Adhyaya 206

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । इंद्रोऽपि विष्णुवाक्येन हिमवंतं समागतः । ऐरावतं समारुह्य नागेद्रं पर्वतोपमम्

ວິສວາມິດຣະ ກ່າວວ່າ: ໂດຍຖືກຊັກຊວນດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງພຣະວິສນຸ, ອິນທຣະກໍໄດ້ມາຮອດພູຫິມະວັນ; ຂຶ້ນຂີ່ໄອຣາວະຕະ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາຈອມແຫ່ງພູເຂົາ, ສູງສົ່ງດັ່ງຍອດພູເອງ.

Verse 2

तत्रापश्यदृषींस्तान्स चमत्कार समुद्भवान् । नियमैः संयमैर्युक्तान्सदाचारपरायणान् । वानप्रस्थाश्रमोपेतान्कामक्रोधविवर्जितान्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພວກຣິສີເຫຼົ່ານັ້ນ—ອັນນ່າອັດສະຈັນດ້ວຍຣັດສະມີທາງຈິດ—ມີນິຍະມະແລະສັງຍະມະ, ຍຶດຖືສະດາຈາຣະ, ດຳລົງໃນອາສຣະມະວານະປຣັສຖະ, ແລະປາສຈາກກາມະກັບໂກຣະທະ.

Verse 3

एके विप्राः स्थितास्तेषामेकांतरितभोजनाः । षष्ठकालाशिनश्चान्ये चांद्रायणपरायणाः

ໃນພວກເຂົາ ບາງພຣາຫມະນະຢູ່ດ້ວຍການກິນອາຫານວັນເວັ້ນວັນ; ບາງຄົນກິນພຽງໃນເວລາທີ 6; ແລະບາງຄົນອຸທິດຕົນທັງໝົດໃຫ້ແກ່ວຣະຕະ ຈັນດຣາຍະນະ.

Verse 4

अश्मकुट्टाः स्थिताः केचिद्दंतोलूखलिनः परे । शीर्णपर्णाशनाः केचिज्जलाहारास्तथा परे । वायुभक्षास्तथैवान्ये तपस्तेपुः सुदारुणम्

ບາງຄົນບຳເນັດຕະປະສະຢ່າງຮຸນແຮງ ໂດຍຕຳຫີນ; ບາງຄົນໃຊ້ແຂ້ວເປັນຄົກ. ບາງຄົນກິນໃບໄມ້ທີ່ຫຼົ່ນ; ບາງຄົນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ; ແລະບາງຄົນກໍເຫມືອນກິນລົມ—ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາບຳເນັດຕະປະສະຢ່າງສາຫັດສາຫຼອນ.

Verse 5

अथ शक्रं समालोक्य तत्राऽयांतं द्विजोत्तमाः । पूजितं चारणैः सिद्धैस्तैरदृष्टं कदाचन

ແລ້ວເມື່ອເຫັນພຣະສັກຣະເສດັດມາຮອດທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ຖືກຈາຣະນະ ແລະ ສິດທະບູຊາ—ບັນດາດວິຊະຜູ້ປະເສີດກໍພາກັນພິສົມພິສົມ ເພາະບໍ່ເຄີຍເຫັນພຣະອົງຫຼາຍ່ອນ.

Verse 6

ते सर्वे ब्राह्मणाः प्रोक्तास्तदाश्रमसमीपगैः

ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາພຣາຫມັນທັງໝົດ ຖືກຜູ້ຢູ່ໃກ້ອາສຣົມນັ້ນເອີ້ນແລະກ່າວຕໍ່.

Verse 7

अयं शक्रः समायातो भवतामाश्रमे द्विजाः । क्रियतामर्हणं चास्मै यच्चोक्तं शास्त्रचिंतकैः

«ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ, ນີ້ແມ່ນພຣະສັກຣະທີ່ເສດັດມາຮອດອາສຣົມຂອງພວກທ່ານ. ຈົ່ງກະທຳອະຣະຫະນະ—ການຕ້ອນຮັບອັນຄວນຄ່າ—ແດ່ພຣະອົງນີ້ ດັ່ງທີ່ນັກຮູ້ໃນສາດສະຕຣາໄດ້ກ່າວໄວ້».

Verse 8

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । संमुखाः प्रययुस्तूर्णं कृतांजलिपुटाः स्थिताः

ແລ້ວບັນດາພຣາຫມັນທັງໝົດ ຕາເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົມພິສົມ ກໍຮີບໄປຂ້າງໜ້າເພື່ອພົບພຣະອົງ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຝາມືປະນົມຢ່າງເຄົາລົບ.

Verse 9

गृह्योक्तविधिना तस्मै संप्रहृष्टतनूरुहा । प्रोचुश्च विनयात्सर्वे किमागमनकारणम्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຈົນຂົນລຸກ ພວກເຂົາຮັບຕ້ອນພຣະອົງຕາມພິທີກຣິຫຍະ ແລະດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມທຸກຄົນຖາມວ່າ: «ເຫດໃດຈຶ່ງເສດັດມາ?»

Verse 10

निरीहस्यापि देवेंद्र कौतुकं नो व्यवस्थितम्

ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຈຸດປະສົງທີ່ພຣະອົງມາຢູ່ນີ້ ກໍຍັງບໍ່ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 11

इन्द्र उवाच । कुशलं वो द्विजश्रेष्ठा अनिहोत्रेषु कृत्स्नशः । तपश्चर्यासु सर्वासु वेदाभ्यासे तथा श्रुते

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຈົ້າສະບາຍດີທຸກປະການບໍ—ໃນພິທີກຳທີ່ບໍ່ມີອັກນິໂຫຕຣະ, ໃນຕະປະແລະວິໄນປະພຶດ, ແລະໃນການຝຶກວິທະຍາເວດະກັບຄຳສອນອັນສັກສິດ?»

Verse 12

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं त्यक्त्वा तीर्थमयं शुभम् । कस्मादत्र समायाता हिमार्तिजनके गिरौ

«ເມື່ອລະທິ້ງເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຕີຣຖະ, ເຫດໃດພວກເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້ ທີ່ພູເຂົາອັນກໍໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌ເພາະຄວາມໜາວ?»

Verse 13

तस्मात्सर्वे मया सार्धं समागच्छंतु सद्द्विजाः । चमत्कारपुरे पुण्ये बहुविप्रसमाकुले

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ດວິຊະຜູ້ດີທັງຫມົດ ມາພ້ອມກັບຂ້ອຍ ໄປຍັງນະຄອນຈະມັດກາຣະປຸຣະອັນບຸນ ທີ່ເນື່ອງແນ່ນດ້ວຍພຣາຫມະນະນັກຮູ້ຫຼາຍຄົນ.»

Verse 14

वासुदेवसमादेशात्तत्र गत्वाथ सांप्रतम् । गयाकूपे करिष्यामि श्राद्धं भक्त्या द्विजोत्तमाः

ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງ ວາສຸເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນໃນບັດນີ້ ແລະຈະປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ດ້ວຍສັດທາ ທີ່ ກະຍາ-ກູປະ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 15

युष्मदग्रे चतुर्दश्यां प्रेतपक्ष उपस्थिते । खेचरत्वं समायातं सर्वेषां भवतां स्फुटम्

ຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າເອງ ໃນວັນທີສິບສີ່ ເມື່ອລະດູບູຊາບັນພະບຸລຸດ (Pretapakṣa) ມາຮອດ, ການໄດ້ຮັບສະພາບ “ເດີນທາງໃນຟ້າ” ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢ່າງແຈ້ງຊັດແກ່ພວກເຈົ້າທຸກຄົນ.

Verse 16

सबालवृद्धपत्नीकाः साग्निहोत्रा मया सह । तस्माद्गच्छत भद्रं वस्तत्र स्थानं भविष्यति

ພ້ອມດ້ວຍລູກນ້ອຍ ຜູ້ເຖົ້າ ແລະພັນລະຍາຂອງພວກເຈົ້າ—ພ້ອມທັງໄຟອັກນິໂຫຕຣະ—ຈົ່ງໄປກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງເດີນທາງ; ຂໍໃຫ້ຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ພວກເຈົ້າ. ທີ່ນັ້ນຈະມີທີ່ພັກອາໄສອັນເໝາະສົມຖືກມອບໃຫ້.

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं तत्र यास्यामश्चमत्कारपुरं पुनः । अन्येऽपि ब्राह्मणास्तत्र वेदवेदांगपारगाः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາຈະບໍ່ໄປອີກເທື່ອ ໄປຫາ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີພຣາຫມັນອື່ນໆ ຜູ້ຊໍານານໃນ ເວດະ ແລະ ເວດາງກະ.”

Verse 18

नागरा याज्ञिकाः संति स्मार्ताः श्रुतिपरायणाः । तेषामग्रे कुरु श्राद्धं श्रद्धा चेच्छ्राद्धजा तव

ທີ່ນັ້ນມີປະໂຣຫິດນາຄະຣະ—ນັກຊໍານານພິທີຍັດຍະ, ຜູ້ຖືຕາມສະມຣິຕິ, ແລະຜູ້ອຸທິດໃຈແກ່ສຣຸຕິ. ຈົ່ງປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ, ຖ້າສັດທາຂອງເຈົ້າເກີດຂຶ້ນແທ້ເພື່ອສຣາດທະ.

Verse 19

इन्द्र उवाच । तत्र ये ब्राह्मणाः केचिद्भवद्भिः संप्रकीर्तिताः । तथाविधाश्च ते सर्वे वेदवेदांगपारगाः

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ພຣາຫມັນທີ່ນັ້ນ ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງ—ທຸກຄົນລ້ວນເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ເປັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ»។

Verse 20

श्रुताध्ययनसंपन्ना याज्ञिकाश्च विशेषतः । परं द्वेषपराः सर्वे तथा परुषवादिनः

«ພວກເຂົາພ້ອມດ້ວຍການຮຽນຮູ້ສຣຸຕິ ແລະ ເປັນຜູ້ຊໍານານພິທີຍາຊະນະໂດຍພິເສດ; ແຕ່ທຸກຄົນກັບເອົາໃຈໃສ່ຄວາມຊັງ ແລະ ເວົ້າຈາຫຍາບຄາຍ»។

Verse 21

अहंकारेण संयुक्ताः परस्परजिगीषवः । तपसा विप्रयुक्ताश्च भोगसक्ता दिवानिशम्

«ພວກເຂົາຖືກຜູກມັດດ້ວຍອະຫັງກາຣະ ປາຖະນາຈະຊະນະກັນແລະກັນ, ຫ່າງໄກຈາກຕະປະສະຍາ, ແລະ ຕິດໃນຄວາມສຸກສຳລານທັງກາງວັນກາງຄືນ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຄວາມແຂ່ງຂັນ ບໍ່ແມ່ນໂດຍທັມມະ»។

Verse 22

यूयं सर्वगुणोपेता विष्णुना मे प्रकीर्तिताः । तस्मादागमनं कार्यं मया सार्धं समस्तकैः

«ພວກເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງປວງ ແລະ ພຣະວິສນຸໄດ້ສັນລະເສີນພວກເຈົ້າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຈົ່ງມາກັບຂ້ອຍ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ຂາດແມ່ນແຕ່ຜູ້ດຽວ»។

Verse 23

ब्राह्मणा ऊचुः । अस्माभिस्तेन दोषेण त्यक्तं स्थानं निजं हि तत् । बहुतीर्थसमोपेतं स्वर्गमार्गप्रदर्शकम्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກໂທດນັ້ນ ພວກເຮົາໄດ້ລະທິ້ງຖິ່ນພັກຂອງຕົນ—ແມ່ນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຕີຣຖະຫຼາຍປະການ ແລະ ຊີ້ນໍາເສັ້ນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ»។

Verse 24

यदि यास्यामहे तत्र त्वया सार्धं पुरंदर । अस्माकं स्वजनाः सर्वे रागद्वेषपरायणाः

«ຖ້າພວກເຮົາໄປທີ່ນັ້ນກັບທ່ານ ໂອ ປຸຣັນດະຣະ, ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຮົາທັງໝົດ ລ້ວນຝັງໃຈໃນຣາຄະ ແລະ ທເວສະ»।

Verse 25

अपराधान्करिष्यंति नित्यमेव पदेपदे । ईर्ष्याधर्मसमोपेताः परुषाक्षरजल्पकाः

«ທຸກກ້າວທຸກກ້າວ ພວກເຂົາຈະກໍ່ອະປະຣາດເປັນນິດ—ເຕັມໄປດ້ວຍອິດສາ ແລະ ອະທັມ, ເວົ້າຄໍາຫຍາບຄາຍ»।

Verse 26

ततः संपत्स्यते क्रोधः क्रोधाच्च तपसः क्षयः । ततो न प्राप्यते मुक्तिस्तद्गच्छामः कथं विभो

«ຈາກນັ້ນ ຄວາມໂກຣດຈະເກີດ; ຈາກຄວາມໂກຣດ ຕະປະສະຈະເສື່ອມສູນ. ແລ້ວມຸກຕິກໍບໍ່ອາດບັນລຸ—ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈະໄປໄດ້ແນວໃດ ໂອ ພຣະຜູ້ເກີນກວ່າ»।

Verse 27

अपरं तत्र भूपोऽस्ति देशे दानपरः सदा । आनर्ताधिपतिः ख्यातः सर्वभूमौ सदैव सः

«ຍັງມີອີກ ໃນແດນນັ້ນມີພຣະຣາຊາອົງໜຶ່ງ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນທານຢູ່ເສມອ. ທ່ານໂດງດັງເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງອານັຣຕະ ມີຊື່ສຽງທົ່ວທຸກແຜ່ນດິນ»។

Verse 28

ददाति विविधं दानं हस्त्यश्वकनकादिकम् । यदि तत्र न गृह्णीमस्तदा कोपं स गच्छति

«ທ່ານໃຫ້ທານຫຼາຍປະເພດ—ຊ້າງ, ມ້າ, ຄໍາ ແລະ ອື່ນໆ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຮັບໃນທີ່ນັ້ນ ທ່ານຈະເກີດໂກຣດ»។

Verse 29

भूपाले कोपमापन्ने स्वजनेषु विरोधिषु । सिद्धिर्नो तपसोऽस्माकं तेन त्यक्तं निजं पुरम्

«ເມື່ອພະຣາຊາເກີດໂກດ ແລະພວກພ້ອມພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາກາຍເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານ ຜົນສໍາເລັດແຫ່ງຕະປະຂອງເຮົາຈະບໍ່ບັງເກີດ. ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈຶ່ງລະທິ້ງເມືອງຂອງຕົນ»។

Verse 30

यदि गृह्णीमहे दानं तस्य भूपस्य देवप । तपसः संप्रणाशः स्याद्यद्धि प्रोक्तं स्वयंभुवा

«ຖ້າເຮົາຮັບທານຈາກພະຣາຊານັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນເທວະ, ຕະປະຂອງເຮົາຈະພິນາດສິ້ນເຊີງ—ເພາະສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ»។

Verse 31

दशसूनासमश्चक्री दशचक्रिसमो ध्वजी । दशध्वजि समा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः

ຜູ້ເຮັດລໍ້ ຖືກກ່າວວ່າມີບາບເທົ່າກັບໂຮງຂ້າສັດສິບແຫ່ງ; ຜູ້ຖືທຸງ ເທົ່າກັບຜູ້ເຮັດລໍ້ສິບຄົນ; ນາງໂສເພນີ ເທົ່າກັບຜູ້ຖືທຸງສິບຄົນ; ແລະພະຣາຊາ ເທົ່າກັບນາງໂສເພນີສິບນາງ.

Verse 32

तत्कथं तस्य गृह्णीमो दानं पापरतस्य च । यथाऽन्ये नागराः सर्वे लोभेन महतान्विताः

ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະຮັບທານຈາກຜູ້ຫມົດໃຈໃນບາບໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອຊາວເມືອງອື່ນໆທັງໝົດກໍຖືກລາບໂລບອັນໃຫຍ່ຂັບດັນ.

Verse 33

इन्द्र उवाच । प्रभावोऽयं द्विजश्रेष्ठास्तस्य क्षेत्रस्य संस्थितः । हाटकेश्वरसंज्ञस्य सर्वदैव व्यवस्थितः

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ນີ້ແມ່ນອໍານາດອັນດໍາລົງຢູ່ທີ່ຖືກສະຖາປະນາໃນກະເສດສັກສິດນັ້ນ—ກະເສດທີ່ມີນາມວ່າ ຮາຕະເກສະວະຣະ—ດໍາລົງຢູ່ທຸກເວລາ»។

Verse 34

पितॄणां च सुतानां च बंधूनां च विशेषतः । श्वश्रूणां च स्नुषाणां च भगिनीभ्रातृभार्ययोः

ສໍາລັບບິດາແລະບຸດທັງຫຼາຍ, ໂດຍພິເສດສໍາລັບຍາດພີ່ນ້ອງ; ສໍາລັບແມ່ເຖົ້າ (ແມ່ຜົວ) ແລະລູກໃພ້; ແລະສໍາລັບເອື້ອຍນ້ອງກັບເມຍຂອງພີ່ນ້ອງຊາຍ—

Verse 35

तस्याधस्तात्स्वयं देवो हाटकेश्वरसंज्ञितः । पुरस्य विद्यते तस्य प्रतापेनाखिला जनाः

ພາຍໃຕ້ນັ້ນ ພຣະເທວະເຈົ້າເອງ—ຜູ້ມີນາມວ່າ ຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara)—ປະທັບຢູ່; ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງນະຄອນນັ້ນ ປະຊາຊົນທັງປວງຖືກອິດທິພົນຄອບງໍາ.

Verse 36

सन्तप्यंते ततो द्वेषं प्रकुर्वंति परस्परम् । किं न श्रुतं भवद्भिस्तु यथा रामः सलक्ष्मणः । सीतया सह संप्राप्तो विरोधं परमं गतः

ແລ້ວພວກເຂົາຮ້ອນຮົ່ມຢູ່ພາຍໃນ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຊັງຊັງກັນແລະກັນ. ທ່ານທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ຍິນດອກຫຼື ວ່າພຣະຣາມ ພ້ອມດ້ວຍພຣະລັກສະມະນະ ແລະພຣະສີຕາ ໄດ້ມາຮອດ ແລ້ວຕົກເຂົ້າສູ່ຄວາມຂັດແຍ້ງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ?

Verse 37

सीतया लक्ष्मणेनैव सार्धं कोपेन संयुतः । अवाच्यं प्रोक्तवान्विप्रास्तौ च तेन समं तदा

ພ້ອມດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຢູ່ຮ່ວມກັບພຣະສີຕາ ແລະພຣະລັກສະມະນະ, ພຣະອົງໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາທີ່ບໍ່ຄວນເວົ້າ; ແລະທັງສອງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ກໍຕອບກັບພຣະອົງໃນທໍານອງດຽວກັນ.

Verse 38

अपि मासं वसेत्तत्र यदि कोपविवर्जितः । तदा मुक्तिमवाप्नोति स्वर्गभाक्पञ्चरात्रतः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຢູ່ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເຖິງໜຶ່ງເດືອນ ໂດຍປາສະຈາກຄວາມໂກດ, ເມື່ອນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ); ແລະພຽງຫ້າຄືນກໍເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນສະຫວັນ.

Verse 39

तस्मात्तत्र प्रगंतव्यं युष्माभिस्तु मया सह । ईर्ष्याधर्मं न युष्माभिस्ते करिष्यंति नागराः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບຂ້ອຍ. ຊາວເມືອງຈະບໍ່ປະພຶດ «ທຳມະແຫ່ງຄວາມອິດສາ» ຕໍ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 40

न चैव भवतां कोपस्तत्रस्थानां भविष्यति । प्रसादान्मम विप्रेंद्राः सत्यमेतन्मयोदितम्

ແລະຄວາມໂກດຂອງພວກເຈົ້າກໍຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້ອຍ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ນີ້ແມ່ນຄຳທີ່ຂ້ອຍກ່າວແທ້.

Verse 41

आनर्तः पार्थिवो दाने योजयिष्यति न क्वचित् । युष्माकं पुत्रपौत्रेभ्यो ये दास्यंति च कन्यकाः

ກະສັດແຫ່ງອານັດຕະ ຈະບໍ່ບັງຄັບຜູ້ໃດໃນເລື່ອງການໃຫ້ທານ ໃນເວລາໃດໆ. ບັນດານາງສາວທີ່ຖືກມອບໃຫ້ແຕ່ງງານແກ່ລູກແລະຫຼານຂອງພວກເຈົ້າ—ຝ່າຍຄອບຄົວຂອງນາງຈະກະທຳດ້ວຍໃຈສະໝັກ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການບັງຄັບ.

Verse 42

सहस्रगुणितं तेषां तत्फलं संभविष्यति । अमावास्यादिने श्राद्धं कन्यासंस्थे दिवाकरे

ສຳລັບພວກເຂົາ ຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນເພີ່ມພູນເປັນພັນເທົ່າ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນອະມາວາສະຍາ ເມື່ອປະກອບພິທີສຣາດທະ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອາທິດຢູ່ໃນລາສີກັນຍາ (Virgo).

Verse 43

युष्मदग्रे द्विजश्रेष्ठा गया कूप्यां करिष्यति । यस्तस्य तत्फलं भावि सहस्रशतसंमितम्

ຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າເອງ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ພິທີກະທຳແຫ່ງກະຍາ (Gayā) ຈະຖືກປະກອບທີ່ກູພະຍາ (Kūpyā). ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກະທຳນັ້ນ—ຜົນທີ່ຈະມາຈະຖືກນັບເປັນແສນເທົ່າ.

Verse 44

गयाश्राद्धान्न सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम् । यदि श्राद्धकृते तत्र नायास्यथ द्विजोत्तमाः

ເລື່ອງການສະຣາດທະທີ່ ຄະຍາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ຄໍາທີ່ຂ້ອຍກ່າວນີ້ແມ່ນສັດຈິງ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ໄປທີ່ນັ້ນເພື່ອປະກອບສະຣາດທະ…

Verse 45

ततः शापं प्रदास्यामि तपोविघ्नकरं हि वः । एवं ज्ञात्वा मया सार्धं तत्राऽगच्छत सत्वरम्

ແລ້ວຂ້ອຍຈະປະກາດຄໍາສາບແຊ່ງໃສ່ພວກເຈົ້າ—ຄໍາສາບທີ່ຈະຂັດຂວາງຕະປະສະຍາຂອງພວກເຈົ້າແທ້ໆ. ຮູ້ແລ້ວດັ່ງນີ້ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນພ້ອມກັບຂ້ອຍ.

Verse 46

इत्युक्तास्तेन ते सर्वे शक्रेण सह तत्क्षणात् । कश्यपश्चैव कौंडिन्य उक्ष्णाशः शार्कवो द्विषः

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍອອກເດີນທາງໃນທັນທີ ພ້ອມກັບ ສັກຣະ (ຊັກຣະ) — ຄະຊະຍະປະ, ກໍອຸນດິນຍະ, ອຸກສະນາສະ, ຊາຣກະວະ ແລະ ດວິສະ.

Verse 47

बैजवापश्चैव षष्ठः कापिष्ठलो द्विकस्तथा । एतत्कुलाष्टकं प्राप्तमिंद्रेण सह पार्थिव

ແລະ ໄບຈະວາປະ ເປັນຄົນທີ່ຫົກ ພ້ອມດ້ວຍ ກາປິດຖະລະ ແລະ ດວິກະ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ກຸ່ມວົງສາຕະກູນທັງແປດນີ້ ໄດ້ມາຮອດພ້ອມກັບ ອິນດຣະ.

Verse 48

अग्निष्वात्तादिकान्सर्वान्पितॄनाहूय कृत्स्नशः । विश्वेदेवांस्तथा चैव प्रस्थितः पाकशासनः

ເມື່ອໄດ້ເຊີນພິຕຣິທັງໝົດ ເລີ່ມແຕ່ ອັກນິສະວາດຕະ ເປັນຕົ້ນ ມາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະເຊີນ ວິສະເວເທວະ ດ້ວຍ, ປາກະຊາສະນະ (ອິນດຣະ) ກໍອອກເດີນທາງ.

Verse 49

सम्यक्छ्रद्धासमाविष्टश्चमत्कारपुरं प्रति । एतस्मिन्नेव काले तु ब्रह्मा लोकपितामहः

ດ້ວຍສັດທາອັນຖືກຕ້ອງເຕັມປ່ຽມ ທ່ານໄດ້ເດີນທາງໄປຫານະຄອນ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ. ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫະ ຜູ້ເປັນປູ່ໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກ (ກໍໄດ້ກະທຳ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 50

गयायां प्रस्थितः सोऽपि श्राद्धार्थं तत्र वासरे । विश्वेदेवाः प्रतिज्ञाय गयायां प्रस्थिता विधिम्

ໃນວັນນັ້ນ ທ່ານກໍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປກາຍາ ເພື່ອປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha). ແລະພຣະວິສເວເທວາ ທັງຫຼາຍ ໄດ້ປະຕິຍານວ່າຈະຮ່ວມ ຈຶ່ງອອກເດີນທາງໄປກາຍາ ຕາມພິທີທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້.

Verse 51

शक्र श्राद्धं परित्यज्य गता यत्र पितामहः । शक्रोऽपि तत्पुरं प्राप्य गयाकूप्यामुपागतः

ບ່ອນທີ່ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຄີຍໄປ ໂດຍວາງໄວ້ແມ່ນແຕ່ພິທີສຣາດທະ—ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກໍໄດ້ເຖິງນະຄອນນັ້ນ ແລະໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ກາຍາ-ກູປີ ບໍ່ນ້ຳສັກສິດແຫ່ງກາຍາ.

Verse 52

ततः स्नात्वाह्वयामास श्राद्धार्थं श्रद्धयान्वितः । विश्वेदेवान्पितॄंश्चैव काले कुतपसंज्ञिते

ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ທ່ານໄດ້ເຊີນເອີ້ນເພື່ອປະກອບພິທີສຣາດທະ ທັງພຣະວິສເວເທວາ ແລະພິຕຣະ ໃນເວລາທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຸຕະປະ (Kutapa).

Verse 53

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः समाहूताश्च तेन ये । पितरो देवरूपा ये प्रेतरूपास्तथैव च

ໃນຂະນະນັ້ນ ຜູ້ທີ່ທ່ານໄດ້ເຊີນເອີ້ນໄວ້ກໍມາຮອດ—ພິຕຣະທັງຫຼາຍ ບາງພວກປາກົດເປັນຮູບເທວະ ແລະບາງພວກກໍປາກົດເປັນຮູບເປຣຕະ (preta) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 54

प्रत्यक्षरूपिणः सर्वे द्विजोपांते समाश्रिताः । विश्वेदेवा न संप्राप्ता ये गयायां गतास्तदा

ທຸກອົງປາກົດເປັນຮູບໃຫ້ເຫັນ ແລະເຂົ້າໄປພັກຢູ່ໃກ້ພຣະພຣາຫມັນ; ແຕ່ພວກວິສະເວເດວາບໍ່ມາໃນເວລານັ້ນ ເພາະໄດ້ໄປກາຍາແລ້ວ.

Verse 55

ततो विलंबमकरोत्तदर्थं पाक शासनः । विश्वेदेवा यतः श्राद्धे पूज्याः प्रथममेव च

ດັ່ງນັ້ນ ປາກະຊາສະນະ (ອິນທຣາ) ຈຶ່ງຊັກຊ້າພິທີນັ້ນເພາະເຫດນີ້—ເນື່ອງຈາກໃນພິທີສຣາດທະ ວິສະເວເດວາຕ້ອງໄດ້ຮັບການບູຊາກ່ອນທີ່ສຸດ.

Verse 56

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः । शक्रं प्राह समागत्य विश्वेदेवाऽभिकांक्षिणम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາຣະດະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ມາຮອດ; ທ່ານເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະເວົ້າກັບຊັກຣະ ຜູ້ກຳລັງຄອຍຫວັງໃຫ້ວິສະເວເດວາປາກົດ.

Verse 57

नारद उवाच । विश्वेदेवा गताः शक्र श्राद्धे पैतामहेऽधुना । गयायां ते मया दृष्टा गच्छमानाः प्रहर्षिताः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຊັກຣະ, ວິສະເວເດວາໄດ້ໄປຫາພິທີສຣາດທະຂອງປິຕາມະຫະແລ້ວໃນບັດນີ້. ຂ້ອຍເຫັນພວກເຂົາຢູ່ກາຍາ ກຳລັງເດີນທາງໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ.”

Verse 58

तच्छ्रुत्वा तत्र कुपितस्तेषामुपरि तत्क्षणात् । अब्रवीत्परुषं वाक्यं विप्राणां पुरतः स्थितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ທ່ານກໍໂກດໃສ່ພວກເຂົາໃນທັນທີ; ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກພຣາຫມັນ ທ່ານໄດ້ເວົ້າຄຳຮຸນແຮງ.

Verse 59

विश्वेदेवान्विना श्राद्धं करिष्याम्यहमद्य भोः । तथान्ये मानवाः सर्वे करिष्यंति धरातले

«ໂດຍບໍ່ມີ ວິສເວເທວະ (Viśvedevas) ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນມື້ນີ້; ແລະມະນຸດອື່ນໆທັງປວງໃນໂລກກໍຈະເຮັດດັ່ງດຽວກັນ»។

Verse 61

एवमुक्त्वा सहस्राक्ष एकोद्दिष्टानि कृत्स्नशः । चकार सर्वदेवानां ये हता रणमूर्धनि

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະຫັສຣາກສະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ປະກອບການຖວາຍບູຊາ ເອກອຸດດິດ (ekoddiṣṭa) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແກ່ເທວະທັງປວງທີ່ຖືກສັງຫານໃນສະໜາມຮົບ।

Verse 62

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । येषामुद्दिश्य तच्छ्राद्धं कृतं तेषां नृपोत्तम

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງກາຍເວົ້າຂຶ້ນວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ທີ່ພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ນັ້ນໄດ້ອຸທິດໃຫ້—ໂດຍການຕັ້ງໃຈຖືກຕ້ອງ—ຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ແນ່ນອນ»។

Verse 63

शक्रशक्र महाबाहो येषां श्राद्धं कृतं त्वया । प्रेतत्वे संस्थितानां च प्रेतत्वेन विवर्जिताः

«ໂອ ສັກຣະ, ໂອ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ອັນກ້າແຂງ! ຜູ້ທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະກອບ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃຫ້—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນສະພາບ ເປຣຕະ—ກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກຄວາມເປັນເປຣຕະແລ້ວ»។

Verse 64

गताः स्वर्गप्रसादात्ते दिव्यरूपवपुर्धराः । ये पुनः स्वर्गताः पूर्वं युध्यमाना महाहवे

«ໂດຍພຣະກະຣຸນາທີ່ນຳໄປສູ່ສະຫວັນ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດສະຫວັນ ພ້ອມຮ່າງກາຍທິບ. ແລະຜູ້ທີ່ເຄີຍໄປຮອດສະຫວັນກ່ອນ ໃນຂະນະຕໍ່ສູ້ໃນສົງຄາມໃຫຍ່…»

Verse 65

ते च मोक्षं गताः सर्वे प्रसादात्तव वासव । तच्छ्रुत्वा वासवो वाक्यं तोषेण महतान्वितः

«ແລະພວກເຂົາທັງໝົດກໍໄດ້ເຖິງໂມກສະ ໂອ ວາສະວະ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 66

अहो तीर्थमहो तीर्थं शंसमानः पुनःपुनः । एतस्मिन्नन्तरे प्राप्ता विश्वे देवाः समुत्सुकाः

ລາວຮ້ອງຊໍ້າໆວ່າ «ອ້າວ! ຕີຣຖະ ອ້າວ! ຕີຣຖະ!» ແລ້ວສັນລະເສີນມັນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ວິສເວເທວາ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນແລະຄວາມຄາດຫວັງ.

Verse 67

निर्वृत्य ब्रह्मणः श्राद्धं गयायां तत्र पार्थिव । प्रोचुश्च वृत्रहंतारं कुरु श्राद्धं शतक्रतो

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຂອງພຣະພຣະຫມາ ຢູ່ກາຍາ ສໍາເລັດດີແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍກ່າວຕໍ່ຜູ້ປາບວຣິຕຣະວ່າ: «ໂອ ສະຕະກຣະຕຸ, ຈົ່ງປະກອບສຣາດທະ»។

Verse 68

भूयोऽपि न विनाऽस्माभिर्लभ्यते श्राद्धजं फलम् । वयं दूरात्समायातास्तव श्राद्धस्य कारणात् । निर्वर्त्य ब्रह्मणः श्राद्धं येन पूर्वं निमंत्रिताः

«ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຜົນທີ່ເກີດຈາກສຣາດທະ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບໂດຍບໍ່ມີພວກເຮົາ. ພວກເຮົາມາຈາກໄກ ເພື່ອເຫດແຫ່ງສຣາດທະຂອງທ່ານ; ເມື່ອໄດ້ສໍາເລັດສຣາດທະຂອງພຣະພຣະຫມາ ທີ່ພວກເຮົາເຄີຍຖືກນິມົນໄວ້ແຕ່ກ່ອນ»।

Verse 69

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां कुपितः पाकशासनः । अब्रवीत्परुषं वाक्यं मेघगम्भीरया गिरा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພວກເຂົາ ປາກະຊາສະນະ (ອິນທຣະ) ກໍໂກດຂຶ້ນ ແລະເວົ້າຄໍາຮຸນແຮງ ດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ.

Verse 70

अद्यप्रभृति यः श्राद्धं मर्त्यलोके करिष्यति । अन्योऽपि यो भवत्पूर्वं वृथा तस्य भविष्यति

(ອິນທຣາ) «ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນໂລກມະນຸດ; ວິທີອື່ນໆດັ່ງເກົ່າກ່ອນເຈົ້າ ຈະເປັນໄຮ້ຜົນແກ່ເຂົາ»

Verse 71

एकोद्दिष्टानि श्राद्धानि करिष्यंत्यखिला जनाः । सांप्रतं मर्त्यलोकेऽत्र मर्यादेयं कृता मया

(ອິນທຣາ) «ບັດນີ້ ປະຊາຊົນທັງປວງຈະປະກອບ ekoddiṣṭa-ສຣາດທະ. ໃນເວລານີ້ ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງຂອບເຂດແລະກົດລະບຽບນີ້ແລ້ວ»

Verse 72

भूताः प्रेताः पिशाचाश्च ये चान्ये श्राद्धहारकाः । विश्वेदेवैः प्ररक्ष्यंते रक्षयिष्यामि तानहम्

«ສ່ວນພວກ bhūta, preta, piśāca ແລະສັດອື່ນໆທີ່ລັກເອົາເຄື່ອງບູຊາຂອງສຣາດທະ—ຜູ້ທີ່ວິສເວເທວາ (Viśvedevā) ປົກປ້ອງ ຂ້ອຍເອງຈະປົກປ້ອງພວກເຂົາ»

Verse 73

यजमानस्य काये च श्राद्धं संयोज्य यत्नतः । मया हताः प्रयास्यंति सर्वे ते दूरतो द्रुतम्

«ເມື່ອສຣາດທະຖືກຜູກພັນແລະຄຸ້ມຄອງຢ່າງລະມັດລະວັງໄວ້ກັບກາຍຂອງຜູ້ບູຊາ, ສັດທັງປວງນັ້ນ—ຖືກຂ້ອຍຟາດຟັນ—ຈະຫນີໄປໄກຢ່າງວ່ອງໄວ»

Verse 74

एवमुक्त्वा सहस्राक्षो विश्वेदेवांस्ततः परम् । प्रोवाच ब्राह्मणान्सर्वान्विश्वेदेवैर्विना कृतम् । श्राद्धकर्म भवद्भिस्तु कार्यमन्यैश्च मानवैः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ກ່າວຕໍ່ວິສເວເທວາອີກ ແລະປະກາດແກ່ພຣາຫມັນທັງປວງວ່າ: «ພິທີກຳສຣາດທະ ພວກເຈົ້າແລະມະນຸດອື່ນໆພຶງປະກອບ, ແຕ່ໃຫ້ປະກອບໂດຍບໍ່ມີ (ການເຂົ້າຮ່ວມອັນຄວນ) ຂອງວິສເວເທວາ»

Verse 76

तेषामुष्णाश्रुणा तेन यत्पृथ्वी प्लाविता नृप । भूतान्यंडान्यनेकानि संख्यया रहितानि च

ໂອ ພະຣາຊາ, ດ້ວຍນ້ຳຕາຮ້ອນຂອງພວກເຂົາ ແຜ່ນດິນຖືກນ້ຳຖ້ວມ; ແລະມີໄຂ່ຂອງສັດທັງຫຼາຍ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ເກີນການຄຳນວນ.

Verse 77

ततोंऽडेभ्यो विनिष्क्रांताः प्राणिनो रौद्ररूपिणः । कृष्णदंताः शंकुकर्णा ऊर्ध्वकेशा भयावहाः । रक्ताक्षाश्च ततः प्रोचुर्विश्वेदेवांश्च ते नृप

ແລ້ວຈາກໄຂ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ສັດມີຊີວິດຮູບຮ່າງດຸຮ້າຍໄດ້ອອກມາ—ແຂ້ວດຳ, ຫູແຫຼມດັ່ງຫອຍ, ຜົມຊູງຕັ້ງ, ນ່າຢ້ານ, ຕາແດງ. ແລ້ວ ໂອ ພະຣາຊາ, ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ ວິສເວເທວາ (Viśvedevā) ທັງຫຼາຍ.

Verse 78

वयं बुभुक्षिताः सर्वे भोजनं दीयतां ध्रुवम् । भवद्भिर्विहिता यस्माद्याचयामो न चापरम्

ພວກເຮົາທັງໝົດຫິວໂຫຍ—ຂໍໃຫ້ອາຫານແກ່ພວກເຮົາໂດຍບໍ່ຂາດ. ເນື່ອງຈາກພວກເຮົາຖືກທ່ານແຕ່ງຕັ້ງ ພວກເຮົາຂໍພຽງແຕ່ນີ້ ບໍ່ຂໍອື່ນໃດ.

Verse 79

तथेत्युक्ते द्विजेंद्रैश्च विश्वेदेवाः सुदुःखिताः । रुरुदुर्बाष्पपूरेण प्लावयन्तो वसुन्धराम्

ເມື່ອພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດກ່າວວ່າ “ເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ” ວິສເວເທວາທັງຫຼາຍຖືກຄວາມໂສກເສົ້າທ່ວມທັບ ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ນ້ຳຕາເປັນສາຍ ຈົນນ້ຳຖ້ວມແຜ່ນດິນ.

Verse 80

एवमुक्त्वा तु ते श्राद्धं विश्वेदेवा नृपोत्तम । ब्रह्मलोकं गताः सर्वे दुःखेन महताऽन्विताः । प्रोचुश्च दीनया वाचा प्रणिपत्य पितामहम्

ເມື່ອກ່າວເຖິງພິທີ śrāddha ແລ້ວ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ວິສເວເທວາທັງໝົດ—ແບກຫາບຄວາມໂສກເສົ້າອັນໃຫຍ່—ໄດ້ໄປສູ່ ພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka). ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ກົ້ມກາບຕໍ່ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣົມາ) ແລະກ່າວດ້ວຍສຽງຖ່ອມຕົນ.

Verse 81

वयं बाह्याः कृता देव श्राद्धानां बलविद्विषा । तव श्राद्धे गता यस्माद्गयायां प्राङ्निमंत्रिताः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາຖືກຂັບອອກຈາກພິທີ śrāddha ໂດຍສັດຕູຂອງພະລະ (ອິນທຣາ). ເພາະພວກເຮົາໄດ້ໄປຮ່ວມ śrāddha ຂອງພຣະອົງທີ່ ກະຍາ ໂດຍຖືກເຊີນລ່ວງໜ້າ.

Verse 82

तेन रुष्टः सहस्राक्षस्तव चांते समागताः । तस्मात्कुरु प्रसादं नः श्राद्धार्हाः स्याम वै यथा

ເພາະເຫດນັ້ນ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ໂກດເຄືອງ ແລະພວກເຮົາຈຶ່ງມາຮອດຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງປະທານພຣະກະລຸນາ ໃຫ້ພວກເຮົາເປັນຜູ້ສົມຄວນຮັບຖວາຍ śrāddha.

Verse 83

तच्छ्रुत्वा सत्वरं ब्रह्मा कृपया परयान्वितः । विश्वेदेवान्समादाय कूप्माण्डैस्तैः समन्वितान्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ກໍຮີບຮ້ອນໃນທັນທີ ດ້ວຍພຣະເມດຕາກະລຸນາອັນສູງສຸດ. ພຣະອົງໄດ້ຮວບຮວມວິສະເວເທວະ ແລະນຳພາມາພ້ອມກັບພວກ Kūṣmāṇḍa ເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 85

एतस्मिन्नेव काले तु ब्रह्मा तत्र समागतः । विश्वेदेवसमायुक्तो हंसयानसमाश्रितः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບວິສະເວເທວະ ແລະປະທັບຢູ່ເທິງລົດຮົງສາ (ລົດຫົງ) ຂອງພຣະອົງ.

Verse 86

शक्रोऽपि सहसा दृष्ट्वा संप्राप्तं कमलासनम् । अर्घ्यमादाय पाद्यं च सत्वरं सम्मुखो ययौ

ຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ກໍເຫັນທັນທີວ່າ ຜູ້ປະທັບເທິງດອກບົວ (ກະມະລາສະນະ) ໄດ້ມາຮອດ. ພຣະອົງຈຶ່ງຮີບຮ້ອນນຳອາຣະຄະຍະ (arghya) ແລະນ້ຳລ້າງພຣະບາດ (pādya) ໄປຕ້ອນຮັບຕໍ່ໜ້າ.

Verse 87

ततः प्रणम्य शिरसा साष्टांगं विनयान्वितः । प्रोवाच प्रांजलिर्भूत्वा स्वागतं ते पितामह

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວກໍ່ກົ້ມກາບດ້ວຍສີສະ ແລະກາບລົງແບບສາດຕາງຄ໌ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ; ແລ້ວພູດດ້ວຍມືປະນົມວ່າ: «ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ໂອ ພິຕາມະຫາ (ປູ່ໃຫຍ່)»។

Verse 88

तव संदर्शनादेव ज्ञातं जन्मत्रयं मया । द्रुतं पूर्वं शुभं कर्म करोमि च यथाऽधुना

ດ້ວຍການໄດ້ເຫັນພຣະອົງ (darśana) ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ຂ້ອຍກໍ່ຮູ້ແຈ້ງເຖິງການເກີດສາມພົບຂອງຂ້ອຍ; ແລະບັດນີ້ ຂ້ອຍຮີບເຮັດກຳດີອັນມົງຄຸນ ທີ່ເຄີຍຄວນເຮັດແຕ່ກ່ອນ.

Verse 89

करिष्यामि परे लोके व्यक्तमेतदसंशयम्

ຂ້ອຍຈະເຮັດມັນໃນໂລກພາຍໜ້າ—ເປັນທີ່ແນ່ຊັດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 90

निःस्पृहस्यापि ते देव यदागमनकारणम् । तन्मे द्रुततरं ब्रूहि येन सर्वं करोम्यहम्

ໂອ ພຣະເທວະ, ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢາກ ຂໍໃຫ້ບອກຂ້ອຍໃຫ້ໄວ ເຖິງເຫດທີ່ເສດັດມາ; ເພື່ອຂ້ອຍຈະໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງທີ່ຄວນເຮັດ.

Verse 91

ब्रह्मोवाच । यैर्विना न भवेच्छ्राद्धं ममापि सुरसत्तम । विश्वेदेवास्त्वया तेऽद्य श्राद्धबाह्या विनिर्मिताः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ເທວະ, ຖ້າຂາດພວກເຂົາ ແມ່ນແຕ່ພິທີຊຣາດທະ (Śrāddha) ຂອງຂ້ອຍເອງກໍບໍ່ອາດສຳເລັດ; ແຕ່ວັນນີ້ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ວິສະເວເທວະ (Viśvedevas) ເຫຼົ່ານັ້ນ ຢືນຢູ່ນອກພິທີຊຣາດທະ (ຖືກກັນອອກ)»។

Verse 92

तत्त्वया न कृतं भद्रं तेन कर्म वितन्वता । अप्रमाणं कृता वेदा यतश्च स्मृतयस्तथा

ໂດຍເຈົ້າຜູ້ຂະຫຍາຍກຳນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເຮັດຄວາມດີໃດເລີຍ; ເພາະເຫດນັ້ນ ພຣະເວດາ ແລະ ສະມຣິຕິທັງຫຼາຍ ຖືກເຮັດໃຫ້ຄ້າຍຂາດອຳນາດພິສູດ.

Verse 93

एते पूर्वं मया शक्र श्राद्धार्थं विनिमंत्रिताः । पश्चात्त्वया न दोषोऽस्ति तस्माच्चैषां महात्मनाम्

“ໂອ ສັກຣະ (Śakra) ເອີຍ, ພວກນີ້ຂ້າໄດ້ເຊີນກ່ອນ ເພື່ອພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha). ຕໍ່ມາ ບໍ່ມີຄວາມຜິດຢູ່ຝ່າຍເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ກ່ຽວກັບມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານີ້…”

Verse 94

तस्माच्छापप्रमोक्षार्थं त्वं यतस्व सुरेश्वर । येन स्युः श्राद्धयोग्याश्च सर्वेऽमी दुःखिता भृशम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເທວະດາ, ຈົ່ງພາກເພັງເພື່ອໃຫ້ພົ້ນຈາກຄຳສາບນີ້, ເພື່ອໃຫ້ພວກນີ້ທັງໝົດກັບຄືນເປັນຜູ້ຄວນຮັບຖວາຍ ສຣາດທະ; ເພາະພວກເຂົາທຸກໃຈຢ່າງຫນັກ.

Verse 95

पुरा ह्येतन्मया प्रोक्तं सर्वेषां च द्विजन्मनाम् । एतत्पूर्वं च यच्छ्राद्धं सफलं तद्भविष्यति

ແທ້ຈິງ ຂ້າໄດ້ປະກາດເລື່ອງນີ້ມາແຕ່ດົນ ເພື່ອຊົນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງໝົດ; ແລະ ສຣາດທະໃດທີ່ໄດ້ເຮັດໄວ້ກ່ອນນີ້ ນັ້ນຈະມີຜົນ ແລະ ສຳເລັດຜົນ.

Verse 96

तत्कथं मम वाक्यं त्वमसत्यं प्रकरोषि च

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄຳຂອງຂ້າ ກາຍເປັນຄຳບໍ່ຈິງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 97

इंद्र उवाच । मयाऽपि कोपयुक्तेन शप्ता एते पितामह । तद्यथा सत्यवाक्योऽहं प्रभवामि तथा कुरु

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະປູ່ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເມື່ອຄວາມໂກດຄອບງຳ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ສາບແຊ່ງພວກນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງຈັດໃຫ້ຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງ ແລະມີຜົນສຳເລັດ.

Verse 98

ब्रह्मोवाच । तव वाक्यं यथा सत्यं प्रभविष्यति वासव । तथाऽहं संविधास्यामि विश्वेदेवार्थमेव ह

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ວາສະວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດການໃຫ້ຄຳຂອງເຈົ້າເປັນຈິງແທ້ ໂດຍຈົງເພື່ອກ່ຽວກັບພຣະວິສເວເທວາ.

Verse 99

विश्वेदेवैर्विना श्राद्धं यत्त्वया समुदाहृतम् । एकोद्दिष्टं नराः सर्वे करिष्यंति धरातले

ສຣາດທະທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະກາດໃຫ້ເຮັດໂດຍບໍ່ມີພຣະວິສເວເທວານັ້ນ, ບົນແຜ່ນດິນນີ້ ມະນຸດທັງປວງຈະເຮັດເປັນ «ເອກົດດິດຖະ» ສຣາດທະ ທີ່ມຸ່ງເພື່ອຜູ້ດຽວ.

Verse 100

तस्मिन्नहनि देवेंद्र त्वया यत्र विनिर्मितम् । प्रेतपक्षे चतुर्दश्यां शस्त्रेण निहतस्य च

ໃນວັນນັ້ນແທ້ໆ ໂອ ຈອມເທວະອິນທຣາ, ວັນທີ່ເຈົ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງໄວ້—ຄື ວັນທີ 14 ໃນປັກສ໌ຂອງປຣະເຕະ (preta-pakṣa)—ແລະຍັງໃຊ້ສຳລັບຜູ້ຖືກອາວຸດຂ້າຕາຍດ້ວຍ.

Verse 101

क्षयाहे चाऽपि संजाते विश्वेदेवैर्विना कृतम् । नागरस्य शुभं श्राद्धं वचनान्मे भविष्यति

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອເກີດ «ກະຊະຍາຫະ» (kṣayāha ວັນທີ່ຖືກຫຼຸດຫາຍຕາມປະຕິທິນ) ຂຶ້ນ, ສຣາດທະນາກະຣະອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ມີພຣະວິສເວເທວາ ຈະສຳເລັດຜົນຕາມພຣະດຳລັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 102

शेषकाले तु यः श्राद्धं प्रकरिष्यति तैर्विना । व्यर्थं संपत्स्यते तस्य मम वाक्यादसंशयम्

ແຕ່ໃນເວລາອື່ນໆ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີ śrāddha ໂດຍບໍ່ມີພຣະວິສເວເທວາ ພິທີນັ້ນຈະເປັນໄຮ້ຜົນ—ແນ່ນອນຕາມຄໍາຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 104

मुक्त्वा शस्त्रहतं चैकं तस्मिन्नहनि यो नरः । करिष्यति तथा श्राद्धं भूतभोज्यं भविष्यति । विश्वामित्र उवाच । तथेत्युक्ते तु शक्रेण ब्रह्मा लोकपितामहः । विश्वेदेवैस्ततः प्रोक्तो विनयावनतैः स्थितैः

ຍົກເວັ້ນກໍລະນີດຽວ ຄືຜູ້ຖືກອາວຸດສັງຫານ; ໃນວັນນັ້ນ ຖ້າຊາຍໃດປະກອບ śrāddha ຢ່າງບໍ່ຖືກທໍານຽມ ມັນຈະກາຍເປັນອາຫານຂອງພູດ (ວິນຍານ)। ວິສວາມິດຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຊັກຣະ (ອິນດຣະ) ເວົ້າວ່າ “ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ” ແລ້ວ, ພຣະບຣະຫມາ ປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ ຖືກວິສເວເທວາທັງຫຼາຍ ຜູ້ຍືນກົ້ມຕົວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ພຣະອົງ।

Verse 105

एते पुत्राः समुत्पन्ना अस्मदश्रुभ्य एव च । तेषां तु भोजनं दत्तं क्षुधार्तानां मया विभो

“ລູກເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນຈາກນ້ໍາຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ພຣະອົງ, ໄດ້ໃຫ້ອາຫານແກ່ພວກເຂົາເມື່ອຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວ.”

Verse 106

अस्मद्विवर्जितं श्राद्धं कुपितैर्वासवोपरि । तद्यथा जायते सत्यं वाक्यमस्मदुदीरितम्

“ພິທີ śrāddha ທີ່ຕັດພວກເຮົາອອກ ກໍາລັງຖືກປະກອບ—ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ອໍານາດເທວະກໍໂກດຕໍ່ວາສະວະ (ອິນດຣະ)។ ຂໍໃຫ້ຖ້ອຍຄໍາທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວ ເປັນຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ອອກຈາກປາກ.”

Verse 107

अस्माकं वासवस्यापि तथा कुरु पितामह । निरूपय शुभाहारं येन स्यात्तृप्तिरुत्तमा

“ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ປິຕາມະຫະ, ຂໍຈັດການໃຫ້ພວກເຮົາ—ແລະໃຫ້ວາສະວະ (ອິນດຣະ) ດ້ວຍ. ຂໍກໍານົດອາຫານບູຊາອັນເປັນມົງຄຸນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດ.”

Verse 108

एतेषामेव सर्वेषां प्रसादात्तव पद्मज

ໂອ ປັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ຄວາມໂປດປານຈຶ່ງມາຮອດທຸກຜູ້ເຫຼົ່ານີ້।

Verse 109

पद्मज उवाच । श्राद्धकाले तु विप्राणां भोज्यपात्रेषु कृत्स्नशः । भस्मरेखां प्रदास्यंति ह्येतैस्तत्त्याज्यमेव हि

ປັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ: “ໃນເວລາສຣາດທະ ພວກນີ້ຈະຂີດເສັ້ນຂີ້ເທົ່າລ້ອມຮອບພາຊະນະອາຫານຂອງພຣາຫມະນະຢ່າງທົ່ວໝົດ; ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງນັ້ນພຶງຫຼີກເວັ້ນສໍາລັບພວກເຂົາແທ້ໆ.”

Verse 111

एतेभ्यश्चैव तद्दत्तं मया तुष्टेन सांप्रतम् । एवमुक्त्वा ततो नाम तेषां चक्रे पितामहः

“ແລະແກ່ພວກນີ້ດ້ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າ—ບັດນີ້ພໍໃຈແລ້ວ—ໄດ້ປະທານສ່ວນນັ້ນໃນປັດຈຸບັນ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງຕັ້ງນາມໃຫ້ພວກເຂົາ।

Verse 112

कुशब्देन स्मृता भूमिः संसिक्ता चाश्रुणा यतः । ततोंऽडानि च जातानि तेभ्यो जाता अमी घनाः । कूष्मांडा इति विख्याता भविष्यंति जगत्त्रये

“ເນື່ອງຈາກດິນຖືກເອີ້ນດ້ວຍຄໍາວ່າ ‘ku’ ແລະຖືກຊຸ່ມດ້ວຍນ້ໍາຕາ, ຈຶ່ງເກີດໄຂ່ຂຶ້ນຈາກນັ້ນ; ແລະຈາກໄຂ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ບັນດາຜູ້ມີກາຍໜາແນ່ນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ພວກເຂົາຈະໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກວ່າ ‘Kūṣmāṇḍas’.”

Verse 113

ततस्तांश्च त्रिधा कृत्वा क्रमेणैवार्पयत्तदा । अग्नेर्वायोस्तथार्कस्य वाक्यमेतदुवाच ह

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງແບ່ງພວກເຂົາເປັນສາມພວກ ແລ້ວຖວາຍຕາມລໍາດັບແກ່ ອັກນິ, ວາຍຸ, ແລະ ອາຣກະ (ພຣະອາທິດ). ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້।

Verse 114

यजुर्वेदे प्रविख्यातं यद्देवति ऋचां त्रयम् । तेन भागः प्रदातव्य एतेषां भक्तिहोमतः

ບົດຣຶກ (ṛk) ສາມບົດທີ່ໂດງດັງໃນຍະຊຸຣເວດ ແລະອຸທິດແດ່ເທວະດາ—ໂດຍພິທີນັ້ນ ຄວນມອບສ່ວນຂອງພວກເຂົາ ດ້ວຍການຖວາຍຮົມ (homa) ດ້ວຍສັດທາ।

Verse 115

कोटिहोमोद्भवे चैव निजभागस्य मध्यतः । तेन तृप्तिं प्रयास्यंति मम वाक्यादसंशयम्

ແລະຈາກບຸນຜົນທີ່ເກີດຈາກຮົມໜຶ່ງໂກຕິ—ແທ້ໆ ຈາກກາງສ່ວນທີ່ຖືກຈັດສັນໃຫ້ພວກເຂົາ—ໂດຍນັ້ນ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ; ຕາມຄໍາຂ້ອຍ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 116

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । विश्वेदेवास्तथा हृष्टाः कूष्माण्डाश्च विशेषतः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ວິສເວເທວະທັງຫຼາຍຍິນດີ, ແລະພວກກູສະມານຑະໂດຍພິເສດກໍປິຕິຍິ່ງ.

Verse 117

एतस्मात्कारणाद्रक्षा क्रियते भस्मसम्भवा । विप्राणां भोज्यपात्रेषु श्राद्धे कूष्मांडजाद्भयात् । नागराणां न वांछंति श्राद्धे छिद्रं यतः शृणु

ເພາະເຫດນີ້ ຈຶ່ງມີພິທີປ້ອງກັນທີ່ເກີດຈາກຂີ້ເທົ່າ (bhāsma) ຖືກປະຕິບັດ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ໄພພິບັດທີ່ເກີດຈາກກູສະມານຑະ—ເທິງພາຊະນະອາຫານຂອງພຣາຫມະນະໃນພິທີສຣາດທະ (śrāddha). ດັ່ງນັ້ນ ຊາວນາກະຣາບໍ່ປາດຖະນາໃຫ້ມີ “ຮອຍຮົ່ວ/ຂໍ້ບົກພ່ອງ” ໃນສຣາດທະ; ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນ.

Verse 118

तेषां स्थाने यतो जाता दाक्षिण्येन समन्विताः । निषिद्धा भस्मजा रक्षा भर्तृयज्ञेन तेजसा

ເນື່ອງຈາກໃນຖານທີ່ຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຜູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍຄວາມເມດຕາແລະຄວາມເຄົາລົບອັນຖືກຕ້ອງ, ພິທີປ້ອງກັນທີ່ເກີດຈາກຂີ້ເທົ່າຈຶ່ງຖືກຫ້າມ—ຖືກກົດທັບໂດຍລັດສະໝີແຫ່ງພິທີພຣະຕຣີ-ຍັດຍະ (Bhartṛ-yajña).

Verse 119

तदर्थं नागराः सर्वे न कुर्वन्ति हि कर्हिचित् । इन्द्रोऽपि च गते तस्मिंश्चतुर्वक्त्रे निजालयम्

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຊາວນາກະຣາທັງປວງ ບໍ່ເຄີຍກະທຳສິ່ງນັ້ນໃນເວລາໃດໆ. ແລະເມື່ອຜູ້ມີສີ່ໜ້າໄດ້ໄປສູ່ພຳນັກຂອງຕົນແລ້ວ ພຣະອິນທຣະກໍໄດ້ກະທຳຕໍ່ໄປເຊັ່ນກັນ।

Verse 120

अब्रवीद्ब्राह्मणान्सर्वांश्चमत्कारपुरोद्भवान् । कृतांजलिपुटो भूत्वा विनयावनतः स्थितः

ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ພຣາຫມັນທັງປວງ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນໃນນະຄອນອັນອັດສະຈັນນັ້ນ. ພຣະອົງປະນົມມືເປັນອັນຈະລິ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ກົ້ມກາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 121

श्रूयतां मद्वचो विप्राः करिष्यथ ततः परम् । स्थापयिष्याम्यहं लिंगं देवदेवस्य शूलिनः

“ຂໍໃຫ້ຟັງຄຳຂອງຂ້າເຈົ້າ ໂອ ວິປຣາທັງຫຼາຍ; ແລ້ວພວກເຈົ້າຈົ່ງກະທຳຕາມນັ້ນ. ຂ້າເຈົ້າຈະສະຖາປະນາລິງຄະ ຂອງພຣະຊູລິນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ.”

Verse 122

ततस्तैर्ब्राह्मणैस्तस्य दर्शितं स्थानमुत्तमम् । सोऽपि लिंगं च संस्थाप्य प्रहृष्टस्त्रिदिवं ययौ

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກສະຖານທີ່ອັນປະເສີດໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ. ພຣະອົງກໍໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະ ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີ ໄດ້ໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ).

Verse 123

विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । गयाकूप्याश्च माहात्म्यं सर्वकामप्रदायकम्

ວິສະວາມິຕຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງທັງໝົດຕາມທີ່ທ່ານຖາມ. ຄືມະຫາອານຸພາບຂອງ ກະຍາກູປີ ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ.”

Verse 124

आनर्त उवाच । गयाकूप्याश्च माहात्म्यं भवता मे प्रकीर्तितम् । बालमंडनजं वापि सांप्रतं वक्तुमर्हसि

ອານະຣະຕະ ກ່າວວ່າ: «ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງ ກະຍາກູປີ (Gayākūpī) ໃຫ້ຂ້ອຍແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍບຸນກຸສົນທີ່ເກີດຈາກພິທີໂກນຜົມເດັກ (Bāla-maṇḍana) ດ້ວຍ»។

Verse 126

विश्वामित्र उवाच । सहस्राक्षेण ते विप्रा लिंगार्थं याचिता यदा । स्थानं शुभं पवित्रं च सर्वक्षेत्रस्य मध्यगम्

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ຂໍຮ້ອງພວກພຣາຫມັນເພື່ອຈັດຕັ້ງລິງຄະ, ພວກເຂົາໄດ້ຊີ້ບອກສະຖານທີ່ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະ ບໍລິສຸດ ຢູ່ກາງແຫ່ງເຂດສັກສິດທັງປວງ»។

Verse 127

ततस्तैर्दर्शितं लिंगं सुपुण्यं बालमंडनम् । यत्र बालाः पुरा जाता मरुदाख्या दितेः सुताः

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນລິງຄະອັນມີບຸນຍິ່ງ ຊື່ວ່າ “ບາລະມັນດະນະ” — ຢູ່ບ່ອນນັ້ນແຫຼະ ທີ່ໃນການກ່ອນ ພວກມະຣຸດຜູ້ໜຸ່ມໄດ້ເກີດເປັນລູກຂອງ ດິຕິ (Diti)។

Verse 128

तेनैव च पुरा ध्वस्ता न च मृत्युमुपागताः । तच्च मेध्यतमं ज्ञात्वा स्थानं दृष्टं पुरा च यत्

ໂດຍອຳນາດນັ້ນເອງ ໃນການກ່ອນ ພວກເຂົາເຄີຍຖືກທຳລາຍ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ. ເມື່ອຮູ້ວ່າ ບ່ອນນັ້ນແມ່ນບ່ອນຊຳລະບາບອັນສູງສຸດ—ເປັນບ່ອນທີ່ເຄີຍເຫັນ ແລະ ເຄີຍນົບນ້ອມມາແຕ່ໂບຮານ—(ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວເຊັ່ນນີ້)។

Verse 129

यत्र दित्या तपस्तप्तं सुसुतं कांक्षमाणया । तद्दृष्ट्वा परमं स्थानं जीवं प्रोवाच देवपः

ທີ່ນັ້ນ ດິຕິ (Diti) ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ລູກຊາຍອັນດີ. ເມື່ອເຫັນສະຖານທີ່ສູງສຸດອັນສັກສິດນັ້ນ ຈອມເທວະດາໄດ້ກ່າວກັບ ຈີວະ (Jīva) ອາຈານຂອງພຣະອົງ.

Verse 130

गुरो ब्रूहि ममाशु त्वं सुमुहूर्तं च सांप्रतम् । दिवसं यत्र सल्लिंगं स्थापयामि हरोद्भवम् । प्रलयेऽपि समुत्पन्ने न नाशो यत्र जायते

«ໂອ ຄູບາອາຈານ, ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້ອຍໃຫ້ໄວ ເວລາມົງຄຸນໃນບັດນີ້—ວັນໃດທີ່ຂ້ອຍຈະສາມາດສະຖາປະນາ ລິງຄະອັນແທ້ ທີ່ເກີດຈາກພຣະຫຣະ; ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນວ່າມີມະຫາປຣະລະຍະ ກໍບໍ່ມີການທໍາລາຍເກີດຂຶ້ນ»។

Verse 131

ततः सोऽपि चिरं ध्यात्वा तं प्रोवाच शचीपतिम् । माघमासे सिते पक्षे पुष्यर्क्षे रविवासरे

ແລ້ວທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ນັ່ງພິຈາລະນາຢ່າງຍາວນານ ແລະໄດ້ກ່າວກັບພຣະອິນທຣະ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງສະຈີ ວ່າ: «ໃນເດືອນມາຄະ, ໃນຂ້າງຂຶ້ນ, ໃຕ້ນັກສັດປຸສຍະ, ໃນວັນອາທິດ…»

Verse 132

त्रयोदश्यामभीष्टे तु संजातेऽ भ्युदये शुभे । संस्थापय विभो लिंगं मम वाक्येन सांप्रतम्

«ໃນວັນຕຣະໂຢດະສີທີ່ປາຖະໜາ, ເມື່ອການຂຶ້ນອັນມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນ—ໂອ ຜູ້ມີອໍານາດ—ຈົ່ງສະຖາປະນາລິງຄະໃນບັດນີ້ ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້ອຍ»

Verse 133

आकल्पांतसमं दिव्यं स्थिरं ते तद्भविष्यति । तच्छ्रुत्वा देवराजस्तु हर्षेण महताऽन्वितः

«ມັນຈະເປັນອັນທິບພະ ແລະມັ່ນຄົງສໍາລັບທ່ານ, ດໍາລົງຢູ່ເທົ່າກັບທ້າຍກັລປະ»។ ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະດາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 134

बालमंडनसांनिध्ये स्थापयामास तत्तदा । विप्रपुण्याहघोषेण गीतवादित्रनिस्वनैः

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ໃນທ່າມກາງການປະທັບຢູ່ຂອງບາລະມັນດະນະ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາມັນ—ທ່າມກາງສຽງປະກາດພຸນຍາຫະອັນມົງຄຸນຂອງພຣາຫມັນ ແລະສຽງກ້ອງກັງວານຂອງບົດເພງກັບເຄື່ອງດົນຕີ.

Verse 135

ततो होमावसाने तु तर्पयित्वा द्विजोत्तमान् । दक्षिणायां ददौ तेषामाघाटं स्थानमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພິທີໂຮມະສິ້ນສຸດ ທ່ານໄດ້ທຳຕັຣປະນະໃຫ້ພວກດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ແລ້ວຖວາຍດັກຊິນາ ມອບສະຖານທີ່ອັນຍອດຢ່າງ ຊື່ “ອາຆາຏ”.

Verse 136

मांकूले संस्थितं यच्च दिव्यप्राकारभूषितम् । सर्वेषामेव विप्राणां सामान्येन नृपोत्तम

ແລະ ສະຖານທີ່ທີ່ຕັ້ງຢູ່ທີ່ ມາໍງກູລາ ອັນປະດັບດ້ວຍກຳແພງລ້ອມອັນເທວະດາ—ເປັນສິດຮ່ວມຂອງພຣາຫມະນທັງປວງ, ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ.

Verse 137

ततोऽष्टकुलिकान्विप्रान्समाहूयाब्रवीदिदम् । युष्माभिस्तु सदा कार्या चिंता लिंगसमुद्भवा

ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນພຣາຫມະນຈາກຕະກູນທັງແປດມາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ພວກເຈົ້າຈົ່ງຮັກສາເສມອ ການປະພຶດສັກສິດ ແລະຄວາມເອົາໃຈໃສ່ ອັນເກີດຈາກການບູຊາສິວະລິງຄະ.”

Verse 138

अस्य यस्मान्मया दत्ता वृत्तिश्चन्द्रार्ककालिका । सा च ग्राह्या तदर्थे च द्वादशग्रामसंभवा

“ເນື່ອງຈາກຂ້າໄດ້ມອບຊີວິດພຽງພໍທີ່ຈະດຳລົງຢູ່ຕາມການເວລາຂອງດວງຈັນແລະດວງອາທິດ ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຮັບເອົາການຈັດສັນນັ້ນ; ແລະເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ຈົ່ງເອົາມາຈາກສິບສອງບ້ານ.”

Verse 139

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं विबुधश्रेष्ठ करिष्यामो वचस्तव । लिंगचिंतासमुद्भूतं श्रूयतामत्र कारणम्

ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະດາ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ. ຂໍໃຫ້ຟັງເຫດຜົນໃນນີ້—ອັນເກີດຈາກຄວາມຫ່ວງໃຍຕໍ່ລິງຄະ.”

Verse 140

ब्रह्मस्वं विबुधस्वं च तडागोत्थं विशेषतः । भक्षितं स्वल्पमप्यत्र नाश येत्सर्वपूर्वजान्

ຊັບສິນຂອງພຣາຫມັນ ແລະຊັບສິນຂອງເທວະ—ໂດຍສະເພາະທີ່ເກີດຈາກທານສະຫຼະນ້ຳ—ຖ້າກິນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍໆ ຢູ່ນີ້ ຍ່ອມທຳລາຍບັນພະບຸລຸດທັງປວງ।

Verse 141

यदि कश्चित्कुलेऽस्माकं जातस्तद्भक्षयिष्यति । पातयिष्यति नः सर्वांस्तदस्माकं महद्भयम्

ຖ້າມີໃຜໃນຕະກູນຂອງພວກເຮົາເກີດມາແລ້ວໄປກິນສິ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະພາພວກເຮົາທັງໝົດຕົກຕ່ຳສູ່ຄວາມພິນາດ; ນັ້ນແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາ।

Verse 142

अथ तं मध्यगः प्राह कृतांजलिर्द्विजोत्तमः । दृष्ट्वाऽन्यमनसं शक्रं कृतपूर्वोपकारिणम्

ແລ້ວພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດອົງໜຶ່ງ ຢືນຢູ່ກາງພວກເຂົາ ປະນົມມື ແລະເວົ້າກັບພຣະສັກຣະ; ເຫັນພຣະອົງມີໃຈວອກແວກ ແມ່ນແຕ່ເຄີຍເປັນຜູ້ມີອຸປະການມາກ່ອນ।

Verse 143

देवशर्माभिधानस्तु विख्यातः प्रवरैस्त्रिभिः । अहं चिंतां करिष्यामि तव लिंगसमुद्भवाम्

«ຂ້າພະເຈົ້າຊື່ ເທວະຊັຣມາ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນໜຶ່ງໃນສາມຜູ້ປະເສີດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບເອົາພາລະໃນພິທີວັດປະຕິບັດອັນເນື່ອງດ້ວຍລິງຄະ ແທນທ່ານ»।

Verse 144

अपुत्रस्य तु मे पुत्रं यदि यच्छसि वासव । यस्मात्संजायते वंशो यावदाभूतसंप्लवम्

«ແຕ່ຖ້າພຣະອົງ ໂອ ວາສະວະ ປະທານບຸດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີບຸດ—ເພື່ອໃຫ້ວົງສານຸວົງເກີດຂຶ້ນ ແລະດຳລົງຢູ່ຈົນສິ້ນການພິນາດໃຫຍ່ແຫ່ງຍຸກ—(ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຕາມນັ້ນ)»।

Verse 145

धर्मज्ञस्तु कृतज्ञस्तु देवस्वपरिवर्जकः । तच्छ्रुत्वा वासवो हृष्टस्तमुवाच द्विजोत्तमम्

ທ່ານນັ້ນເປັນຜູ້ຮູ້ທຳມະ ເປັນຜູ້ຮູ້ຄຸນ ແລະເປັນຜູ້ຫຼີກເວັ້ນການນຳຊັບຂອງເທວະດາໄປໃຊ້ຜິດ. ເມື່ອວາສະວະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຍິນ ກໍຍິນດີ ແລະກ່າວກັບພຣາຫມະນະຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 146

इन्द्र उवाच । भविष्यति शुभस्तुभ्यं पुत्रो वंशधरः परः । धर्मात्मा सत्यवादी च देवस्वपरिवर्जकः

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: “ບຸດຜູ້ເປັນມງຄົນຈະເກີດແກ່ເຈົ້າ ເປັນຜູ້ສືບສາຍວົງສາອັນຍອດຢ່າງ; ມີໃຈທຳມະ ເວົ້າສັດ ແລະຫຼີກເວັ້ນການນຳຊັບຂອງເທວະດາໄປໃຊ້ຜິດ.”

Verse 147

तस्यान्वये तु ये पुत्रा भविष्यंति महात्मनः । ते सर्वेऽत्र भविष्यंति तद्रूपा वेदपारगाः

ແລະບຸດທັງຫຼາຍທີ່ຈະເກີດໃນສາຍວົງຂອງມະຫາອາດຕະນັ້ນ ທຸກຄົນຈະຢູ່ອາໄສຢູ່ນີ້ ມີລັກສະນະດຽວກັນ ເປັນຜູ້ສຳເລັດ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ວິຊາ ຜ່ານພົ້ນຝັ່ງໄກຂອງເວດາແລ້ວ.

Verse 148

अपरं शृणु मे वाक्यं यत्ते वक्ष्यामि सद्द्विज । तथा शृण्वंतु विप्रेंद्राः सर्वे येऽत्र समागताः

ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາຕໍ່ໄປ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ດີ—ສິ່ງທີ່ເຮົາຈະປະກາດແກ່ເຈົ້າ. ແລະຂໍໃຫ້ບັນດາວິປຣະຜູ້ເປັນເອກທີ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ນີ້ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍ.

Verse 149

बालमण्डनके तीर्थे मयैतल्लिंगमुत्तमम् । चतुर्वक्त्र समादेशाच्चतुर्वक्त्रं प्रतिष्ठितम्

ທີ່ຕີຣະຖະ ບາລະມັນດະນະກະ ເຮົາໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະອັນສູງສຸດນີ້. ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ມັນຈຶ່ງຖືກປະດິດສະຖາປະນາເປັນ ‘ຈະຕຸຣະວັກຕຣະ’ ລິງຄະສີ່ໜ້າ.

Verse 150

योऽत्र स्नानविधिं कृत्वा तीर्थेऽत्र पितृतर्पणम् । आजन्म पितरस्तेन प्रभविष्यंति तर्पिताः

ຜູ້ໃດປະຕິບັດພິທີອາບນ້ຳຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງຢູ່ນີ້ ແລະຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣະບຸພພະບຸຣຸດທີ່ຕີຣຖະນີ້ ໂດຍກຸສົນນັ້ນ ບັນພະບຸຣຸດຂອງເຂົາຈະອິ່ມໃຈຕະຫຼອດຊົນຊາດຕໍ່ໆໄປ।

Verse 151

ग्रामा द्वादश ये दत्ता मया देवस्य चास्य भोः । वसिष्यंति च ये विप्रा वृद्धिश्राद्ध उपस्थिते । ते श्राद्धं प्रथमं चास्य कृत्वा श्राद्धं ततः परम्

ໂອ ທ່ານເອີຍ—ບ້ານສິບສອງບ້ານທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າ (ເທວະຕານີ້) ເມື່ອເວລາຂອງ ວຶດທິ-ສຣາດທະ (ພິທີສຣາດທະເພື່ອຄວາມເຈຣິນ) ມາຮອດ ພຣາຫມະນະຜູ້ອາໄສຢູ່ນັ້ນ ຈະເຮັດສຣາດທະແດ່ເທວະຕານີ້ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດສຣາດທະອື່ນໆຕໍ່ໄປ।

Verse 152

तत्कृत्यानि करिष्यन्ति ते विघ्नेन विवर्जिताः । वृद्धिः संपत्स्यते तेषां नो चेद्विघ्नं भविष्यति

ເຂົາເຈົ້າຈະສຳເລັດກິດທີ່ພຶງເຮັດເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍປາສຈາກອຸປະສັກ; ຄວາມເຈຣິນຈະບັງເກີດແກ່ເຂົາເຈົ້າ ແລະຈະບໍ່ມີການຂັດຂວາງໃດໆເກີດຂຶ້ນ।

Verse 153

माघमासे सिते पक्षे त्रयो दश्यां दिने स्थिते । तद्ग्रामसंस्थिता लोका येऽत्रागत्य समाहिताः

ໃນເດືອນມາຄະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ຂ້າງສວ່າງ) ເມື່ອວັນຕິຖີທີ່ສິບສາມມາຮອດ ຊາວບ້ານທີ່ອາໄສຢູ່ໃນບ້ານເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມາທີ່ນີ້ດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່—

Verse 154

बालमण्डनके स्नात्वा लिंगमेतत्समाहिताः । पूजयिष्यंति सद्भक्त्या ते यास्यंति परां गतिम्

ເຂົາເຈົ້າຈະອາບນ້ຳທີ່ບາລະມັນດະນະກະ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ ຈະບູຊາລິງຄະນີ້ດ້ວຍພັກດີອັນບໍລິສຸດ; ເຂົາເຈົ້າຈະບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 155

ग्रामाणां मम लिंगस्य ये करिष्यंति पीडनम् । कालांतरेऽपि संप्राप्तास्ते यास्यंति च संक्षयम्

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍແກ່ບ້ານເມືອງທີ່ຖວາຍໄວ້ ຫຼືແກ່ລິງຄະຂອງເຮົາ—ແມ່ນແຕ່ເກີດຂຶ້ນໃນການພາຍຫຼັງ—ຈະພົບແຕ່ຄວາມພິນາດສູນສິ້ນ।

Verse 156

पृथिव्यां यानि तीर्थानि ह्यासमुद्रसरांसि च । बालमण्डनके तीर्थ आगमिष्यंति तद्दिने

ຕີຣະທະອັນສັກສິດທັງຫມົດໃນແຜ່ນດິນ—ແມ່ນແຕ່ທີ່ກ່ຽວກັບທະເລ ແລະ ໜອງບຶງ—ຈະມາຮວມກັນທີ່ຕີຣະທະ ບາລະມັນດະນະກະ ໃນວັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 157

विश्वामित्र उवाच । एतदुक्त्वा सहस्राक्षस्ततश्चाष्टकुलान्द्विजान् । अग्रतः कोपसंयुक्तस्ततोवचनमब्रवीत्

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ເອີ້ນພຣາຫມັນແຫ່ງວົງສາທັງແປດມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້।

Verse 158

एतैः सप्तकुलैर्विप्रैर्यत्कृतं वचनं न मे । कृतघ्नैस्ता ञ्छपिष्यामि कृतघ्नत्वान्न संशयः

“ເນື່ອງຈາກພຣາຫມັນແຫ່ງວົງສາທັງເຈັດນີ້ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ; ເປັນຜູ້ອະກະຕັນຍູ ເຮົາຈະສາບແຊ່ງເຂົາເຈົ້າ—ຄວາມອະກະຕັນຍູນັ້ນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 159

यस्मादिदंपुरा प्रोक्तं मनुना सत्यवादिना । स्वायंभुवेन प्रोद्दिश्य कृतघ्नं सकलं जनम्

“ເພາະວ່າ ສິ່ງນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ແຕ່ດົນນານໂດຍ ມະນຸ ສະວາຍັມພູວະ ຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງ ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມອະກະຕັນຍູເປື້ອນເປັນມົນທິນແກ່ຊົນທັງປວງທົ່ວໄປ.”

Verse 160

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नवते शठे । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ສໍາລັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ, ຂໂຈນ, ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈ, ແລະຜູ້ຫລອກລວງ—ບັນດາຄົນດີໄດ້ກໍານົດການຊໍາລະບາບໄວ້; ແຕ່ສໍາລັບຄົນອະກະຕັນຍູ ບໍ່ມີການຊໍາລະບາບເລີຍ.

Verse 161

अवध्या ब्राह्मणा गावः स्त्रियो बालास्तपस्विनः । तेनाऽहं न वधाम्येताञ्छिद्रेऽपि महति स्थिते

ພຣາຫມັນ, ງົວ, ແມ່ຍິງ, ເດັກນ້ອຍ, ແລະນັກບໍາເພັນຕະບະ ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ. ເພາະສະນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນວ່າຄວາມຜິດໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ ຂ້ອຍກໍຈະບໍ່ຂ້າພວກເຂົາ.

Verse 162

ततस्तोयं समादाय सदर्भं निजपाणिना । शशाप तान्द्विजश्रेष्ठान्कृतघ्नान्पाकशासनः

ຕໍ່ມາ ພາກະສາສະນະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ນໍານ້ໍາພ້ອມຫຍ້າດັຣພະໄວ້ໃນມືຂອງຕົນ ແລ້ວສາບແຊ່ງບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມອະກະຕັນຍູຂອງເຂົາ.

Verse 163

मम वाक्यादपि प्राप्य एते लक्ष्मीं द्विजोत्तमाः । निर्धनाः संभविष्यंति नीत्वा यद्द्वारतो ऽखिलम्

“ແມ່ນແມ່ນວ່າ ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງຂ້ອຍເອງ ພຣາຫມັນຜູ້ດີເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະກາຍເປັນຄົນຍາກຈົນ—ຫຼັງຈາກຂົນເອົາທຸກສິ່ງທີ່ມາຮອດປະຕູຂອງພວກເຂົາໄປໝົດ.”

Verse 164

भक्तानां च पीरत्यागमेतेषां वंशजा द्विजाः । करिष्यंति न सन्देहो यथा मम सुनिष्ठुराः । दाक्षिण्यरहिताः सर्वे तथा बह्वाशिनः सदा

“ແລະພຣາຫມັນທີ່ເກີດໃນສາຍວົງຂອງເຂົາຈະລະທິ້ງຜູ້ສັດທາທີ່ກໍາລັງທຸກທໍລະມານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ໂດຍມີໃຈແຂງກະດ້າງເຫມືອນທີ່ເຂົາເຄີຍກະທໍາຕໍ່ຂ້ອຍ; ທຸກຄົນຂາດຄວາມເມດຕາ ແລະກິນຫຼາຍເກີນຄວນຢູ່ເສມອ.”

Verse 165

एवमुक्त्वाऽथ तान्विप्रान्सप्तवंशसमुद्भवान् । पुनः प्रोवाच तान्विप्राञ्छेषान्नगरसंभवान्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຜູ້ເກີດຈາກວົງສານເຈັດສາຍ; ຕໍ່ມາກໍໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງແກ່ພຣາຫມັນທີ່ເຫຼືອ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນໃນນະຄອນນັ້ນ.

Verse 166

ममात्र दीयतां स्थानं स्थानेऽत्रैव द्विजोत्तमाः । येन संवत्सरस्यांते पंचरात्रं वसाम्यहम्

«ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຈັດສັນສະຖານທີ່ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້—ເປັນທີ່ພັກຖາວອນໃນທີ່ນີ້—ເພື່ອໃນທ້າຍປີແຕ່ລະປີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ພັກຢູ່ຫ້າຄືນ»។

Verse 167

देवस्यास्य प्रपूजार्थं मर्त्यलोकसु खाय च । ब्राह्मणानां प्रपूजार्थं सर्वेषां भवतामिह

«ເພື່ອການບູຊາອັນສົມບູນແກ່ເທວະອົງນີ້ ແລະເພື່ອຄວາມສຸກສະບາຍໃນໂລກມະນຸດ, ທັງເພື່ອການເຄົາລົບບູຊາພຣາຫມັນຢ່າງຖືກຄວນ—ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານທຸກຄົນໃນທີ່ນີ້ ຈົ່ງປະຕິບັດການນີ້.»

Verse 168

विश्वामित्र उवाच । ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे तदर्थं स्थानमुत्तमम् । दर्शयामासुः संहृष्टाः प्रोचुश्च तदनंतरम्

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວພຣາຫມັນທັງຫຼາຍນັ້ນ ມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນສະຖານທີ່ອັນປະເສີດ ທີ່ເໝາະສົມຕໍ່ຈຸດປະສົງນັ້ນ; ແລ້ວທັນທີຕໍ່ມາ ພວກເຂົາກໍໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.»

Verse 169

ब्रह्मस्थाने त्वया शक्र पंचरात्रमुपेत्य च । स्थातव्यं मर्त्यलोकस्य सुखमासेव्यतां प्रभो

«ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣາ), ເມື່ອມາຮອດສະຖານທີ່ຂອງພຣະພຣົມ ຈົ່ງພັກຢູ່ຫ້າຄືນ; ໂອ ພຣະອົງ, ຂໍໃຫ້ຄວາມສຸກໃນໂລກມະນຸດ ໄດ້ຮັບການສຳຜັດຜ່ານພິທີນີ້.»

Verse 170

अत्र स्थाने तवाऽग्रे तु करिष्यामो महोत्सवम् । गीतवादित्रनिर्घोषैर्गंधमाल्यानुलेपनैः । द्विजानां तर्पणैश्चैव सर्वकामसमृद्धिदम्

ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ພວກເຮົາຈະຈັດມະໂຫສົບອັນໃຫຍ່ ມີສຽງຮ້ອງເພງແລະດົນຕີກັງວານ ມີກິ່ນຫອມ ພວງດອກໄມ້ ແລະນ້ຳຫອມທາ ພ້ອມທັງຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ພຣະທະວິຊະ; ມັນປະທານຄວາມສົມບູນແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ।

Verse 171

विश्वामित्र उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां प्रहृष्टः पाकशासनः । पूजयित्वा द्विजान्सर्वान्गतोऽथ त्रिदिवालयम्

ວິສວາມິຕຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ ພາກະຊາສະນະ (ອິນທຣະ) ກໍປິຕິຍິນດີ. ຄາລະວະບູຊາພຣະທະວິຊະທັງປວງແລ້ວ ຈຶ່ງໄປສູ່ວິມານສະຫວັນຂອງຕົນ।

Verse 206

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्ड हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये बालमण्डनतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षडुत्तर द्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນທະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 6, ໃນນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາຕະມະຂອງຮາຏະເກສະວະ-ເຂດ, ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງບາລະມັນດະນະ ຕີຣຖະ» ເປັນບົດທີ 206 ຈົບລົງແລ້ວ।

Verse 215

कस्मिन्स्थाने च शक्रेण तच्च लिंगं प्रतिष्ठितम । वदास्माकं महाभाग तस्मिन्दृष्टे तु किं फलम्

ແລ້ວ ລິງຄະນັ້ນ ຖືກສັກຣະ (ອິນທຣະ) ປະດິດສະຖານໄວ້ທີ່ໃດ? ຂໍທ່ານຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ຈົ່ງບອກແກ່ພວກເຮົາ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເຫັນລິງຄະນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນອັນໃດ?

Verse 984

शक्रोऽपि श्राद्धकर्माणि कृत्वा तेषां दिवौकसाम् । तीर्थयात्रापरो भूत्वा तथैव च व्यवस्थितः

ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກໍໄດ້ປະກອບພິທີສຣາດທະ ເພື່ອເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລ້ວກໍເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນວິຖີນັ້ນດັ່ງເດີມ।