (Śaṅkara)»។

Verse 9

यो ददाति शरीरं च कृत्वा हेममयं ततः । मुच्यते नात्र संदेहः पातकैः पूर्वसंयुतैः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຖວາຍທານ «ຮູບກາຍ» ທີ່ປັ້ນເປັນຄຳ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ຈາກບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ກ່ອນ।

Verse 10

ऋषय ऊचुः । ब्रह्महत्या कथं जाता सुरेन्द्रस्य हि सूतज । एतन्नः सर्वमाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງ ສູຕະ (Sūta) ເອີຍ, ບຣະຫມະຫັດຕະຍາ (brahmahatyā) ເກີດຂຶ້ນແກ່ ອິນທຣະ (Indra) ແນວໃດ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທັງໝົດ; ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍ»។

Verse 11

कपालेश्वरसंज्ञस्तु कथं देवोऽत्र संस्थितः । ब्रह्महत्या कथं नष्टा तत्प्रभावाद्दिवस्पतेः

ພຣະເທວະນີ້ ຕັ້ງສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນນາມ «ກາປາເລສະວະຣ (Kāpāleśvara)» ແນວໃດ? ແລະ brahmahatyā ຂອງ ອິນທຣະ ຖືກທຳລາຍໂດຍອຳນາດແຫ່ງສະຖານ/ເທວະນັ້ນ ແນວໃດ?

Verse 12

स पापपूरुषो देयो विधिना केन सूतज । कैर्मंत्रैः स हि देयः कैश्चैव ह्युपस्करैः

ໂອ ບຸດແຫ່ງ ສູຕະ (Sūta) ເອີຍ, «ປາປະ-ປູຣຸສະ (pāpa-pūruṣa)» ນັ້ນ ຄວນຖວາຍ/ມອບຕາມພິທີໃດ? ຄວນມອບດ້ວຍມົນຕຣາໃດ ແລະດ້ວຍອຸປະກອນ ແລະວັດຖຸສິ່ງໃດບ້າງ?

Verse 13

दर्शनात्पूजनाच्चापि किं फलं जायते नृणाम् । अदत्त्वा स्वशरीरं वा पूजया केवलं वद

ການເບິ່ງເຫັນ (darśana) ແລະການບູຊາ ຈະໃຫ້ຜົນອັນໃດແກ່ມະນຸດ? ແລະຖ້າບໍ່ຖວາຍກາຍຕົນເອງເປັນທານໂດຍນິຍາຍ ຈົ່ງບອກວ່າ ບູຊາຢ່າງດຽວໄດ້ຫຍັງ.

Verse 14

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि कथामेतां पुरातनीम् । यां श्रुत्वापि महाभागा नरः पापात्प्रमुच्यते

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂັບຂານເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່ນີ້ໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ແມ່ນແຕ່ຟັງຢ່າງດຽວ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບ.”

Verse 15

अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि विहितैरन्यजन्मजैः । दृष्टमात्रेण येनात्र पातकात्तद्दिनोद्भवात् । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्

ບຸກຄົນຈະມາທີ່ນີ້ດ້ວຍອະວິຊາ ຫຼືດ້ວຍຄວາມຮູ້ອັນເຕັມພ້ອມກໍຕາມ—ແບກບາບທີ່ສະສົມຈາກການກະທຳໃນຊາດອື່ນ—ພຽງແຕ່ເບິ່ງເຫັນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ກໍພົ້ນຈາກບາບທີ່ສຸກງອມໃນວັນນັ້ນ. ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວໄວ້.

Verse 16

पुरा त्वष्टुः सुतो जज्ञे वृत्रो हि द्विजसत्तमाः । पुलोमदुहितुः पार्श्वाद्विभावर्याः सुवीर्यवान्

ໃນກາລະກ່ອນ, ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະອັນປະເສີດ, ວຣິຕຣະໄດ້ເກີດເປັນບຸດຂອງ ຕວັດສະຕຣິ (Tvaṣṭṛ) ຜູ້ມີວິລະພະລັງອັນແກ່ກ້າ; ອອກຈາກຂ້າງ (ຄັນ) ຂອງ ວິພາວະຣີ ທິດາຂອງ ປຸໂລມັນ.

Verse 17

स बाल एव धर्मात्मा आसीत्सर्वजनप्रियः । दानवं भावमुत्सृज्य द्विजभक्तिपरायणः

ແມ່ນແຕ່ເປັນເດັກນ້ອຍ ລາວກໍເປັນຜູ້ມີທຳ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຊົນທັງປວງ; ລະທິ້ງອາລົມແບບດານະວະ ແລ້ວອຸທິດຕົນດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ).

Verse 18

स गत्वा पुष्करारण्यं परमेण समाधिना । तोषयामास देवेशं पद्मजं तपसि स्थितः

ລາວໄດ້ໄປຮອດປ່າພຸສກະຣາຣັນຍະ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະດ້ວຍສະມາທິອັນສູງສຸດ ຈົນໄດ້ທຳໃຫ້ພຣະເທວະເຈົ້າ—ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ—ພໍພຣະໄທ।

Verse 19

तस्य तुष्टः स्वयं ब्रह्मा दृष्टिगोचरमागतः । प्रोवाच वरदोऽस्मीति किं ते कृत्यं करोम्यहम्

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາພໍພຣະໄທໃນລາວ ພຣະອົງໄດ້ເສດັດມາໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ ແລະກ່າວວ່າ: “ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ; ເຈົ້າປາຖະນາໃຫ້ເຮົາສຳເລັດກິດໃດໃຫ້?”

Verse 20

वृत्र उवाच । यदि तुष्टोसि मे देव ब्राह्मणत्वं प्रयच्छ मे । ब्राह्मणत्वं समासाद्य साधयामि परं पदम्

ວຣິຕຣະກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຂໍປະທານຄວາມເປັນພຣາຫມະນະໃຫ້ຂ້າ. ເມື່ອໄດ້ຄວາມເປັນພຣາຫມະນະແລ້ວ ຂ້າຈະບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ.”

Verse 21

तेन किंचिदसाध्यं न ब्राह्मण्येन भवेन्मम । ब्राह्मणेन समं चान्यन्न किंचित्प्रतिभाति मे

ດ້ວຍຄວາມເປັນພຣາຫມະນະນັ້ນ ສຳລັບຂ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້; ແລະໃນສາຍຕາຂ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມກັບພຣາຫມະນະເລີຍ.

Verse 22

परमं दैवतं किंचिन्न विप्राद्विद्यते परम् । तस्मान्मे हृत्स्थितं नान्यदपि राज्यं त्रिविष्टपे

ບໍ່ມີເທວະອັນສູງສຸດໃດຈະຢູ່ເຫນືອກວ່າວິປຣະ (ພຣາຫມະນະ). ດັ່ງນັ້ນ ໃນດວງໃຈຂ້າ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດອາໄສຢູ່—ແມ່ນແຕ່ລາຊະອຳນາດໃນສະຫວັນ ຕຣິວິສຕະປະ ກໍບໍ່ເຂົ້າມາ.

Verse 23

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तुष्टस्तस्य पितामहः । ब्राह्मणत्वं स्वयं दत्त्वा ततः प्रोवाच सादरम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຂົາ ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍພໍໃຈ; ພຣະອົງປະທານສະຖານະເປັນພຣາຫມະນະດ້ວຍພຣະຫັດເອງ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 24

मया त्वं विहितो विप्र पुत्र प्रकुरु वांछितम् । प्रसादयस्व सततं ब्राह्मणान्ब्रह्मवित्तमान्

“ລູກເອີຍ ໂດຍເຮົາເຈົ້າໄດ້ຖືກສະຖາປະນາເປັນພຣາຫມະນະຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ບັດນີ້ຈົ່ງສໍາເລັດສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ; ແລະຈົ່ງຂໍພຣະກະລຸນາເປັນນິດຈາກພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman).”

Verse 25

ब्राह्मणैः सुप्रसन्नैश्च प्रीयंते सर्वदेवताः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूजनीया द्विजोत्तमाः

ເມື່ອພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ທວງເທວະທັງປວງກໍພໍໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນນະມັດສະການແລະບູຊາບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ປະເສີດ.

Verse 26

सूत उवाच । एवमुक्तस्तदा तेन वृत्रोऽभूद्ब्राह्मणस्ततः । ब्राह्म्या लक्ष्म्या समोपेतो ब्रह्मचर्यपरायणः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ວຣິຕຣະກໍກາຍເປັນພຣາຫມະນະ; ພ້ອມດ້ວຍສິຣີສະຫວ່າງແບບພຣາຫມະນະ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນວິໄນພຣະຫມະຈັນຍາ (brahmacarya).

Verse 27

तस्मिंस्तपसि संस्थे तु हता इंद्रेण दानवाः । वंशोच्छेदे समापन्ने दानवानां महात्मनाम्

ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະສະ (ການບໍາເພັນພະຍາດ) ນັ້ນ ດານະວະຖືກອິນທຣະສັງຫານ; ແລະວົງສາຂອງດານະວະຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ກໍເກືອບຈະຂາດສູນ.

Verse 28

ततस्ते दानवाः सर्वे पराभूताः सुरैस्ततः । स्वं स्थानं संपरित्यज्य दुःखशोकसमन्विताः

ຕໍ່ມາ ດານະວາທັງຫມົດນັ້ນ ຖືກເທວະດາຊະນະ ແລ້ວລະທິ້ງຖິ່ນຖານຂອງຕົນ ຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າແລະທຸກໃຈ।

Verse 29

तन्मातरं पुरस्कृत्वा तत्सकाशमुपागताः । स च तां मातरं दृष्ट्वा वृतां तैश्च समन्वितः

ເຂົາເຈົ້ານຳແມ່ຂອງຕົນໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວເຂົ້າໄປສູ່ພຣະພັກຂອງທ່ານ; ແລະທ່ານເມື່ອເຫັນແມ່ນັ້ນຖືກລ້ອມຮອບແລະອອມຕາມໂດຍເຂົາເຈົ້າ ກໍ່ຮັບຮູ້ການມາຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 30

दानवैश्च पराभूतैस्तथाभूतां च मातरम् । किमागमनकृत्यं च दुःखितानां ममांतिके

ເມື່ອທ່ານເຫັນດານະວາທີ່ພ່າຍແພ້ ແລະເຫັນແມ່ຂອງເຂົາເຈົ້າຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ຈຶ່ງຖາມວ່າ: “ການມາຫາຂ້າ—ພວກເຈົ້າຜູ້ທຸກໃຈ—ມີຈຸດປະສົງອັນໃດ?”

Verse 31

दानवा ऊचुः । वयं देवैः पराभूता भवंतं शरणागताः । क्व यामोऽन्यत्र चाऽस्माकं त्वां विना नास्ति संश्रयः

ດານະວາກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາຖືກເທວະດາຊະນະ ຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາທ່ານເປັນທີ່ພຶ່ງ. ພວກເຮົາຈະໄປໃສອື່ນໄດ້? ເພາະນອກຈາກທ່ານ ພວກເຮົາບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອາໄສ.”

Verse 32

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा वृत्रः प्रोवाच सादरम् । देवानहं हनिष्यामि गम्यतां तत्र मा चिरम्

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ວຣິຕຣະກໍ່ຕອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ຂ້າຈະສັງຫານເທວະດາ. ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໃນທັນທີ, ຢ່າຊ້າ.”

Verse 33

तवागमनकृत्यं च मातः कथय सांप्रतम्

ບັດນີ້ ແມ່ເອີຍ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າບອກຈຸດປະສົງແຫ່ງການມາຂອງເຈົ້າແດ່।

Verse 34

मातोवाच । तथा कुरु महाभाग शीघ्रं दारपरिग्रहम् । वंशवृद्धौ प्रमाणं चेद्वाक्यं तव ममोद्भवम्

ແມ່ເວົ້າວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງຮີບຮ້ອນຮັບເອົາພັນລະຍາ. ຖ້າການເພີ່ມພູນວົງສາເປັນຫຼັກຖານ ຂໍໃຫ້ຄໍາຂອງເຈົ້ານີ້ ສໍາເລັດຜົນຜ່ານຜູ້ທີ່ເກີດຈາກຂ້າ (ສາຍວົງຂອງຂ້າ)»।

Verse 35

एष एव परो धर्म एष एव परो नयः । पुत्रस्य जननीवाक्यं यत्करोति समाहितः

ນີ້ແຫຼະແມ່ນທຳອັນສູງສຸດ; ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງສູງສຸດ: ລູກຊາຍຜູ້ມີໃຈສະຫງົບ ກະທຳຕາມຄໍາແມ່ຂອງຕົນ।

Verse 36

तथा स्त्रीणां पतिं मुक्त्वा नान्यास्ति भुवि देवता । जनन्यां जीवमानायां तथैव च सुतस्य च

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ສໍາລັບແມ່ຍິງ—ນອກຈາກສາມີ—ບໍ່ມີເທວະດາອື່ນໃດໃນໂລກ. ໃນທໍານອງດຽວກັນ ຕາບໃດທີ່ແມ່ຍັງມີຊີວິດ ສໍາລັບລູກຊາຍກໍເຊັ່ນກັນ (ນາງແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ).

Verse 37

अतिक्रम्य च या नारी पतिं धर्मपरा भवेत् । तत्सर्वं विफलं तस्या जायते नात्र संशयः

ຖ້າຍິງໃດໜຶ່ງ ຂ້າມລ້ຳສາມີແລ້ວ ຍັງອ້າງວ່າເປັນຜູ້ຍຶດທຳ, ທຸກຢ່າງນັ້ນຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນສໍາລັບນາງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 38

पुत्रः स्वजननीवाक्यं योऽतिक्रम्य यथारुचि । करोति धर्मकृत्यानि तानि सर्वाणि तस्य च

ລູກຊາຍໃດທີ່ລະເມີດຄໍາຂອງແມ່ຕົນ ແລ້ວເຮັດກິດທໍາທາງທຳມະຕາມໃຈຕົນ ກິດທໍາເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດກໍບໍ່ເກີດຜົນແທ້ແກ່ເຂົາເຊັ່ນກັນ।

Verse 39

भवंति च तथा नूनं वृथा भस्महुतं यथा । अरण्ये रुदितानीव ऊषरे वापितानि च

ມັນຈະກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ປະໂຫຍດແນ່ນອນ—ເຫມືອນຖວາຍບູຊາລົງໃນຂີ້ເຖົ່າ, ເຫມືອນຮ້ອງໄຫ້ໃນປ່າ, ແລະເຫມືອນຫວ່ານເມັດໃນດິນແຫ້ງແລ້ງບໍ່ອຸດົມ।

Verse 40

यथैव बधिरस्याग्रे गीतं नृत्यमचक्षुषः । तद्वन्मातृमतादन्यकृतं पुत्रस्य धर्मजम्

ເຫມືອນຮ້ອງເພງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຄົນຫູໜວກ ແລະເຫມືອນຟ້ອນລໍາໃຫ້ຄົນຕາບອດ—ກິດທໍາທາງທຳມະຂອງລູກຊາຍທີ່ເຮັດຂັດກັບໃຈແມ່ ກໍບໍ່ໃຫ້ຜົນແທ້।

Verse 41

सर्वं कर्म न संदेहस्तेनाहं त्वामुपागता । बंधूनां वचनात्पुत्र दुःखार्ता च विशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຫາເຈົ້າ. ຕາມຄໍາຂອງຍາດພີ່ນ້ອງ, ໂອ ລູກເອີຍ, ແລະໂດຍພິເສດ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກທຸກໂສກບີບຄັ້ນ।

Verse 42

किं वा ते बहुनोक्तेन भूयो भूयश्च पुत्रक । आनृण्यं जायते यद्वत्पितॄणां तत्तथा शृणु

ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຼາຍອີກເທົ່າໃດ ໂອ ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ? ຈົ່ງຟັງເຖີດ ວ່າຈະເຮັດແນວໃດຈຶ່ງພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ໄດ້।

Verse 43

तव वत्स प्रमाणं चेत्कुरुष्व च वचो मम । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा वृत्रः संचिंत्य चेतसि

“ລູກຮັກ ຖ້າເຈົ້ານັບຖືຂ້າເປັນຜູ້ຄວນເຊື່ອ ຈົ່ງເຮັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂ້າ” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານາງ ວຶດຣະກໍໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງໃນໃຈ।

Verse 44

श्रुतिस्मृत्युक्तमार्गेण न मातुर्विद्यते परम् । स तथेति प्रतिज्ञाय आनिनाय परिग्रहम्

ຕາມທາງທີ່ສອນໄວ້ໃນ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າແມ່. ລາວກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວປະຕິຍານ ຮັບເອົາພາລະກິດ.

Verse 45

त्वष्टा तस्मै ददौ प्रीतस्ततो रत्नान्यनेकशः । संख्याहीनानि तस्यैव कुप्याकुप्यमनंतकम्

ຕໍ່ມາ ຕວັດສະຕຣຶ ພໍໃຈໃນລາວ ໄດ້ປະທານອັນມະນີຮັດຕະນະຫຼາຍປະເພດ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ພ້ອມທັງຄັງສະສົມຂອງມີຄ່າແລະຂອງທົ່ວໄປອັນບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 46

हस्त्यश्वयानकोशाढ्यं सोऽभिषिक्तः पदे निजे । दानवानां महावीर्यो ब्राह्मण्येन समन्वितः

ອຸດົມດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ພາຫະນະ ແລະຄັງທອງ ລາວໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກໃນຕໍາແໜ່ງກະສັດຂອງຕົນ; ເປັນມະຫາວີລະໃນຫມູ່ດານະວະ ແລະປະດັບດ້ວຍກຽດສັກສີແຫ່ງພຣາຫມະນະ (brāhmaṇya).

Verse 47

अभिषिक्तं तदा वृत्रं स्वराज्ये तेऽसुरादयः । श्रुत्वाभिषेकं संहृष्टास्तस्य वृत्रस्य बांधवाः

ເມື່ອວຶດຣະໄດ້ຮັບອະພິເສກໃນອໍານາດຂອງຕົນແລ້ວ ພວກອະສຸຣະແລະອື່ນໆ ຜູ້ເປັນຍາດຂອງວຶດຣະ ໄດ້ຍິນຂ່າວອະພິເສກນັ້ນ ແລ້ວຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 48

दानवाश्च समाजग्मुर्ये तत्रासन्पुरोगताः । पातालाद्गिरिदुर्गाच्च स्थलदुर्गेभ्य एव च । कृतवैराः समं देवैः कोपेन महता वृताः

ແລ້ວພວກດານະວະກໍມາຊຸມນຸມ—ຜູ້ຢູ່ແຖວໜ້າໃນທີ່ນັ້ນ—ມາຈາກປາຕາລາ, ຈາກປ້ອມພູ, ແລະຈາກປ້ອມໃນທົ່ງ. ດ້ວຍການຖືຄວາມອາຄາດກັບເທວະມາດົນ ພວກເຂົາຖືກຄວາມໂກດໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້ມ.

Verse 49

ततः प्रोत्साहितः सर्वैर्दानवैः स महाबलः । प्रस्थितः शत्रुनाशाय महेन्द्रभवनं प्रति

ຕໍ່ມາ ໂດຍຖືກພວກດານະວະທັງປວງປຸກໃຈ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍອອກເດີນທາງເພື່ອທຳລາຍສັດຕູ ມຸ່ງໄປຫາວິຫານຂອງມະເຫນທຣ (ອິນທຣາ).

Verse 50

शक्रोऽपि वृत्रमाकर्ण्य समायांतं युयुत्सया । सन्मुखः प्रययौ हृष्टः सर्वदेवसमन्वितः

ຝ່າຍສະກຣະ (ອິນທຣາ) ກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ວຣິຕຣະ ກຳລັງເຂົ້າມາດ້ວຍໃຈຈະຮົບ ກໍອອກໄປປະຈັນໜ້າ—ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະມີເທວະທັງປວງຕິດຕາມ.

Verse 51

ततः समभवद्युद्धं देवानां दानवैः सह । मेरुपृष्ठे सुविस्तीर्णे नित्यमेव दिवानिशम्

ແລ້ວການຮົບກໍເກີດຂຶ້ນ ລະຫວ່າງເທວະ ແລະ ດານະວະ. ມັນແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວຫຼັງພູເມຣຸ ແລະດຳເນີນບໍ່ຂາດ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 52

नित्यं पराजयो जज्ञे देवानां दानवैः सह । तत्रोवाच गुरुः शक्र मा युद्धं कुरु देवप

ເປັນນິດ ຄວາມພ່າຍແພ້ກໍເກີດແກ່ພວກເທວະ ໃນການຮົບກັບດານະວະ. ໃນທີ່ນັ້ນ ຄູບາອາຈານໄດ້ກ່າວກັບສະກຣະວ່າ: «ໂອ້ ຈອມເທວະ, ຢ່າເຮັດສົງຄາມນີ້ເລີຍ».

Verse 53

वृत्रोऽयं दारुणो युद्धे बलद्वयसमन्वितः । चत्वारश्चाग्रतो वेदाः पृष्ठतः सशरं धनुः

ພະຍາວຣິຕຣານີ້ ເປັນໜ້າເກງຂາມຍິ່ງນັກໃນສະໜາມຮົບ ດ້ວຍພະລັງສອງປະການ. ເບື້ອງໜ້າແມ່ນພຣະເວດທັງສີ່ ແລະເບື້ອງຫຼັງແມ່ນຄັນທະນູພ້ອມລູກສອນ.

Verse 54

तेन जेयतमो दैत्यस्तवैव च महाहवे । तस्मात्संधानमेतेन त्वं कुरुष्व शचीपते

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ໃນມະຫາສົງຄາມນີ້ ອະສູນຕົນນີ້ຈຶ່ງຍາກທີ່ຈະເອົາຊະນະໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ້ ພຣະສະຫວາມີແຫ່ງນາງສະຈີ, ທ່ານຄວນຜູກມິດໄມຕີກັບເຂົາເສຍເຖີດ.

Verse 55

ततो विश्वासमाया तं जहि वज्रेण दानवम् । षडुपायै रिपुर्वध्य इति शास्त्रनिदर्शनम्

ດັ່ງນັ້ນ, ດ້ວຍອຸບາຍໃນການຊະນະໃຈ, ຈົ່ງສັງຫານດານະວານັ້ນດ້ວຍວະຊິຣະ. ດັ່ງຄຳສອນໃນພຣະຄຳພີກ່າວວ່າ: ສັດຕູຕ້ອງຖືກປາບດ້ວຍນະໂຍບາຍຫົກປະການ.

Verse 56

भुंजानश्च शयानश्च दत्त्वा कन्यामपि स्वकाम् । विप्रदानेन संयोज्य कृत्वापि शपथं गुरुम् । मायाप्रपंचमासाद्य तस्मादेवं समाचर

ບໍ່ວ່າເຂົາຈະກິນ ຫຼື ນອນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມອບລູກສາວຂອງຕົນໃຫ້, ຫຼື ໃຫ້ຄຳສັດສາບານຕໍ່ໜ້າຄູອາຈານ, ຈົ່ງໃຊ້ອຸບາຍມາຍານີ້ ແລະປະຕິບັດຕາມນັ້ນເຖີດ.

Verse 57

इन्द्र उवाच । यद्येवं च स्वयं गत्वा त्वं विश्वासे नियोजय । तव वाक्येन विश्वासं नूनं यास्यति दानवः

ພຣະອິນ ກ່າວວ່າ: ຖ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ທ່ານຈົ່ງໄປດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຊື່ອໃຈເຖີດ; ດ້ວຍວາຈາຂອງທ່ານ, ດານະວານັ້ນຈະເກີດຄວາມໄວ້ວາງໃຈຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 58

सूत उवाच । शक्रस्य मतमाज्ञाय प्रतस्थे च बृहस्पतिः । यत्र वृत्रः स्थितो दैत्यो युद्धार्थं कृतनिश्चयः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮູ້ໃຈຄິດຂອງສັກຣະ (ອິນທຣາ) ແລ້ວ ພຣະບຣິຫັສປະຕິໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ວຣິຕຣະ ດາຍຕະ ຢືນຢັນດ້ວຍຈິດຕັ້ງໃຈຈະຮົບ.

Verse 59

वृत्रोऽपि तं समालोक्य स्वयं प्राप्तं बृहस्पतिम् । सदैव द्विजभक्तः स हृष्टात्मा समपद्यत । विशेषात्प्रणिपत्योच्चैर्वाक्यमेतदभाषत

ວຣິຕຣະກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນພຣະບຣິຫັສປະຕິມາຮອດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ກໍປິຕິຍິນດີໃນໃຈ; ເພາະລາວເປັນຜູ້ເຄົາລົບຮັກໃນພຣາຫມະນະຢູ່ເສມອ. ລາວກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມພິເສດ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ດັງໆ.

Verse 60

वृत्र उवाच । स्वागतं ते द्विजश्रेष्ठ किं करोमि प्रशाधि माम् । प्रिया मे ब्राह्मणा यस्मात्तस्मात्कीर्तय सांप्रतम्

ວຣິຕຣະກ່າວວ່າ: “ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ. ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ? ຂໍທ່ານຊີ້ນໍາສັ່ງຂ້ອຍ. ເພາະພຣາຫມະນະເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ ດັ່ງນັ້ນຂໍກ່າວບອກດຽວນີ້ວ່າຄວນເຮັດສິ່ງໃດ.”

Verse 61

बृहस्पतिरुवाच संदिग्धो विजयो युद्धे यस्माद्दैवेन सत्तम । तस्मात्कुरु महेंद्रेण व्यवस्थां वचनान्मम

ພຣະບຣິຫັສປະຕິກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ຊັຍຊະນະໃນສົງຄາມນັ້ນບໍ່ແນ່ນອນ ເພາະອາໄສພຣະພິລິດ/ຊະຕາ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂ້ອຍ ຈົ່ງຈັດຕັ້ງຂໍ້ຕົກລົງກັບມະເຫນທຣະ (ອິນທຣາ) ເຖີດ.”

Verse 62

त्वं भुंक्ष्व भूतलं कृत्स्नं शक्रश्चापि त्रिविष्टपम् । व्यवस्थयाऽनया नित्यं वर्तितव्यं परस्परम्

ທ່ານຈົ່ງສະເຫຼີມສຸກຄອບຄອງແຜ່ນດິນທັງປວງ; ແລະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ຈົ່ງສະເຫຼີມສຸກຄອບຄອງຕຣິວິສຕະປະ—ສະຫວັນຂອງເທວະສາມສິບ. ດ້ວຍຂໍ້ຕົກລົງນີ້ ທັງສອງພວກຈົ່ງປະພຶດຕໍ່ກັນແລະກັນເປັນນິດຕາມນັ້ນ.

Verse 63

वृत्र उवाच । अहं तव वचो ब्रह्मन्करिष्यामि सदैव हि । संगमं कुरु शक्रेण सांप्रतं मम सद्द्विज

ວຣິຕຣາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານເສມອ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ດີ, ຈົ່ງຈັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົບກັບ ສັກຣາ ໃນບັດນີ້.

Verse 64

सूत उवाच । अथ शक्रं समानीय बृहस्पतिरुदारधीः । वृत्रेण सह संधानं चक्रे चैव परस्परम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ພຣະບຣິຫັສປະຕິ ຜູ້ມີປັນຍາສູງ ໄດ້ນໍາ ສັກຣາ ມາ ແລະກໍ່ສ້າງສັນຍາສັນຕິຮ່ວມກັນລະຫວ່າງລາວກັບ ວຣິຕຣາ.

Verse 65

एकारिमित्रतां गत्वा तावुभौ दैत्यदेवपौ । प्रहृष्टौ गतवन्तौ तौ ततश्चैव निजं गृहम्

ເມື່ອເຂົ້າສູ່ມິດຕະພາບດ້ວຍສັດຕູອັນດຽວກັນ ທັງສອງ—ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນພວກໄດຕະຍະ ແລະ ເທວະ—ກໍໄດ້ໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວກັບຄືນສູ່ທີ່ພໍານັກຂອງຕົນ.

Verse 66

अथ शक्रच्छलान्वेषी सदा वृत्रस्य वर्तते । न च्छिद्रं लभते क्वापि वीक्षमाणोपि यत्नतः

ຕໍ່ມາ ວຣິຕຣາ ຜູ້ຄອຍສືບຫາກົນອຸບາຍຂອງ ອິນທຣາ (ສັກຣາ) ຢູ່ເສມອ ໄດ້ຢືນຢັນໃນຄວາມລະວັງຕົວ; ແມ່ນແຕ່ຈ້ອງມອງດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ ກໍບໍ່ພົບຊ່ອງໂຫວ່ໃດໆ.

Verse 67

कथंचिदपि सोऽभ्येति तत्सकाशं पुरंदरः । किंचिच्छिद्रं समासाद्य तत्प्रतापेन दह्यते

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ລາວໄດ້ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ; ແຕ່ເມື່ອພົບຊ່ອງໂຫວ່ເພີຍນ້ອຍ ກໍຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍລັດສະມີອັນແຮງກ້າຂອງ ວຣິຕຣາ.

Verse 68

इंद्र उवाच । न शक्नोमि च तं दैत्यं वीक्षितुं च कथंचन । तेजसा सर्वतो व्याप्तं तत्कथं सूदयाम्यहम्

ພະອິນ ກ່າວວ່າ: "ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດເບິ່ງ Daitya ຕົນນັ້ນໄດ້ເລີຍ. ລາວຖືກຫຸ້ມຫໍ່ດ້ວຍແສງສະຫວ່າງທີ່ຮ້ອນແຮງຢູ່ທຸກດ້ານ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າລາວໄດ້ແນວໃດ?"

Verse 69

तस्मात्कंचिदुपायं मे तद्वधार्थं प्रकीर्तय । यथा शक्नोमि तत्सोढुं तेजस्तस्य दुरात्मनः

"ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງບອກວິທີທໍາລາຍລາວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະສາມາດທົນຕໍ່ພະລັງອັນຮ້ອນແຮງຂອງຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນໄດ້."

Verse 70

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा बृहस्पतिः । ततः प्रोवाच तं शक्रं विनयावनतं स्थितम्

Sūta ກ່າວວ່າ: "ຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າຂອງລາວ, Bṛhaspati ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງເປັນເວລາດົນນານ; ຈາກນັ້ນເພິ່ນຈຶ່ງກ່າວກັບ Śakra, ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ຫນ້າເພິ່ນດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົວ."

Verse 71

बृहस्पतिरुवाच । तस्य ब्राह्म्यं स्थितं तेजः सम्यग्गात्रे पुरंदर । वीक्षितुं नैव शक्नोषि तेन त्वं त्रिदशाधिप

Bṛhaspati ກ່າວວ່າ: "ໂອ Purandara, ພາຍໃນຮ່າງກາຍຂອງລາວມີແສງສະຫວ່າງຂອງພະພົມຢ່າງເຕັມທີ່; ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາທັງຫຼາຍ, ທ່ານຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເບິ່ງລາວໄດ້."

Verse 72

तथा ते कीर्तयिष्यामि तस्योपायं वधोद्भवम् । वधयिष्यसि येनात्र तं त्वं दानवसत्तमम्

"ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກທ່ານກ່ຽວກັບວິທີການທີ່ຈະຂ້າລາວ - ດ້ວຍວິທີນີ້, ທ່ານຈະຂ້າ Dānava ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດນັ້ນ ທີ່ນີ້ແລະດຽວນີ້."

Verse 73

प्राचीसरस्वतीतीरे पुष्करारण्यमाश्रितः । दधीचिर्नाम विप्रर्षिः शतयोजनमुच्छ्रितः

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີທາງຕາເວັນອອກ ໃນປ່າພຸສກະຣະ ມີພຣາຫມັນ-ລະສີນາມ ດະທີຈິ ຜູ້ສູງສົ່ງດຸດດັ່ງສູງໜຶ່ງຮ້ອຍໂຢຊະນະ.

Verse 74

तत्र नित्यं तपः कुर्वन्स्तौति नित्यं पितामहम् । स निर्विण्णो मुनिश्रेष्ठः प्राणानां धारणे हरे

ທີ່ນັ້ນ ທ່ານປະພຶດຕະປະສະຍາທຸກວັນ ແລະສັນລະເສີນພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ທຸກວັນ. ມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ເມື່ອຍລ້າໃນການຄ້ຳຈຸນລົມປານ ຈຶ່ງເກີດຄວາມວາງຄາຍ, ໂອ ຮະຣິ.

Verse 75

चिरंतनो मुनिः स स्याज्जरयातिसमावृतः । तं प्रार्थय द्रुतं गत्वा तस्यास्थीनि गुरूणि च

ມຸນີນັ້ນເປັນຜູ້ເກົ່າແກ່ດົນນານ ຖືກຫຸ້ມຄຸ້ມດ້ວຍພາລະແຫ່ງຊະຣາ. ຈົ່ງໄປໂດຍໄວ ແລະອ້ອນວອນທ່ານ; ຂໍເອົາກະດູກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງທ່ານດ້ວຍ.

Verse 76

स ते दास्यस्त्यसंदिग्धं त्यक्त्वा प्राणानतिप्रियान् । तस्यास्थिभिः प्रहरणं वज्राख्यं ते भविष्यति

ທ່ານຈະໃຫ້ແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ແມ່ນແຕ່ຈະລະທິ້ງລົມປານອັນຮັກຍິ່ງຂອງຕົນ. ຈາກກະດູກຂອງທ່ານ ອາວຸດນາມ «ວັຊຣະ» ຈະເປັນຂອງເຈົ້າ.

Verse 77

अमोघं ते ततो नूनं त्वं वृत्रं सूदयिष्यसि । तस्य वज्रस्य तत्तेजो ब्रह्मतेजोऽभिबृंहितम् । तेन वृत्रोद्भवं तेजः प्रशमं संप्रयास्यति

ແລ້ວອາວຸດຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ຜິດພາດແນ່ນອນ ແລະເຈົ້າຈະປະຫານວຣິຕຣະ. ລັດສະໝີແຫ່ງວັຊຣະນັ້ນ ຖືກເສີມແຮງດ້ວຍພຣະຣັດສະໝີແຫ່ງພຣະພຣົມ; ໂດຍມັນ ພະລັງໄຟອັນເກີດຈາກວຣິຕຣະ ຈະຖືກລະງັບໃຫ້ສົງົບ.

Verse 78

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा सत्वरं शक्रः सर्वैर्दैवगणैः सह । जगाम पुष्करारण्ये यत्र प्राची सरस्वती

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະສັກກະ (ອິນທຣະ) ຮີບຮ້ອນໄປພ້ອມກັບຫມູ່ເທວະທັງປວງ ເຖິງປ່າພຸສະກະຣະ ບ່ອນທີ່ມີແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ.

Verse 79

त्रयस्त्रिंशत्समोपेता तीर्थानां कोटिभिर्युता । दधीचेराश्रमं तत्र सोऽविशच्चित्रसंयुतम्

ມີເທວະສາມສິບສາມອົງຕິດຕາມ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຕີຣຖະອັນສັກສິດນັບໂກດິໆ; ທີ່ນັ້ນພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າສູ່ອາສຣົມຂອງດະທີຈິ ອັນປະດັບດ້ວຍຄວາມງາມອັນນ່າພິສົດ.

Verse 80

क्रीडंते नकुलैः सर्पा यत्र तुष्टिं गता मिथः । मृगाः पंचाननैः सार्धं वृषदंशास्तथाऽखुभिः

ທີ່ນັ້ນ ງູທັງຫຼາຍຫຼິ້ນຢູ່ກັບນະກຸລ (ພັງພອນ) ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈຕໍ່ກັນ; ກວາງຢູ່ຮ່ວມກັບສິງໂຕ, ແລະຜູ້ກັດອັນດຸຮ້າຍກໍຢູ່ກັບໜູ.

Verse 81

उलूक सहिताः काका मिथो द्वेषविवर्जिताः । प्रभावात्तस्य तपसो दधीचेः सुमहात्मनः

ຝູງກາກັບນົກອຸລູກ (ນົກເຄົາ) ຢູ່ຮ່ວມກັນໂດຍປາສະຈາກຄວາມຊັງຊັງກັນ; ເພາະອຳນາດແຫ່ງຕະປະສະຂອງດະທີຈິ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 82

दधीचिरपि चालोक्य देवाञ्छक्रपुरोगमान् । समायातान्प्रहृष्टात्मा सत्वरं संमुखोभ्यगात्

ດະທີຈິເອງເມື່ອເຫັນຫມູ່ເທວະມາຮອດ ໂດຍມີພຣະສັກກະເປັນຜູ້ນຳ ກໍປິຕິຍິນດີໃນໃຈ ແລະຮີບອອກໄປຕ້ອນຮັບພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າ.

Verse 83

ततश्चार्घ्यं समादाय प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । शक्रमभ्यागतं प्राह किं ते कृत्यं करोम्यहम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຖືອາຣະຄະຍະ (arghya) ເພື່ອຖວາຍກຽດ ແລະກໍ່ກາບລົງຊ້ຳໆ ແລ້ວກ່າວກັບສັກຣະຜູ້ພຶ່ງມາຮອດວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດກິດໃດໃຫ້ພຣະອົງ?»

Verse 84

गृहायातस्य देवेश तच्छीघ्रं मे निवेदय

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເມື່ອພຣະອົງມາຮອດເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ຂໍໃຫ້ຊີ້ແຈງເປົ້າໝາຍນັ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ໂດຍໄວ.

Verse 85

इंद्र उवाच । आतिथ्यं कुरु विप्रेंद्र गृहायातस्य सन्मुने । त्वदस्थीनि निजान्याशु मम देह्यविकल्पितम्

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມັນ, ໂອ ມຸນີຜູ້ຄວນຄາລະວະ, ຈົ່ງຕ້ອນຮັບຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມາຮອດເຮືອນຂອງທ່ານ. ແລ້ວໂດຍບໍ່ລັງເລ ຈົ່ງມອບກະດູກຂອງທ່ານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ»

Verse 86

अतदर्थमहं प्राप्तस्त्वत्सकाशं मुनीश्वर । अस्थिभिस्ते परं कार्यं देवानां सिद्धिमेष्यति

«ເພາະເຫດນັ້ນແທ້ໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາໃກ້ທ່ານ, ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ. ໂດຍກະດູກຂອງທ່ານ ກິດອັນສູງສຸດຈະສຳເລັດ ແລະເທວະທັງປວງຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດ»

Verse 87

सूत उवाच । इंद्रस्य तद्वचः श्रुत्वा दधीचिस्तोषसंयुतः । ततः प्राह सहस्राक्षं सर्वैर्देवैः समन्वितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອດະທີຈິໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນຂອງອິນທຣະ ທ່ານກໍ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວກ່າວກັບຜູ້ມີພັນຕາ (Sahasrākṣa) ຜູ້ມີເທວະທັງປວງຕິດຕາມມາດ້ວຍ.

Verse 88

अहो नास्ति मया तुल्यः सांप्रतं भुवि कश्चन । पुण्यवान्यस्य देवेशः स्वयमर्थी गृहागतः

ໂອ້! ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ໃນໂລກມະນຸດ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າຂ້ອຍໃນວາສະນາ—ເພາະຂ້ອຍມີບຸນຫຼາຍ ຈົນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ມາຮອດເຮືອນຂ້ອຍເປັນຜູ້ຂໍເອງ.

Verse 89

धन्यानि च ममास्थीनि यानि देवेश ते हितम् । करिष्यंति सदा कार्यं रक्षार्थं त्रिदिवौकसाम्

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ, ກະດູກຂອງຂ້ອຍກໍເປັນສິ່ງມີພອນ; ເພາະມັນຈະສໍາເລັດວຽກອັນເປັນປະໂຫຍດຂອງພຣະອົງຢູ່ເສມອ—ເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ.

Verse 90

एषोऽहं संप्रदास्यामि प्रियान्प्राणान्कृते तव । गृहाण स्वेच्छयाऽस्थीनि स्वकार्यार्थं पुरंदर

ເບິ່ງເຖີດ! ເພື່ອພຣະອົງ ຂ້ອຍຈະສະຫຼະລົມຫາຍໃຈອັນຮັກຂອງຂ້ອຍ. ໂອ້ ພຸຣັນດະຣະ, ຈົ່ງຮັບກະດູກຂອງຂ້ອຍຕາມພຣະປະສົງ ເພື່ອໃຫ້ກິດອັນຊອບທໍາຂອງພຣະອົງສໍາເລັດ.

Verse 91

एवमुक्त्वा महर्षिः स ध्यानमाश्रित्य सत्वरम् । ब्रह्मरंध्रेण निःसार्य प्राणमात्मानमत्यजत्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມະຫາລິສີນັ້ນໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິຢ່າງວ່ອງໄວ; ແລ້ວປ່ອຍລົມຊີວິດອອກທາງຮູພຣະພຣະຫມະ (brahma-opening) ແລະລະທິ້ງຊີວິດໃນຮ່າງກາຍ.

Verse 93

तस्मिन्नेव काले तु तस्यास्थीनि शतक्रतुः । प्रगृह्य विश्वकर्माणं ततः प्रोवाच सादरम्

ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຍົກເອົາກະດູກຂອງລາວໄວ້; ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າກັບ ວິສະວະກັມມາ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 94

एतैरस्थिभिः शीघ्रं मे कुरु त्वं वज्रमायुधम् । येन व्यापादयाम्याशु वृत्रं दानवसत्तमम्

ຈົ່ງເອົາກະດູກເຫຼົ່ານີ້ ມາສ້າງອາວຸດຊື່ ວະຊິຣະ ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ, ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ສັງຫານ ພະຍາວຣຶຕຣະ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນໝູ່ດານະວະ ໄດ້ຢ່າງທັນທ່ວງທີ.

Verse 95

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वकर्मा त्वरान्वितः । यथायुधं तथा चक्रे वज्राख्यं दारुणाकृति

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ, ພະວິສະວະກຳ ຈຶ່ງຮີບຮ້ອນສ້າງອາວຸດນັ້ນຂຶ້ນຕາມປະສົງ ຄື ວະຊິຣະ ທີ່ມີຮູບຮ່າງໜ້າຢ້ານກົວ.

Verse 96

षडस्रि शतपर्वाख्यं मध्ये क्षामं विभीषणम् । प्रददौ च ततस्तस्मै सहस्राक्षाय धीमते

ຈາກນັ້ນ ພະອົງໄດ້ມອບອາວຸດອັນໜ້າສະພຶງກົວ ມີຫົກຄົມ ຊື່ວ່າ "ສະຕະປາຣວັນ" ເຊິ່ງມີບ່ອນຈັບກິ່ວຢູ່ທາງກາງ ໃຫ້ແກ່ພະອິນ ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະ ມີຕາພັນດວງ.

Verse 97

अथ तं स समादाय द्वादशार्कसमप्रभम् । समाधिस्थं चरैर्ज्ञात्वा वृत्रं संध्यार्चने रतम्

ເມື່ອຖືອາວຸດອັນຮຸ່ງເຮືອງເຫຼື້ອມເໝືອນດວງຕາເວັນສິບສອງດວງນັ້ນແລ້ວ, ພະອົງຊົງຊາບຈາກສາຍລັບວ່າ ພະຍາວຣຶຕຣະ ກຳລັງເຂົ້າສະມາທິ ບູຊາເວລາພົບຄ່ຳຢູ່.

Verse 98

ततश्च पृष्ठभागं स समाश्रित्य त्रिलोकराट् । चिक्षेप वज्रमुद्दिश्य तद्वधार्थं समुत्सुकः

ຈາກນັ້ນ ຈອມໂລກທັງສາມ (ພະອິນ) ຈຶ່ງເຂົ້າໄປທາງດ້ານຫຼັງ ແລ້ວແກວ່ງສາຍຟ້າຟາດໃສ່ ດ້ວຍຄວາມກະຫາຍທີ່ຈະສັງຫານໃຫ້ສຳເລັດ.

Verse 99

स हतस्तेन वज्रेण दानवो भस्मसाद्गतः । शक्रोपि हतमज्ञात्वा भयात्तस्याथ दुद्रुवे

ຖືກຟ້າຜ່າວັດຊະຣະນັ້ນຟາດ ດານະວະຖືກສັງຫານ ແລະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ. ແຕ່ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ບໍ່ຮູ້ວ່າມັນຕາຍແລ້ວ ຈຶ່ງຫນີດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 100

मनुष्यरहिते देशे विषमे गुल्मसंवृते । लिल्ये शक्रस्तदा सर्वं मेने वृत्रमयं जगत्

ໃນດິນແດນທີ່ບໍ່ມີຜູ້ຄົນ ຂຸລຂະລະ ແລະຖືກພຸ່ມໄມ້ປົກຄຸມ ສັກຣະນອນຫຼົບຢູ່. ແລ້ວທ່ານຄິດວ່າໂລກທັງປວງເຕັມໄປດ້ວຍວຣິຕຣະ.

Verse 101

एतस्मिन्नंतरे देवाः पश्यंतः सर्वतो दिशम् । सिद्धचारणगन्धर्वा आजग्मुश्च शतक्रतुम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາເທວະດາເບິ່ງຫາທຸກທິດ. ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ, ຈາຣະນະ ແລະຄັນທະວະ ພາກັນມາຫາສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ).

Verse 102

ततः कृच्छ्राच्च तैर्दृष्टः शक्रोऽसौ गहने वने । निलीनो भयसंत्रस्तो गुल्ममध्ये व्यवस्थितः

ແລ້ວພວກເຂົາກໍເຫັນສັກຣະດ້ວຍຄວາມຍາກລຳບາກ ໃນປ່າທີ່ໜາແໜ້ນ. ທ່ານຫຼົບຊ່ອນ ສັ່ນກົວຢ່າງຫນັກ ແລະຢືນຢູ່ກາງພຸ່ມໄມ້.

Verse 103

देवा ऊचुः । किं त्वं भीतः सहस्राक्ष वृत्रोऽयं घातितस्त्वया । परिवारेण सर्वेण वीक्षितोऽस्माभिरेव च

ເທວະດາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ (ສະຫັດສະຣາກສະ), ເຈົ້າຢ້ານຫຍັງ? ວຣິຕຣະນີ້ຖືກເຈົ້າສັງຫານແລ້ວ; ພວກເຮົາເຫັນຊັດດ້ວຍຕາ ພ້ອມທັງບໍລິວານຂອງເຈົ້າທັງໝົດ.”

Verse 104

अस्मादागच्छ गच्छामो गृहं प्रति पुरंदर । कुरु त्रैलोक्यराज्यं त्वं सांप्रतं हतकण्टकम्

«ຈາກບ່ອນນີ້ໄປເຖີດ; ພວກເຮົາຈະກັບເຮືອນ, ໂອ ປຸຣັນດະຣະ. ບັດນີ້ຈົ່ງຮັບເອົາອຳນາດເຫນືອສາມໂລກ—ໜາມ/ສັດຕູຂອງເຈົ້າຖືກຖອນແລ້ວ»។

Verse 105

तच्छ्रुत्वाऽथ विनिष्क्रांतो गुल्ममध्याच्छतक्रतुः । हृष्टरोमा हतं श्रुत्वा वृत्रं दानवसत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ກໍອອກມາຈາກກາງພຸ່ມໄມ້. ແລະເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ວຣິຕຣະ—ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດໃນດານະວະ—ຖືກສັງຫານ ຂົນກາຍຂອງລາວກໍລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 106

अथ पश्यंति यावत्तं देवाः सर्वे शतक्रतुम् । तावत्तेजोविहीनं तद्गात्रं दुर्गंधितायुतम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເທວະທັງປວງເບິ່ງໄປຫາ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ພວກເຂົາເຫັນວ່າ ກາຍຂອງລາວປາດສະຈາກລັດສະໝີ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍກິ່ນເໝັນຮ້າຍ.

Verse 107

दृष्ट्वा लोकगुरुर्ब्रह्मा देवान्सर्वानुवाच ह । शक्रोऽयं सांप्रतं व्याप्तः पापया ब्रह्महत्यया

ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ—ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ກ່າວກັບເທວະທັງປວງວ່າ: «ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ນີ້ ບັດນີ້ຖືກຄອບງຳໂດຍບາບແຫ່ງ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ».

Verse 108

यदनेन हतो वृत्रो ब्रह्मभूतश्छलेन सः । तस्मात्त्याज्यः सुदूरेण नो चेत्पापमवाप्स्यथ

ເນື່ອງຈາກ ວຣິຕຣະ—ຜູ້ທີ່ໄດ້ກາຍເປັນດຸດດັ່ງພຣະຫມາ (ຄວນແກ່ສະຖານະພຣະຫມະນ)—ຖືກລາວສັງຫານດ້ວຍກົນອຸບາຍ, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຫຼີກຫ່າງຈາກລາວໃຫ້ໄກ; ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ພວກເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບບາບເຊັ່ນກັນ.

Verse 109

ब्रह्मघ्नेन समं स्पर्शः संभाषोऽथ विनिर्मितः । पापाय जायते पुंसां तस्मात्तं दूरतस्त्यजेत्

ການແຕະຕ້ອງກັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ແລະແມ່ນແຕ່ການສົນທະນາກັບເຂົາ ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບາບແກ່ມະນຸດ; ດັ່ງນັ້ນຄວນປະຖິ້ມເຂົາໃຫ້ໄກ.

Verse 110

आस्तां संस्पर्शनं तस्य संभाषो वा विशेषतः । दर्शनं वापि तस्याहुः सर्वपापप्रदं नृणाम्

ບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງການແຕະຕ້ອງເຂົາ ຫຼືໂດຍພິເສດການເວົ້າຈາກັບເຂົາ; ແມ່ນແຕ່ເຫັນເຂົາຢ່າງດຽວ ກໍວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ບາບທຸກຢ່າງແກ່ມະນຸດ.

Verse 111

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा ब्रह्मणो वाक्यं शक्रो दृष्ट्वाऽत्मनस्तनुम् । तेजसा संपरित्यक्तां दुर्गन्धेन समावृताम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ, ສັກຣະໄດ້ເບິ່ງກາຍຂອງຕົນ—ຖືກລະທິ້ມຈາກຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງເຕຊະ ແລະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍກິ່ນເໝັນ.

Verse 112

ततः प्रोवाच लोकेशं दीनः प्रणतकन्धरः । तवाहं किंकरो देव त्वयेंद्रत्वे नियोजितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວຜູ້ເສົ້າໝອງ ກົ້ມຄໍດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ, ຖືກພຣະອົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງອິນທຣະ.”

Verse 113

तस्मात्कुरु प्रसादं मे ब्रह्महत्याविनाशनम् । प्रायश्चित्तं विभो ब्रूहि येन शुद्धिः प्रजायते

“ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອທຳລາຍບາບບຣາຫມະຫັດຕະຍາ. ໂອ ພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂໍຈົ່ງບອກພິທີໄຖ່ບາບ (ປຣາຍະຊິດ) ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມບໍລິສຸດ.”

Verse 114

ब्रह्मोवाच । अष्टषष्टिषु तीर्थेषु त्वं स्नात्वा बलसूदन । आत्मानं हेमजं देहि पापपूरुषसंज्ञितम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປາບບະລະ, ຈົ່ງອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດ 68 ແຫ່ງ. ແລ້ວຈົ່ງຖວາຍຮູບຈຳລອງຕົນເອງເຮັດດ້ວຍຄຳ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ປາປະປຸຣຸສະ’ ເປັນຕົວແທນຮັບບາບ».

Verse 115

मंत्रवत्तं यथोक्तं च ब्राह्मणाय महात्मने । स्नात्वा पुण्यजले तीर्थे ब्रह्मघ्नोऽहमिति ब्रुवन्

«ແລະຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ພ້ອມມົນຕຣາ ຈົ່ງມອບມັນໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ເມື່ອອາບນ້ຳໃນນ້ຳບຸນແຫ່ງຕີຣຖະແລ້ວ ຈົ່ງກ່າວສາລະພາບວ່າ ‘ຂ້າແມ່ນຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ’».

Verse 116

स्नातमात्रस्य ते हस्ताद्यत्र तत्पतति क्षितौ । तेजः संजायतेगात्रे दुर्गंधश्च प्रणश्यति

ເມື່ອທ່ານອາບນ້ຳສຳເລັດທັນທີ ໃນຈຸດທີ່ມັນຕົກຈາກມືທ່ານລົງສູ່ດິນ ຣັດສະມີຈະເກີດຂຶ້ນໃນກາຍ ແລະກິ່ນເໝັນຈະສູນຫາຍ.

Verse 117

तस्मिंस्तीर्थे त्वया तच्च स्थाप्यं शक्र कपालकम् । महेश्वरस्य नाम्ना च पूजनीयं ततः परम्

ໃນຕີຣຖະນັ້ນເອງ ໂອ ສັກຣະ, ຈົ່ງຕັ້ງປະດິດຖ້ວຍກະໂຫຼກນັ້ນ. ແລ້ວຈາກນັ້ນ ຈົ່ງນະມັດສະການມັນໃນນາມຂອງມະເຫສະວະຣະ.

Verse 118

पंचभिर्वक्त्रमंत्रैश्च ततो देयाऽत्मतस्तनूः । हेमोद्भवा द्विजेन्द्राय ततः शुद्धिमवाप्स्यसि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣາຫ້າບົດທີ່ເກີດຈາກພຣະໂອດ (ພຣະວາຈາ) ຈົ່ງຖວາຍຮູບຄຳອັນເກີດຈາກຕົນເອງໃຫ້ແກ່ດວິເຈນທຣະ ຜູ້ເປັນປະມຸກແຫ່ງພຣາຫມັນ; ແລ້ວທ່ານຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 119

शक्रस्तु तद्वचः श्रुत्वा ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । कपालं वृत्रजं गृह्य तीर्थयात्रां ततो गतः

ເມື່ອສັກຣະ (ພຣະອິນທຣາ) ໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີກຳເນີດອັນບໍ່ປາກົດ ກໍໄດ້ຖືກະໂຫຼກທີ່ເກີດຈາກວຣິຕຣາ ແລ້ວອອກເດີນທາງຈາລິກໄປຫາຕີຣຖະທັງຫຼາຍ।

Verse 120

अष्टषष्टिषु तीर्थेषु गच्छन्स च सुरेश्वरः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे समायातः क्रमेण च

ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ເດີນທາງຜ່ານຕີຣຖະ ໖໘ ແຫ່ງ ກໍໄດ້ມາຮອດຕາມລຳດັບເວລາ ຍັງເຂດສັກສິດຂອງຮາຕະເກສະວຣະ।

Verse 121

विश्वामित्रह्रदे स्नात्वा यावत्तस्माद्विनिर्गतः । कपालं पतितं तस्मात्स्वयमेव हतात्मनः

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ອາບນ້ຳໃນສະຫຼະຂອງວິສວາມິຕຣະ ແລະພຶ່ງອອກຈາກນ້ຳ ກະໂຫຼກນັ້ນກໍຫຼຸດຕົກຈາກພຣະອົງໂດຍຕົນເອງ—ຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ຮ້ອນພາຍໃນ।

Verse 122

ततस्तं पूजयामास मन्त्रैर्वक्त्रसमुद्भवैः । सर्वपापहरैः पुण्यैर्यथोक्तैर्ब्रह्मणा पुरा

ແລ້ວພຣະອົງກໍໄດ້ບູຊາມັນ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເກີດຈາກພຣະໂອດ—ອັນບໍລິສຸດ ມີບຸນ ແລະລົບລ້າງບາບທັງປວງ—ຕາມທີ່ພຣະພຣະຫມາເຄີຍກຳນົດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ।

Verse 123

एतस्मिन्नेव काले तु दुर्गन्धो नाशमाप्तवान् । तच्छरीराद्द्विजश्रेष्ठा महत्तेजो व्यजायत

ໃນເວລານັ້ນເອງ ກິ່ນເໝັນກໍສິ້ນສຸດລົງ; ແລະຈາກພຣະວິກາຍຂອງພຣະອົງ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ—ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 124

एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा सह देवैः समागतः । ब्रह्महत्याविमुक्तं तं ज्ञात्वा सर्वसुराधिपम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ມາຮອດພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າ ຈອມເທວະທັງປວງ ໄດ້ພົ້ນຈາກບາບຂ້າພຣາຫມັນ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 125

श्रीब्रह्मोवाच । ब्रह्महत्याकृतो दोषो गतस्ते सुरसत्तम । शेषपापविशुद्ध्यर्थं स्वर्णदानं प्रयच्छ भोः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ມົນທິນທີ່ເກີດຈາກການຂ້າພຣາຫມັນ ໄດ້ຈາກເຈົ້າໄປແລ້ວ. ເພື່ອຊໍາລະບາບທີ່ຍັງເຫຼືອ ຈົ່ງຖວາຍທານເປັນຄໍາ»។

Verse 126

कपालमेतद्देशेऽत्र यत्त्वया परिपूजितम् । वृत्रस्य पंचभिर्मंत्रैर्हरवक्त्रसमुद्भवैः

«ກະໂຫຼກນີ້ໃນດິນແດນນີ້ເອງ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍມົນຕຣາຫ້າບົດ ອັນເກີດຈາກພຣະໂອກາດຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອການຊໍາລະກ່ຽວກັບວຣິຕຣະ—»

Verse 127

प्रदास्यसि ततो भक्त्या हेमजामात्मनस्तनुम् । विधिना मंत्रयुक्तेन तव पापं प्रयास्यति । यद्यत्पूर्वकृतं कृत्स्नं प्रदाय ब्राह्मणाय भोः

«ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍສັດທາ ເຈົ້າຈະຖວາຍທານເປັນຮູບກາຍຄໍາ ອັນເປັນຮູບຈໍາລອງກາຍຂອງຕົນ. ເມື່ອປະຕິບັດຕາມພິທີ ແລະປະກອບດ້ວຍມົນຕຣາ ບາບຂອງເຈົ້າຈະຈາກໄປ. ຄວາມຜິດທີ່ເຄີຍກະທໍາມາກ່ອນທັງປວງ—ເມື່ອຖວາຍໃຫ້ພຣາຫມັນ, ໂອ (ອິນທຣະ) —»

Verse 128

एवमुक्तस्ततः शक्रो ब्रह्मणा सुरसंनिधौ । तथेत्युक्त्वा तु तत्कालं पापपिंडं निजं ददौ

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາກ່າວໃນທ່າມກາງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍມອບກ້ອນບາບຂອງຕົນ (ປາປະປິນດະ) ອອກໄປ।

Verse 129

कृत्वा हेममयं विप्रा ब्राह्मणाय महात्मने । गर्तातीर्थसमुत्थाय वाताख्यायाहिताग्नये

ເມື່ອໄດ້ປັ້ນທານເປັນຄຳ ແລ້ວຖວາຍແກ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ສືບມາຈາກຕີຣຖະ “ກັຣຕາ” ນາມວ່າ ວາຕະກະ ເປັນອາຫິຕະອັກນິ ຜູ້ຮັກສາໄຟບູຊາອັນສັກສິດ।

Verse 130

एतस्मिन्नंतरे विप्रो गर्हितः सोऽथ नागरैः । धिग्धिक्पाप वृथा वेदा ये त्वया पारिताः पुरा

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣາຫມັນນັ້ນຖືກຊາວເມືອງດ່າທໍ່ວ່າ: “ຖຸຍ! ຖຸຍ! ໂອ້ຜູ້ມີບາບ—ເວດະທີ່ເຈົ້າເຄີຍຮຽນມາ ກໍເປັນເພີຍລົມ!”

Verse 131

नास्माभिः सह संपर्कं कदाचित्त्वं करिष्यसि । गृहीतं यत्त्वया दानं पापपिंडसमुद्भवम्

“ຈາກນີ້ໄປ ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຄົບຄ່າສົມາຄົມກັບພວກເຮົາອີກເລີຍ ເພາະເຈົ້າໄດ້ຮັບທານນັ້ນ ທີ່ເກີດຈາກກ້ອນແຫ່ງບາບ.”

Verse 132

ततः प्रोवाच विप्रः स उपमन्युकुलोद्भवः । विवर्णवदनो भूत्वा नाम्ना ख्यातः स वातकः

ແລ້ວພຣະພຣາຫມັນນັ້ນ—ເກີດໃນສາຍຕະກູນອຸປະມັນຍຸ—ກ່າວຂຶ້ນ. ໃບໜ້າຂອງທ່ານຊີດເຊົາ ແລະທ່ານເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ວາຕະກະ.

Verse 133

त्वया शक्र प्रदत्तो मे पापपिंडः स्वको यतः । मया प्रतिग्रहस्तेन दाक्षिण्येन कृतस्तव

“ໂອ້ ສັກຣະ (Śakra) ເອີຍ, ເພາະກ້ອນແຫ່ງບາບນັ້ນ—ເປັນຂອງເຈົ້າເອງ—ເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ຂ້າ. ຂ້າຈຶ່ງຮັບໄວ້ ແຕ່ໂດຍຄວາມເກງໃຈ ແລະມາລະຍາດຕໍ່ເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 134

न लोभेन सुरश्रेष्ठ पश्यतस्ते विगर्हितः । अहं च ब्राह्मणैः सर्वैरेतैर्नगरवासिभिः

«ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ປະເສີດ! ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມໂລບ—ແຕ່ແມ່ນແມ່ນທ່ານເບິ່ງຢູ່ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກພຣາຫມະນທັງຫມົດ ແລະຊາວເມືອງເຫຼົ່ານີ້ ຕຳນິປະນາມ»

Verse 135

तस्मान्नाहं ग्रहीष्यामि एतं तव प्रतिग्रहम्

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຮັບທານນີ້ຈາກທ່ານ»

Verse 136

भूयोऽपि तव दास्यामि न त्वं गृह्णासि चेत्पुनः ब्र । ह्मशापं प्रदास्यामि दारुणं च क्षयात्मकम्

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບໃຫ້ທ່ານອີກຄັ້ງ; ແຕ່ຖ້າທ່ານຍັງບໍ່ຮັບ ໂອ ພຣາຫມະນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານຄຳສາບຂອງພຣະພຣະຫມາ—ອັນນ່າຢ້ານ ແລະນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ແລະຄວາມຊອກຊ້ຳ»

Verse 137

इंद्र उवाच । वेदागंपारगो विप्रो यदि कुर्यात्प्रतिग्रहम् । न स पापेन लिप्येत पद्मपत्रमिवांभसा

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣາຫມະນຜູ້ຂ້າມພົ້ນໄປຮອດຝັ່ງໄກຂອງພຣະເວດ ຮັບທານແລ້ວ ກໍບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນ—ເຫມືອນໃບບົວບໍ່ຊຸ່ມນ້ຳ»

Verse 138

तस्मात्ते पातकं नास्ति शृणुष्वात्र वचो मम । एतैस्त्वं गर्हिते यस्माद्ब्राह्मणैर्नगरोद्भवैः

«ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານບໍ່ມີບາບ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້: ເພາະທ່ານຖືກພຣາຫມະນເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ເກີດໃນເມືອງ ຕຳນິປະນາມ»

Verse 139

एतेषां सर्वकृत्येषु प्रधानस्त्वं भविष्यसि । एतेषां पुत्रपौत्रा ये भविष्यंति तथा तव

ໃນກິດຈະການທັງປວງຂອງຄົນເຫຼົ່ານີ້ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ນໍາສູງສຸດ. ແລະລູກຫຼານທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາ ກໍຈະເກີດແກ່ເຈົ້າດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 140

ते सर्वे चाज्ञया तेषां वर्तयिष्यंत्यसंशयम् । युष्मद्वाक्यविहीनं यत्कृत्यं स्वल्पमपि द्विज

ພວກເຂົາທັງໝົດ ຈະປະພຶດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ກິດໃດໆ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຈ) ທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ມີຄໍາຂອງເຈົ້າ…

Verse 141

तेषां संपत्स्यते वन्ध्यं यथा भस्महुतं तथा । कपालमोचनं नाम ख्यातमेतद्भविष्यति

ສໍາລັບພວກເຂົາ ມັນຈະກາຍເປັນອັນໄຮ້ຜົນ ເຫມືອນການຖວາຍບູຊາທີ່ເທລົງໃນຂີ້ເທົ່າ. ແລະສະຖານທີ່ນີ້ຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ກະປາລະໂມຈະນະ” (Kapālamocana).

Verse 142

ये तु संस्मृत्य मनुजाः कपालं मम सद्द्विज । तत्र श्राद्धं करिष्यंति ते नरा मुक्तिसंयुताः । श्राद्धपक्षे विशेषेण प्रयास्यंति परांगतिम्

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ລະລຶກເຖິງກະໂຫຼກຂອງຂ້າ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ດີ ແລ້ວເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະປະກອບດ້ວຍ ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ໂດຍພິເສດໃນຊ່ວງ ປິຕຣິປັກສະ (ລະດູ śrāddha) ພວກເຂົາຈະໄປຮອດສະພາບສູງສຸດ.

Verse 143

स्थानबाह्यद्विजातीनां कुले दारपरिग्रहम् । कृत्वा त्वद्गोत्रसंभूता ब्राह्मणा मत्प्रसादतः

ໂດຍຮັບເອົາພັນລະຍາໃນຕະກູນຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດະວິຈາຕິ) ຈາກນອກເຂດ ແລະສ້າງຄອບຄົວ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ—ພຣາຫມັນຈະເກີດຂຶ້ນເປັນຜູ້ສືບສາຍໃນ ໂກດຣະ (gotra) ຂອງເຈົ້າ.

Verse 144

व्यवहार्या भविष्यंति नगरे सर्वकर्मसु । एवमुक्त्वा सहस्राक्षस्ततश्चादर्शनं गतः

“ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຍອມຮັບ ແລະມີອໍານາດໃນເມືອງ ໃນກິດທຸກຢ່າງ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 145

वातोपि तेन वित्तेन प्रतिग्रहकृतेन च । चकार तत्र प्रासादं देवदेवस्य शूलिनः

ແລະ ວາຕາ ກໍໄດ້ນໍາຊັບສິນນັ້ນ—ທີ່ໄດ້ມາຈາກການຮັບທານ—ໄປສ້າງພຣະວິຫານອັນດຸດດັ່ງປາສາດ ໃຫ້ແກ່ເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 146

ततः प्रोवाच शक्रस्तान्ब्राह्मणान्नगरोद्भवान् । कपालमोचने स्नात्वा यो देवं ह्यर्चयिष्यति

ຕໍ່ມາ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດຂຶ້ນໃນເມືອງນັ້ນວ່າ: “ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ກະປາລະໂມຈະນະ ແລະບູຊາພຣະເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ…”

Verse 147

ब्रह्महत्योद्भवं पापं तस्य नश्यत्यसंशयम् । महापातकयुक्तो वा विपाप्मा संभविष्यति

…ບາບທີ່ເກີດຈາກ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ການຂ້າພຣາຫມັນ) ຈະຖືກທໍາລາຍສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍມະຫາບາບ ກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 148

स तथेति प्रतिज्ञाय ब्राह्मणान्नगरोद्भवान् । तत्रैव स्वाश्रमं कृत्वा पूजयामास शंकरम्

ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດຈາກເມືອງນັ້ນ ກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນແທ້” ແລະຮັບປາກສັນຍາ. ຈາກນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງອາສຣົມຂອງຕົນ ແລະບູຊາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 149

ततःप्रभृति यत्किंचित्तेषां कृत्यं प्रजायते । तद्वाक्येन प्रकुर्वंति तत्र ये नागरः स्थिताः

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ກິດຫນ້າທີ່ໃດໆທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ ຊາວນາກະຣະຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍ່ປະຕິບັດຕາມພຣະວາຈາອັນມີອໍານາດນັ້ນ।

Verse 150

एतस्मात्कारणाज्जातो मध्यगो द्वितीयस्त्विह

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ໆ ຢູ່ທີ່ນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນນາມວ່າ «ມັດຍະກະ ອັນທີສອງ» ອັນເກີດຈາກເຫດນັ້ນ।

Verse 151

एतद्वः सर्वमाख्यातमाख्यानं पापनाशनम् । कपालेश्वरदेवस्य शृण्वतां पठतां नृणाम्

ທັງໝົດນີ້ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າແລ້ວ—ເປັນຕໍານານອັນທໍາລາຍບາບ ຂອງພຣະກະປາເລສະວະຣະ ສໍາລັບຜູ້ຟັງ ແລະຜູ້ສວດອ່ານ।

Verse 152

यथा देवेश्वरस्यात्र पापं नष्टं महात्मनः । ब्रह्महत्या यथा नष्टा तस्मिंस्तीर्थे द्विजोत्तमाः

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມາ ຜູ້ເປັນພຣາຫມັນອັນປະເສີດ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ໃນບ່ອນນີ້ ບາບຂອງມະຫາອາດຕະມາ ເທເວສະວະຣະ ຖືກທໍາລາຍ, ບາບໃຫຍ່ ‘ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ’ ກໍຖືກທໍາລາຍໃນຕີຣຖະນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 269

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये वातकेश्वरक्षेत्रकपालमोचनेश्वरोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ, ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ສະໂລກ, ໃນນາກະຣະຂັນດະທີ 6, ໃນມາຫາຕະມະຍະຂອງຮາຕະເກສະວະຣະເຂດ, ຈົບລົງບົດທີ 269 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງການກໍ່ກໍາເນີດຂອງກະປາລະໂມຈະເນສະວະຣະ ໃນວາຕະເກສະວະຣະເຂດ».