Adhyaya 8

Verse 1

। सूत उवाच । एवं स्वर्गमनुप्राप्ते त्रिशंकौ नृपसत्तमे । सशरीरे द्विजश्रेष्ठा विश्वामित्रसमुद्यमात्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຕຣິຊັງກຸໄດ້ບັນລຸສະຫວັນພ້ອມດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຄວາມພາກພຽນອັນແກ່ກ້າຂອງວິສວາມິດຕະຣະ ພຣາຫມະນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 2

तत्तीर्थं ख्यातिमायातं समस्ते भुवनत्रये । ततःप्रसूति लोकानां धर्मकामार्थमोक्षदम्

ຕີຣຖະນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງແຜ່ໄປທົ່ວສາມໂລກ. ຈາກຕີຣຖະນັ້ນເກີດປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ໃຫ້ທັງ ທັມມະ, ກາມະ, ອັດຖະ ແລະ ໂມກສະ.

Verse 3

अस्पृष्टं कलिदोषेण तथान्यैरुपपातकैः । ब्रह्महत्यादिकैश्चैवत्रिपुरारेः प्रभावतः

ຕີຣຖະນີ້ບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍມົນທິນແຫ່ງກະລິຍຸກ ແລະບໍ່ຖືກໂດຍບາບຍ່ອຍອື່ນໆ ເຊັ່ນ ບາບຂ້າພຣາຫມະນ ແລະອື່ນໆ; ໂດຍອານຸພາບຂອງຕຣິປຸຣາຣິ (ພຣະສິວະ) ມັນຈຶ່ງບໍລິສຸດຢູ່ເສມອ.

Verse 4

यस्तत्र त्यजति प्राणाञ्छ्रद्धा युक्तेन चेतसा । स मोक्षमाप्नुयान्मर्त्यो यद्यपि स्यात्सुपापकृत्

ຜູ້ໃດທີ່ລະຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຈິດໃຈປະກອບດ້ວຍສັດທາ—ມະນຸດນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ ແມ່ນແຕ່ເຄີຍກະທຳບາບໜັກຫຼາຍກໍຕາມ।

Verse 5

कृमिपक्षिपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः । तेऽपि तत्र मृता यांति शिवलोकमसंशयम्

ແມ່ນແຕ່ແມງນ້ອຍ ນົກ ແມງໄມ້ ສັດລ້ຽງ ນົກບ້ານ ແລະສັດປ່າ—ຖ້າຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກມັນກໍໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະ ຢ່າງບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 6

स्नानं ये तत्र कुर्वंति श्रद्धापूतेन चेतसा । त्रिशंकुरिव ते स्वर्गे प्रयांत्यपि विधर्मिणः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ສັດທາຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ—ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ສະຫວັນດັ່ງຕຣິຊັງກຸ ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ນອກຈາກທຳມະອັນຖືກຕ້ອງກໍຕາມ।

Verse 7

घर्मार्त्ता वा तृषार्ता वा येऽवगाहंति तज्जलम् । तेऽपि यांति परं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

ບໍ່ວ່າຈະທຸກທ້ອນເພາະຄວາມຮ້ອນ ຫຼືທຸກທ້ອນເພາະຄວາມຫິວນ້ຳ—ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ຈົມຕົວໃນນ້ຳນັ້ນ ກໍຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະມະເຫສະວະຣະປະທັບຢູ່।

Verse 8

विश्वामित्रोऽपि तद्दृष्ट्वा तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । कुरुक्षेत्रं परित्यज्य तत्र वासमथाकरोत्

ແມ່ນແຕ່ວິສະວາມິຕຣະ ເມື່ອເຫັນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ກໍລະທິ້ງກຸຣຸເກສະຕຣະ ແລ້ວໄປຕັ້ງຖິ່ນພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 9

तथान्ये मुनयः शांतास्त्यक्त्वा तीर्थानि दूरतः । तत्राश्रमपदं कृत्वा प्रयाताः परमं पदम्

ເຊັ່ນນັ້ນເອງ ມຸນີອື່ນໆຜູ້ສະງົບ ລະທິ້ງຕີຣະຖະອັນໄກ ສ້າງອາສຣົມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 10

तथैव मनुजाः सर्वे दूरादागत्य सत्वराः । तत्र स्नात्वा दिवं यांति कृत्वा पापशतान्यपि

ເຊັ່ນດຽວກັນ ມະນຸດທັງຫມົດ ຮີບຮ້ອນມາຈາກໄກ ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄປສູ່ສະຫວັນ ແມ່ນແຕ່ເຄີຍກໍ່ບາບເປັນຮ້ອຍໆກໍຕາມ।

Verse 11

एवं तस्य प्रभावेण तीर्थस्य द्विजसत्तमाः । गच्छमानेषु लोकेषु सुखेन त्रिदिवालयम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ, ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ຄົນຈາກໂລກນີ້ໄປ ແລະເຂົ້າເຖິງວິມານແຫ່ງສະຫວັນຢ່າງສະດວກງ່າຍ।

Verse 12

अग्निष्टोमादिका सर्वाः समुच्छेदं गताः क्रियाः । न कश्चिद्यजते मर्त्यो न व्रतं कुरुते नरः

ພິທີກຳທັງຫມົດ ເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມະ ແລະອື່ນໆ ຕົກຕ່ຳສູ່ຄວາມເສື່ອມ; ບໍ່ມີມະນຸດໃດປະກອບຍັດຍະ ແລະບໍ່ມີໃຜຮັກສາວຣະຕະ।

Verse 13

न यच्छति तथा दानं न च तीर्थं निषेवते । केवलं कुरुते स्नानं लिंगभेदे समाहितः

ເຂົາບໍ່ໃຫ້ທານຕາມທຳນຽມ ແລະບໍ່ເຂົ້າໄປນົບນ້ອມຕີຣະຖະຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ເຂົາເຮັດແຕ່ອາບນ້ຳ ໂດຍຈິດໃຈຈົ່ງຈ່ອງຢູ່ກັບການແບ່ງແຍກຕາມເຄື່ອງໝາຍລິງຄະ।

Verse 14

ततः प्रगच्छति स्वर्गं विमानवरमाश्रितः

ຈາກນັ້ນ ລາວໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍໄດ້ອາໄສລົດທິບອັນວິເສດອັນງາມສົດໃສ।

Verse 15

ततः प्रपूरिताः सर्वे स्वर्गलोका नरैर्द्विजाः । ब्रह्मविष्णुशिवेन्द्रादीन्स्पर्धमानैः सुरोत्तमान्

ແລ້ວໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ບັນດາໂລກສະຫວັນທັງປວງຖືກເຕັມໄປດ້ວຍມະນຸດ; ຜູ້ທີ່ແຂ່ງຂັນກັບພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະສິວະ, ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະຜູ້ສູງສຸດ, ພາກັນບີບເຂົ້າມາຮອບດ້ານ।

Verse 16

ततो देवगणाः सर्वे यज्ञभागविवर्जिताः । कृच्छ्रं परमनुप्राप्ता मन्त्रं चक्रुः परस्परम्

ຈາກນັ້ນ ບັນດາໝູ່ເທວະທັງປວງ ຖືກຕັດຂາດຈາກສ່ວນແຫ່ງຍັດຍາ ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກຢ່າງຫນັກ ແລະປຶກສາກັນເອງ।

Verse 17

हाटकेश्वरमाहात्म्यात्स्वर्गलोकः प्रपूरितः । ऊर्ध्वबाहुभिराकीर्णः स्पर्धमानैः समंततः

ດ້ວຍພຣະສະຫງ່າລາສີແຫ່ງ ຮາຕະເກສະວະຣະ, ໂລກສະຫວັນກໍແອອັດແນ່ນ; ເຕັມໄປທົ່ວທຸກທິດດ້ວຍຜູ້ຍົກແຂນຂຶ້ນສູງ ຮ້ອງໂຮມ ແລະແຂ່ງຂັນກັນຮອບດ້ານ।

Verse 18

तस्मात्तत्क्रियतां कर्म येनोच्छेदं प्रगच्छति । तीर्थमेद्धरापृष्ठे हाटकेश्वरसंज्ञितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກະທຳກິດນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ມັນສິ້ນສຸດລົງ—ຄື ຕີຣຖະເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຮາຕະເກສະວະຣະ।

Verse 19

ततः संवर्तको वायुः शक्रादेशात्समंततः । तत्क्षेत्रं पूरयामास पांसुभिर्द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ລົມສຳວັດຕະກະ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອິນທຣາ ໄດ້ພັດມາຈາກທິດທັງປວງ ແລະເຕີມເຂດສັກສິດນັ້ນດ້ວຍຝຸ່ນດິນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວງດວິຊະ.

Verse 20

एवं नाशमनुप्राप्ते तस्मिंस्तीर्थे स्थलोच्चये । जाते जाताः क्रियाः सर्वा भूयोऽपि क्रतुसंभवाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອສະຖານທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລະພູມສູງຂອງມັນ ຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ພິທີກຳທັງປວງກໍເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ພ້ອມດ້ວຍຍັດຍະທີ່ເກີດຈາກພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 21

ततः कालेन महता वल्मीकः समपद्यत । तस्मिन्क्षेत्रे स पाताले संप्रयातः शनैःशनैः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ກໍເກີດມີວັລມີກະ (ຈອມປວກ) ຂຶ້ນ. ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ມັນຄ່ອຍໆຈົມລົງໄປສູ່ປາຕາລາ (ໂລກໃຕ້) ທີລະນ້ອຍ.

Verse 22

अथ पातालतो नागास्तेन मार्गेण कौतुकात् । मर्त्यलोकं समायांति भ्रमंति च धरातले

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ພວກນາກາຈາກປາຕາລາ ຂຶ້ນມາຕາມທາງນັ້ນເອງ; ພວກເຂົາມາຮອດໂລກມະນຸດ ແລະພາກັນທ່ອງໄປທົ່ວພື້ນດິນ.

Verse 23

तत्र ते मानवान्भोगान्भुक्त्वा चैव यथेच्छया । पुनर्निर्यांति तेनैव मार्गेण निजमंदिरम्

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາເສບສຸກກັບຄວາມສຳລານຂອງມະນຸດຕາມໃຈປາຖະໜາ; ແລ້ວຈຶ່ງອອກໄປອີກ ກັບຄືນຕາມທາງເດີມໄປຫາວິມານຂອງຕົນ.

Verse 24

ततो नागबिलः ख्यातः स सर्वस्मिन्धरातले । गतागतेन नागानां स वल्मीको द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ຈອມປວກນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນວ່າ «Nāgabila» ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ເພາະນາກາທັງຫຼາຍໄປມາຢູ່ເປັນນິດຜ່ານທາງນັ້ນ.

Verse 25

कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवान्पाकशासनः । ब्रह्महत्यासमोपेतो निस्तेजाः समपद्यत

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ Pākaśāsana (ອິນທຣາ) ຖືກຄອບງຳດ້ວຍບາບ brahmahatyā ແລະກໍເສຍສະຫງ່າລາສີ ກາຍເປັນຜູ້ໄຮ້ພະລັງສະຫວ່າງ.

Verse 26

ततः पितामहादेशं लब्ध्वा मार्गेण तेन सः । प्रविश्य चेक्षयामास पाताले हाट केश्वरम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຈາກພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວ ທ່ານກໍເຂົ້າໄປຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນ Hāṭakeśvara ຢູ່ໃນປາຕາລາ.

Verse 27

अथाऽभूत्पापनिर्मुक्तस्तत्क्षणात्तस्य दर्शनात् । तेजसा च समायुक्तः पुनः प्राप त्रिविष्टपम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ທ່ານກໍພົ້ນຈາກບາບໃນທັນທີ; ແລະໄດ້ຮັບສະຫງ່າລາສີຄືນ ຈຶ່ງກັບໄປສູ່ Triviṣṭapa (ສະຫວັນ).

Verse 28

स दृष्ट्वा तत्प्रभावं तल्लिंगं देवस्य शूलिनः । हाटकेश्वरसंज्ञस्य भयं चक्रे नरोद्भवम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອຳນາດນັ້ນ—ລິງຄະ (liṅga) ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູນ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ Hāṭakeśvara—ທ່ານກໍເກີດຄວາມຢ້ານວ່າມັນຈະເຂົ້າເຖິງໄດ້ໂດຍມະນຸດ.

Verse 29

यदि कश्चित्पुमानत्र त्रिशंकुरिव भूपतिः । पूजयिष्यति तल्लिंगं विपाप्मा श्रद्धया सह

ຖ້າມີຊາຍຄົນໃດຢູ່ທີ່ນີ້—ແມ່ນແຕ່ເຫມືອນກະສັດ ຕຣິຊັງກຸ—ບູຊາລິງຄະນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 30

यापयिष्यति तन्नूनं मामस्मात्त्रिदशालयात् । तस्मात्संपूरयाम्येनं मार्गं पाता लसंभवम्

ແນ່ນອນມັນຈະຂັບໄລ່ຂ້ອຍອອກຈາກທີ່ສະຖານຂອງເທວະ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະອຸດຕັນທາງນີ້ ທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກປາຕາລາ।

Verse 31

ततश्च त्वरया युक्तो रक्तशृंगं नगोत्तमम् । प्रचिक्षेप बिले तस्मिन्स्वयमेव शतक्रतुः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ ຊະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ເອງ ໄດ້ຂວ້າງພູອັນປະເສີດ ຊື່ ຣັກຕະສຣິງກະ ລົງໃນຖໍ້ານັ້ນເທິງໆ।

Verse 32

ऋषय ऊचुः । ब्रह्महत्या कथं जाता देवेन्द्रस्य महात्मनः । कस्मिन्काले च सर्वं नो विस्तरात्सूत कीर्तय

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມະນ (ບຣະຫມະຫັດຍາ) ເກີດຂຶ້ນແກ່ເທວະອິນທຣາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ແນວໃດ? ແລະເກີດໃນເວລາໃດ? ໂອ ສູຕາ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ.”

Verse 33

रक्तशृंगो गिरिः कोऽयं संक्षिप्तस्तत्र तेन यः । मानुषाणां भयं तस्य कतमस्य शचीपतेः

“ພູນີ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣັກຕະສຣິງກະ ແມ່ນພູອັນໃດ? ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງຂວ້າງມັນໄວ້ທີ່ນັ້ນ? ຄວາມຢ້ານກົວໃນມະນຸດເກີດຈາກກຳກັບໃດຂອງຜົວຂອງຊະຈີ (ອິນທຣາ)?”

Verse 34

सूत उवाच । पुरा त्वष्ट्रा द्विजश्रेष्ठा हिरण्यकशिपोः सुता । विवाहिता रमानाम श्रेष्ठरूपगुणान्विता

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ທວັດສະຕຣະ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບທິດາຂອງ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ນາມວ່າ ຣາມາ ຜູ້ມີຄວາມງາມ ແລະ ຄຸນທຳອັນຍອດຢ່າງພ້ອມພຽງ.

Verse 35

अथ तस्या ययौ कालः सुप्रभूतः सुतं विना । ततो वैराग्यसंपन्ना सुतार्थं तपसि स्थिता

ຕໍ່ມາ ເວລາອັນຍາວນານຜ່ານໄປ ແຕ່ນາງຍັງບໍ່ມີບຸດ. ແລ້ວນາງເກີດຄວາມວາງໃຈຈາກໂລກ ແລະ ຕັ້ງໝັ້ນໃນຕະປະສະ ເພື່ອຂໍບຸດ.

Verse 36

ध्यायमाना सुराधीशं देवदेवं महेश्वरम् । बलिपूजोपहारेण सम्यक्छ्रद्धासमन्विता

ນາງໄດ້ພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ ພຣະເທວະເທວະ ແລະ ອົງຈອມເທວະທັງປວງ; ນາງບູຊາດ້ວຍບະລິ ແລະ ເຄື່ອງຖວາຍ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 37

नियता नियताहारा स्नानजप्यपरायणा । यच्छमाना द्विजाग्र्येभ्यो दानानि विविधानि च

ນາງມີຄວາມສຳລວມ ແລະ ກິນອາຫານຢ່າງພອດຄວນ; ມຸ່ງໝັ້ນໃນການອາບນ້ຳອັນສັກສິດ ແລະ ການສວດມົນ; ພ້ອມທັງໃຫ້ທານຫຼາກຫຼາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 38

ततो वर्षसहस्रांते तस्यास्तुष्टो महेश्वरः । उवाच वरदोऽस्मीति वृणुष्व यदभीप्सितम्

ແລ້ວເມື່ອຄົບພັນປີ ມະເຫສະວະຣະກໍພໍໃຈໃນນາງ ແລະ ກ່າວວ່າ: “ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ; ຈົ່ງເລືອກສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ.”

Verse 39

सा वव्रे मम पुत्रोऽस्तु भगवंस्त्वत्प्रसादतः । शूरः शस्त्रैरवध्यश्च विप्रदानवरूपधृक्

ນາງໄດ້ອະທິຖານເລືອກວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີບຸດ—ກ້າຫານ, ບໍ່ຖືກອາວຸດທຳລາຍ, ແລະສາມາດແປງຮູບເປັນທັງພຣາຫມະນ ແລະ ດານະວະ»។

Verse 40

वेदाध्ययन संपन्नो यज्ञकर्मसमुद्यतः । तेजसा यशसा ख्यातः सर्वेषामपि देहिनाम्

«ຂໍໃຫ້ເຂົາສຳເລັດໃນການສຶກສາພຣະເວດ, ຂະຫຍັນໃນກິດຍັດຍະ, ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນຫມູ່ສັດມີກາຍທັງປວງ ໂດຍລັດສະໝີແລະກຽດສັກ»។

Verse 41

भगवानुवाच । भविष्यति न संदेहः पुत्रस्ते बलवान्सुधीः । अवध्यः सर्वशस्त्राणां महातेजोभिरन्वितः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: «ຈະເປັນໄປແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ບຸດຂອງເຈົ້າຈະແຂງແຮງ ແລະສະຫລາດ, ບໍ່ຖືກອາວຸດໃດໆທຳລາຍ, ແລະມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ພ້ອມພະລັງທາງຈິດ.»

Verse 42

यज्वा दानपतिः शूरो वेदवेदांगपारगः । ब्राह्मणोक्ताः क्रियाः सर्वाः करिष्यति स कृत्स्नशः । अजेयः संगरे चैव कृत्स्नैरपि सुरासुरैः

«ເຂົາຈະເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ, ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທານ, ແລະເປັນວີລະບຸລຸດ—ຊຳນານໃນພຣະເວດ ແລະ ເວດາງຄະ. ເຂົາຈະປະຕິບັດພິທີທັງປວງຕາມທີ່ພຣາຫມະນກ່າວໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ແລະໃນສົງຄາມ ເຂົາຈະບໍ່ຖືກຊະນະ ແມ່ນແຕ່ໂດຍຫມູ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະທັງປວງ.»

Verse 43

एवमुक्त्वा स देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । ऋतौ सापि दधे गर्भं सकाशाद्विश्वकर्मणः

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກໍໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ເມື່ອເຖິງລະດູການອັນສົມຄວນ ນາງກໍໄດ້ຕັ້ງຄັນ ຈາກການປະທັບຢູ່ຂອງວິສະວະກັມມະນ.

Verse 44

ततश्च सुषुवे पुत्रं दशमे मासि शोभनम् । द्वादशार्कप्रतीकाशं सर्वलक्षणलक्षितम्

ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນທີສິບ ນາງໄດ້ປະສູດບຸດຜູ້ງາມສະຫງ່າ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພະອາທິດ 12 ດວງ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ।

Verse 45

तस्य चक्रे पिता नाम प्राप्ते द्वादशमे दिने । प्रसिद्धं वृत्र इत्येव पूजयित्वा द्विजोत्तमान्

ໃນວັນທີ 12 ບິດາໄດ້ປະກອບພິທີຕັ້ງຊື່ ແລະຕັ້ງນາມອັນໂດ່ງດັງວ່າ “ວຶດຣະ” ຫຼັງຈາກໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດກ່ອນ।

Verse 46

अथासौ ववृधे बालः शुक्लपक्षे यथोडुराट् । पितृमातृकृतानंदो बन्धुवर्गेण लालितः

ຕໍ່ມາ ເດັກນ້ອຍນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ທຸກມື້ ດັ່ງດວງຈັນໃນຂ້າງຂຶ້ນ; ນຳຄວາມຍິນດີໃຫ້ບິດາມານດາ ແລະຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຖະນອມດ້ວຍຄວາມຮັກ।

Verse 47

ततोऽस्य प्रददौ काले व्रतं विप्रजनोचितम् । समभ्येत्य स्वयं शुक्रो दानवस्यापि संद्विजः

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາອັນຄວນ ໄດ້ມອບວຣະຕະທີ່ເໝາະສົມສຳລັບນັກພຣາຫມັນໃຫ້ແກ່ເຂົາ. ພຣະສຸກຣະເອງໄດ້ມາດ້ວຍຕົນ—ເປັນອາຈານຂອງດານະວະ ແລະເປັນດວິຊະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ।

Verse 48

स चापि चतुरो वेदान्ब्रह्मचारिव्रते स्थितः । वेदांगैः सहितान्वृत्रः पपाठ गुरुवत्सलः

ແລະ ວຶດຣະ ນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ໃນວຣະຕະພຣະຫມະຈາຣິຍະ ໄດ້ຮຽນຮູ້ພຣະເວດ 4 ພ້ອມດ້ວຍເວດາງຄະ ດ້ວຍໃຈຮັກແລະຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ອາຈານ।

Verse 49

ततो यौवनमासाद्य भूमिपालानशेषतः । जित्वा धरां वशे चक्रे पातालं तदनंत रम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອບັນລຸວັຍໜຸ່ມ ລາວໄດ້ຊະນະກະສັດທັງປວງບໍ່ເຫຼືອ; ປາບປະລະພິພົບໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດ ແລະຕໍ່ມາຍັງຄອບຄອງປາຕາລາ (ໂລກໃຕ້) ອີກດ້ວຍ।

Verse 50

ततश्चेंद्रजयाकांक्षी समासाय सुरालयम् । सहस्राक्षमुखान्देवान्युद्धे चक्रे पराङ्मुखान्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຊະນະພຣະອິນທຣາ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປຫາສຸຣາລະຍະ ທີ່ພັກຂອງເທວະ; ແລະໃນສົງຄາມ ກໍ່ເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີຜູ້ມີພັນຕາ (ອິນທຣາ) ເປັນຫົວໜ້າ ຕ້ອງຖອຍກັບໄປ।

Verse 51

अथ तेन समं वज्री चक्रेऽष्टादश संयुगान् । एकस्मिन्नपि नो लेभे विजयं द्विजसत्तमाः

ແລ້ວພຣະວັຊຣີ (ອິນທຣາ) ກໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບລາວຢ່າງສົມພຽງ ເຖິງສິບແປດຄັ້ງ; ແຕ່ໃນແມ່ນຄັ້ງດຽວກໍບໍ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ.

Verse 52

हतशेषैः सुरैः सार्धं सर्वांगक्षतविक्षतैः । ततो जगाम वित्रस्तो ब्रह्मलोकं दिवा लयात्

ແລ້ວພຣະອິນທຣາ ພ້ອມກັບເທວະທີ່ຍັງເຫຼືອ ຜູ້ມີບາດແຜແຕກຂາດທົ່ວທັງກາຍ ກໍ່ອອກໄປດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນ ໄປສູ່ພຣະພຣະຫມະໂລກ ປະລະສຸວັນລະຍະໄວ້ຂ້າງຫຼັງ।

Verse 53

वृत्रोऽपि बुभुजे कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरम् । शाक्रं पदं समास्थाय निहताशेषकंटकम्

ວຣິຕຣະກໍໄດ້ເສວຍສຸກຄອບຄອງຕຣິໂລກທັງປວງ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ; ເມື່ອໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງໃນຕໍາແໜ່ງຂອງພຣະອິນທຣາ ລາວກໍໄດ້ກໍາຈັດ “ໜາມ” ແຫ່ງການຕໍ່ຕ້ານທີ່ຍັງເຫຼືອທັງປວງ।

Verse 54

यज्ञभागभुजश्चक्रे दानवान्बल गर्वितान् । देवस्थानेषु सर्वेषु यथोक्तेषु महाबलः

ຜູ້ທີ່ມີອິດທິລິດນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກດານະວະ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມພູມໃຈໃນພະລັງຂອງຕົນ ໄດ້ຮັບສ່ວນແບ່ງຂອງການບູຊາໃນທຸກສະຖານທີ່ສັກສິດ ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້.

Verse 55

एवं त्रैलोक्यराज्येऽपि लब्धे तस्य द्विजोत्तमाः । न संतोषश्च संजज्ञे ब्रह्मलोकाभि कांक्षया

ດັ່ງນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະໄດ້ຮັບອຳນາດເໜືອສາມໂລກແລ້ວ, ໂອ້ ພາມ ຜູ້ປະເສີດ, ລາວກໍບໍ່ມີຄວາມພໍໃຈ ຍ້ອນຄວາມປາຖະໜາຢາກໄດ້ ພົມມະໂລກ.

Verse 56

ततः शुक्रं समाहूय प्रोवाच मधुरं वचः । विनयावनतो भूत्वा चतुर्भिः सचिवैः सह

ຈາກນັ້ນ, ໂດຍການເອີ້ນ ພະສຸກ ມາ, ລາວໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳທີ່ອ່ອນໂຍນ ໂດຍກົ້ມຫົວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມກັບລັດຖະມົນຕີທັງສີ່ຂອງລາວ.

Verse 57

वृत्र उवाच । ब्रह्मलोकं गतः शक्रो भयाद्गुरुकुलोद्वह । कथं गतिर्भवेत्तत्र मम ब्रूहि यथातथम्

ວຣິຕຣະ ກ່າວວ່າ: "ພະອິນ ໄດ້ໄປທີ່ ພົມມະໂລກ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວົງຕະກຸນຄູ. ຈົ່ງບອກຂ້ອຍຕາມຄວາມຈິງແລະຊັດເຈນ ວ່າຂ້ອຍຈະເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?"

Verse 58

येन शक्रं विरंचिं च सूदयिष्ये तथाखिलम् । तुभ्यं दत्त्वा ब्रह्म लोकं भोक्ष्यामि त्रिदिवं स्वयम्

"ດ້ວຍວິທີໃດ ຂ້ອຍຈຶ່ງຈະຂ້າ ພະອິນ ແລະແມ່ນແຕ່ ພະພົມ ແລະຄົນອື່ນໆທັງໝົດ? ຫຼັງຈາກມອບ ພົມມະໂລກ ໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ, ຂ້ອຍເອງຈະສະເຫວີຍສຸກໃນ ສະຫວັນ."

Verse 59

शुक्र उवाच । न गतिर्विद्यते तत्र तव दानवसत्तम । तस्मात्त्रैलोक्यराज्येन संतोषं कर्तुम र्हसि

ສຸກຣະເວົ້າວ່າ: «ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີທາງໃຫ້ເຈົ້າເຂົ້າໄປໄດ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດານະວະ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພໍໃຈກັບອຳນາດປົກຄອງເຫນືອໂລກທັງສາມ»។

Verse 60

वृत्र उवाच । यावत्तिष्ठति सुत्रामा तावन्नास्ति सुखं मम । तस्मान्निष्कंटकार्थाय यतिष्येऽहं द्विजोत्तम

ວຣິຕຣະເວົ້າວ່າ: «ຕາບໃດທີ່ສຸຕຣາມາ (ອິນທຣະ) ຍັງຢູ່, ຕາບນັ້ນຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມສຸກ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ປອດຈາກໜາມ (ຄູ່ຕໍ່ສູ້) ຂ້ອຍຈະພາກພຽນ, ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ»។

Verse 61

कथं शक्रस्य संजाता गतिस्तत्र भृगूद्वह । न भविष्यति मे ब्रूहि कथं साऽद्य महामते

«ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພຣຶກຸ, ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນມົງຄຸນທີ່ນັ້ນແນວໃດ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ແຈ້ງ—ເປັນແນວໃດທີ່ການບັນລຸນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມາຮອດຂ້ອຍໃນມື້ນີ້, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່»។

Verse 62

शुक्र उवाच । तेन पूर्वं तपस्तप्तं नैमिषे दानवोत्तम । यावद्वर्षसहस्रांतं ध्यायमानेन शंकरम्

ສຸກຣະເວົ້າວ່າ: «ໃນກ່ອນນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດານະວະ, ລາວໄດ້ບຳເນັດຕະປະທີ່ໄນມິສະ, ພ້ອມທັງພິຈາລະນາສະມາທິເຖິງຊັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈົນຄົບພັນປີ»។

Verse 63

तत्प्रभावाद्गतिस्तस्य तत्र जाता सदैव हि । सभृत्यपरिवारस्य नान्यदस्तीह कारणम्

«ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະນັ້ນ, ການບັນລຸຂອງລາວໄດ້ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້—ຕະຫຼອດໄປ. ສຳລັບລາວພ້ອມຂ້າຮັບໃຊ້ແລະບໍລິວານ, ບໍ່ມີເຫດອື່ນໃນນີ້»។

Verse 64

योऽन्योऽपि नैमिषारण्ये तद्रूपं कुरुते तपः । ब्रह्मलोके गतिस्तस्य जायते नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອື່ນໃດກໍຕາມ ຢູ່ໃນປ່າໄນມິສະ ປະພຶດຕະປະສະຍາແບບດຽວກັນ—ການໄປສູ່ໂລກພຣະພຣະຫມາຍເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 65

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा सत्वरं गत्वा नैमिषं तीर्थमुत्तमम् । तपश्चक्रे ततस्तीव्रं ध्यायमानो महेश्वरम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ເຂົາກໍໄປຢ່າງຮີບດ່ວນສູ່ໄນມິສະ ຕີຣຖະອັນສູງສຸດ; ແລ້ວຈຶ່ງປະພຶດຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້າ ໂດຍພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ.”

Verse 66

त्रैलोक्यरक्षणार्थाय संनिरूप्य दनूत्त मान् । महाबलसमोपेताञ्छक्राधिकपराक्रमान्

ເພື່ອປົກປ້ອງສາມໂລກ (ເທວະທັງຫຼາຍ) ໄດ້ພິຈາລະນາກຳນົດຜູ້ເລີດທີ່ສຸດໃນບັນດາລູກຂອງດະນຸ—ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະກ້າຫານເກີນແມ່ນແຕ່ສັກຣະ.

Verse 67

वर्षास्वाकाशस्थायी स हेमन्ते सलिलाश्रयः । पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे स वभूवा निलाशनः

ໃນລະດູຝົນ ເຂົາຢູ່ກາງແຈ້ງໃຕ້ຟ້າ; ໃນລະດູໜາວ ເຂົາອາໄສນ້ຳ; ໃນລະດູຮ້ອນ ເຂົາປະພຶດວິໄນ “ໄຟຫ້າ”; ແລະເຂົາດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນແຕ່ລົມ.

Verse 68

एवं तस्य व्रतस्थस्य जग्मुर्वर्षशतानि च । तत्र भीतास्ततो देवा ब्रह्मविष्णुपुरःसराः

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອເຂົາຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະຂອງຕົນ ປີນັບຮ້ອຍໆກໍຜ່ານໄປ. ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍ—ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນຳ—ກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວເນື່ອງຈາກຕະປະສະຍານັ້ນ.

Verse 69

चक्रुश्च सततं मंत्रं तद्विनाशाय केवलम् । वीक्षयंति च च्छिद्राणि न च पश्यंति दुःखिताः

ພວກເຂົາໄດ້ຮ້ອງມົນຄາຖາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອທໍາລາຍລາວພຽງຢ່າງດຽວ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຊອກຫາຈຸດອ່ອນ, ແຕ່ກໍບໍ່ພົບຫຍັງເລີຍ ແລະ ດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ, ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນຊ່ອງທາງໃດໆ.

Verse 70

अथाब्रवीत्स्वयं विष्णुश्चिरं निश्चित्य चेतसा । वधोपायं समालोक्य वृत्रस्य प्रमुदान्वितः

ຈາກນັ້ນ ພະວິຊະນຸ ເອງກໍໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ ຫຼັງຈາກໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງດົນນານໃນຈິດໃຈ; ແລະ ເມື່ອເຫັນວິທີທີ່ຈະຂ້າ ພະຍາວຣຶຕຣະ (Vṛtra), ພະອົງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 71

विष्णुरुवाच । तस्य शक्र वधोपायो मया ज्ञातोऽधुना ध्रुवम् । तच्छ्रुत्वा कुरु शीघ्रं त्वमुपायो नास्ति कश्चन

ພະວິຊະນຸ ກ່າວວ່າ: "ໂອ ພະອິນ (Śakra), ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົບວິທີທີ່ຈະຂ້າລາວຢ່າງແນ່ນອນແລ້ວ. ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງຮີບດ່ວນລົງມືປະຕິບັດ - ບໍ່ມີທາງແກ້ອື່ນໃດອີກ."

Verse 72

अवध्यः सर्वशस्त्राणां स कृतः शूलपाणिना । तस्मादस्थिमयं वज्रं तद्वधार्थं निरूपय

"ລາວໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຢູ່ຍົງຄົງກະພັນຕໍ່ອາວຸດທັງປວງ ໂດຍຜູ້ຖືສາມງ່າມ (ພະສິວະ). ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງສ້າງສາຍຟ້າຟາດທີ່ເຮັດດ້ວຍກະດູກ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຂ້າລາວ."

Verse 73

इन्द्र उवाच । अस्थिभिः कस्य जीवस्य वज्रं देव भविष्यति । गजस्य शरभस्याथ किं वान्यस्य वदस्व मे

ພະອິນ ກ່າວວ່າ: "ໂອ ພະເຈົ້າ, ສາຍຟ້າຟາດນັ້ນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກກະດູກຂອງສິ່ງທີ່ມີຊີວິດຊະນິດໃດ? ຂອງຊ້າງ, ຂອງສັດສາຣະພາ (śarabha) ຫຼື ຂອງຜູ້ອື່ນ - ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າແດ່."

Verse 74

विष्णुरुवाच । शतहस्तप्रमाणं तत्षडस्रि च सुराधिप । मध्ये क्षामं तु पार्श्वाभ्यां स्थूलं रौद्रसमाकृति

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: «ໂອ ຈອມເທວະ, ມັນຈະຍາວປະມານຮ້ອຍຝາມມື ແລະມີຫົກດ້ານ; ກາງບາງ ແຕ່ສອງຂ້າງໜາ—ຮູບຮ່າງນ່າຢ້ານ»។

Verse 75

इंद्र उवाच । न तादृग्दृश्यते सत्त्वं त्रैलोक्येपि सुरेश्वर । यस्यास्थिभिर्विधीयेत वजमेवंविधाकृति

ອິນທຣະຕັດວ່າ: «ໂອ ຈອມເທວະ, ໃນສາມໂລກກໍບໍ່ເຫັນສັດຕະວະແບບນີ້; ຜູ້ທີ່ຈະໃຫ້ສ້າງວັດຊຣະຮູບນີ້ດ້ວຍກະດູກຂອງຕົນ»។

Verse 76

विष्णुरुवाच । दधीचिर्नाम विप्रोऽस्ति तपः परममा स्थितः । द्विगुणं च तथा दीर्घः सरस्वत्यां कृताश्रमः

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: «ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ດະທີຈິ, ຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະອັນສູງສຸດ. ທ່ານມີຮ່າງກາຍສູງໃຫຍ່ພິເສດ ແລະສ້າງອາສຣົມໄວ້ທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ»។

Verse 77

तं गत्वा प्रार्थयाशु त्वं स्वान्यस्थीनि प्रदास्यति । नादेयं विद्यते किंचित्तस्य संप्रार्थितस्य हि

«ເຈົ້າໄປຫາທ່ານ ແລ້ວອ້ອນວອນໃຫ້ໄວ; ທ່ານຈະມອບກະດູກຂອງຕົນໃຫ້. ເພາະແທ້ໆ ເມື່ອຖືກຂໍຢ່າງສົມຄວນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ທ່ານຈະບໍ່ໃຫ້»។

Verse 79

ततः शक्रः सुरैः सार्धं गत्वा तस्य तदाश्रमम् । प्राचीसरस्वतीतीरे पुष्करे द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ສັກກະ (ອິນທຣະ) ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ໄປຍັງອາສຣົມຂອງທ່ານ—ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີທາງຕາເວັນອອກ ທີ່ປຸສກະຣະ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 80

स प्रणम्य सहस्राक्षं तथान्यानपि सन्मुनिः । अर्घ्यादिभिस्ततः पूजां चक्रे तेषां ततः परम्

ມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ກາບນົບສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ແລະເທວະອື່ນໆ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີບູຊາດ້ວຍອັຣຄະຍະ ແລະເຄື່ອງບູຊາຕາມຈາຣີດຕໍ່ມາ।

Verse 81

ततः प्रोवाच हृष्टात्मा विनयावनतः स्थितः । स्वयमेव सहस्राक्षं प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມກົ້ມຫົວ ທ່ານໄດ້ກ່າວ—ໂດຍຕົນເອງກໍກາບກົ້ມຕໍ່ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ຊ້ຳໆ ອີກແລ້ວອີກ।

Verse 82

दधीचिरुवाच । किमर्थमागता देवाः कृत्यं चाशु निवेद्यताम् । धन्योऽहमागतो यस्य गृहे त्वं बलसूदन

ດະທີຈິ ກ່າວວ່າ: “ເທວະທັງຫຼາຍມາເພາະຫຍັງ? ຂໍໃຫ້ແຈ້ງກິດທີ່ຕ້ອງເຮັດໃຫ້ໄວ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ເພາະທ່ານ—ໂອ ຜູ້ປະຫານບະລະ—ໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 83

शक्र उवाच । वृत्रेण निर्जिताः सर्वे वयं ब्राह्मणसत्तम । स वध्यो नहि शस्त्राणां सर्वेषां वरपुष्टितः

ສັກຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຮົາທັງໝົດຖືກວຣິຕຣະຊະນະແລ້ວ. ດ້ວຍພອນອັນໜຸນສົ່ງ, ເຂົາບໍ່ອາດຖືກປະຫານໄດ້ດ້ວຍອາວຸດໃດໆ ເລີຍ.”

Verse 84

सोऽस्थिसंभववज्रस्य वध्यः स्यादब्रवीद्धरिः । शतहस्तप्रमाणस्य न च जीवोस्ति तादृशः

ຮະຣິ ປະກາດວ່າ: “ເຂົາຈະຖືກປະຫານໄດ້ກໍແຕ່ດ້ວຍວັຊຣະທີ່ຫຼໍ່ຈາກກະດູກ. ແລະບໍ່ມີສັດມີຊີວິດໃດທີ່ມີຂະໜາດເທົ່າຮ້ອຍມື ດັ່ງທີ່ຕ້ອງການ.”

Verse 85

त्वां मुक्त्वा ब्राह्मणश्रेष्ठ तस्मादस्थीनि यच्छ नः । स्वकीयानि भवेद्येन वज्रं तस्य विनाशकम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ນອກຈາກທ່ານແລ້ວບໍ່ມີໃຜຊ່ວຍໄດ້ ຂໍຈົ່ງປະທານກະດູກຂອງທ່ານໃຫ້ພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ເກີດວັດຊຣະ (ສາຍຟ້າ) ຈາກກາຍຂອງທ່ານ ເພື່ອທຳລາຍຜູ້ນັ້ນ.

Verse 86

कुरु कृत्यं द्विजश्रेष्ठ देवानामार्तिनाशनम् । अन्यथा विबुधाः सर्वे नाशं यास्यंति कृत्स्नशः

ຈົ່ງກະທຳໜ້າທີ່ນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ ເພື່ອດັບທຸກຂອງເທວະດາ; ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ວິບຸດທັງປວງຈະພິນາດໝົດສິ້ນ.

Verse 87

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टात्मा दधीचिर्भगवान्मुनिः । अत्यजज्जीवितं तेषां हितार्थाय दिवौकसाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ພຣະມຸນີດະທີຈິຜູ້ມີພຣະພອນ ມີໃຈປິຕິຍິນດີ ແລະໄດ້ສະຫຼະຊີວິດເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ.

Verse 88

ततो देवाः प्रहृष्टास्ते गृहीत्वास्थीनि कृत्स्नशः । ततश्चक्रुर्महावज्रं यादृशं विष्णुनोदितम्

ຕໍ່ມາ ເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນຍິນດີປິຕິ ໄດ້ເອົາກະດູກທັງໝົດ ແລະສ້າງວັດຊຣະອັນໃຫຍ່ ຕາມທີ່ພຣະວິດສະນຸໄດ້ຊີ້ນຳ.

Verse 89

अथ शक्रस्तदादाय नैमिषाभिमुखो ययौ । भयेन महता युक्तो वेपमानो निशागमे

ແລ້ວພຣະສັກກະໄດ້ຖືມັນ ແລະມຸ່ງໜ້າໄປຫາໄນມິສະ; ຖືກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຄອບງຳ ລາວສັ່ນໄຫວເມື່ອຄ່ຳຄືນໃກ້ມາ.

Verse 90

तत्र ध्यानस्थितं वृत्रं दूरस्थस्त्रिदशाधिपः । वज्रेण ताडयामास पलायनपरायणः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະສາມສິບ ເຫັນວຣິຕຣະນັ່ງສະມາທິ ແລ້ວຕີຈາກໄກດ້ວຍວັດຊຣະ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງແຕ່ຈະຫລົບໜີ.

Verse 91

सोऽपि वजप्रहारेण भस्मसात्सम पद्यत । वृत्रो दानवशार्दूलो वह्निं प्राप्य पतंगवत्

ເຂົາກໍຖືກຟາດດ້ວຍວັດຊຣະ ແລ້ວກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ. ວຣິຕຣະ ເສືອໃຫຍ່ໃນຫມູ່ດານະວະ ໄດ້ພົບໄຟ ດັ່ງແມງມອດບິນເຂົ້າໄປໃນແປວໄຟ.

Verse 92

शक्रोऽपि भयसंत्रस्तो गत्वा सागरमध्यगम् । पर्वतं सुदुरारोहं तुंगशृंगं समाश्रितः

ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວສັ່ນສະເທືອນ ໄປຫາພູເຂົາທີ່ຢູ່ກາງມະຫາສະໝຸດ ແລະອາໄສຢູ່ຍອດສູງຊັນ ທີ່ຂຶ້ນໄປຍາກ.

Verse 93

न जानाति हतं वृत्रं वज्रघातेन तेन तम् । केवलं वीक्षते मार्गं वृत्रागमनसंभवम्

ເຂົາບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າ ວຣິຕຣະ ຖືກວັດຊຣະນັ້ນສັງຫານແລ້ວ; ເຂົາພຽງແຕ່ຈ້ອງເບິ່ງເສັ້ນທາງ ທີ່ອາດເປັນທາງມາຂອງວຣິຕຣະ.

Verse 94

एतस्मिन्नंतरे देवाः संप्रहृष्टतनूरुहाः । सूत्रं विनिहतं दृष्ट्वा तुष्टुवुस्त्रिदशाधिपम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຍິນດີຈົນຂົນລຸກ; ເມື່ອເຫັນສັດຕູຖືກປາບລົງແລ້ວ ກໍພາກັນສັນລະເສີນພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະສາມສິບ.

Verse 95

न जानंति भयान्नष्टं तस्मिन्सागरपर्वते । अन्विष्य चिरकालेन कृच्छ्रात्संप्राप्य तं ततः

ເພາະບໍ່ຮູ້ເລື່ອງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ລາວໄດ້ຫາຍໄປຢູ່ເທິງພູດັ່ງທະເລນັ້ນ. ພວກເຂົາຄົ້ນຫາດົນນານ ແລະດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ ຈຶ່ງໄດ້ພົບລາວຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 96

वीक्षांचक्रुः समासीनं विषमे गिरिगह्वरे । तेजोहीनं तथा दीनं ब्रह्महत्यापरिप्लुतम्

ພວກເຂົາເຫັນລາວນັ່ງຢູ່ໃນຖໍ້າພູອັນຂຸລຂະ. ລາວໄຮ້ລັດສະໝີ ເສົ້າໝອງ ແລະຖືກຄວາມມົນທິນຂອງ “ພຣະຫມະຫັດຍາ” (ບາບຂ້າພຣາຫມັນ) ຖ້ວມທັບ.

Verse 97

गात्रदुर्गंधितासंगैः पूरयन्तं दिशो दश

ກິ່ນເໝັນຮ້າຍທີ່ຕິດຢູ່ຕາມກາຍຂອງລາວ ແຜ່ກະຈາຍເຕັມທັງສິບທິດ.

Verse 98

अथोवाच चतुर्वक्त्रो दृष्ट्वा शक्रं तथाविधम् । समस्तान्देवसंघातान्दूरस्थः पापशंकया

ແລ້ວ “ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ” (ພຣະພຣະຫມາ) ເຫັນພຣະອິນທຣາຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ກໍໄດ້ກ່າວກັບຫມູ່ເທວະທັງປວງ; ພວກເຂົາຢືນຢູ່ໄກ ເນື່ອງຈາກຢ້ານການຕິດມົນທິນແຫ່ງບາບ.

Verse 99

शक्रोऽयं विबुधश्रेष्ठा ब्रह्महत्यापरिप्लुतः । तस्मातत्त्याज्यः सुदूरेण नो चेत्पापमवाप्स्यथ

«ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ພຣະສັກຣະນີ້ (ອິນທຣາ) ຖືກບາບ “ພຣະຫມະຫັດຍາ” ຖ້ວມທັບ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນລາວໃຫ້ໄກ; ບໍ່ຊັ້ນ ພວກເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບບາບ»។

Verse 100

पश्यध्वं सर्वलिंगानि ब्रह्महत्यान्वितानि च । अस्य गात्रेषु दृश्यंते तस्माद्गच्छामहे दिवि

ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ—ໃນອະວະຍະວະຂອງເຂົາ ປາກົດເຫັນເຄື່ອງໝາຍທັງປວງທີ່ຜູກພັນກັບບາບ «ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ». ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍຫຼີກຫ່າງຈາກເຂົາ.

Verse 102

पितामहमुखान्दृष्ट्वा देवान्प्राप्तान्सुराधिपः । पराङ्मुखानकस्माच्च संजातान्विस्मयान्वितः । ततः प्रोवाच संभ्रांतः किमिदं गम्यते सुराः । दृष्ट्वापि मामनाभाष्य कच्चित्क्षेमं गृहे मम

ເມື່ອເຫັນເທວະທັງຫຼາຍມາຮອດ ໂດຍມີພຣະພຣະຫມາເປັນຜູ້ນຳ ຈອມເທວະກໍຕົກໃຈ ເມື່ອພວກເຂົາຫັນໜ້າຫຼີກອອກຢ່າງກະທັນຫັນ. ແລ້ວດ້ວຍຄວາມສັບສົນ ທ່ານກ່າວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງໄປ, ໂອ ເທວະ? ເຫັນຂ້າແລ້ວກໍບໍ່ເວົ້າ. ໃນວິມານຂອງຂ້າ ທຸກຢ່າງສະຫງົບດີບໍ?»

Verse 103

कच्चित्स निहतस्तेन मम वज्रेण दानवः । कच्चिन्न मां स युद्धार्थमन्वेष यति दुर्मतिः

«ດານະວະນັ້ນ ຖືກຂ້າຕາຍແທ້ໆ ໂດຍວັດຊະຣະຂອງຂ້າບໍ? ແລະຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ ບໍ່ຍັງຕາມຫາຂ້າເພື່ອຮົບອີກແລ້ວບໍ?»

Verse 104

ब्रह्मोवाच । निहतः स त्वया शक्र तेन वज्रेण दानवः । गतो मृत्युवशं पापो न भयं कर्तुमर्हसि

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຊັກຣະ, ດານະວະນັ້ນ ຖືກເຈົ້າຂ້າຕາຍແທ້ ໂດຍວັດຊະຣະນັ້ນ. ຜູ້ມີບາບນັ້ນ ໄດ້ໄປຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ; ເຈົ້າບໍ່ຄວນຫວາດກົວ»

Verse 105

परं तस्य वधाज्जाता ब्रह्महत्या सुगर्हिता । तव शक्र न तेनाद्य स्पृशामोऽस्पृश्यतां गतम्

«ແຕ່ການຂ້າເຂົານັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດບາບ «ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ» ອັນຖືກຕຳນິຢ່າງໜັກ ຕົກຢູ່ເທິງເຈົ້າ, ໂອ ຊັກຣະ. ເພາະເຫດນັ້ນ ມື້ນີ້ພວກເຮົາບໍ່ແຕະຕ້ອງເຈົ້າ—ເຈົ້າໄດ້ຕົກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ພິທີກຳຖືວ່າບໍ່ຄວນແຕະ»

Verse 106

इन्द्र उवाच । मया विनिहताः पूर्वं बहवः किल दानवाः । ब्रह्महत्या न संजाता मम हत्याधुना कथम्

ອິນທຣາ ກ່າວວ່າ: ໃນອະດີດ ຂ້າໄດ້ສັງຫານອະສຸຣາຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ ແຕ່ບາບ «ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ» ບໍ່ເກີດ; ເປັນຫຍັງບັດນີ້ ຈຶ່ງເກີດຈາກການສັງຫານຂອງຂ້າ?

Verse 107

ब्रह्मोवाच । ते त्वया निहता युद्धे क्षात्रधर्मेण वासव । विशुद्धा दानवाः सर्वे तेन जातं न पातकम्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ວາສະວະ, ເຈົ້າໄດ້ສັງຫານເຂົາໃນສົງຄາມ ຕາມທຳມະຂອງກະສັດນັກຮົບ. ດານະວະທັງປວງຖືກຊຳລະໂດຍນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນບາບບໍ່ເກີດ.

Verse 108

एष यज्ञोपवीताढ्यो विशेषात्तपसि स्थितः । छलेन निहतः शक्र तेन त्वं पापसंयुतः

«ແຕ່ຄົນນີ້ ປະດັບດ້ວຍສາຍຍັດຍະໂອປະວີຕະ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະຢ່າງພິເສດ. ລາວຖືກສັງຫານດ້ວຍກົນລະຍຸດ, ໂອ ສັກຣະ; ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈຶ່ງຖືກບາບຜູກພັນ.»

Verse 109

इन्द्र उवाच । जानाम्यहं चतुर्वक्त्र स्वं कायं पापसंयुतम् । चिह्नैर्ब्रह्मवधोद्भूतैस्तस्माच्छुद्धिं वदस्व मे

ອິນທຣາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີສີ່ພັກ, ຂ້າຮູ້ວ່າກາຍຂອງຂ້າຖືກບາບເປື້ອນ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍອັນເກີດຈາກການສັງຫານພຣະຫມະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງບອກວິທີຊຳລະໃຫ້ຂ້າເຖີດ.

Verse 110

यया याति द्रुतं पापं ब्रह्महत्यासमुद्भवम् । स्पृश्यो भवामि सर्वेषां देवानां प्रपितामह

«ດ້ວຍວິທີໃດ ບາບອັນເກີດຈາກ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ຈຶ່ງຈາກໄປໄດ້ໄວ, ເພື່ອໃຫ້ຂ້າກັບຄືນເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການສຳຜັດຂອງເທວະທັງປວງ, ໂອ ປຣາປິຕາມະຫາ?»

Verse 111

ब्रह्मोवाच । तीर्थयात्रां सुरश्रेष्ठ तदर्थं कर्तुमर्हसि । तया विना न ते पापं नाशमायाति कृत्स्नशः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ເຈົ້າຄວນເດີນທາງຈາລິກໄປຍັງຕີຣຖະອັນສັກສິດເພື່ອເຫດນັ້ນ. ຖ້າບໍ່ມີມັນ ບາບຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍໝົດສິ້ນ»។

Verse 112

सूत उवाच । ततस्तद्वचनाच्छक्रस्तीर्थयात्रापरायणः । बभ्राम सकलां पृथ्वीं स्नानं कुर्वन्पृथक्पृथक्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕາມຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ອຸທິດໃຈໃຫ້ແກ່ການຈາລິກຕີຣຖະ. ພຣະອົງເດີນທາງພາລະໂລກທັ້ງປວງ ແລະອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ແຕ່ລະສະຖານທີ່ອັນສັກສິດ»។

Verse 113

तीर्थेषु सुप्रसिद्धेषु नदीनदयुतेषु च । वाराणस्यां प्रयागे च प्रभासे कुरुजांगले

ໃນຕີຣຖະທີ່ໂດ່ງດັງຢ່າງຍິ່ງ ແລະໃນແມ່ນ້ຳນ້ອຍໃຫຍ່ນັບບໍ່ຖ້ວນ—ທີ່ວາຣານະສີ, ທີ່ປຣະຍາກ, ທີ່ປຣະພາສ, ແລະໃນແດນກຸຣຸຈາງກະລະ—(ໄດ້ປະຕິບັດພິທີຈາລິກ)។

Verse 115

अहं स्नातः समस्तेषु तीर्थेषु धरणीतले । न च पापेन निर्मुक्तः किं करोमि च सांप्रतम्

«ຂ້ອຍໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງປວງໃນແຜ່ນດິນແລ້ວ, ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ພົ້ນຈາກບາບ. ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້ອຍຄວນເຮັດຢ່າງໃດ?»

Verse 116

किं पतामि गिरेः शृंगाद्विषं वा भक्षयामि किम् । त्रैलोक्यराज्यविभ्रष्टो नाहं जीवितुमुत्सहे

«ຂ້ອຍຄວນຕົກລົງຈາກຍອດພູບໍ? ຫຼືຄວນກິນພິດບໍ? ເມື່ອຖືກຖອນອຳນາດແຫ່ງສາມໂລກແລ້ວ ຂ້ອຍບໍ່ກ້າຫານຈະດຳລົງຊີວິດຕໍ່ໄປ»។

Verse 117

एवं वैराग्यमापन्नो गिरिमारुह्य वासवः । यावत्क्षिपति चात्मानं मरणे कृतनिश्चयः

ດັ່ງນັ້ນ ວາສະວະ ໄດ້ຕົກຢູ່ໃນວິຣາຄະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈາກໂລກ) ອັນເສົ້າໝອງ ແລ້ວຂຶ້ນພູ; ຕັ້ງໃຈຕາຍ ກໍຈະໂຍນຕົນລົງໄປ।

Verse 118

तावद्देवोत्थिता वाणी गगनाद्द्विजसत्तमाः । मा शक्र साहसं कार्षीर्वैराग्यं प्राप्य चेतसि

ໃນຂະນະນັ້ນ ສຽງເທວະດາໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກຟ້າ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ: “ໂອ ສັກຣະ, ຢ່າເຮັດຄວາມຫານຫວານ ແມ່ນແຕ່ວິຣາຄະຈັບໃຈເຈົ້າ”।

Verse 119

त्वया राज्यं प्रकर्तव्यं स्वर्गेऽद्यापि युगाष्टकम् । तस्मात्पापविशुद्ध्यर्थं शृणु शक्र समा हितः

ເຈົ້າຍັງຕ້ອງປົກຄອງລາຊະອານາຈັກໃນສະຫວັນອີກ ແປດຍຸກ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຊໍາລະບາບ ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ສັກຣະ, ຄໍາທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ແລະມີໃຈດີ.

Verse 120

कुरुष्व वचनं शीघ्रं भावनीयं न चान्यथा । यत्त्वया पांसुभिः पूर्वं विवरं परिपूरितः

ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາຂ້າໃຫ້ໄວ—ຈົ່ງຈໍາໄວ້ແບບນີ້ ຢ່າເປັນອື່ນ: ຊ່ອງທີ່ເຈົ້າເຄີຍເຕີມດ້ວຍຝຸ່ນດິນໃນກ່ອນ ນັ້ນແຫຼະເປັນກະແຈແຫ່ງການແກ້ໄຂ.

Verse 121

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यत्र देवः स्वयं हरः । तत्र नागबिलो जातो वल्मीकात्त्रिदशाधिप

ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດ ຮາຏເກສະວະຣະ ທີ່ພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ທີ່ນັ້ນ ນາຄະບິລະ (ຖໍ້ານາຄ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກວັລມີກະ (ຈອມປວກ), ໂອ ຈອມເທວະດາ.

Verse 122

येन नागा धरापृष्ठे निर्गच्छंति व्रजंति च । तेन मार्गेण गत्वा त्वं पाताले हाटकेश्वरम् । स्नात्वा पातालगंगायां पूजयस्व महेश्वरम्

ດ້ວຍເສັ້ນທາງດຽວກັນທີ່ພວກນາຄາອອກສູ່ຜິວໂລກ ແລະກັບຄືນ—ເຈົ້າຈົ່ງໄປຕາມທາງນັ້ນເຖິງ ຫາຕະເກສະວະຣະ ໃນປາຕາລາ. ອາບນ້ຳໃນ ປາຕາລາ-ຄັງຄາ ແລ້ວບູຊາ ມະເຫສະວະຣະ.

Verse 123

ततः पापविनिर्मुक्तो भविष्यसि न संशयः । संप्राप्स्यसि च भूयोऽपि देवराज्यमकण्टकम्

ແລ້ວເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກບາບ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ; ແລະຈະໄດ້ຮັບອີກຄັ້ງ ອຳນາດແຫ່ງອານາຈັກເທວະ ອັນປາສະຈາກອຸປະສັກ.

Verse 124

सूत उवाच । अथ शक्रः समाकर्ण्य तां गिरं गगनोत्थिताम् । जगाम सत्वरं तत्र यत्र नागबिलः स च

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ແລ້ວ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນທີ່ເກີດຈາກຟ້າ ແລ້ວກໍຮີບໄປທັນທີ ໄປຍັງບ່ອນທີ່ມີ ນາຄະບິລະ ຄືຖ້ຳນາຄາ.

Verse 125

ततः प्रविश्य पातालं गंगातोयपरिप्लुतः । पूजयामास तल्लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम्

ຈາກນັ້ນ ລາວເຂົ້າໄປໃນປາຕາລາ ແລະຖືກນ້ຳຄັງຄາຊຸມຊ່ຳທົ່ວກາຍ; ລາວໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຫາຕະເກສະວະຣະ.

Verse 126

अथ तस्य क्षणाज्जातं शरीरं मलवर्जितम् । दुर्गन्धश्च गतो नाशं तेजोवृद्धिर्बभूव ह

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຮ່າງກາຍຂອງລາວເກີດເປັນອັນບໍ່ມີມົນທິນ; ກິ່ນເໝັນກໍສູນຫາຍ ແລະຣັດສະມີຂອງລາວເພີ່ມພູນຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 127

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता ब्रह्मविष्णुमुखाः सुराः । प्रोचुश्च देवराजं तं मुक्तपापं प्रहर्षिताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາເທວະດາຜູ້ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ມາຮອດ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊາເທວະນັ້ນ ຜູ້ພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ।

Verse 128

प्राप्तस्तु मेध्यतां शक्र विमुक्तो ब्रह्महत्यया । तस्मादागच्छ गच्छामः सहितास्त्रिदशालयम्

ເຂົາເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັກຣະ, ເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ພົ້ນຈາກບາບແຫ່ງການຂ້າພຣະພຣະຫມາ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາ—ໃຫ້ພວກເຮົາໄປດ້ວຍກັນສູ່ວິຫານຂອງເທວະດາສາມສິບສາມ»។

Verse 129

एतन्नाग बिलं शक्र पुनः पूरय पांसुभिः । नो चेदागत्य चानेन मानुषाः सिद्धिहेतवः

«ໂອ ສັກຣະ, ຈົ່ງເຕີມນາຄະບິລານີ້ຄືນດ້ວຍດິນ; ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ມະນຸດອາດຈະມາທາງນີ້ ແລະ ບັນລຸສິດທິອັນພິເສດ»។

Verse 130

एतल्लिंगं समभ्यर्च्य स्नात्वा भागीरथीजले । अपि पापसमायुक्ता यास्यंति परमां गतिम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄະນີ້ຢ່າງຄວນແກ່ການນະມັດສະການ ແລະ ອາບນ້ຳໃນນ້ຳພຣະພາຄີຣະທີ (ຄື ຄົງຄາ), ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ແບກບາບຫນັກ ກໍຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມໄປອັນສູງສຸດ।

Verse 132

ततो जज्ञे महांस्तत्र स्वर्गे वृत्रवधोत्सवः । देवेन्द्रत्वमनुप्राप्ते पुनः शक्रे द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໃນສະຫວັນໄດ້ເກີດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນໃຫຍ່—ງານສະເຫຼີມການສັງຫານວຣິຕຣະ—ເມື່ອສັກຣະໄດ້ຄືນສູ່ພະອິນທຣະພາບອີກຄັ້ງ।

Verse 133

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं हाटकेश्वरसंभवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງຫມົດຟັງແລ້ວ ເລື່ອງຮາດະເກສະວະຣ; ມະຫາຕະພາບຂອງພຣະອົງທີ່ທໍາລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 134

यश्चैतत्कीर्तयेद्भक्त्या शृणोति च समाहितः । स याति परमं स्थानं जरा मरणवर्जितम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ສະດຸດສະດີດ້ວຍສັດທາ ຫຼືຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ປາສະຈາກຊະຣາແລະມະຣະນະ.