Adhyaya 17

Verse 1

। लोमश उवाच । ततः सर्वे सुरगणा दृष्ट्वा तं विलयं गतम् । चिंतयंतः सुरगणाः कथं च विदधामहे

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ, ເຫຼົ່າເທວະດາທັງຫຼາຍ ເມື່ອເຫັນເພິ່ນດັບຂັນ (ເສຍຊີວິດ) ໄປແລ້ວ, ຈຶ່ງເລີ່ມປຶກສາຫາລືກັນວ່າ 'ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະເຮັດແນວໃດຕໍ່ໄປ?'

Verse 2

सुरभिं चाह्वयित्वाथ तदोवाच शचीपतिः । कलेवरं दधीचस्य लिह्यास्त्वं वचनान्मम

ຈາກນັ້ນ ພະອິນ (ຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງນາງສະຈີ) ໄດ້ຮຽກຕົວ ນາງສຸລະພີ ມາແລ້ວ ກ່າວວ່າ: 'ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ, ຈົ່ງເລຍຮ່າງກາຍຂອງ ດະທີຈິ ໃຫ້ສະອາດໝົດຈົດ.'

Verse 3

तथेति च वचोमत्वा तत्क्षणादेव लिह्य तत् । निर्मांसं च कृतं सद्यस्तया धेन्वा कलेवरम्

ໂດຍກ່າວວ່າ 'ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ' ແລະ ຮັບເອົາຄຳສັ່ງ, ນາງຈຶ່ງເລຍທັນທີ; ແລະ ງົວໂຕນັ້ນກໍເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍປາສະຈາກຊີ້ນໃນທັນໃດ.

Verse 4

जगृहुस्तानि चास्थीनि चक्रुः शस्त्राणि वै सुराः । तस्य वंशोद्भवं वज्रं शिरो ब्रह्मशिरस्तथा

ເຫຼົ່າເທວະດາໄດ້ເອົາກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນມາສ້າງເປັນອາວຸດ: ຈາກກະດູກສັນຫຼັງຂອງເພິ່ນ ພວກເຂົາສ້າງ ວະຊິລະ (ສາຍຟ້າ), ແລະ ຈາກຫົວຂອງເພິ່ນ ພວກເຂົາສ້າງອາວຸດ ພົມມະສຽນ.

Verse 5

अन्यानि चास्थीनि बहूनि तस्य ऋषेस्तदानीं जगृहुः सुराश्च । तथा शिराजालमयांश्च पाशांश्चक्रुः सुरा वैरयुताश्च दैत्यान्

ຈາກນັ້ນ ເຫຼົ່າເທວະດາໄດ້ເກັບເອົາກະດູກອື່ນໆ ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຂອງລືສີຜູ້ນັ້ນ; ແລະ ພວກເຂົາຍັງໄດ້ສ້າງບ້ວງບາດ ທີ່ເກີດຈາກຕາໜ່າງຂອງເສັ້ນເອັນ ແລະ ເສັ້ນເລືອດ, ເພື່ອມັດພວກ ໄດຕຍະ ທີ່ເປັນສັດຕູ.

Verse 6

शस्त्राणि कृत्वा ते सर्वे महाबलपराक्रमाः । ययुर्देवातस्त्वरायुक्ता वृत्रघातनतत्पराः

ເມື່ອສ້າງອາວຸດແລ້ວ ບັນດາເທວະທັງປວງ—ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະກ້າຫານ—ກໍອອກເດີນທາງຢ່າງຮີບດ່ວນ ມຸ່ງໝັ້ນຈະປະຫານ ວຶດຣະ।

Verse 7

ततः सुवर्च्चाश्च दधीचिपत्नी या प्रेषिता सा सुरकार्यसिद्धये । व्यलोकयत्तत्र समेत्य सर्वं मृतं पतिं देहमथो ददर्शतम्

ຕໍ່ມາ ສຸວັດຈາ ເມຍຂອງ ດະທີຈິ—ຜູ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອໃຫ້ວຽກຂອງເທວະສຳເລັດ—ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ເບິ່ງທຸກຢ່າງ ແລະເຫັນຜົວຂອງນາງນອນຕາຍຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ।

Verse 8

ज्ञात्वा च तत्सर्वमिदं सुराणां कृत्यं तदानीं च चुकोप साध्वी । ददौ सती शापमतीव रुष्टा तदा सुवर्चा ऋषिवर्यपत्नी

ເມື່ອນາງຮູ້ທັງໝົດວ່າເທວະທັງປວງໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດ ນາງຜູ້ມີສິນທຳກໍໂກດຂຶ້ນ. ສຸວັດຈາ ເມຍຂອງລະສີຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ເວົ້າຄຳສາບແຊ່ງ ດ້ວຍຄວາມໂກດຢ່າງແຮງ.

Verse 9

अहो सुरा दुष्टतराश्च सर्वे सर्वे ह्यशक्ताश्च तथैव लुब्धाः । तस्माच्च सर्वेऽप्रजसो भवंतु दिवौकसोऽद्यप्रभृतित्युवाच सा

ນາງກ່າວວ່າ: «ໂອ້! ເທວະທັງປວງ ຊົ່ວຊ້າຍຢ່າງຍິ່ງ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຈົ້າທັງໝົດອ່ອນແອ ແລະໂລບ. ດັ່ງນັ້ນ ຈາກວັນນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຂໍໃຫ້ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນທັງໝົດ ປາສຈາກລູກຫຼານ!»

Verse 10

एव शापं ददौ तेषां सुराणां सा तपस्विनी । प्रवीश्याश्वत्थमूले सा स्वोदरं दारयत्तदा

ດັ່ງນັ້ນ ນາງນັກບຳເນັດຕະປະສະນັ້ນ ໄດ້ໃຫ້ຄຳສາບແຊ່ງແກ່ເທວະທັງປວງ. ແລ້ວນາງເຂົ້າໄປຢູ່ໃຕ້ຮາກຂອງຕົ້ນອັສວັດຖະ (ພິປັນ) ອັນສັກສິດ ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາງໄດ້ຜ່າທ້ອງຂອງຕົນ.

Verse 11

निर्गतो जठराद्गर्भो दधीचस्य महात्मनः । साक्षाद्रुद्रावतारोऽसौ पिप्लादो महाप्रभः

ຈາກຄັນໄດ້ປາກົດອອກມາ ບຸດຂອງທະທີຈິ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່—ພິບພະລາດາ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີມະຫາ, ເປັນອະວະຕານຂອງຣຸດຣະໂດຍກົງ.

Verse 12

प्रहस्य जननी गर्भमुवाच रुषितेक्षणा । सुवर्चा तं पिप्पलादं चिरं तिष्ठास्य सन्निधौ

ແມ່ສຸວັດຈາຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແຕ່ດວງຕາຍັງແຂງກ້າດ້ວຍຄວາມໂກດ; ນາງເວົ້າກັບລູກວ່າ: “ໂອ ພິບພະລາດາ, ເຈົ້າຈະຢູ່ໃນສະນິດສະໜິດນີ້ດົນນານ.”

Verse 13

अश्वत्थस्य महाभाग सर्वेषां सफलो भवेः । तथैव भाषमाणा सा सुवर्चा तनयं प्रति । पतिमन्वगमत्साध्वी परमेण समाधिना

“ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ໂດຍອາໄສຕົ້ນອັສວັດຖະ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ບັນລຸຈຸດປະສົງຂອງທຸກຄົນ.” ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ລູກ ສຸວັດຈາຜູ້ມີຄຸນທຳ ຈຶ່ງຕາມສາມີໄປ ເຂົ້າສູ່ສະມາທິອັນສູງສຸດ.

Verse 14

एवं दधीचपत्नी सा पतिना स्वर्गमाव्रजत्

ດັ່ງນັ້ນ ພັນລະຍາຂອງທະທີຈິ ໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນພ້ອມກັບສາມີຂອງນາງ.

Verse 15

ते देवाः कृतशस्त्रास्त्रा दैत्यान्प्रति समुत्सुकाः । आजग्मुश्चेंद्रमुख्यास्ते महाबलपराक्रमाः

ເທວະທັງຫຼາຍນັ້ນ ໄດ້ຈັດຕຽມອາວຸດແລະອະສະຕຣາ ດ້ວຍຄວາມຮືບຮ້ອນຈະປະຈັນໜ້າກັບດານະວະ; ພວກເຂົານຳໂດຍພຣະອິນທຣະ ຜູ້ມີພະລັງແລະວິລະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 16

गुरुं पुरस्कृत्य तदाज्ञया ते गणाः सुराणां बहवस्तदानीम् । भुवं समागत्य च मध्यदेशमूचुश्च सर्वे परमास्त्रयुक्ताः

ເຂົາໄດ້ນໍາອາຈານຜູ້ເປັນຄູບາອາຈານໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ; ໃນເວລານັ້ນ ກອງຫມູ່ເທວະດາຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ລົງສູ່ແຜ່ນດິນ ໄປຍັງມັດຍະເທດ; ແລະທຸກຄົນໄດ້ເວົ້າ ພ້ອມອາວຸດອັນສູງສຸດອັນປະເສີດ।

Verse 17

समागतानुपसृत्य देवांश्चेंद्रपुरोगमान् । ययौ वृत्रो महादैत्यो दैत्यवृन्दसमावृतः

ເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ບັນດາເທວະດາທີ່ຊຸມນຸມກັນ ໂດຍມີອິນທຣາເປັນຜູ້ນໍາ; ວຣິຕຣະ ມະຫາໄດຕະຍະ ໄດ້ກ້າວໜ້າ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງໄດຕະຍະຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 18

यथा मेरोश्च शिखरं परिपूर्णं प्रदृश्यते । तथा सोऽपि महातेजा विश्वकर्म्मसुतो महान्

ດັ່ງຍອດພູເມຣຸທີ່ເຫັນເຕັມພ້ອມ ແລະສູງສົ່ງ, ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່—ບຸດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງວິສະວະກັມມະ—ກໍປາກົດຕົວຢ່າງນັ້ນ।

Verse 19

तेन दृष्टो महेन्द्रश्च महेंद्रेण महासुरः । देवानां दानवानां च दर्शनं च महाद्भुतम्

ໂດຍເຂົາ ມະເຫນທຣາ (ອິນທຣາ) ຖືກເຫັນ; ແລະໂດຍມະເຫນທຣາ ອະສຸຣະຜູ້ໃຫຍ່ນັ້ນກໍຖືກເຫັນ. ການເຫັນເທວະດາແລະດານະວະປະຈັນໜ້າກັນ ຊ່າງນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 20

तदा ते बद्धवैराश्च देवदैत्याः परस्परम् । अन्योन्यमभिसंरब्धा जगर्जुः परमाद्भुतम्

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະດາແລະໄດຕະຍະ ຜູ້ຜູກພັນຄວາມອາຄາດໄວ້ແນ່ນຫນາ ໄດ້ພຸ່ງເຂົ້າຫາກັນ; ດ້ວຍຄວາມໂກດເກຣີຍວຕໍ່ກັນ ພວກເຂົາຄໍາຮ້ອງກັບກ້ອງຢ່າງນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງ।

Verse 21

वादित्राणि च भीमानि वाद्यमानानि सर्वशः । श्रूयंतेऽत्र गभीराणि सुरा सुरसमागमे

ທົ່ວທຸກທິດ ມີການບັນເລີງວາດິດອັນນ່າຢ້ານ; ສຽງກ້ອງລຶກຫນັກ ຖືກໄດ້ຍິນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນການຊຸມນຸມຂອງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ।

Verse 22

वाद्यमानेषु तूर्येषु ते सर्वे त्वरयान्विताः । अनेकैः शस्त्रसंघातैर्जघ्नुरन्योन्यमोजसा

ເມື່ອສຽງຕູຣະຍະສົງຄາມດັງຂຶ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດຖືກຄວາມຮີບຮ້ອນຜັກດັນ ແລະຟັນຟາດກັນດ້ວຍກຳລັງ ດ້ວຍການປະທະຂອງອາວຸດນັບບໍ່ຖ້ວນ।

Verse 23

तदा देवासुरे युद्धे त्रैलोक्यं सचराचरम् । भयेन महता युक्तं बभूव गतचेतनम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ໃນສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ສາມໂລກທັງປວງ—ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນ—ຖືກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້ ຈົນປານດັ່ງຂາດສະຕິ।

Verse 24

छेदिताः स्फोटिताश्चैव केचिच्छस्त्रैर्द्विधा कृताः । नाराचैश्च तथा केचिच्छस्त्रास्त्रैः शकलीकृताः

ບາງຄົນຖືກຟັນຂາດ ບາງຄົນຖືກທຸບແຕກ ແລະບາງຄົນຖືກອາວຸດຜ່າເປັນສອງ; ອີກບາງຄົນຖືກນາຣາຈະ(ລູກສອນເຫຼັກ) ແລະອາວຸດກັບອາສະຕຣະ ສັບແຫຼກເປັນຊິ້ນໆ।

Verse 25

भल्लैश्चेरुर्हताः केचिद्व्यंगभूता दिवौकसः । रश्मयो मेघसंभूताः प्रकाशंते नभस्स्विव

ບາງພວກໃນຫມູ່ຊາວສະຫວັນ ຖືກລູກສອນປາຍງໍ(ພະລະ) ຟັນຟາດຈົນບາດເຈັບ ແລະເຄື່ອນໄຫວຢ່າງພິການ; ອີກທັງລຳແສງ—ດັ່ງເກີດຈາກເມກ—ກໍປານດັ່ງສ່ອງສະຫວ່າງໃນນະພາກາດ।

Verse 26

शिरांसि पतितान्येव बहूनिच नभस्तलात् । नक्षत्राणीव च यथा महाप्रलयसंकुलम्

ຫົວທີ່ຖືກຕັດຂາດຈຳນວນຫລາຍໄດ້ຕົກລົງມາຈາກທ້ອງຟ້າ ປຽບດັ່ງດວງດາວ ດັ່ງການດັບສູນຄັ້ງຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 27

प्रवर्तितं मध्यदेशे सर्वबूतक्षयावहम् । शक्रेण सह संग्रामं चकार नमुचिस्तदा

ຈາກນັ້ນ, ໃນເຂດແດນກາງ, ນະມຸຈິ ໄດ້ເລີ່ມເຮັດສົງຄາມກັບ ພະອິນ ຊຶ່ງນຳເອົາຄວາມພິນາດມາສູ່ສັບພະສັດທັງຫລາຍ.

Verse 28

वज्रेण जघ्ने तरसा नमुचिं देवराट् स्वयम् । न रोमैकं च त्रुचितं तमुचेरसुरस्य च

ຈອມເທວະດາໄດ້ຟາດສາຍຟ້າໃສ່ ນະມຸຈິ ຢ່າງໄວວາ, ແຕ່ບໍ່ມີຂົນເສັ້ນດຽວຂອງອະສູນ ນະມຸຈິ ທີ່ຂາດອອກ.

Verse 29

वज्रेणापि तदा सर्वे विस्मयं परमं गताः । असुराश्च सुराश्चैव महेंद्रो व्रीडितस्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ທຸກຄົນຕ່າງຕົກຕະລຶງຢ່າງທີ່ສຸດ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຖືກຟາດດ້ວຍສາຍຟ້າ ທັງອະສູນແລະເທວະດາ; ແລະ ພະອິນ ກໍຮູ້ສຶກອັບອາຍຂາຍໜ້າ.

Verse 30

गदया नमुचिं जघ्ने गदा सापि विचूर्णिता । नमुचेरंगलग्नापि पपात वसुधातले

ພະອົງໄດ້ຟາດ ນະມຸຈິ ດ້ວຍກະບອງ; ແຕ່ກະບອງນັ້ນກໍແຕກມຸ່ນ. ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຕິດຢູ່ກັບຮ່າງກາຍຂອງ ນະມຸຈິ, ມັນກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 31

तथा शूलेन महता तं जघान पुरंदरः । तच्छूलं शतधा चूर्णं नमुचेरंगमाश्रितम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ຟັນຕີເຂົາດ້ວຍຕຣິສູນອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແຕ່ຕຣິສູນນັ້ນເມື່ອຖືກກາຍນາມຸຈິ ກໍແຕກເປັນຮ້ອຍຊິ້ນ.

Verse 32

एवं तं वविधैः शस्त्रैराजघान सुरारिहा । प्रहस्य मानो नमुचिर्न जघान पुरंदरम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງເທວະດາ ໄດ້ຈົມຕີເຂົາດ້ວຍອາວຸດຫຼາຍຊະນິດ. ນາມຸຈິຫົວເຮາະດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສ ບໍ່ໄດ້ປະຫານພຸຣັນດະຣະ.

Verse 33

तूष्णींभूतस्तदा चेंद्रश्चिंतया परया युतः । किं कार्यं किमकार्यं वा इतींद्रो नाविदत्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ອິນທຣາກໍນິ່ງງຽບ ຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດອັນລຶກຊຶ້ງ. “ຄວນເຮັດຫຍັງ ແລະ ບໍ່ຄວນເຮັດຫຍັງ?”—ໃນຂະນະນັ້ນ ອິນທຣາບໍ່ອາດຕັດສິນໄດ້.

Verse 34

एतस्मिन्नंतरे तत्र महायुद्धे महाभये । जाता नभोगता वाणी इंद्रसुद्दिश्य सत्वरम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ໃນສົງຄາມອັນໃຫຍ່ ແລະ ນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼວງ ມີສຽງໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນຈາກຟ້າ ເຮັດດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ ເພື່ອເອີ້ນຫາອິນທຣາ.

Verse 35

जह्येनमद्याशु महेंद्र दैत्यं दिवौकसां घोरतरं भयावहम् । फेनेन चैवाशु महासुरेन्द्रमपां समीपेन दुरासदेन

“ຈົ່ງຂ້າເຂົາໃນບັດນີ້ໂດຍໄວ, ໂອ ມະເຮນທຣາ—ໄດຕະຍະຜູ້ນີ້ ຜູ້ນຳຄວາມຢ້ານອັນຮ້າຍແຮງຍິ່ງຕໍ່ເທວະດາ. ຈົ່ງຟາດຟັນມະຫາອະສຸຣະເອນທຣາໃຫ້ລົ້ມໂດຍໄວ ດ້ວຍຟອງນ້ຳ ໃກ້ຊາຍນ້ຳ—ນັ້ນແມ່ນວິທີທີ່ຕ້ານທານຍາກ.”

Verse 36

अन्येन शस्त्रेण च आहतोऽसौ वध्यः कदाचिन्न भवत्ययं तु । तस्माच्च देवेश वधार्थमस्य कुरु प्रयत्नं नमुचेर्दुरात्मनः

ຖ້າຖືກຕີດ້ວຍອາວຸດອື່ນ, ມັນຈະບໍ່ມີວັນຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ, ຈົ່ງພະຍາຍາມຂ້າ ນາມູຈິ ຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນເຖີດ.

Verse 37

निशम्य वाचं परमार्थयुक्तां दैवीं सदानंदकरीं शुभावहाम् । चक्रे परं यत्नवतां वरिष्ठो गत्वोदधेः पारमनंतवीर्यः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າອັນສັກສິດນັ້ນ - ເຊິ່ງເປັນຄວາມຈິງ, ໃຫ້ຄວາມສຸກສະເໝີ ແລະ ເປັນສິລິມຸງຄຸນ - ພະອິນ, ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີຄວາມພາກພຽນ ແລະ ມີຄວາມກ້າຫານອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ, ໄດ້ພະຍາຍາມຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ໄປຍັງຝັ່ງທະເລອີກເບື້ອງໜຶ່ງ.

Verse 38

तत्रागतं समीक्ष्याथ नमुचिः क्रोधमूर्छितः । हत्वा शूलेन देवेंद्रं प्रहसन्निदमब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນລາວມາຮອດທີ່ນັ້ນ, ນາມູຈິ - ຜູ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ - ໄດ້ຕີ ເທເວນດຣາ ດ້ວຍສາມງ່າ; ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍສຽງຫົວ, ມັນໄດ້ເວົ້າຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 39

समुद्रस्य तटः कस्मात्सेवितः सुरसत्तम । विहाय रणभूमिं च त्यक्तशस्त्रोऽभवद्भवान्

“ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ແຄມທະເລ, ໂອ້ ເທວະດາຜູ້ປະເສີດ? ການປະຖິ້ມສະໜາມຮົບ, ເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີອາວຸດ.”

Verse 40

त्वदीयेनैव वज्रेण किं कृतं मम दुर्मते

“ດ້ວຍສາຍຟ້າຂອງເຈົ້າເອງ, ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງກັບຂ້ອຍ, ໂອ້ ຄົນໂງ່?”

Verse 41

तथान्यानि च शस्त्राणि अस्त्राणि सुबहूनि च । गृहीतानि पुरा मंद हंतुं मामेव चाधुना

ໂອ ຄົນໂງ່, ອາວຸດແລະລູກສອນຈຳນວນຫລາຍຖືກນຳມາໃຊ້ກ່ອນໜ້ານີ້ເພື່ອຂ້າຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະ ເຈົ້າຍັງຊອກຫາທີ່ຈະເຮັດແນວນັ້ນໃນຕອນນີ້.

Verse 42

किं करिष्यसि मां हंतुं युद्धाय समुपस्थितः । केन शस्त्रेण रे मंद योद्धुमिच्छसि संयुगे

ເຈົ້າຈະຂ້າຂ້າພະເຈົ້າແນວໃດ, ໃນເມື່ອເຈົ້າອອກມາສູ້ຮົບ? ໂອ ຄົນໂງ່, ເຈົ້າຢາກຕໍ່ສູ້ດ້ວຍອາວຸດອັນໃດໃນການສູ້ຮົບຄັ້ງນີ້?

Verse 43

त्वां गातयामि चाद्यैव यदि तिष्ठसि संयुगे । नो चेद्गच्छ मया मुक्तश्चिरं जीव सुखी भव

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດການເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ຖ້າເຈົ້າຍັງຢູ່ໃນການສູ້ຮົບນີ້. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງໄປ - ປ່ອຍຕົວໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ; ຈົ່ງມີຊີວິດຍືນຍາວແລະມີຄວາມສຸກ.

Verse 44

एवं स गर्वितं तस्य वाक्यमाहवशोभिनः । श्रुत्वा महेंद्रोऽपि रुषा जगृहे फेनमद्भुतम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າທີ່ຈອງຫອງຂອງຜູ້ທີ່ສ່ອງແສງໃນການສູ້ຮົບນັ້ນ, ພະມະເຫສວນ (ພະອິນ) ກໍໂກດແຄ້ນ ແລະ ໄດ້ຈັບເອົາຟອງນ້ຳທີ່ມະຫັດສະຈັນ.

Verse 45

फेनं करस्थं दृष्ट्वा तु असुरा जहसुस्तदा

ແຕ່ເມື່ອເຫັນຟອງນ້ຳໃນມືຂອງລາວ, ພວກອະສູນກໍຫົວຂວັນໃນເວລານັ້ນ.

Verse 46

क्षयं गतानि चास्त्राणि पेनेनैव पुरंदरः । हंतुमिच्छति मामद्य शतक्रतुरुदारधीः

ອາວຸດຂອງເຂົາໝົດສິ້ນແລ້ວ; ບັດນີ້ ປຸຣັນດະຣະ—ສະຕະກຣະຕຸ ຜູ້ມີປະສົງສູງສົ່ງ—ປາດຖະນາຈະຂ້າຂ້ອຍວັນນີ້ ດ້ວຍຟອມເທົ່ານັ້ນ!

Verse 47

एवं प्रहस्य नमुचिरज्ञाय पुरंदरम् । सावज्ञं पुरतस्तस्थौ नमुचिर्दैत्यपुंगवः

ດັ່ງນັ້ນ ນະມຸຈິ ຫົວເຮາະ ແລະບໍ່ເຂົ້າໃຈປຸຣັນດະຣະ; ນະມຸຈິ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນ.

Verse 48

तदैव तं स फेनेन शीघ्रमिंद्रो जघान ह

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ໄດ້ຟາດຟັນເຂົາຢ່າງວ່ອງໄວ ດ້ວຍຟອມ.

Verse 49

हते तु नमुचौ देवाः सर्वे चैव मुदान्विताः । साधुसाध्विति शब्देन ऋषयश्चाभ्यपूजयन्

ເມື່ອນະມຸຈິຖືກສັງຫານ ທຸກພຣະເທວະລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ແລະພວກຣິສິ ກໍສັນລະເສີນດ້ວຍສຽງ “ດີແທ້! ດີແທ້!”

Verse 50

तदा सर्वे जयं प्राप्ता हत्वा नमुचिमाहवे । दैत्यास्ते कोपसंरब्धा योद्धुकामा मुदान्विताः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນສົງຄາມ ຫຼັງຈາກສັງຫານນະມຸຈິ. ສ່ວນພວກໄດຕະຍະນັ້ນ ເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນຮຸນແຮງ ປາດຖະນາຈະຮົບອີກ ດ້ວຍໄຟຮ້ອນແຫ່ງຄວາມຮືອຮາ.

Verse 51

पुनः प्रववृते युद्धं देवानां दानवैः सह । शस्त्रास्त्रैर्बहुधा मुक्तैः परस्परवधैषिबिः

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ສົງຄາມໄດ້ປະທຸຂຶ້ນ ລະຫວ່າງເທວະດາ ແລະ ດານະວະ; ອາວຸດແລະອາສະຕຣາຫຼາຍຊະນິດຖືກຂວ້າງອອກ ໂດຍຕ່າງຝ່າຍມຸ່ງຫມາຍຈະທຳລາຍກັນແລະກັນ।

Verse 52

यदा ते ह्यसुरा देवैः पातिताश्च पुनःपुनः । तदा वृत्रो महातेजाः शतक्रतुमुपाव्रजत्

ເມື່ອອະສຸຣາເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກເທວະດາຕີລົງຊ້ຳໆ, ໃນເວລານັ້ນ ວຣິຕຣະ ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ກ້າວເຂົ້າໄປຫາ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ)។

Verse 53

वृत्रं दृष्ट्वा तदा सर्वे ससुरासुरमानवाः । भयेन महताविष्टाः पतिता भुवि शेरते

ເມື່ອເຫັນວຣິຕຣະ ໃນເວລານັ້ນ ທັງໝົດ—ເທວະດາ, ອະສຸຣາ, ແລະມະນຸດ—ຖືກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງຳ, ລົ້ມລົງ ແລະນອນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ।

Verse 54

एवं भीतेषु सर्वेषु सुरसिद्धेषु वै तदा । इंद्रश्चैरावणारूढो वज्रपाणिः प्रतापवान्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອສຸຣະ-ສິດທະທັງປວງຕົກໃນຄວາມຢ້ານກົວ, ໃນເວລານັ້ນ ອິນທຣະ ຜູ້ຖືວັດຊຣະ ຜູ້ມີອານຸພາບ ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ໄອຣາວະຕະ ແລະປາກົດດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງຄວາມກ້າຫານ।

Verse 55

छत्रेण ध्रियमाणेन चामरेण विराजितः । तदा सर्वैः समेतो हि लोकपालैः प्रतापितः

ມີຮົ່ມພະຣາຊາຖືກຖືຢູ່ເທິງ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍຈາມະຣະ, ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອິນທຣະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍລົກກະປາລະທັງປວງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອຳນາດສົງ່າລາສີ।

Verse 56

वृत्रं विलोक्य ते सर्वे लोकपाला महेश्वराः । भयभीताश्च ते सर्वे शिवं शरणमन्वयुः

ເມື່ອເຫັນ ວຶດຣະ ບັນດາໂລກະປາລະ—ເຈົ້ານາຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ທັງໝົດກໍຫວາດຫວັນ ແລະພາກັນໄປຂໍພຣະສິວະເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 57

मनसाचिंतयन्सर्वे शंकरं लोकशंकरम् । लिंगं संपूज्य विधिवन्महेंद्रो जयकामुकः

ທຸກອົງໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈເຖິງ ສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ; ແລ້ວ ມະເຮນດຣະ ຜູ້ປາຖະໜາໄຊຊະນະ ກໍບູຊາລິງຄະຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 58

गुरुणा विदितः सद्यो विश्वासेन परेण हि । उवाच च तदा शक्रं बृहस्पतिरुदारधीः

ໃນທັນທີ ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ່ນອັນລຶກຊຶ້ງ ເລື່ອງນັ້ນກໍປາກົດແກ່ຄູບາອາຈານ; ແລ້ວ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ຜູ້ມີປັນຍາອັນສູງ ໄດ້ກ່າວກັບ ສັກຣະ (ອິນທຣະ).

Verse 59

बृहस्पतिरुवाच । कार्तिके शुक्लपक्षे तु मंदवारे त्रयोदशी । समग्रा यदि लभ्येत सर्वप्राप्तयै न संशयः

ບຣິຫັດສະປະຕິ ກ່າວວ່າ: ໃນເດືອນ ກາຣຕິກະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ, ຖ້າໄດ້ ຕຣະໂຢດະສີ ທີ່ຕົງກັບ ມັນດະວາຣະ (ວັນເສົາ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ຍ່ອມໃຫ້ສຳເລັດຜົນປາຖະໜາທຸກປະການ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 60

तस्यां प्रदोषसमये लिंगरूपी सदाशिवः । पूजनीयो हि देवेंद्र सर्वकामार्थसिद्धये

ໃນເວລາສົມຄວນອັນສັກສິດແຫ່ງ ປຣະໂດສະ ນັ້ນ, ສະດາສິວະ ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບ ລິງຄະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາ, ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດທຸກຄວາມປາຖະໜາ ແລະຈຸດໝາຍທັງປວງ.

Verse 61

स्नात्वा मध्याह्नसमये तिलामलकसंयुतम् । शिवस्य कुर्याद्गंधपुष्पफलादिभिः

ໃນເວລາທ່ຽງ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳແລ້ວ ນຳເຄື່ອງບູຊາທີ່ປະກອບດ້ວຍເມັດງາ ແລະ ໝາກອາມະລະກະ ໄປບູຊາພຣະສິວະ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະອື່ນໆ।

Verse 62

पश्चात्प्रदोषवेलायां स्थावरं लिंगमर्च्चयेत् । स्वयंभु स्थापितं चापि पौरुषेयमपौरुषम्

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາປຣະໂດສະ (Pradoṣa) ຄວນບູຊາລິງຄະທີ່ຕັ້ງຢູ່ຖາວອນ; ຈະເປັນລິງຄະສະວະຍັມພູ (ເກີດຂຶ້ນເອງ) ຫຼືລິງຄະທີ່ຕິດຕັ້ງໄວ້, ຈະເປັນທີ່ມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກມະນຸດ ຫຼືບໍ່ແມ່ນຈາກມະນຸດກໍຕາມ।

Verse 63

जने वा विजने वापि अरण्ये वा तपोवने । तल्लिंगमर्च्चयेद्भक्त्या प्रदोषे तु विशेषतः

ຈະຢູ່ທ່າມກາງຜູ້ຄົນ ຫຼືຢູ່ຢ່າງສະງົບສົມບູນ, ຈະຢູ່ໃນປ່າ ຫຼືໃນຕະໂປວະນະ (ປ່າແຫ່ງຕະປະ) ກໍຕາມ, ຄວນບູຊາລິງຄະນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ—ໂດຍສະເພາະໃນເວລາປຣະໂດສະ।

Verse 64

ग्रामद्बहिः स्थितं लिंगं ग्रामाच्छतगुणं फलम् । ब्राह्मच्छतगुणं पुण्यमरण्ये लिंगमद्भुतम्

ລິງຄະທີ່ຢູ່ນອກບ້ານ ໃຫ້ຜົນຫຼາຍກວ່າລິງຄະໃນບ້ານເຖິງຮ້ອຍເທົ່າ; ແລະລິງຄະໃນປ່າ ປະທານບຸນຫຼາຍກວ່ານັ້ນອີກຮ້ອຍເທົ່າ—ນ່າອັດສະຈັນແທ້ ລິງຄະໃນຖິ່ນກັນດານ।

Verse 65

आरण्याच्छतगुणं पुण्यमर्चितं पार्वतं यथा । पार्वताच्चैव लिंगाच्च फलं चायुतसंज्ञितम् । तपोवनाश्रितं लिंगं पूजितं वा महाफलम्

ລິງຄະເທິງພູ ເມື່ອບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ມີບຸນຫຼາຍກວ່າລິງຄະໃນປ່າຮ້ອຍເທົ່າ; ແລະເຫນືອກວ່າລິງຄະເທິງພູນັ້ນ ຜົນຖືກເອີ້ນວ່າ «ສິບພັນເທົ່າ». ລິງຄະທີ່ອາໄສໃນຕະໂປວະນະ ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 66

तस्मादेतद्विभागेन शिवपूजनार्चनं बुधैः । कर्त्वयं निपुणत्वेन तीर्थस्नानादिकं तथा

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ທັນຄວນປະກອບການບູຊາ ແລະ ອາຣຈະນາພຣະສິວະ ຕາມການແບ່ງແຍກເຫຼົ່ານີ້; ແລະດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ຄວນອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ ແລະ ພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງດ້ວຍ.

Verse 67

पंचपिंडान्समुद्धृत्य स्नानमात्रेण शोभनम् । कूपे स्नानं प्रकुर्वीत उद्धृतेन विसेषतः

ເມື່ອຕັກນ້ຳຂຶ້ນຫ້າປິນດາ (ຫ້າສ່ວນ) ແລ້ວ ການອາບນ້ຳ—ແຕ່ການກະທຳນັ້ນຢ່າງດຽວ—ເປັນສິ່ງນ່າສັນລະເສີນ. ສໍາລັບການອາບໃນບໍ່ນ້ຳ ຄວນອາບໂດຍພິເສດດ້ວຍນ້ຳທີ່ຕັກຂຶ້ນມາ.

Verse 68

तडागे दश पिंडांश्च उद्धृत्य स्नानमाचरेत् । नदीस्नानं विश्ष्टं च महानद्यां विशेषतः

ໃນຫນອງນ້ຳ ຄວນຕັກນ້ຳຂຶ້ນສິບປິນດາ (ສິບສ່ວນ) ແລ້ວຈຶ່ງອາບ. ການອາບໃນແມ່ນ້ຳເປັນສິ່ງປະເສີດກວ່າ ແລະໂດຍພິເສດໃນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່.

Verse 69

सर्वेषामपि तीर्थानां गंगास्नानं विशिष्यते । देवखाते च तत्तुल्यं प्रशस्तं स्नानमाचरेत्

ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ ການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ (ຄັງຄາ) ເປັນສິ່ງສູງສຸດ. ການອາບໃນເທວະຄາຕະ (ອ່າງນ້ຳເທວະ) ກໍເທົ່າກັນ; ຄວນປະກອບການອາບອັນຖືກສັນລະເສີນນັ້ນ.

Verse 70

प्रदीपानां सहस्रेण दीपनीयः सदाशिवः । तथा दीपशतेनापि द्वात्रिंशद्दीपमालया

ພຣະສະດາສິວະຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍການຈຸດປະທີບພັນດວງ. ແລະດັ່ງດຽວກັນ ແມ່ນແຕ່ປະທີບຮ້ອຍດວງ ຫຼື ພວງປະທີບສາມສິບສອງດວງ ກໍຄວນນອບນ້ອມຖວາຍການສັກກາລະດ້ວຍແສງສະຫວ່າງ.

Verse 71

घृतेन दीपयेद्दीपाञ्छिवस्य परितुष्टये । तथा फलैश्च दीपैश्च नैवेद्यैर्गंधधूपकैः

ຄວນຈຸດຕະກຽງດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ghee) ເພື່ອໃຫ້ພຣະສິວະພໍພຣະໄທ; ແລະຄວນຖວາຍຜົນໄມ້ ຕະກຽງ ນາຍເວດຍະ (naivedya) ກິ່ນຫອມ ແລະທູບດ້ວຍ.

Verse 72

उपचारैः षोडशभिर्लिंगरूपी सदा शिवः । पूज्यः प्रदोषवेलायां नृभिः सर्वार्थसिद्धये

ສະດາສິວະ ຜູ້ສະຖິດໃນຮູບລິງຄະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາໂດຍມະນຸດໃນເວລາປຣະໂດສະ (Pradoṣa) ດ້ວຍອຸປະຈາຣ 16 ປະການ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດທຸກປະສົງ.

Verse 73

प्रदक्षिणं प्रकुर्वीत शतमष्टोत्तरं तथा । नमस्कारान्प्रकुर्वीत तावत्संख्यान्प्रयत्नतः

ຄວນເຮັດປະທັກສິນາ (ວຽນຮອບ) 108 ຄັ້ງ; ແລະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນດຽວກັນ ຄວນເຮັດນະມັດສະການ (ການກົ້ມກາບ) ໃຫ້ເທົ່າຈຳນວນນັ້ນ.

Verse 74

प्रदक्षिणनमस्कारैः पूजनीयः सदाशिवः । नाम्नां शतेन रुद्रोऽसौ स्तवनीयो यताविधि

ສະດາສິວະຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍປະທັກສິນາ ແລະນະມັດສະການ; ແລະຣຸດຣະນັ້ນຄວນຖືກສັນລະເສີນຕາມພິທີ ດ້ວຍນາມ 100 ປະການ.

Verse 75

नमो रुद्राय भीमाय नीलकण्ठाय वेधसे । कपर्द्धिने सुरेशाय व्योमकेशाय वै नमः

ນະໂມແດ່ຣຸດຣະຜູ້ນ່າຢ້ານກົວ; ແດ່ນີລະກັນຖະ ຜູ້ຄໍສີຟ້າ; ແດ່ເວທະສະ ຜູ້ຈັດວາງ; ແດ່ກະປັດດິນ ຜູ້ມີຜົມມັດ; ແດ່ສຸເຣສະ ຈອມເທວະ; ແລະນະໂມແດ່ວະໂຍມະເກສະ ຜູ້ມີຜົມເປັນຟ້າເວຫາ.

Verse 76

वृषध्वजाय सोमाय नीलकण्ठाय वै नमः । दिगंबराय भर्गाय उमाकांतकपर्द्दिने

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງເປັນງົວ; ແດ່ໂສມ; ແດ່ນີລະກັນຖະ. ນະໂມແດ່ດິກັມບະຣະ, ແດ່ພະຣະຄະ, ແລະແດ່ກະປັຣດິນ ຜູ້ເປັນພຣະສະຫວາມີອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງອຸມາ.

Verse 77

तपोमयाय व्याप्ताय शिपिविष्टाय वै नमः । व्यालप्रियाय व्यालाय व्यालानां पतये नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຕະປະສະລ້ວນໆ; ແດ່ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ; ແດ່ຊິປິວິສະຕະ. ນະໂມແດ່ຜູ້ຮັກງູ; ແດ່ຜູ້ມີສະພາບເປັນງູ; ແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງງູທັງປວງ.

Verse 78

महीधराय व्याघ्राय पशूनां पतये नमः । त्रिपुरांतकसिंहाय शार्दूलोग्ररवाय च

ນະໂມແດ່ຜູ້ທົງພູ; ແດ່ຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ; ແດ່ປະສຸປະຕິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ. ນະໂມແດ່ສິງຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ ແລະແດ່ຜູ້ມີສຽງຮ້ອງດຸຮ້າຍດັ່ງເສືອໃຫຍ່.

Verse 79

मीनाय मीननाथाय सिद्धाय परमेष्ठिने । कामांतकाय बुद्धाय बुद्धीनां पतये नमः

ນະໂມແດ່ມີນະ; ແດ່ມີນະນາຖະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປາ; ແດ່ສິດທະ ຜູ້ສຳເລັດ; ແດ່ປະຣະເມດຖິນ ຜູ້ເປັນຈອມອະທິປະໄຕສູງສຸດ. ນະໂມແດ່ກາມານຕະກະ ຜູ້ທຳລາຍກາມ; ແດ່ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ; ແລະແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປັນຍາທັງປວງ.

Verse 80

कपोताय विशिष्टाय शिष्टाय परमात्मने । वेदाय वेदबीजाय देवगुह्याय वै नमः

ນະໂມແທ້ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກຂານນາມວ່າ «ກະໂປຕາຍະ»; ແດ່ຜູ້ປະເສີດຢ່າງຍິ່ງ; ແດ່ທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ມີວິໄນແລະທຳມະ; ແດ່ພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ. ນະໂມແດ່ຜູ້ເປັນເວທະເອງ, ເປັນເມັດພັນແຫ່ງເວທະ, ແລະເປັນຄວາມລັບທິບທີ່ຊ່ອນເຖິງແມ່ນຈາກເທວະທັງປວງ.

Verse 81

दीर्घाय दीर्घदीर्घाय दीर्घार्घाय महाय च । नमो जगत्प्रतिष्ठाय व्योमरूपाय वै नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຍາວນານ ແລະຍາວນານບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ຜູ້ມີອານຸພາບກວ້າງໃຫຍ່. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຖານຮອງໂລກທັງປວງ, ຜູ້ມີຮູບເປັນຟ້າອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ.

Verse 82

गजासुरविनाशाय ह्यंधकासुरभेदिने । नीललोहितशुक्लाय चण्डमुण्डप्रियाय च

ນະໂມແດ່ຜູ້ທຳລາຍກະຈາສຸຣ; ຜູ້ຜ່າແຍກອັນທະກາສຸຣ. ນະໂມແດ່ຜູ້ມີສີນ້ຳເງິນ, ສີແດງ, ແລະສີຂາວ; ແລະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຈັນຑະ ແລະ ມຸນຑະ.

Verse 83

भक्तिप्रियाय देवाय ज्ञानज्ञानाव्ययाय च । महेशाय नमस्तुभ्यं महादेवहराय च

ນະໂມແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຮັກການພັກດີ; ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ເປັນທັງຄວາມຮູ້ ແລະຜູ້ຮູ້. ໂອ ມະເຫສະ, ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ແດ່ ມະຫາເທວະ ແລະ ຫະຣະ ດ້ວຍ.

Verse 84

त्रिनेत्राय त्रिवेदाय वेदांगाय नमोनमः । अर्थाय अर्थरूपाय परमार्थाय वै नमः

ນະໂມນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຕາສາມ; ຜູ້ເປັນສາມເວດ ແລະອົງປະກອບແຫ່ງເວດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄວາມໝາຍເອງ, ຜູ້ມີຮູບເປັນຄວາມໝາຍ, ແລະຜູ້ເປັນຄວາມໝາຍສູງສຸດ (ສັດຈະສູງສຸດ).

Verse 85

विश्वरूपाय विश्वाय विश्वनाताय वै नमः । शंकराय च कालाय कालावयवरूपिणे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານ; ຜູ້ເປັນຈັກກະວານ; ແລະພຣະນາຖາແຫ່ງຈັກກະວານ. ນະໂມແດ່ ສັງກະຣະ, ແລະແດ່ ການ (ເວລາ) ເອງ—ຜູ້ມີຮູບປະກອບດ້ວຍອະວະຍະຂອງເວລາ.

Verse 86

अरूपाय च सूक्ष्माय सूक्ष्मसूक्ष्माय वै नमः । श्मशानवासिने तुभ्यं नमस्ते कृत्तिवाससे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຮູບ, ຜູ້ລະອຽດລ້ຳ, ແລະຜູ້ລະອຽດຍິ່ງກວ່າລະອຽດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ພັກຢູ່ປ່າຊ້າ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ນຸ່ງໜັງ (ກຣິຕຕິວາສ)។

Verse 87

शशांकशेखरायैव रुद्रविश्वाश्रयाय च । दुर्गाय दुर्गसाराय दुर्गावयवसाक्षिणे

ນະໂມແດ່ພຣະສະສາງກະເສຂະຣະ ຜູ້ມີດວງຈັນເປັນມົກກຸດ; ແລະນະໂມແດ່ຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສາກົນ. ນະໂມແດ່ທຸຣຄາ, ແດ່ແກ່ນສານຂອງທຸຣຄາ, ແລະແດ່ພຣະສາກສີຜູ້ຮູ້ເຫັນອະວະຍະວະແລະພະລັງຂອງທຸຣຄາ।

Verse 88

लिंगरूपाय लिंगाय लिंगानां पतये नमः । प्रणवरूपाय प्रणवार्थाय वै नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ; ນະໂມແດ່ລິງຄະເອງ; ນະໂມແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງລິງຄະທັງປວງ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນປຣະນະວະ (ໂອມ) ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄວາມໝາຍຂອງປຣະນະວະ।

Verse 89

नमोनमः कारणकारणाय ते मृत्युंजयायात्मभवस्वरूपिणे । त्रियंबकायासितकंठ भर्ग गौरिपते सकलमंगलहेतवे नमः

ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ; ພຣະມຣິຕຍຸຊະຍະ ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ; ຜູ້ມີສະພາບເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງອາຕະມາ ແລະພາວະ. ນະໂມແດ່ພຣະຕຣິຍັມບະກະ ຜູ້ມີສາມຕາ; ແດ່ພຣະພະຣຄະ ຜູ້ຄໍດຳ (ອະສິຕະກັນຖະ); ແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວີເກົາຣີ; ແດ່ເຫດແຫ່ງມົງຄຸນທັງປວງ—ນະໂມ।

Verse 90

बृहस्पतिरुवाच । नाम्नां शतं महेशस्य उच्चार्यं व्रतिना तदा । प्रदक्षिणनमस्कारैरेतत्संख्यैः प्रयत्नतः । कार्यं प्रदोषसमये तुष्ट्यर्थं संकरस्य च

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ກ່າວວ່າ: “ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນສະດຸດສຽງອອກນາມພຣະມະເຫສະ ໑໐໐ ນາມ; ແລະດ້ວຍຈຳນວນເທົ່າກັນ ຄວນເຮັດການວຽນຂວາ (ປຣະທັກສິນາ) ແລະການກາບນົບ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໃນເວລາປຣະໂດສະ ເພື່ອໃຫ້ພຣະສັງກະຣະພໍພຣະໄທ.”

Verse 91

एवं व्रतं समुद्दिष्टं तव शक्र महामते । शीघ्रं कुरु महाभाग पश्चाद्युद्धं कुरु प्रभो

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສັກຣະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ພິທີຖືວຣະຕະນີ້ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ໄວ; ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ ໂອ ຈອມອຳນາດ.

Verse 92

शंभोः प्रसादात्सर्वं ते भविष्यति जयादिकम्

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ທຸກສິ່ງຈະມາສູ່ເຈົ້າ—ຊັຍຊະນະ ແລະອື່ນໆທັງປວງ.

Verse 93

वृत्रो ह्ययं महातेजा दैतेयस्तपसा पुरा । शिवं प्रसादयामास पर्वते गंधमादने

ເພາະວ່າ ວຣິຕຣະນີ້ ເປັນໄດເຕຍະຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ; ໃນອະດີດ ໂດຍຕະປະສະ (ການບຳເນັດ) ເຂົາໄດ້ບູຊາປະນີປະນອມພຣະສິວະ ຢູ່ເຂົາ ຄັນທະມາດະນະ.

Verse 94

नाम्ना चित्ररथो राजा वनं चित्ररथस्य तत् । एतज्जानीहि भो इन्द्र शिवपुर्याः समीपतः

ມີກະສັດນາມວ່າ ຈິດຕຣະຣະຖະ; ແລະປ່ານັ້ນເອີ້ນວ່າ “ປ່າຂອງຈິດຕຣະຣະຖະ”. ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ ໂອ ອິນທຣະ: ມັນຢູ່ໃກ້ນະຄອນ ສິວະປູຣີ.

Verse 95

यस्मिन्वने महाभाग न संति च षडूर्मयः । तस्माच्चैत्ररथं नाम वनं परममंगलम् । तस्य राज्ञः शिवेनैव दत्तं यानं महाद्भुतम्

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ໃນປ່ານັ້ນບໍ່ມີ “ຄື້ນຫົກ” ແຫ່ງຄວາມທຸກທ້ອນໂລກ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ປ່າໄຈຕຣະຣະຖະ” ອັນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ. ແລະພຣະສິວະເອງໄດ້ປະທານພາຫະນະອາກາດອັນອັດສະຈັນໃຫ້ແກ່ກະສັດນັ້ນ.

Verse 96

कामगं किंकिणीयुक्तं सिद्धचारणसेवितम् । गंधर्वैरप्सरोयक्षैः किंनरैरुपशोभितम्

ມັນເຄື່ອນໄຫວໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ປະດັບດ້ວຍກະດິ່ງດັງກິ່ງກັງ ມີສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະຄອຍຮັບໃຊ້ ແລະຖືກປະດັບງາມໂດຍຄັນທະວະ, ອັບສະຣາ, ຢັກສະ, ແລະ ກິນນະຣະ।

Verse 97

ततस्तेनैव यानेन पृथिवीं पर्यटन्पुरा । तथा गिरीशमुख्यांश्च द्वीपांश्च विविधांस्तथा

ຕໍ່ມາ ໃນການກ່ອນ ດ້ວຍພາຫະນະນັ້ນເອງ ລາວໄດ້ທ່ອງທ່ຽວຮອບແຜ່ນດິນ ແລະຍັງໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມພູເຂົາອັນສູງສົດ ແລະເກາະນານາປະເພດອີກດ້ວຍ।

Verse 98

एकदा पर्यटन्राजा नाम्ना चित्ररथो महान् । कैलासमागतस्तत्र स ददर्श पराद्भुतम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຂະນະທ່ອງທ່ຽວ ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນາມ ຈິດຕະຣະຖະ ໄດ້ມາຮອດເຂົາໄກລາສ; ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 99

सभातलं महेशस्य गणैश्चैव विराजितम् । अर्द्धागलग्नया देव्या शोभितं च महेश्वरम्

ລາວໄດ້ເຫັນພື້ນສະພາຂອງພຣະມະເຫສະ ອັນຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍພວກຄະນະ; ແລະໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະເອງ ຜູ້ຖືກປະດັບງາມໂດຍພຣະເທວີ ຜູ້ເກາະຕິດດັ່ງເປັນອີກຄື່ງໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ।

Verse 100

निरीक्ष्य देव्या सहितं सदाशिवं देव्यान्वितं वाक्यमिदं बभाषे

ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງພຣະສະດາຊິວະ ຜູ້ປະທັບຮ່ວມກັບພຣະເທວີ ແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້—ໃນທ່າມກາງພຣະເທວີ—ຖວາຍແດ່ພຣະອົງທັງສອງ।

Verse 101

वयं च शंभो विषयान्विताश्च मंत्र्यादयः स्त्रीजिताश्चापि चान्ये । न लोकमध्ये वयमेव चाज्ञाः स्त्रीसेवनं लज्जया नैव कुर्मः

ໂອ ພຣະສັມພູ! ພວກເຮົາກໍພົວພັນກັບສິ່ງໂລກີ; ບັນດາມົນຕີ ແລະຄົນອື່ນໆ ກໍຖືກຍິງຊະນະ. ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ແມ່ນພວກເຮົາຜູ້ດຽວທີ່ບໍ່ຮູ້—ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມອາຍ ພວກເຮົາບໍ່ກ້າປະພຶດບໍລິການຍິງຢ່າງເປີດເຜີຍ.

Verse 102

एतद्वाक्यं निशम्याथ महेशः प्रहसन्निव । उवाच न्यायसंयुक्तं सर्वेषामपि श्रृण्वताम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພຣະມະເຫສະກໍຍິ້ມດັ່ງຈະຫົວເບົາໆ ແລ້ວກ່າວຄໍາຕອບທີ່ປະກອບດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ທຸກຄົນຟັງຢູ່.

Verse 103

भयं लोकापवादाच्च सर्वेषामपि नान्यथा । ग्रासितं कालकूटं च सर्वेषामपि दुर्जरम्

ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄໍານິນທາຂອງໂລກ ເກີດຂຶ້ນແກ່ທຸກຄົນ—ບໍ່ມີຜູ້ໃດຍົກເວັ້ນ. ແລະການກືນຄາລະກູດ (ພິດຮ້າຍ) ກໍເປັນການກະທໍາທີ່ທຸກຄົນທົນບໍ່ໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 104

तथापि उपहासो मे कृतो राज्ञा हि दुर्जरः । तं चित्ररथमाहूय गिरिजा वाक्यमब्रवीत्

ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ການເຢາະເຍີ້ຍຂອງກະສັດຕໍ່ຂ້ອຍ ກໍທົນຍາກ. ແລ້ວກິຣິຈາໄດ້ເອີ້ນຈິຕຣະຣະຖະມາ ແລະກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 105

गीरिजोवाच । रे दुरात्मन्कथं त्वज्ञ शंकरश्चोपहासितः । मया सहैव मंदात्मन्द्रक्ष्यसे कर्मणः फलम्

ກິຣິຈາກ່າວວ່າ: “ເຮີ ຄົນໃຈຊົ່ວ! ເຈົ້າຜູ້ບໍ່ຮູ້ ກ້າເຢາະເຍີ້ຍພຣະສັງກະຣະໄດ້ແນວໃດ? ເຮີ ດວງຈິດທີ່ໂງ່! ພ້ອມກັບຂ້ອຍ ເຈົ້າຈະເຫັນຜົນແຫ່ງກຳຂອງເຈົ້າ.”

Verse 106

साधूनां समचित्तानामुपहासं करोति यः । देवो वाप्यथ वा मर्त्यः स विज्ञेयोऽधमाधमः

ຜູ້ໃດຫົວເຢາະຢັນສາທຸຜູ້ມີໃຈເທົ່າທຽມ—ຈະເປັນເທວະດາຫຼືມະນຸດກໍຕາມ—ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ຕໍ່າສຸດໃນບັນດາຜູ້ຕໍ່າທັງປວງ.

Verse 107

एते मुनींद्राश्च महानुभावास्तथा ह्यमी ऋषयो वेदगर्भाः । तथैव सर्वे सनकादयो ह्यमी अज्ञाश्च सर्वे शिवमर्चयंते

ມຸນີເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນດາຣິສີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງເວດ; ແລະທັງສະນະກາດິທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ຈະຖືກເຫັນວ່າ “ງ່າຍໆ” ກໍຕາມ—ລ້ວນບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 108

रे मूढ सर्वेषु जनेष्वभिज्ञस्त्वमेव एवाद्य न चापरे जनाः । तस्मादभिज्ञं हि करोमि दैत्यं देवैर्द्विजैश्चापि बहिष्कृतं त्वाम्

«ເຮີ ຄົນໂງ່! ໃນບັນດາຄົນທັງປວງ ມື້ນີ້ເຈົ້າຜູ້ດຽວອ້າງວ່າເປັນ ‘ຜູ້ຮູ້’ ແລະບໍ່ມີຄົນອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເປັນ ‘ຜູ້ຮູ້’ ແທ້—ເປັນໄດຕະຍະ ທີ່ຖືກເທວະດາ ແລະພວກດວິຊະຂັບໄລ!»

Verse 109

एवं शप्तस्तया देव्या भवान्या राजसत्तमः । राजा चित्ररथः सद्यः पपात सहसा दिवः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກພຣະນາງພະວານີສາບແຊ່ງ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈິດຕະຣະຖະ ກໍຕົກລົງຈາກສະຫວັນໃນທັນທີ ຢ່າງກະທັນຫັນ.

Verse 110

आसुरीं योनिमासाद्य वृत्रोनाम्नाऽभवत्तदा । तपसा परमेणैव त्वष्ट्रा संयोजितः क्रमात्

ເມື່ອເຂົ້າໄປສູ່ຄັນອາສຸຣະ ໃນເວລານັ້ນເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ ວຣິຕຣະ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະສະຍາອັນສູງສຸດ ທວັດສະຕຣະ ໄດ້ປະກອບຮ່າງຂອງເຂົາຂຶ້ນຕາມການເວລາ.

Verse 111

तपसा तेन महता अजेयो वृत्र उच्यत । तस्माच्छंभुं समभ्यर्च्य प्रदोषे विधिनाऽधुना

ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ວຶດຣະ (Vṛtra) ຖືກກ່າວວ່າ «ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້»। ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນະມັດສະການ ພຣະສຳພູ (Śambhu) ໃນເວລາປຣະໂດສະ (Pradoṣa) ບັດນີ້ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 112

जहि वृत्रं महादैत्यं देवानां कार्यसिद्धये । गुरोस्तद्वचनं श्रुत्वा उवाचाथ शतक्रतुः । सोद्यापनविधिं ब्रूहि प्रदोषस्य च मेऽधुना

«ຈົ່ງຂ້າ ວຶດຣະ (Vṛtra) ມະຫາໄດຕະ ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເທວະດາສຳເລັດ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຄູບາອາຈານ ສະຕະກຣະຕຸ (Indra) ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍບັດນີ້ ພິທີອຸດຍາປະນະ (udyāpana) ອັນເປັນການສິ້ນສຸດ ຂອງວຣະຕະປຣະໂດສະ (Pradoṣa)»។

Verse 113

बृहस्पतिरुवाच । कार्तिके मासि संप्राप्ते मंदवारे त्रयोदशी । संपूर्तिस्तु भवेत्तत्र संपूर्णव्रतसिद्धये

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ (Bṛhaspati) ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເດືອນກາຣຕິກະ (Kārtika) ມາຮອດ ແລະ ວັນຕຣະໂຢດະສີ (Trayodaśī) ຕົກໃນວັນເສົາ ທີ່ນັ້ນຈະເກີດຄວາມສົມບູນພ້ອມ ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະສຳເລັດຢ່າງບໍລິບູນ»។

Verse 114

वृषभो राजतः कार्यः पृष्ठे तस्य सुपीठकम् । तस्योपरिन्यसेद्देवमुमाकांतं त्रिलोचनम्

ຄວນສ້າງຮູບວົວພຣະວຶສະພະ (Vṛṣabha) ດ້ວຍເງິນ ແລະ ຈັດໃຫ້ມີຖານອັນງາມເທິງຫຼັງຂອງມັນ। ເທິງຖານນັ້ນ ຈົ່ງປະດິດພຣະເຈົ້າ—ອຸມາການຕະ (Umākānta) ຜູ້ມີສາມຕາ (Trilocana)।

Verse 115

पंचवक्त्रं दशभुजमर्द्धांगे गिरिजां सतीम् । एवं चोमामहेशं च सौवर्णं कारयेद्बुधः

ຜູ້ຮູ້ຄວນໃຫ້ສ້າງພຣະອົມາມະເຫສະ (Oṃāmaheśa) ດ້ວຍຄຳ—ມີຫ້າໜ້າ ສິບແຂນ ແລະ ມີນາງກິຣິຈາ (Girijā/ Satī) ຜູ້ບໍລິສຸດ ຢູ່ເປັນຄຶ່ງໜຶ່ງໃນພຣະວະລີກາຍ।

Verse 116

सवृषं ताम्रपत्रे च वस्त्रेण परिगुंठिते । स्थापयित्वोमया सार्द्धं नानाबोगसमन्वितम्

ພ້ອມກັບງົວນັນທີ ໃຫ້ວາງພະຮູບເທິງແຜ່ນທອງແດງ ແລ້ວຫໍ່ດ້ວຍຜ້າ; ເມື່ອສະຖາປະນາພຣະສິວະພ້ອມພຣະອຸມາແລ້ວ ໃຫ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະ ພະໂພກນານາ.

Verse 117

विधिना जागरं कुर्याद्रात्रौ श्रद्धासमन्वितः । पंचामृतेन स्नपनं कार्यमादौ प्रयत्नतः

ດ້ວຍສັດທາ ພຶງຖືສິນຕື່ນຍາມກາງຄືນຕາມພິທີ; ແລະໃນເບື້ອງຕົ້ນ ພຶງພາກພຽນເຮັດພິທີສະນານດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ (pañcāmṛta) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 118

गोक्षीरस्नानं देवेश गोक्षीरेण मया कृतम् । स्नपनं देवदेवेश गृहाण परमेश्वर

«ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະນານດ້ວຍນ້ຳນົມງົວແລ້ວ. ໂອ ເທວະເທວະເອດ, ຂໍພຣະອົງຮັບອະພິເສກນີ້, ໂອ ພຣະຜູ້ສູງສຸດ»।

Verse 119

दध्ना चैव मया देव स्नपनं क्रियतेऽधुना । गृहाम च मया दत्तं सुप्रसन्नो भवाद्य वै

«ແລະບັດນີ້ ໂອ ເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງສະນານດ້ວຍນົມສົ້ມ (ດາທິ) ດ້ວຍ. ຂໍພຣະອົງຮັບສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍ ແລະໃນວັນນີ້ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໂປຣດປານຢ່າງຍິ່ງ»។

Verse 120

सर्पिषा च मया देव स्नपनं क्रियतेऽधुना । गृहाण श्रद्धया दत्तं तव प्रीत्यर्थमेव च

ໂອ ເທວະ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງສະນານພຣະອົງດ້ວຍເນີຍໃສ (ສັຣປິສ/ghi). ຂໍພຣະອົງຮັບສິ່ງທີ່ຖວາຍດ້ວຍສັດທາ ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 121

इदं मधु मया दत्तं तव प्रीत्यर्थमेव च । गृहाम त्वं हि देवेश मम शांतिप्रदो भव

ນ້ຳເຜິ້ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງຊື່ນບານແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ. ຂໍພຣະອົງ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຮັບໄວ້ ແລະປະທານສັນຕິແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 122

सितया देवदेवेश स्नपनं क्रियतेऽधुना । गृहाण श्रद्धया दत्तां सुप्रसन्नो भव प्रभो

ໂອ ອົງເຈົ້າແຫ່ງອົງເຈົ້າທັງປວງ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າອາບສະນານພຣະອົງດ້ວຍນ້ຳຕານ. ຂໍພຣະອົງຮັບເຄື່ອງຖວາຍທີ່ຖວາຍດ້ວຍສັດທາ ແລະຈົ່ງເປັນຜູ້ເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ພຣະນາຍ.

Verse 123

एवं पंचामृतेनैव स्नपनीयो वृषध्वजः । पश्चादर्घ्यं प्रदातव्यं ताम्रपात्रेण धीमता । अनेनैव च मंत्रेण उमाकांतस्य तृष्टये

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະວຶສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ) ຄວນຖືກອາບດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຖວາຍອັຣຄະຍະໃນພາຊະນະທອງແດງ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣານີ້ເອງ ເພື່ອໃຫ້ອຸມາການຕະພໍໃຈ.

Verse 124

अर्घ्योऽसि त्वमुमाकांत अर्घेणानेन वै प्रभो । गृहाण त्वं मया दत्तं प्रसन्नो भव शंकर

ໂອ ອຸມາການຕະ, ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄວນແກ່ອັຣຄະຍະ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງຮັບອັຣຄະຍະນີ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍ. ຈົ່ງພໍໃຈ, ໂອ ສັງກະຣະ.

Verse 125

मया दत्तं च ते पाद्यं पुष्पगंधसमन्वितम् । गृहाण देवदेवेश प्रसन्नो वरदो भव

ນ້ຳປາດຍະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍແດ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ມີກິ່ນຫອມດອກໄມ້. ຂໍພຣະອົງ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຮັບໄວ້ ແລະເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ຈົ່ງເປັນຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 126

विष्टरं विष्टरेणैव मया दत्तं च वै प्रभो । शांत्यरथं तव देवेश वरदो भव मे सदा

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖວາຍບ່ອນນັ່ງ viṣṭara ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ໂອ ຈອມເທວະ! ເພື່ອຄວາມສະຫງົບ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເສມອ້າຍ.

Verse 127

आचमनीयं मया दत्तं तव विश्वेश्वर प्रभो । गृहाण परमेशान तुष्टो भव ममाद्य वै

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂລກ ວິສເວສະວະຣະ! ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍນ້ຳອາຈະມະນີຍະ (ācamanīya) ແດ່ພຣະອົງ. ໂອ ພຣະປະຣະເມສານ, ຂໍຈົ່ງຮັບໄວ້ ແລະຈົ່ງພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນວັນນີ້ແທ້ໆ.

Verse 128

ब्रह्मग्रन्थिसमायुक्तं ब्रह्मकर्मप्रवर्तकम् । यज्ञोपवीतं सौवर्णं मया दत्तं तव प्रभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍສາຍຍັດຍະໂນປະວີຕະ (yajñopavīta) ທອງຄຳ ທີ່ມີປົມພຣະພຣະຫມະ (Brahma-knot) ແລະເປັນຕົ້ນເຫດໃຫ້ພິທີກຳຕາມພຣະພຣະຫມະດຳເນີນໄປ.

Verse 129

सुगंधं चंदनं देव मया दत्तं च वै प्रभो । भक्त्या पर मया शंभो सुगंधं कुरु मां भव

ໂອ ເທວະ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖວາຍໄມ້ຈັນທະນາຫອມແດ່ພຣະອົງ. ໂອ ຊຳພູ! ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ “ຫອມ” ຄືໃຫ້ຊີວິດບໍລິສຸດ ແລະນ່າພໍໃຈ.

Verse 130

दीपं हि परमं शंभो घृतप्रज्वलितं मया । दत्तं गृहाण देवेश मम ज्ञानप्रदो भव

ໂອ ຊຳພູ! ໂຄມໄຟອັນສູງສຸດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈຸດດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ແລະຖວາຍແດ່ພຣະອົງ. ໂອ ຈອມເທວະ, ຂໍຈົ່ງຮັບໄວ້ ແລະຈົ່ງເປັນຜູ້ປະທານປັນຍາອັນແທ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 131

दीपं विशिष्टं परमं सर्वौषधिविजृंभितम् । गृहाण परमेशान मम शांत्यर्थमेव च

ໂອ ພຣະປະເມສານາ ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາໂຄມໄຟອັນວິເສດ ແລະສູງສຸດນີ້ ທີ່ປຸງດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຢາຮັກສາທັງປວງ ແລະຂໍປະທານເພື່ອຄວາມສະຫງົບສຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 132

दीपावलिं मया दत्तां कृहाण परमेश्वर । आरार्तिकप्रदानेन मम तेजः प्रदो भव

ໂອ ພຣະປະເມສະວະຣະ ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາແຖວໂຄມໄຟທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖວາຍນີ້; ໂດຍທານອາຣາຕິນີ້ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານແສງສະຫວ່າງ ພະລັງຊີວິດ ແລະຄວາມສະຫວ່າງທາງວິນຍານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 133

फलदीपादिनैवेद्यतांबूलादिक्रमेण च । पूजनीयो विधानज्ञैस्तस्यां रात्रौ प्रयत्नतः

ໃນຄືນນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ພິທີອັນຖືກຕ້ອງຄວນນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໂດຍດຳເນີນຕາມລຳດັບການຖວາຍ ເຊັ່ນ ໝາກໄມ້ ໂຄມໄຟ ນາຍເວດຍະ (naivedya) ແລະ ຕາມບູລາ (tāmbūla) ແລະອື່ນໆ.

Verse 134

पश्चाज्जागरणं कार्यं गृहे वा देवतालये । वितानमंडपं कृत्वा नानाश्चर्यसमन्वितम् । गीतवादित्रनृत्येन अर्चनीयः सदाशिवः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຖືການຕື່ນຢາມຄືນ (ຈາກະຣະນະ) ຈະເຮັດໃນເຮືອນກໍໄດ້ ຫຼືໃນວັດວາອາຮາມກໍໄດ້. ເມື່ອຈັດສ້າງມະນດົບມີຜ້າຄຸມ ປະດັບດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນນານາ ແລ້ວຄວນນະມັດສະການພຣະສະດາຊິວະ ດ້ວຍການຂັບຮ້ອງ ດົນຕີ ແລະການຟ້ອນລຳ.

Verse 135

अनेनैव विधानेन प्रदोषोद्यापने विधिः । कार्ये विधिमता शक्र सर्वकार्यार्थसिद्धये

ດ້ວຍວິທີການນີ້ເອງ ຍັງເປັນວິທີສຳລັບການສິ້ນສຸດ (udyāpana) ຂອງພິທີປຣະໂດສະ (Pradoṣa) ດ້ວຍ. ໂອ ຊັກຣະ ຂໍໃຫ້ປະຕິບັດຕາມກົດລະບຽບ ເພື່ອໃຫ້ກິດທຸກຢ່າງສຳເລັດສົມປາດຖະໜາ.

Verse 136

गुरुणा कथितं सर्वं तच्चकार शतक्रतुः । तेनैव च सहायेन इंद्रो युद्धपरायणः

ທຸກສິ່ງທີ່ຄູອາຈານໄດ້ກ່າວສອນ ສະຕະກຣະຕຸໄດ້ປະຕິບັດຕາມທັງມວນ. ໂດຍການເກື້ອກູນນັ້ນເອງ ອິນທຣະຈຶ່ງມຸ່ງໝັ້ນສູ່ສົງຄາມ.

Verse 137

वृत्रं प्रति सुरैः सार्द्धं युयुधे च शतक्रतुः । तुमुलं युद्धमभवद्देवानां दानावैः सह

ແລ້ວສະຕະກຣະຕຸໄດ້ຮົບກັບ ວຣິຕຣະ ພ້ອມກັບໝູ່ເທວະ. ສົງຄາມອັນດຸເດືອດໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເທວະ ແລະ ດານະວະ.

Verse 138

तस्मिन्सुतुमुले गाढे देवदैत्यक्षयावहे । द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलमतिवेलं भयावहम्

ໃນການປະທະອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ແນ່ນຫນານັ້ນ ອັນນຳຄວາມພິນາດແກ່ທັງເທວະແລະໄທຕະ ກໍເກີດການດວນດຽວອັນນ່າຢ້ານ ອື້ອອຶງຮຸນແຮງ ແລະ ຍືດເຍື້ອຍາວນານ.

Verse 139

व्योमो यमेन युयुधे ह्यग्निना तीक्ष्णकोपनः । वरुणेन महादंष्ट्रो वायुना च महाबलः

ວຽມະໄດ້ຮົບກັບ ຍະມະ; ຜູ້ມີໂທສະຄົມກ້າໄດ້ຮົບກັບ ອັກນິ; ຜູ້ມີເຂົ້ວໃຫຍ່ໄດ້ຮົບກັບ ວະຣຸນະ; ແລະຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຮົບກັບ ວາຍຸ.

Verse 140

द्वन्द्वयुद्ध रताः सर्वे अन्योन्यबलकांक्षिणः

ທຸກຄົນລ້ວນພໍໃຈໃນການດວນດຽວ ແລະ ປາຖະໜາຈະທົດລອງພະລັງຂອງກັນແລະກັນ.

Verse 141

तथैव ते देववरा महाभुजाः संग्रामशूरा जयिनस्तदाऽभवन् । पराजयं दैत्यवाराश्च सर्वे प्राप्तास्तदानीं परमं समंतात्

ດັ່ງນັ້ນແທ້ໆ ບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດ—ແຂນໃຫຍ່ ກ້າຫານໃນສົງຄາມ—ໄດ້ຊະນະໃນເວລານັ້ນ; ແລະດາຍຕະຜູ້ນໍາທັງປວງ ຖືກພ່າຍແພ້ຢ່າງຫນັກ ຈາກທຸກທິດໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 142

दृष्ट्वा सुरैर्दैत्यवरान्पराजितान्पलायमानानथ कान्दिशीकान् । तदैव वृत्रः परमेण मन्युना महाबलो वाक्य मिदं बभाषे

ເມື່ອເຫັນດາຍຕະຜູ້ນໍາຖືກເທວະຊະນະ ແລະຫນີຢ່າງສັບສົນ ວຶດຣະຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່ ກໍ່ໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ທັນທີ ດ້ວຍໂທສະອັນເຜົາໄໝ້.

Verse 143

वृत्र उवाच । हे दैत्याः परमार्ताश्च कस्माद्यूयं भयातुराः । पलायनपराः सर्वे विसृज्य रणमद्भुतम्

ວຶດຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ດາຍຕະທັງຫຼາຍ, ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງທຸກທໍລະມານ ແລະສັ່ນກົວຢ່າງນີ້? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງພາກັນຫນີ ປະຖິ້ມສົງຄາມອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້?”

Verse 144

स्वंस्वं पराक्रमं वीरा युद्धाय कृतनिश्चयाः । दर्शयध्वं सुरगणास्सूदयध्वं महाबलाः

“ໂອ ວີຣະທັງຫຼາຍ, ຜູ້ຕັ້ງໃຈຈະຮົບ, ຈົ່ງສະແດງຄວາມກ້າຫານຂອງແຕ່ລະຄົນ. ໂອ ຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່, ຈົ່ງຟັນຟາດກອງເທວະໃຫ້ລົ້ມລົງ!”

Verse 145

गदाभिः पट्टिशैः खड्गैः शक्तितोमरमुद्गरैः । असिभिर्भि दिपालैश्च पाशतोमरमुष्टिभिः

ດ້ວຍຄ້ອນກະບອງ, ຂວານຮົບ, ດາບ, ຫອກ, ທວນ ແລະຄ້ອນທຸບ; ດ້ວຍຄົມດາບ, ອາວຸດຂວ້າງບິນດິປາລ, ບ່ວງບາດ, ທວນຕົມະຣະ ແລະກຳປັ້ນເຫຼັກ—ພວກເຂົາໄດ້ຕຽມອາວຸດໄວ້.

Verse 146

तदा देवाश्च युयुधुर्दधीचास्थिसमुद्भवैः । शस्त्रैरस्त्रैश्च परमैरसुरान्समदारयन्

ໃນເວລານັ້ນ ພວກເທວະໄດ້ຮົບພົນ ໂດຍໃຊ້ອາວຸດແລະອັດສະຕຣາອັນສູງສຸດ ທີ່ສ້າງຈາກກະດູກຂອງດະທີຈິ ແລະໄດ້ຜ່າຟັນອະສຸຣາທັງຫຼາຍໃຫ້ແຕກພັງ।

Verse 147

पुनर्दैत्या हता देवैः प्राप्तास्तेपि पराजयम् । पुनश्च तेन वृत्रेण नोद्यमानाः सुरान्प्रति

ອີກຄັ້ງ ພວກໄດຕະຍະຖືກເທວະຟັນລົງ ຈຶ່ງປະສົບຄວາມພ່າຍແພ້; ແຕ່ອີກຄັ້ງ ເມື່ອຖືກວຣິຕຣະກະຕຸ້ນ ພວກເຂົາກໍຮຸກເຂົ້າຫາພວກສຸຣະອີກເທື່ອ।

Verse 148

यदा हि ते दैत्यवराः सुरेशैर्निहन्यमानाश्च विदुद्रुवुर्दिशः । केचिद्दृष्ट्वा दानवास्ते तदानीं भीतित्रस्ताः क्लीबरूपाः क्रमेणा

ເມື່ອໃດທີ່ ໄດຕະຍະຜູ້ເລີດຫຼາຍ ຖືກອົງຈອມເທວະຟັນຂ້າ ແລ້ວຫນີໄປທຸກທິດ, ດານະວະບາງພວກເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ກໍຕົກໃຈຫວາດຫວັນ ແລະຄ່ອຍໆປາກົດອາການຂີ້ຂວາຍຂຶ້ນທີລະນ້ອຍ।

Verse 149

वृत्रेण कोपिना चैवं धिक्कृता दैत्यपुंगवाः । हे पुलोमन्महाभाग वृषपर्वन्नमोस्तु ते

ດັ່ງນັ້ນ ໄດຕະຍະຜູ້ນຳທັງຫຼາຍ ຖືກວຣິຕຣະຜູ້ໂກດກຽວຕຳນິ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ປຸໂລມັນ ຜູ້ມີພາກອັນໃຫຍ່! ໂອ ວຣິສະປັຣວັນ ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ!”

Verse 150

हे धूम्राक्ष महाकाल महादैत्य वृकासुर । स्थूलाक्ष हे महादैत्य स्थूलदंष्ट्र नमोस्तु ते

ໂອ ທູມຣາກສະ! ໂອ ມະຫາກາລະ! ໂອ ວຣິກາສຸຣະ ໄດຕະຍະຜູ້ໃຫຍ່! ໂອ ສະຖູລາກສະ! ໂອ ສະຖູລະດັມສະຕຣະ ໄດຕະຍະຜູ້ມີເຂົ້ວໃຫຍ່—ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ!

Verse 151

स्वर्गद्वारं विहायैव क्षत्रियाणां मनस्विनाम् । पलायध्वे किमर्थं वा संग्रामाङ्गणमुत्तमम्

ເຈົ້າລະທິ້ງ ‘ປະຕູແຫ່ງສະຫວັນ’ ອັນເປັນຂອງກະສັດຕຣິຍະຜູ້ກ້າຫານ ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງຫນີຈາກສະໜາມຮົບອັນປະເສີດ?

Verse 152

संगरे मरणं येषां ते यांति परमं पदम् । यत्र तत्र च लिप्सेत संग्रामे मरणं बुधः

ຜູ້ໃດຕາຍໃນສົງຄາມ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພະທີ່ສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ບຸນຍາຊົນຜູ້ຮູ້ຄວນປາຖະໜາ—ຢູ່ໃສກໍຕາມ—ໃຫ້ໄດ້ຕາຍໃນສະໜາມຮົບ (ເມື່ອໜ້າທີ່ເອີ້ນ).

Verse 153

त्यजन्ति संगरं ये वै ते यांति निरयं ध्रुवम्

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດລະທິ້ງການຮົບ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປນະລົກແນ່ນອນ.

Verse 154

ये ब्राह्मणार्थे भृत्यार्थे स्वार्थे वै शस्त्रपाणयः । संग्रामं ये प्रकुर्वंति महापातकिनो नराः

ຜູ້ຊາຍຖືອາວຸດ ທີ່ກໍ່ສົງຄາມເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣະພຣາຫມັນ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ພຶ່ງພາ/ຜູ້ຮັບໃຊ້, ຫຼືເພື່ອຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທຳຂອງຕົນ—ບໍ່ແມ່ນຄົນບາບ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍຸຍົງສົງຄາມດ້ວຍອະທຳ ແມ່ນມະຫາບາບີ.

Verse 155

शस्त्रघातहता ये वै मृता वा संगरे तथा । ते यांति परमं स्थानं नात्र कार्या विचारणा

ຜູ້ທີ່ຖືກຟັນດ້ວຍອາວຸດແລ້ວຕາຍ ຫຼືຕາຍໃນສົງຄາມດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະໄປຮອດຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດ; ໃນເລື່ອງນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼືໂຕ້ຖຽງ.

Verse 156

शस्त्रैर्विच्छिन्नदेहा ये गवार्थे स्वामिकारणात् । रणे मृताः क्षता ये वै ते यांति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດທີ່ກາຍຖືກອາວຸດຟັນຂາດ ແລະຕາຍດ້ວຍບາດແຜໃນສົງຄາມ ເພື່ອປົກປ້ອງງົວ ຫຼືເພາະເຈົ້ານາຍຂອງຕົນ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 157

तस्माद्रणेऽपि ये शूराः पापिनो निहताः पुरः । प्राप्नुवंति परं स्थानं दुर्लभं ज्ञानिनामपि

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄົນມີບາບ ຖ້າເປັນວິລະຊົນ ແລະຖືກສັງຫານຢູ່ແນວໜ້າໃນສົງຄາມ—ກໍຍັງໄດ້ຮອດຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ນັກຮູ້ກໍຍາກຈະເຖິງ।

Verse 158

अथवा तीर्थगमनं वेदाध्ययनमेव च । देवतार्चनयज्ञादिश्रेयांसि विविधानि च

ຫຼືອີກຢ່າງ—ການໄປຈາລິກສູ່ທີ່ທິດສັກສິດ, ການສຶກສາພຣະເວດ, ແລະການບູຊາເທວະດາ, ພິທີຍັດຍະ ແລະກຸສົນຫຼາກຫຼາຍປະການ।

Verse 159

ऐकपद्येन तान्येव कलां नार्हंति षोडशीम् । संग्रामे पतितानां च सर्वशास्त्रेष्वयं विधिः

ແມ່ນແຕ່ໃນສ່ວນນ້ອຍທີ່ສຸດດັ່ງ «ກ້າວໜຶ່ງສ່ວນ» ກຸສົນເຫຼົ່ານັ້ນກໍບໍ່ອາດເທົ່າໄດ້ແມ່ນແຕ່ 1/16 ຂອງກຸສົນຜູ້ທີ່ລົ້ມຕາຍໃນສົງຄາມ. ກົດນີ້ຖືກຢືນຢັນໃນສາດສະຕຣາທັງປວງ ກ່ຽວກັບຜູ້ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມ।

Verse 160

तस्माद्युद्धावदानं च कर्तव्यमविशंकितैः । भवद्भिर्नान्यथा कार्यं देववाक्यप्रमाणतः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງກະທຳການງານແຫ່ງສົງຄາມນີ້ໂດຍບໍ່ລັງເລ. ຢ່າເຮັດຢ່າງອື່ນເລີຍ ເພາະພຣະວາຈາຂອງເທວະດາເປັນຫຼັກຖານແລະອຳນາດຢືນຢັນ।

Verse 161

यूयं सर्वे शौरवृत्त्या समेताः कुलेन शीलेन महानुभावाः । पदानि तान्येव पलायमाना गच्छंत्यशूरा रणमंडलाच्च

ພວກເຈົ້າທັງຫມົດມີຈິດໃຈວິລະຊົນ ສູງສົງດ້ວຍວົງສາ ແລະດ້ວຍສີນທຳອັນປະເສີດ. ແຕ່ເມື່ອຫນີອອກ ຕີນເດີມນັ້ນກໍນຳເຈົ້າອອກຈາກວົງສົງຄາມ ເປັນດັ່ງຄົນຂີ້ຂວັນ.

Verse 162

त एव सर्वे खलु पापलोकान्गच्छंति नूनं वचनात्स्मृतेश्च

ແທ້ໆແລ້ວ ຄົນເຊັ່ນນັ້ນທັງຫມົດຍ່ອມໄປສູ່ໂລກແຫ່ງບາບ; ດັ່ງທີ່ຄຳສອນອັນສັກສິດ ແລະຂໍ້ບັນຍັດໃນ Smṛti ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 163

ये पापिष्ठास्त्वधर्म्मस्था ब्रह्मघ्ना गुरुतल्पगाः । नरकं यांति ते पापं तथैव रणविच्युताः

ຜູ້ບາບຫນັກທີ່ສຸດ—ຜູ້ຢືນຢູ່ໃນອະທັມ, ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ—ຍ່ອມໄປນະລົກ; ແລະຜູ້ທີ່ຫຼຸດອອກຈາກສະໜາມຮົບກໍໄປສູ່ຜົນບາບດຽວກັນ.

Verse 164

तस्माद्भवद्भिर्योद्धव्यं स्वामिकार्यभरक्षमैः । एवमुक्तास्तदा तेन वृत्रेणापि महात्मना

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຕໍ່ສູ້ ເພາະເປັນຜູ້ສາມາດແບກພາລະກິດຂອງນາຍຂອງຕົນ. ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນເວລານັ້ນ ວຣິຕຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວຕັກເຕືອນ.

Verse 165

चक्रुस्ते वचंनं तस्य असुराश्च सुरान्प्रति । चक्रुः सुतुमुलं युद्धं सर्वलोकभयंकरम्

ອະສຸຣາທັງຫມົດໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງລາວ ເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບເທວະ; ແລະໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນດຸເດືອດສຸດຂີດ ນ່າຢ້ານກົວແກ່ທຸກໂລກ.

Verse 166

तस्मिन्प्रवृत्ते तुमुले विगाढे वृत्रो महादैत्यपतिः स एकः । उवाच रोषेण महाद्भुतेन शतक्रतुं देववरैः समेतम्

ເມື່ອການຮົບອັນດຸເດືອດ ແລະລຶກລ້ຳນັ້ນເລີ່ມຂຶ້ນ ວຣິຕຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ ຢືນຢູ່ຜູ້ດຽວ ແລ້ວກ່າວດ້ວຍຄວາມໂກດອັນອັດສະຈັນ ຕໍ່ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ຜູ້ມີເທວະຜູ້ປະເສີດຫຼາຍອົງຄຽງຂ້າງ।

Verse 167

वृत्र उवाच । श्रृणु वाक्यं मया चोक्तं धर्म्मार्थसहितं हितम् । त्वं देवानां पतिर्भूत्वा न जानासि हिताहितम्

ວຣິຕຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ຂ້າເວົ້າ—ເປັນຄຳທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ແລະປະກອບດ້ວຍທັມມະ ແລະຈຸດປະສົງອັນຖືກຕ້ອງ. ເຈົ້າເປັນຈອມເທວະ ແຕ່ກໍບໍ່ຮູ້ແຍກວ່າອັນໃດເປັນປະໂຫຍດ ແລະອັນໃດເປັນໂທດ.”

Verse 168

किंबलार्थपरो भूत्वा विश्वरूपो हतस्त्वया । प्राप्तमद्यैव भो इंद्र तस्येदं कर्म्मणः फलम्

ເຈົ້າເພາະຄວາມຫມັ້ນໃນອຳນາດ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຂ້າ ວິສະວະຣູປະ? ໂອ້ ອິນທຣະ, ມື້ນີ້ເອງ ເຈົ້າໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນແລ້ວ.

Verse 169

ये दीर्घदर्शिनो मंदा मूढा धर्मबहिष्कृताः । अकल्पाः कार्यसिद्ध्यर्थं यत्कुर्वंति च निष्फलम् । तत्सर्वं विद्धि देवेंद्र मनसा संप्रधार्यताम्

ຜູ້ໃດອ້າງວ່າເປັນຄົນເຫັນໄກ ແຕ່ແທ້ຈິງກັບອ່ອນປັນຍາ ແລະຫຼົງຜິດ ຖືກຂັບອອກຈາກທັມມະ—ບໍ່ເໝາະສົມແມ່ນຈະພະຍາຍາມເພື່ອຄວາມສຳເລັດ—ສິ່ງທີ່ເຂົາເຮັດລ້ວນເປັນໝັນ. ຈົ່ງຮູ້ທັງໝົດນີ້ ໂອ້ ຈອມເທວະ, ແລະຈົ່ງຊັ່ງຕອງໃນໃຈໃຫ້ດີ.

Verse 170

तस्माद्धर्म्मपरो भूत्वा युध्यस्व गतकल्मषः । भ्रातृहा त्वं ममैवेंद्र तस्मात्त्वा घातयाम्यहम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເປັນຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນທັມມະ ແລະຈົ່ງຮົບ ໂດຍປັດເປົ່າມົນທິນຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ຂ້ານ້ອງຊາຍຂອງຂ້າ ໂອ້ ອິນທຣະ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະຟັນເຈົ້າໃຫ້ລົ້ມ.

Verse 171

मा प्रयाहि स्थिरो भूत्वा देवैश्च परिवारितः । एव मुक्तस्तु वृत्रेण शक्रोऽतीव रुषान्वितः । ऐरावतं समारुह्य ययौ वृत्रजिघांसया

“ຢ່າໄປເລີຍ; ຈົ່ງຢືນໝັ້ນ” ໂດຍມີເທວະດາຫ້ອມລ້ອມ. ເມື່ອຖືກວຣິຕຣະປ່ອຍອອກ ສັກຣະອິນທຣະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດກ້າ ຂຶ້ນຂີ່ໄອຣາວະຕະ ແລ້ວອອກໄປດ້ວຍໃຈຈະຂ້າວຣິຕຣະ.

Verse 172

इंद्रमायांतमालोक्य वृत्रो बलवतां वरः । उवाच प्रहसन्वाक्यं सर्वेषां श्रृण्वतामपि

ເມື່ອເຫັນອິນທຣະກຳລັງເຂົ້າມາ ວຣິຕຣະ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີພະລັງ—ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍສຽງຫົວເຮາະ ໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ຢືນຢູ່ນັ້ນໄດ້ຍິນ.

Verse 173

आदौ मां प्रहरस्वेति तस्मात्त्वां घातयाम्यहम्

“ຈົ່ງຟັນຂ້າກ່ອນ” ເຂົາກ່າວ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະຟັນເຈົ້າໃຫ້ລົ້ມລົງ.

Verse 174

इत्येवमुक्तो देवेंद्रो जघान गदया भृशम् । वृत्रं बलवतां श्रेष्ठं जानुदेशे महाबलम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຈອມເທວະດາອິນທຣະ ໄດ້ຟາດດ້ວຍຄອນຢ່າງແຮງ ໃສ່ວຣິຕຣະ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີພະລັງ—ຕີຖືກບ່ອນຫົວເຂົ່າ ແມ່ນແຕ່ລາວມີພະລັງອັນໃຫຍ່.

Verse 175

तामापतंतिं जग्राह करेणैकेन लीलया । तयैवैनं जघानाशु गदया त्रिदिवेश्वरम्

ເມື່ອຄອນນັ້ນພຸ້ນມາ ລາວກໍຈັບໄວ້ດ້ວຍມືຂ້າງດຽວຢ່າງຫຼິ້ນໆ. ແລ້ວດ້ວຍຄອນອັນນັ້ນເອງ ລາວກໍຟາດລົງຢ່າງວ່ອງໄວ ໃຫ້ຈອມເທວະດາແຫ່ງສະຫວັນລົ້ມລົງ.

Verse 176

सा गदा पातयामास सवज्रं च पुरंदरम् । पतितं शक्रमालोक्य वृत्र ऊचे सुरान्प्रति

ຄທານັ້ນໄດ້ຟາດໃຫ້ປຸຣັນດະຣະລົ້ມ ແມ່ນແຕ່ຖືວັຊຣະຢູ່ໃນມື. ເຫັນສັກຣະລົ້ມແລ້ວ ວຶດຣະໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 177

नयध्वं स्वामिनं देवाः स्वपुरीममरावतीम्

“ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງນໍາເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຈົ້າ ກັບໄປຍັງນະຄອນຂອງພວກເຈົ້າ—ອະມະຣາວະຕີ.”

Verse 178

एतच्छ्रुत्वा वचः सत्यं वृत्रस्य च महात्नः । तथा चक्रुः सुराः सर्वे रणाच्चेंद्रं समुत्सुकाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນສັດຈິງຂອງວຶດຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເທວະທັງປວງກໍໄດ້ເຮັດຕາມນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນຈະພາອິນທຣະອອກຈາກສະໜາມຮົບ.

Verse 179

अपोवाह्य गजस्थं हि परिवार्य भयातुराः । सुराः सर्वे रणं हित्वा जग्मुस्ते त्रिदिवं प्रति

ເທວະທັງປວງໄດ້ພາອິນທຣະຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງຊ້າງອອກໄປ ແລະລ້ອມຮອບພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນ; ພວກເຂົາລະທິ້ງການຮົບ ແລ້ວມຸ່ງໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ).

Verse 180

ततो गतेषु देवेषु ननर्त च महासुरः । वृत्रो जहास च परं तेना पूर्यत दिक्तटम्

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ມະຫາອະສຸຣະ ວຶດຣະ ກໍເຕັ້ນລໍາດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະຫົວເຮາະດັງກ້ອງ; ດ້ວຍສຽງນັ້ນ ທົ່ວທິດທັງປວງກໍເຕັມໄປ.

Verse 181

चचाल च मही सर्वा सशैलवनकानना । चुक्षुभे च तदा सर्वं जंगमं स्थावरं तथा

ແລ້ວແຜ່ນດິນທັງປວງກໍສັ່ນສະເທືອນ—ພ້ອມດ້ວຍພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງດອນ—ໃນຂະນະນັ້ນ ທຸກສິ່ງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະຢູ່ນິ່ງ ກໍຖືກກະທົບໃຫ້ປັ່ນປ່ວນ।

Verse 182

श्रुत्वा प्रयातं देवेंद्रं ब्रह्मा लोकपितामहः । उपयातोऽथ देवेंद्र स्वकमण्डलुवारिणा । अस्पृशल्लब्धसंज्ञोऽभूत्तत्क्षणाच्च पुरंदरः

ເມື່ອພຣະພຣະຫິນທຣາໄດ້ຫຼົບໜີ ພຣະພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ກໍໄດ້ໄປຫາພຣະອົງ; ແລ້ວ ໂອ ອິນທຣາ, ພຣະຫມາໄດ້ແຕະພຣະອົງດ້ວຍນ້ຳຈາກກະມັນດະລູຂອງພຣະອົງ, ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຸຣັນທະຣະກໍຟື້ນສະຕິຄືນ।

Verse 183

दृष्ट्वा पितामहं चाग्रे व्रीडायुक्तोऽभवत्तदा । महेंद्रं त्रपया युक्तं ब्रह्मोवाच पितामहः

ເມື່ອເຫັນປິຕາມະຫາຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ອິນທຣາກໍເກີດຄວາມອາຍ; ແລ້ວ ພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາ ກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ມະເຫນທຣາ ຜູ້ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມຂັດເຂີນ।

Verse 184

ब्रह्मोवाच । वृत्रो हि तपसा युक्तो ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः । त्वष्टुश्च तपसा युक्तो वृत्रश्चायं महायशाः । अजेयस्तपसोग्रेण तस्मात्त्वं तपसा जय

ພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ວຣິຕຣະນັ້ນມີຕະປະສະ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນວຣະຕະແຫ່ງພຣະຫມະຈັນຍະ. ທວັດສະຕຣະກໍມີຕະປະສະ, ແລະວຣິຕຣະນີ້ມີກຽດຍົດຍິ່ງ. ດ້ວຍອຳນາດຕະປະສະອັນແຮງກ້າ ລາວຈຶ່ງບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຊະນະດ້ວຍຕະປະສະ»។

Verse 185

वृत्रासुरो दैत्यपतिश्च शक्र ते समाधिना परमेणैव जय्यः । निशम्य वाक्यं परमेष्ठिनो हरिः सस्मार देवं वृषभध्वजं तदा

«ໂອ ສັກຣະ, ວຣິຕຣາສຸຣະ ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ ຈະຖືກເຈົ້າພິຊິດໄດ້ ດ້ວຍສະມາທິອັນສູງສຸດເທົ່ານັ້ນ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງປະຣະເມດຖິນ (ພຣະຫມາ) ຮະຣິ (ອິນທຣາ) ກໍລະລຶກເຖິງເທວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 186

स्तुत्या तदातं स्तवमानो महात्मा पुरंदरो गुरुणा नोदितो हि

ແລ້ວນັ້ນ ພຸຣັນດະຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ ເນື່ອງຈາກຖືກອາຈານຊັກຊວນແທ້ໆ।

Verse 187

इंद्र उवाच । नमो भर्गाय देवाय देवानामतिदुर्गम । वरदो भव देवेश देवानां कार्यसिद्धये

ອິນດຣະກ່າວວ່າ: «ນະໂມ ແດ່ ພະພັກຕຣາ (ພະພຣະພະກາ) ພຣະເທວະຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ທີ່ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ. ໂອ ພຣະເທວເອດສະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພອນ ເພື່ອໃຫ້ກິດຈະການຂອງເທວະສຳເລັດ.»

Verse 188

एवं स्तितिपरो भूत्वा शचीपतिरुदारधीः । स्वकार्यदक्षो मंदात्मा प्रपंचाभिरतः खलु

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈະມຸ່ງຮັກສາລະບຽບທຳ ສາມີຂອງສະຈີ (ອິນດຣະ) ຜູ້ມີປັນຍາກວ້າງ ແຕ່ເພາະຈິດຕິດຕົນ ຈຶ່ງຊຳນານໃນກິດຂອງຕົນ ແລະຫຼົງໃນການປະດິດປະດອງໂລກຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 189

प्रपंचाभिरता मूढाः शिवभक्तिपरा ह्यपि । न प्राप्नुवंति ते स्थानं परमीशस्यरागिणः

ຜູ້ຄົນທີ່ຫຼົງຜິດ ແລະຕິດພັນໃນພຣະພັນທະໂລກ ແມ່ນແຕ່ຈະອ້າງວ່າເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ກໍບໍ່ອາດເຖິງຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ ເພາະຍັງຖືກມັດດ້ວຍຕັນຫາ।

Verse 190

निर्मला निरहंकारा ये जनाः पर्युपासते । मृडं ज्ञानप्रदं चेशं परेशं शंभुमेव च

ຜູ້ຄົນທີ່ບໍລິສຸດ ແລະປາສຈາກອະຫັງການ ຜູ້ບູຊາດ້ວຍສັດທາ ພຣະມຣິດະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານປັນຍາທາງວິນຍານ—ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ ແລະອົງສູງສຸດ, ຄື ພຣະຊຳພູ ເອງ.

Verse 191

तेषां परेषां वरद इहामुत्र च शंकरः । महेंद्रेण स्तुतः शर्वो रागिणा परमेण हि

ສໍາລັບຜູ້ບູຊາຜູ້ສູງສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ເປັນຜູ້ປະທານພອນ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ. ແທ້ຈິງ ພຣະສະຣະວະ (Śarva) ຖືກພຣະອິນທຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສັນລະເສີນ ແມ່ນແຕ່ທ່ານຍັງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຕິດພັນອັນແຮງກ້າ.

Verse 192

रागिणां हि सदा शंभुर्दुर्लभो नात्र संशयः । तस्माद्विरागिणां नित्यं सन्मुखो हि सदाशिवः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຕິດພັນ (rāga) ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຍາກຈະເຂົ້າເຖິງເສມອ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຫຼົງຕິດ ພຣະສະດາຊິວະ (Sadāśiva) ຢູ່ໃກ້ຊິດ ແລະເມດຕາສະເໝີ.

Verse 193

राजा सुराणां हि महानुरागी स्वकर्मसंसिद्धिमहाप्रवीणः । तस्मात्सदा क्लेशपरः शचीपतिः स्वकामभावात्मपरो हि नित्यम्

ກະສັດແຫ່ງເທວະດານັ້ນ ມີຄວາມຕິດພັນລຶກຊຶ້ງ ແມ່ນແຕ່ຊໍານານຢ່າງຍິ່ງໃນການສໍາເລັດກິດການ ແລະໜ້າທີ່ຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອິນທຣະ ຜົວຂອງສະຈີ (Śacī) ຈຶ່ງຖືກຄວາມທຸກຍາກຮຸມຮ້ອມເສມອ ເພາະທ່ານມຸ່ງໝັ້ນໃນຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ ແລະສະພາບໃຈທີ່ຕົນຂັບເຄື່ອນຢູ່ຕະຫຼອດ.

Verse 194

स्तवमानं तदा चेंद्रमब्रवीत्कार्यगौरवात् । विज्ञायाखिलदृग्द्रष्टा महेशो लिंगरूपवान्

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອພຣະອິນທຣະກໍາລັງສັນລະເສີນ ພຣະມະເຫສະ (Maheśa) ຜູ້ເຫັນທຸກສິ່ງ ແລະຮູ້ເຈດຈໍານົງທັງປວງ ໄດ້ກ່າວກັບທ່ານ ໂດຍຄໍານຶງເຖິງຄວາມໜັກໜ່ວງຂອງພາລະກິດ ແລະປາກົດໃນຮູບລິງຄະ (Liṅga).

Verse 195

इंद्र गच्छ सुरैः सार्द्धं वृत्रं वै दानवं प्रति । तपसैव च साध्योऽयं रणे जेतुं शतक्रतो

“ອິນທຣະເອີຍ ຈົ່ງໄປພ້ອມກັບເທວະດາທັງຫຼາຍ ເພື່ອຕໍ່ຕ້ານ ວຣິຕຣະ (Vṛtra) ດານະວະນັ້ນ. ແຕ່ສັດຕູນີ້ຈະຖືກພິຊິດໄດ້ດ້ວຍຕະປະ (tapas) ເທົ່ານັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະຊະນະໃນສົງຄາມໄດ້ ໂອ ສະຕະກຣະຕຸ (Śatakratu)!”

Verse 196

इंद्र उवाच । केनोपायेन साध्योऽयं वृत्रो दैत्यवरो महान् । त्चछीघ्रं कथ्यतां शंभो येन मे विजयो भवेत्

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍວິທີໃດຈຶ່ງຈະຊະນະ ວຣິຕຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ໄດຕະ? ໂອ ສັມພູ, ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ໄວ ເພື່ອໃຫ້ໄຊຊະນະເປັນຂອງຂ້າ»।

Verse 197

रुद्र उवाच । रणे न शक्यते हंतुमपि देववरैरपि । तस्मात्त्वया हि कर्तव्यं कुत्सितं कर्म चाद्य वै

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ໃນສົງຄາມ ບໍ່ອາດຂ້າເຂົາໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດກໍບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຕ້ອງເຮັດກຳອັນນ່າຕຳນິໃນວັນນີ້ ເປັນອຸບາຍຈຳເປັນ»។

Verse 198

अस्य शापः पुरा दत्तः पार्वत्या मम सन्निधौ । असौ चित्ररथो नाम्ना विख्यातो भुवनत्रये

«ໃນກ່ອນນັ້ນ ໃນທີ່ປະທັບຂອງຂ້າເອງ ພາຣະວະຕີໄດ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ເຂົາ. ເຂົາມີນາມວ່າ ຈິຕຣະຣະຖະ ໂດງດັງໃນສາມໂລກ»។

Verse 199

पर्यटन्सु विमानेन मया दत्तेन भास्वता । उपहासादिमां योनिं संप्राप्तो दत्यपुंगवः

«ເມື່ອເຂົາທ່ອງທ່ຽວດ້ວຍວິມານອາກາດອັນສະຫວ່າງໄສ ທີ່ຂ້າໄດ້ປະທານໃຫ້, ຜູ້ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ຍິ່ງໃນຫມູ່ດານະວະນັ້ນ ເນື່ອງຈາກການເຢາະເຍີ້ຍ ຈຶ່ງໄດ້ມາຮັບກຳເນີດນີ້»។

Verse 200

तस्मादजेयं जानीहि रणे रणविदां वर । एवमुक्तो महेंद्रोऽयं शंभुना योगिना भृशम्

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກັ່ງກ້າໃນສົງຄາມ, ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ເຂົາເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ໃນຮົບ»។ ດັ່ງນີ້ ມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳຢ່າງໜັກແນ່ນຈາກ ສັມພູ ຜູ້ເປັນໂຍຄີຍິ່ງໃຫຍ່।