Arjuna

ເມື່ອລໍ້ຖືກຕິດຂັດ ຣາເຘຍດ້ວຍໂທສະກໍຫຼັ່ງນ້ຳຕາ ແລ້ວເວົ້າກັບອາຣຊຸນວ່າ: “ໂອ ປານດະວະ ຈົ່ງອົດທົນຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ”

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ອາຈຸນຜູ້ກ້າຫານໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ «ສຸທັມມາ» ຫໍສະພາຂອງຊາວຢາດະວະ ດ້ວຍໃຈໂສກເສົ້າອາໄລຫາມະຫາຣະຖີທັງຫຼາຍ।

ໂອ ພະຣາຊາ, ອັຣຊຸນ ບຸດແຫ່ງ ກຸນຕີ ໄດ້ຄິດຮອດເອກະລະວະຍາ ແລ້ວເຂົ້າໄປພົບ ທ່ານໂດຣະນາ ຢ່າງລັບໆ ແລະດ້ວຍຄວາມສະໜິດສະໜົມ ຈຶ່ງກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້।

ຈາກນັ້ນ, ໂອ ພະລາຊາ! ອາຈູນໄດ້ກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ພະກິສະນະ: ຈົ່ງວາງລົດຂອງຂ້າພະເຈົ້າລະຫວ່າງກອງທັບທັງສອງ, ໂອ ອຈຸຕະ.

ອາຈູນກ່າວວ່າ: ອ້າຍມາທຸສູດນະ, ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ, ຂ້ານ້ອຍຈະຕໍ່ສູ້ໃນສະໜາມຮົບດ້ວຍລູກສູງຕໍ່ພິສະມາ ແລະ ໂທຣະນະຜູ້ສົມເຄົາລົບບູຊາໄດ້ແນວໃດ?

ອຣະຈຸນກ່າວວ່າ: ຖ້າພຣະອົງທ່ານເຫັນວ່າປັນຍາຍິນດີກວ່າການກະທຳ, ໂອ ຊານາຣທນ, ແລ້ວເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງຊຸກຍູ້ຂ້ອຍໃຫ້ປະຕິບັດການກະທຳທີ່ຫຍໍ້ທໍ້ນີ້, ໂອ ເກສະພ?

ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງດຳລົງຢູ່ໃນໂລກດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງໄສ ແລະບັນລຸຄວາມເຕັມພ້ອມອັນສູງສຸດ; ແລະເນື່ອງຈາກເຫດຕ່າງກັນ ຜູ້ໜຶ່ງເກີດເປັນກຣິສນະ ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງເກີດເປັນທະນັນຊະຍະ (ອາຣຊຸນ).

ອາຣຈຸນກ່າວວ່າ: «ສິ່ງໃດທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍ—ຜູ້ມີຄວາມເມດຕາເປັນແກ່ນ—ໄດ້ກ່າວໄວ້, ຂໍໃຫ້ບອກແກ່ນແທ້ຂອງມັນໃນນີ້. ແລະຜູ້ໃດທີ່ແສວງຫາທັມມະ ບໍ່ຄວນຖືກຫ້າມໂດຍຜູ້ໃຈໃຫຍ່.»

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ປາຣຖະ, ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ມີປາງປະກົດຂອງຂ້າ ທີ່ພຣາຫມະນະປາຖະນາ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທີ່ນັ້ນຂ້າບໍ່ລະທິ້ງມັນ—ປະດັບດ້ວຍຮົ່ມ ແລະ ໄມ້ເທົ້າ».

ອໍລະຊຸນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຊີ້ນໍາຈາກພະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະຫຼາຍ ໃນຖານະເພື່ອນແລະຄົນຂັບລົດມ້າ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກພໍໃຈດ້ວຍຄໍາເວົ້າດັ່ງກ່າວ. ຈາກນັ້ນ ລາວກໍ່ໃສ່ເສື້ອເກາະ ແລະ ປະກອບອາວຸດທີ່ຮ້າຍກາດ, ແລະ ຂຶ້ນລົດມ້າຂອງລາວ…

ໂອ ສຣີກຣິດສະນະ ໂອ ຄຣິດສະນະສະຂາ (ມິດຂອງອະຣະຈຸນ) ໂອ ຜູ້ສູງສຸດໃນວົງວຣິຊນິ ພຣະອົງຜູ້ເຜົາຜານຕະກູນກະສັດຜູ້ກໍ່ຄວາມວຸ່ນວາຍໃນໂລກ ພຣະລິດທິພະລັງຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເສື່ອມ ໂອ ໂກວິນທະ ພຣະອົງອວຕານລົງເພື່ອບັນເທົາທຸກຂອງໂຄ ພຣາຫມັນ ແລະ ພັກຕະ ໂອ ໂຢເກສະວະຣະ…

ໂອ ພຣາມຣືສີ, ພຣະເຈົ້າ ສຣີ ກຣິສນະ ກໍໄດ້ຕິດຕາມໄປເຊັ່ນກັນ ໂດຍປະທັບຢູ່ເທິງລົດຮົບກັບ ອໍຣະຊຸນ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດ ຍຸທິດຖິຣະ ຈຶ່ງເບິ່ງສະຫງ່າງາມຫຼາຍ ຄືກັບ ທ້າວກຸເວຣະ ທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ.