Ravana

ເມື່ອເຂົາເດີນໄປດ້ວຍໃຈຍິນດີ ໂດຍໃຫ້ທິດາແຫ່ງຊະນະກະຢູ່ເທິງຕັກ ພະຍານົກອິນຊີແຫ່ງຝູງນົກ ຊະຕາຍຸ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ ກໍຜຸດບິນຂຶ້ນ ໄລ່ຕາມຣາວະນະ ຂວາງທາງ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້

ໂອ ສີຕາ ຂ້າມີນາມວ່າ ຣາວະນະ—ເປັນອົງຈອມແຫ່ງກອງຣັກສະສະ; ໂດຍເພາະຂ້າ ໂລກທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງເທວະດາ ອະສຸຣະ ແລະ ນາກ ລ້ວນຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ।

ເມື່ອອາວຸດນັ້ນຖືກຕ້ານທານໄວ້ ຣາວະນະ ຈອມແຫ່ງຣາກສະສາ ກໍ່ເພີ່ມໂທສະເປັນສອງເທົ່າ ແລະດ້ວຍຄວາມໂກດ ຈຶ່ງຈັດຕຽມອາວຸດອື່ນອີກໃນທັນທີ

ວິດຍຸດໄກສະ, ຕະດິດຈິຫວາ, ແລະ ຣາວະນະ ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່; ພ້ອມດ້ວຍ ກຸມພະກັນນະ ຜູ້ຍາກຈະປະລາບ; ແລະ ເວກະດັຣສີ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີແລະອຳນາດ.

ໃນແດນຂອງພຣະສະນິ ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ທີ່ຈຸດບັນຈົບລະຫວ່າງຜືນດິນແລະທະເລ ຣາວະນະ ບູຊາລິງຄະທຳດ້ວຍໄມ້ຈາຕິ (jāti) ແລະສະດຸດສະຫວັນນາມ «ສຸດຸຣຊະຍະ» ຜູ້ບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້.

ແມ່ນແຕ່ພຣະວິສນຸ ຫຼັງຈາກສັງຫານຣາວະນະໃນສົງຄາມ ກໍໄດ້ປະດິດຕັ້ງລິງຄະຣາເມສະວະຣະ ຢູ່ຝັ່ງທະເລ. ນັ້ນເຮັດໄປໂດຍໄຮ້ປະໂຫຍດບໍ?

ຣາວັນຄິດໃນໃຈວ່າ ຜູ້ຍ່າງຄືນຖືກສັງຫາລີ ຂ້ອຍຢູ່ຄົນດຽວ ສ່ວນລິງ ແລະ ໝີ ມີຫຼາຍ ຂ້ອຍຈະໃຊ້ມາຍາອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ

ທັນທີທີ່ກ້າວຫົວມາບາດພະບາດຂອງລັກສະມະນະ ບັນດາທູດກໍອອກເດີນທາງ ເລົ່າເລື້ອງຄຸນງາມຄວາມດີຂອງພະອົງ ຮ້ອຍສັນລະເສີນພະກຽດຂອງພະຣາມ ທູດທັງຫຼາຍມາເຖິງລົງກາ ແລ້ວກ້າວຫົວບາດພະບາດຂອງຣາວັນ ຣາວັນຫົວຮອຍແລ້ວຖາມຂ່າວວ່າ "ສຸກະເອີຍ…

ມາລຍະວັນ ທີ່ປຶກສາຜູ້ສະຫຼາດສະໄໝ ໄດ້ຍິນພຣະວະຈະຂອງພຣະວິພີສຣະແລ້ວກໍມີຄວາມຍິນດີເປັນຢ່າງຍິ່ງ ທ່ານກ່າວວ່າ ບຸດເອີຍ ນ້ອງຊາຍຂອງເຈົ້າເປັນສິ່ງປະດັບແຫ່ງການປະພຶດຊອບ ຈົ່ງຈື່ພຣະວະຈະຂອງພຣະວິພີສຣະໄວ້ໃນໃຈເຖີດ ທົດສະກັນຕອບວ່າ…

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວມາຣີຈ ເຫັນຣາວະນະມາຮອດກໍຕົກໃຈຫວາດຫວັນ ແລະໄດ້ຕ້ອນຮັບດ້ວຍການສັກກາລະອັນຄວນ ນຳຜົນໄມ້ ຮາກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ມາຖວາຍ।

ສີຕາຖືກນາງຣາກສະສີທັງຫຼາຍເຝົ້າປະຄອງ ແລະປະຄົບປະງົມ ນັ່ງຢູ່ເທິງພື້ນຫີນ; ຣາວະນະຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ໂດຍລູກສອນແຫ່ງກາມະ ໄດ້ເຫັນນາງ ແລະເຄື່ອນເຂົ້າໄປໃກ້

ຈາກປຸດສະໂປດກະຕາ ໄດ້ເກີດບຸດສອງຄົນ ເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ຣາກສະ—ກຸມພະກັນ ແລະ ດະສະກຣີວ—ມີພະລັງກາຍຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້ໃນໂລກ.