Adhyaya 21

Verse 1

नारद उवाच । तमालोक्य पलायंतं विध्वस्तध्वजकार्मुकम् । दैत्यांश्च मुदितानिंद्रः कर्तव्यं नाध्यगच्छत

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເຫັນເຂົາຫນີໄປ—ທຸງແລະຄັນທະນູແຕກພັງ—ແລະເຫັນພວກໄດຕະຍະຍິນດີ ອິນດຣະບໍ່ຮູ້ວ່າຄວນເຮັດສິ່ງໃດ।

Verse 2

अथायान्निकटं विष्णोः सुरेशस्त्वरयान्वितः । उवाच चैनं मधुरमुत्साहपरिबृंहितम्

ແລ້ວພຣະອິນດຣະ ຈອມເທວະດາ ກໍ່ຮີບໄປໃກ້ພຣະວິສນຸ ແລະເວົ້າກັບພຣະອົງດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນຫວານ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍກໍາລັງໃຈແລະຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ।

Verse 3

किमेभिः क्रीडसे देव दानवैर्दुष्टमानसैः । दुर्जनैर्लब्धरंध्रस्य पुरुषस्य कुतः क्रियाः

«ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງຫຼິ້ນຢູ່ກັບພວກດານະວະຜູ້ໃຈຊົ່ວ? ເມື່ອຄົນຊົ່ວໄດ້ຊ່ອງທາງ ມະນຸດຈະຍັງເຮັດກິດດີໃດໄດ້ອີກ?»

Verse 4

शक्तेनोपेक्षितो नीचो मन्यते बलमात्मनः । तस्मान्न नीचं मतिमानुषेक्षेत कथंचन

«ເມື່ອຜູ້ແຂງແຮງລະເລີຍຄົນຕ່ໍາຊ້າ ຄົນຕ່ໍາຊ້ານັ້ນກໍ່ຄິດວ່າຕົນມີພະລັງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນມອງຂ້າມຄົນຊົ່ວເລີຍ»។

Verse 5

अथाग्रेसरसंपत्त्या रथिनो जयमाययुः । कस्ते सखाभवत्पूर्वं हिरण्याक्षवधे विभो

«ແລ້ວດ້ວຍການໄດ້ເປັນຕໍ່ຢູ່ດ້ານໜ້າ ນັກຮົບລົດສົງຄາມກໍ່ເຂົ້າໃກ້ຊັຍຊະນະ. ໂອ ຜູ້ມີລິດທານ, ໃນການປະຫານຮິຣັນຍາກສະ ໃຜເຄີຍເປັນມິດສະເໝີພຣະອົງກ່ອນນັ້ນ?»

Verse 6

हिरण्यकशिपुर्दैत्यो वीर्यशाली मदोद्धतः । प्राप्य त्वां तृमवन्नष्टस्तत्र कोऽग्रेसरस्तव

ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ດາຍຕະ ຜູ້ກ້າຫານ ມີພະລັງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໍ ໄດ້ພົບພຣະອົງ ແລ້ວພິນາດດັ່ງໃບຫຍ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໃຜຈະເປັນຜູ້ເຫນືອກວ່າພຣະອົງໄດ້?

Verse 7

पूर्वं प्रतिबला दैत्या मधुकैटभसन्निभाः । निविष्टास्त्वां तु संप्राप्य शलभा इव पावकम्

ໃນກ່ອນນັ້ນ ດາຍຕະຜູ້ມີກຳລັງຫຼາຍ ຄ້າຍມະດຸ ແລະ ໄກຕະພະ ໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າຫາພຣະອົງ; ແຕ່ເມື່ອຮອດພຣະອົງ ກໍພິນາດດັ່ງແມງມອດຕົກໃສ່ໄຟ.

Verse 8

युगेयुगे च दैत्यानां त्वत्तो नाशोऽभवद्धरे । तथैवाद्येह भीतानां त्वं हि विष्णो सुराश्रयः

ໃນທຸກຍຸກ ໂອ ຜູ້ທົງແຜ່ນດິນ ດາຍຕະທັງຫຼາຍໄດ້ພົບຄວາມພິນາດໂດຍພຣະອົງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ມື້ນີ້ ຢູ່ນີ້ ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງເທວະຜູ້ຫວາດກົວ, ໂອ ວິດສະນຸ.

Verse 9

एवं संनोदितो विष्णुर्व्यवर्धत महाभुजः । बलेन तेजसा ऋद्ध्या सर्वभूताश्रयोऽरिहा

ເມື່ອຖືກກະຕຸ້ນດັ່ງນັ້ນ ວິດສະນຸ ຜູ້ມີແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍເຕີບໃຫຍ່ດ້ວຍພະລັງ ດ້ວຍລັດສະໝີ ແລະດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນທິບ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ ແລະຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ.

Verse 10

अथोवाच सहस्राक्षं केशवः प्रहसन्निव । एवमेतद्यथा प्राह भवानस्मद्गतं वचः

ແລ້ວເກສະວະ ດັ່ງຈະຍິ້ມ ໄດ້ກ່າວກັບສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ວ່າ: “ແມ່ນແທ້ດັ່ງນັ້ນ—ຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ—ຄຳນີ້ທີ່ມາຮອດຂ້ອຍຈາກທ່ານ.”

Verse 11

त्रैलोक्यदानवान्सर्वान्दग्धुं शक्तः क्षणादहम् । दुर्जस्तारकः किं तु मुक्त्वा सप्तदिनं शिशुम्

«ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຜົາດານະວະທັງປວງໃນສາມໂລກໃຫ້ໝົດໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ. ແຕ່ທາຣະກະຜູ້ຍາກຈະຊະນະນັ້ນ—ຫຼັງຈາກປ່ອຍເດັກນ້ອຍອາຍຸເຈັດວັນ—ຍັງເປັນກໍລະນີພິເສດ»។

Verse 12

महिषश्चैव शुंभश्च उभौ वध्यौ च योषिता । जंभो दुर्वाससा शप्तः शक्रवध्यो भवानिति । तस्मात्त्वं दिव्यवीर्येण जहि जंभं मदोत्कटम्

«ມະຫິສະ ແລະ ຊຸມພະ—ທັງສອງຈະຕ້ອງຖືກສັງຫານໂດຍຍິງ. ແຕ່ ຈັມພະ ຖືກດຸຣວາສະສາບວ່າ ‘ເຈົ້າຈະຖືກສັງຫານໂດຍ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ).’ ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍວິລະພະລັງອັນທິບ ຈົ່ງສັງຫານຈັມພະຜູ້ພອງດ້ວຍຄວາມມຶນເມົາແຫ່ງມານະ»។

Verse 13

अवध्यः सर्वभूतानां त्वामृते स तु दानवः

«ດານະວະນັ້ນ ບໍ່ອາດຖືກຊະນະໂດຍສັດທັງປວງ—ນອກເສຍແຕ່ເຈົ້າ»।

Verse 14

मया गुप्तो रणे जंभो जगत्कंटकमुद्धर । तद्वैकुंठवचः श्रुत्वा सहस्राक्षोमरारिहा

«ໃນສົງຄາມ ຈັມພະຖືກຂ້າພະເຈົ້າປົກປ້ອງ; ຈົ່ງຖອນໜາມຂອງໂລກນີ້ອອກ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງໄວກຸນຖະ ສະຫັດສະຣາກສະ—ຜູ້ປະຫານສັດຕູແຫ່ງເທວະ—ກໍ່ຕຽມການກະທຳ।

Verse 15

समादिशत्सुराध्यक्षान्सैन्यस्य रचनां प्रति । ततश्चाभ्यर्थितो देवैर्विष्णुः सैन्यमकल्पयत्

ພຣະອົງໄດ້ສັ່ງແກ່ຫົວໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ ເກືອບກ່ຽວກັບການຈັດຮູບຂະບວນກອງທັບ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອເທວະທັງປວງອ້ອນວອນ ພຣະວິສະນຸກໍ່ຈັດຕັ້ງກອງພົນໃຫ້ພ້ອມ.

Verse 16

यत्सारं सर्वलोकस्य वीर्यस्य तपसोऽपि च । तदैकादश रुद्रांश्च चकाराग्रेसरान्हरिः

ຮະຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ສ້າງສ່ວນທັງສິບເອັດຂອງຣຸດຣະ ແລະແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ນໍາ—ໂດຍດຶງເອົາແກ່ນສານອັນສູງສຸດຂອງທຸກໂລກ, ຂອງຄວາມກ້າຫານ ແລະແມ່ນແຕ່ຕະປະສ (ພຣະຕະບະ) ດ້ວຍ.

Verse 17

व्यालीढांगा महादेवा बलिनो नीलकंधराः । चंद्रखंडत्रिपुंड्राश्च पिंगाक्षाः शूलपाणयः

ມະຫາເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຢືນຢູ່ໃນທ່າທີ່ແນ່ນຫນາດດຸດັນ—ມີພະລັງຫນັກແນ່ນ, ຄໍສີນ້ໍາເງິນ (ນີລະກັນທະ); ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຈັນທຣາ ແລະ ຕຣິປຸນດຣະ (ເສັ້ນສັກສິດສາມເສັ້ນ); ດວງຕາສີພິງ ແລະຖືຕຣິສູນໃນມື.

Verse 18

पिंगोत्तुंगजटाजूटाः सिंहचर्मावसायिनः । भस्मोद्धूलितगात्राश्च भुजमंडलभैरवाः

ພວກເຂົາມີມັດຜົມຈະຕາສີພິງສູງສົງ່າ, ນຸ່ງຫນັງສິງ; ກາຍຖືກປະພອມດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (ພະສະມະ) ແລະນ່າຢ້ານດ້ວຍວົງແຂນອັນມະຫິມາ.

Verse 19

कपालीशादयो रुद्रा विद्रावितमहाऽसुराः । कपाली पिंगलो भीमो विरुपाक्षो विलोहितः

ຣຸດຣະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ກະປາລີຊະ (Kapālīśa) ຜູ້ໄດ້ຂັບໄລ່ອະສຸຣະໃຫຍ່ໆ ໃຫ້ແຕກພ່າຍ, ປາກົດອອກມາ: ກະປາລີ, ພິງກະລະ, ພີມະ, ວິຣູປາກຊະ, ແລະ ວິໂລຫິຕະ.

Verse 20

अजकः शासनः शास्ता शंभुश्चंद्रो भवस्तथा । एत एकादशनंतबला रुद्राः प्रभाविनः

ອະຈະກະ, ຊາສະນະ, ຊາສະຕາ, ຊັມພຸ, ຈັນທຣະ, ແລະ ພະວະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຢູ່ໃນຈໍານວນຣຸດຣະທັງສິບເອັດ, ມີພະລັງອັນອະນັນຕະ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອໍານາດ.

Verse 21

अपालयंत त्रिदशान्विगर्जंत इवांबुदाः । हिमाचलाभे महति कांचनांबुरुहस्रहि

ພວກເຂົາໄດ້ປົກປ້ອງເທວະດາທັງຫຼາຍ ດ້ວຍສຽງຄຳຮ້ອງດັ່ງເມກຝົນຟ້າຮ້ອງ ເທິງດິນແດນໃຫຍ່ດັ່ງພູຫິມາລະຍະ ປະດັບດ້ວຍດອກບົວຄຳນັບພັນ।

Verse 22

प्रचंचलमहाहेमघंटासंहतिमंडिते । ऐरावते चतुर्दंते मत्तमातंग आस्थितः

ພຣະອົງປະທັບຢູ່ເທິງໄອຣາວະຕະ—ຊ້າງມີງາສີ່ ເມົາມັນດ້ວຍນ້ຳມັດ—ຜູ້ຖືກປະດັບດ້ວຍກຸ່ມກະດິ່ງຄຳໃຫຍ່ ໂອນໄຫວແລະດັງກັງວານ।

Verse 23

महामदजलस्रावे कामरूपे शतक्रतुः । तस्थौ हिमगिरेः श्रृंगे भानुमानिव दीप्तिमान् । तस्यारक्षत्पदं सव्यं मारुतोऽमितविक्रमः

ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ປະທັບຢູ່ເທິງຊ້າງກາມະຣູປະ ທີ່ນ້ຳມັດໄຫຼຫນັກ ແລະຢືນຢູ່ເທິງຍອດພູຫິມະກິຣິ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດ; ທາງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ມີມາຣຸຕະ ຜູ້ກ້າຫານຫາທີ່ສຸດ ຢືນພິທັກສະຖານະນັ້ນ।

Verse 24

जुगोपापरमग्निश्च ज्वालापूरितदिङ्मुखः । पृष्ठरक्षोऽभव द्विष्णुः समरेशः शतक्रतोः

ແລະອັກນິ—ໄຟອັນສູງສຸດ ທີ່ແປວໄຟເຕັມໄປທົ່ວໜ້າທິດທັງປວງ—ໄດ້ຢືນພິທັກດ້ານຫຼັງ; ແລະດວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສົງຄາມ ໄດ້ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງດ້ານຫຼັງຂອງສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ)។

Verse 25

आदित्या वसवो विश्वे मरुतश्चाश्विनावपि । गंधर्वा राक्षसा यक्षाः सकिंनरमहोरगाः

ອາທິດຍະ, ວະສຸ, ວິສເວເທວະ, ມາຣຸຕະ ແລະອັສວິນທັງສອງດ້ວຍ—ຄັນທັຣວະ, ຣາກສະສະ, ຢັກສະ, ພ້ອມທັງກິມນະຣະ ແລະນາກໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ—ລ້ວນມາຊຸມນຸມກັນ।

Verse 26

कोटिशःकोटिशः गृत्वा वृंदं चिह्नोपलक्षितम् । विश्रावयंतः स्वां कीर्तिं बंदिवृन्दैः पुरः सरैः

ເປັນໂກດິເທິງໂກດິ ພວກເຂົາຈັດເປັນຫມູ່ຄະນະ ມີເຄື່ອງໝາຍຈໍາແນກຊັດເຈນ; ນັກຂັບສັນລະເສີນເດີນນໍາໜ້າ ປະກາດກຽດຊື່ຂອງພວກເຂົາໃຫ້ກັງວານໄກ.

Verse 27

चेलुर्दैत्यवधे दृप्ता नानावर्णायुधध्वजाः

ດ້ວຍຄວາມຮື້ນເຮີງຈາກການປາບດາຍຕະ ພວກເຂົາຈຶ່ງຍ່າງຫນ້າໄປ—ຖືອາວຸດ ແລະທຸງຊັຍຫຼາຍສີ.

Verse 28

शतक्रतोरमरनिकायपालिता पताकिनी याननिनादनादिता । सितोन्नतध्वजपटकोटिमंडिता बभूव सा दितिसुतोकवर्धिनी

ກອງທັບທີ່ມີທຸງຊັຍນັ້ນ ຖືກປົກປ້ອງໂດຍຫມູ່ເທວະຂອງສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງລົດສົງຄາມ. ມັນສ່ອງສະຫວ່າງ—ປະດັບດ້ວຍທຸງຂາວສູງ ແລະຜ້າທຸງນັບໂກດິ—ເປັນກອງທັບທີ່ເພີ່ມພູນຄວາມຫວາດຫວັນແກ່ລູກຫຼານຂອງດິຕິ.

Verse 29

आयांतीं तां विलोक्याथ सुरसेनां गजासुरः । गजरूपी महांश्चैव संहारांभोधिविक्रमः

ເມື່ອເຫັນກອງທັບເທວະກໍາລັງເຂົ້າມາ ກະຈາສຸຣະ—ຜູ້ໃຫຍ່ມະຫາສານ ມີຮູບເປັນຊ້າງ ແລະມີວິລະກໍາດັ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງການທໍາລາຍ—ກ້າວອອກໄປປະຈັນໜ້າ.

Verse 30

परश्वधायुधो दैत्यो दशनौष्ठकसंपुटः । ममर्द चरणे देवांश्चिक्षेपान्यान्करेण च

ອະສຸຣະຜູ້ນັ້ນຖືຂວານເປັນອາວຸດ ເຜີຍຟັນແລະຮິມຝີປາກຢ່າງນ່າຢ້ານ; ມັນຢ່ຳຂີ້ນທັບເທວະບາງອົງດ້ວຍຕີນ ແລະໂຍນອົງອື່ນໆອອກໄປດ້ວຍມື.

Verse 31

परान्परशुना जघ्ने दैत्येंद्रो रौद्रविक्रमः । तस्यैवं निघ्नतः क्रुद्धा देवगन्धर्वकिंनराः

ດ້ວຍຂວານຂອງມັນ, ຈອມອະສູນຜູ້ມີອິດທິລິດອັນຮ້າຍກາດ ໄດ້ສັງຫານຜູ້ຄົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ; ແລະ ໃນຂະນະທີ່ມັນສືບຕໍ່ຂ້າຟັນຢູ່ນັ້ນ, ເຫຼົ່າເທວະດາ, ຄົນທັນ ແລະ ກິນນອນ ກໍເກີດຄວາມຄຽດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ.

Verse 32

मुमुचुः संहताः सर्वे चित्रशस्त्रास्त्रसंहतिम् । परश्वधांश्च चक्राणि भिण्डिपालान्समुद्गरान्

ເມື່ອລວມຕົວເຂົ້າກັນ, ພວກເຂົາທັງຫມົດໄດ້ປົດປ່ອຍອາວຸດນານາຊະນິດ ອອກມາຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເຊັ່ນ: ຂວານ, ກົງຈັກ, ຫອກຊັດ ແລະ ກະບອງໃຫຍ່.

Verse 33

कुन्तान्प्रासाञ्छरांस्तीक्ष्णान्मुद्गरांश्चापि दुःसहान् । तान्सर्वान्सोग्रसद्दैत्यो यूथपः कवलानिव

ຫອກ, ຫອກຍາວ, ລູກສອນທີ່ແຫຼມຄົມ ແລະ ແມ່ນແຕ່ກະບອງທີ່ໜັກເກີນຈະທົນໄດ້ - ອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນຖືກອະສູນກືນກິນ ເໝືອນດັ່ງຈ່າຝູງຊ້າງກືນກິນຄຳເຂົ້າ.

Verse 34

कोपस्फुरितदंष्ट्राग्रः करस्फोटेन नादयन् । सुरान्नघ्नंश्चराराजौ दुष्प्रेक्ष्यः सोऽथ दानवः

ດ້ວຍປາຍແຂ້ວທີ່ສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ, ຮ້ອງຄຳລາມພ້ອມກັບສຽງຕົບມື, ດານົບ (Danava) ຜູ້ທີ່ຍາກຈະແນມເບິ່ງນັ້ນ ໄດ້ເຄື່ອນທີ່ໄປທົ່ວສະໜາມຮົບ, ຟາດຟັນເຫຼົ່າເທວະດາ.

Verse 35

यस्मिन्यस्मिन्निपतति सुर वृंदे गजासुरः । तस्मिस्तीस्मिन्महाशब्दो हाहाकारो व्यजायत

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ Gajasura ບຸກເຂົ້າໃສ່ກອງທັບເທວະດາ, ຢູ່ທີ່ນັ້ນຍ່ອມເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ - ສຽງຮ້ອງໂອດໂອຍວ່າ 'ອະນິຈາ! ອະນິຈາ!' ດັງກ້ອງໄປທົ່ວ.

Verse 36

अथ विद्रवमानं तब्लं प्रेक्ष्व समंततः । रुद्राः परस्परं प्रोचुरहंकारोत्थितार्चिषः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນກອງກຳລັງກຳລັງຫນີໄປທຸກທິດ ພຣະຣຸດຣາທັງຫຼາຍ—ລຸກໂຊດດ້ວຍໄຟແຫ່ງອະຫັງກາຣ—ກໍ່ເວົ້າກັນເອງ।

Verse 37

भोभो गृह्णत दैत्येंद्रं भिंदतैनं महाबलाः । कर्षतैनं शितैः शूलैर्भञ्जतैनं हि मर्मसु

«ໂຮ! ໂຮ! ຈັບເອົາຈອມອະສຸຣາ! ພວກເຈົ້າຜູ້ມີກຳລັງ ຈົ່ມແທງມັນ! ລາກມັນດ້ວຍຕຣິສູນຄົມໆ—ຕີແລະທຳລາຍມັນທີ່ຈຸດສຳຄັນ!»

Verse 38

कपाली वाक्यमाकर्ण्य शूलं सितशितंमुखे । संमार्ज्य वामहस्तेन संरंभाद्विवृतेक्षणः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ກະປາລີ ດວງຕາກວ້າງຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງແຫ່ງຈິດຕັ້ງໝັ້ນ ແລະໃຊ້ມືຊ້າຍຖູຕຣິສູນທີ່ສະຫວ່າງໄສ ປາຍຄົມກະຈ່າງ।

Verse 39

प्रोत्फुल्लारुणनीलाब्जसंहतिः सर्वतो दिशः । अथागाद्भुकुटीवक्रो दैत्येंद्राभिमुखो रणे

ທຸກທິດທາງປາກົດເປັນກຸ່ມດອກບົວສີແດງແລະສີນ້ຳເງິນທີ່ບານເຕັມ; ແລ້ວຜູ້ນັ້ນຂົນຄິ້ວຂມວດ ເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ ຫັນໜ້າປະຈັນກັບຈອມອະສຸຣາ।

Verse 40

दृढेन मुष्टिबन्धेन शूलं विषृभ्य निर्मलः । जघान कुम्भदेशे तु कपाली गजदानवम्

ກະປາລີຜູ້ບໍລິສຸດ ກຳຕຣິສູນແນ່ນດ້ວຍກຳປັ້ນ ແລ້ວຂວ້າງອອກ ຟັນຖືກທີ່ຂມັບຂ້າງຫົວຂອງດານະວະຮ່າງຊ້າງ।

Verse 41

ततो दशापि ते रुद्रा निर्मलायोमयै रणे । जघ्नुः शूलैस्तु दैत्येंद्रं शैलवर्ष्माणमाहवे

ຕໍ່ມາ ຣຸດຣາທັງສິບ ຜຸດຜ່ອງບໍ່ມີມົນທິນໃນສົງຄາມ ໄດ້ຟັນຟາດຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ດ້ວຍຕຣິສູນ—ຜູ້ມີກາຍດັ່ງພູເຂົາ।

Verse 42

सुस्राव शोणितं पश्चात्सर्वस्रोतस्सु तस्य वै । शूलरक्तेन रुद्रस्य शुशुभे गजदानवः

ຕໍ່ມາ ເລືອດໄຫຼອອກຈາກທຸກທາງໃນກາຍຂອງເຂົາ; ແລະດານະວະຮູບຊ້າງນັ້ນ ປານຈະສະຫວ່າງຢ່າງນ່າຢ້ານ ເມື່ອຖືກຍ້ອມດ້ວຍເລືອດຂອງຣຸດຣາເທິງຕຣິສູນ।

Verse 43

प्रोत्फुल्लामलनीलाब्जं शरदीवामलं सरः । भस्मशुभ्रतनुच्छायै रुद्र र्हंसैरिवावृतम्

ເຂົາດູປານສະຫຼອງນ້ຳໃສໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ທີ່ດອກບົວຟ້າບໍ່ມີມົນທິນບານສະພັງ; ຄືຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຫົງສາ-ຣຸດຣາ ຜິວກາຍຂາວສະຫວ່າງດັ່ງຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ।

Verse 44

क्रुद्धं कपालिनं दैत्यः प्रचलत्कर्णपल्लवः । भवं च दन्तैर्बिभिदे नाभिदेशे जगासुरः

ດານະວະຜູ້ໂກດແຄ້ນ ສັ່ນພັດກົກຫູຂອງຕົນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ກະປາລີ (Kapālī) ບາດເຈັບ; ແລະອະສຸຣະຮູບຊ້າງນັ້ນ ໄດ້ແທງພະພະວະ (Bhava) ດ້ວຍງາ ທີ່ບ່ອນສະດືອ।

Verse 45

दृष्ट्वानुरक्तं रुद्राभ्यां नवरुद्रास्ततो द्रुतम् । विव्यधुर्विशिखैः शूलैः शरीरममरद्विषः

ເມື່ອເຫັນວ່າເຂົາກໍາລັງພົວພັນສູ້ກັບຣຸດຣາສອງອົງ ຣຸດຣາເກົ້າອົງຈຶ່ງຮີບຮ້ອນ ແທງກາຍຂອງສັດຕູແຫ່ງເທວະ ດ້ວຍຕຣິສູນອັນແຫຼມຄົມດັ່ງລູກສອນ।

Verse 46

ततः कपालिनं त्यक्त्वा भवं चासुरपुंगवः । वेगेन कुपितो दैत्यो नव रुद्रानुपाद्रवत् । ममर्द चरणाघातैर्दन्तैश्चापि करेण च

ຕໍ່ມາ ຈອມອະສຸຣະໄດ້ປ່ອຍທິ້ງ ກະປາລີ ແລະ ພະວະ ແລ້ວພຸ້ນເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແລະຄວາມໄວ ໃສ່ຣຸດຣາ 9 ອົງ ຂະຍີ້ຂະຍຳດ້ວຍການເຕະດ້ວຍຕີນ ດ້ວຍງາ ແລະດ້ວຍມືດ້ວຍ।

Verse 47

ततोऽसौ शूलयुद्धेन श्रममासादितो यदा । तदा कपाली जग्राह करमस्यामरद्विषः

ເມື່ອເຂົາຖືກເຮັດໃຫ້ເມື່ອຍລ້າດ້ວຍການຮົບດ້ວຍສາມງ່າມ, ໃນຂະນະນັ້ນ ກະປາລີໄດ້ຈັບມືຂອງຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງເທວະດານັ້ນໄວ້।

Verse 48

भ्रामयामास चातीव वेगेन च गजासुरम् । दृष्ट्वाश्रमातुरं दैत्यं किंचिच्च्यावितजीवितम्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຫມຸນ ກະຊາສຸຣະ ຢ່າງແຮງກ້າດ້ວຍຄວາມໄວ; ເມື່ອເຫັນອະສຸຣະນັ້ນທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມເມື່ອຍລ້າ ພະລັງຊີວິດຂອງມັນຖືກສັ່ນຄອນ ແລະກໍາລັງຫຼຸດລົງ।

Verse 49

निरुत्साहं रणे तस्मिन्गतयुद्धोत्सवोऽभवत् । ततो भ्रमत एवास्य चर्म उत्कृत्त्य भैरवम्

ໃນສົງຄາມນັ້ນ ມັນກາຍເປັນຜູ້ໝົດກໍາລັງໃຈ ຄວາມຮື້ນເຮືອງໃນການຮົບກໍຫາຍໄປ. ແລ້ວໃນຂະນະທີ່ຍັງຫມຸນຢູ່ນັ້ນ ໄພຣະວະໄດ້ຕັດເອົາໜັງຂອງມັນອອກ।

Verse 50

स्रवत्सर्वांगर क्तौघं चकारांबरमात्मनः । तुष्टुवुस्तं तदा देवा बहुधा बहुभिः स्तवैः

ເມື່ອເລືອດໄຫຼອອກເປັນສາຍຈາກອະໄວຍະວະທົ່ວກາຍ, ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນດັ່ງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງພຣະອົງ. ໃນເວລານັ້ນ ເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະການ.

Verse 51

ऊचुश्चैनं चयो हन्यात्स म्रियेत ततस्त्वसौ । दृष्ट्वा कपालिनो रूपं गजचर्मांबरावृतम्

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດຕີລາວ ຜູ້ນັ້ນຈະຕາຍທັນທີ»; ເພາະເມື່ອເຫັນຮູບອັນນ່າຢ້ານຂອງຜູ້ຖືກະໂຫຼກ—ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍໜັງຊ້າງ—ທຸກຄົນກໍຖືກຄວາມຢ້ານຄອບງຳ.

Verse 52

वित्रेसुर्दुद्रुवुर्जघ्नुर्निपेतुश्च सहस्रशः । एवं विलुलिते तस्मिन्दानवेन्द्रे महाबले

ພວກເຂົາຕົກໃຈຢ້ານກົວ—ບາງພວກກໍຫນີ, ບາງພວກກໍຕີ, ແລະຫຼາຍພັນກໍລົ້ມລົງ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ຖືກກໍ່ໃຫ້ວຸ່ນວາຍສັບສົນ,

Verse 53

गजं मत्तमथारुह्य शतदुन्दुभिनादितम् । निमिरभ्यपतत्तूर्णं सुरसैन्यानि लोडयन्

ນິມິຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງບ້າຄວາມມັນ (rut) ທ່າມກາງສຽງດັງຄືຟ້າຮ້ອງຂອງກອງກະດົມສົງຄາມຮ້ອຍໃບ; ແລ້ວພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງວ່ອງໄວ ນວດຢ່າງຫນັກ ແລະກະຈາຍກອງທັບເທວະອອກໄປ.

Verse 54

यांयां निमिगजो याति दिशं तांतां सवाहनाः । दुद्रुवुश्चुक्रुशुर्देवा भयेनाकंपिता मुहुः

ທິດໃດທີ່ຊ້າງຂອງນິມິເຄື່ອນໄປ ໃນທິດນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມພາຫະນະຂອງຕົນ ກໍພາກັນຫນີ ແລະຮ້ອງລັ່ນ ສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 55

गन्धेन सुरमातंगा दुद्रुवुस्तस्य हस्तिनः । पलायितेषु सैन्येषु सुराणां पाकशासनः

ແມ່ນແຕ່ກິ່ນຢ່າງດຽວ ຊ້າງຂອງເທວະທັງຫຼາຍກໍຫນີຈາກຊ້າງນັ້ນ. ແລະເມື່ອກອງທັບຂອງເທວະພາກັນແຕກກະຈາຍຫນີໄປ, ອິນທຣະ—ຜູ້ລົງໂທດປາກະ—ກໍຕົກຢູ່ໃນວິກິດອັນໜັກ.

Verse 56

तस्थौ दिक्पालकैः सार्धमष्टभिः केशवेन च । संप्राप्तस्तस्य मातंगो यावच्छक्रगजं प्रति

ພຣະອົງຢືນຢູ່ພ້ອມກັບຜູ້ພິທັກທິດທັງ 8 ແລະພຣະເກສະວະ. ຊ້າງມາຕັງຄະນັ້ນເຄື່ອນເຂົ້າໄປຫາຊ້າງຂອງພຣະອິນທຣະ.

Verse 57

तावच्छक्रगजो भीतो मुक्त्वा नादं सुभैरवम् । ध्रियमाणोऽपि यत्नेन चकोर इव तिष्ठति

ເມື່ອນັ້ນ ຊ້າງຂອງພຣະອິນທຣະຕົກໃຈ ແລະຮ້ອງຄໍາຮ້ອງອັນນ່າສະພຶງກົວ. ແມ່ນຈະຖືກຫ້າມໄວ້ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ ກໍຍືນນິ່ງດັ່ງນົກຈະໂກຣ.

Verse 58

पलायति गजे तस्मिन्नारूढः पाकशासनः । विपरीतमुखं युद्धं दानवेन्द्रेण सोऽकरोत्

ເມື່ອຊ້າງນັ້ນຫນີໄປ ພຣະປາກະສາສະນະ (ພຣະອິນທຣະ) ຜູ້ຂີ່ຢູ່ເທິງມັນ ໄດ້ຮົບໂດຍຫັນໜ້າກັບຫຼັງ ຕໍ່ສູ້ກັບຈອມແຫ່ງດານະວະ.

Verse 59

शतक्र तुस्तु शूलेन निमिं वक्षस्यताडयत् । गदया दंतिनं तस्य गल्लदेशेहनद्भृशम्

ແຕ່ພຣະສະຕະກຣະຕຸ (ພຣະອິນທຣະ) ໄດ້ແທງນິມິທີ່ອົກດ້ວຍຫອກ. ແລະດ້ວຍຄອນ (ກະດາ) ພຣະອົງຟາດຊ້າງນັ້ນຢ່າງຮຸນແຮງທີ່ບ່ອນແກ້ມ.

Verse 60

तं प्रहारचिंत्यैव निमिर्निर्भयपौरुषः । ऐरावतं कटीदेशे मुद्गरेणाभ्यताडयत्

ນິມິ ຜູ້ກ້າຫານບໍ່ຫວາດຫວັນ ຄິດແຕ່ຈະຟາດຕີ ໄດ້ທຸບອີຣາວະຕະທີ່ຂ້າງລໍາຕົວ ດ້ວຍຄອນ (ມຸດກະຣະ).

Verse 61

स हतो मुद्गरेणाथ शक्रकुञ्जर आहवे । जगाम पश्चात्पद्भ्यां च पृथिवीं भूधराकृतिः

ຖືກຟາດດ້ວຍຄ້ອນຫນັກໃນສົງຄາມ ຊ້າງຂອງພຣະອິນທຣາກໍສັ່ນສະເທືອນ; ມັນຖອຍຫຼັງທີລະກ້າວ ແລະຊ້າງຮ່າງດັ່ງພູນັ້ນກໍຈົມລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 62

लाघवात्क्षिप्रमुत्थाय ततोऽमरमहागजः । रणादपससर्पाथ भीषितो निमिहस्तिना

ແລ້ວຊ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງເທວະດານັ້ນ ກໍລຸກຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍຄວາມຄ່ອງແຄ້ວ; ມັນຖອຍອອກຈາກສະໜາມຮົບ ເພາະຫວາດຫວັນຕໍ່ພະລັງດັ່ງຊ້າງຂອງນິມິ।

Verse 63

ततो वायुर्ववौ रूक्षो बहुशर्करपांशुलः । सम्मुखो निमिमातंगोऽकंपनोऽचलकंपनः । स्रुतरक्तो बभौ शैलो घनधातुह्रदो यता

ແລ້ວລົມອັນຫຍາບກ້າກໍພັດມາ ໜາແນ່ນດ້ວຍກ້ອນຫີນນ້ອຍແລະຝຸ່ນດິນ. ຕໍ່ໜ້ານັ້ນ ນິມິ—ຊ້າງໃນຫມູ່ນັກຮົບ—ຢືນຢູ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແຕ່ເຮັດໃຫ້ພູເຂົາຍັງສັ່ນ. ເລືອດໄຫຼອອກຈາກກາຍ ທ່ານດູດັ່ງຜາຫີນທີ່ມີເສັ້ນແຮ່ໜາແນ່ ແລະອ່າງນ້ຳແດງສົດປະດັບຢູ່.

Verse 64

धनेशोऽपि गदां गुर्वी तस्य दानवहस्तिनः । मुमोच वेगान्न्यपतत्सा गदा तस्य मूर्धनि

ທ້າວທະເນສະ (ກຸເບຣາ) ກໍໂຍນຄ້ອນຫນັກອັນໃຫຍ່ໃສ່ຊ້າງອະສູນັ້ນ; ຄ້ອນນັ້ນຖືກຂວ້າງດ້ວຍແຮງ ແລະຕົກກະແທກລົງເທິງສີສະຂອງມັນ.

Verse 65

गजो गदानिपातेन स तेन परिमूर्छितः । दंतैर्भित्वा धरां वेगात्पपाताचलसन्निभः

ດ້ວຍການຕົກກະແທກຂອງຄ້ອນນັ້ນ ຊ້າງນັ້ນກໍມືດສະຕິ. ມັນໃຊ້ງາຂຸດທະລຸດດິນດ້ວຍແຮງ ແລະລົ້ມລົງຢ່າງຮຸນແຮງ ດັ່ງພູເຂົາພັງທະລາຍ.

Verse 66

पतिते च गजे तस्मिन्सिंहनादो महानभूत् । सर्वतः सुरसैन्यानां गजबृंहितबृंहितः

ເມື່ອຊ້າງນັ້ນລົ້ມລົງ ສຽງສິງຫນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນທົ່ວທິດ ຈາກກອງທັບເທວະ ປົນກັບສຽງຊ້າງຮ້ອງກຶກກ້ອງ।

Verse 67

हेषारवेण चाश्वानां राणास्फोटैश्च धन्विनाम् । गजं तं निहतं दृष्ट्वा निमिं चापि पराङ्मुखम्

ທ່າມກາງສຽງມ້າຮ້ອງເຮັດສຽງ ແລະສຽງສາຍທະນູຂອງນັກທະນູດັງປັງໆ ເມື່ອເຫັນຊ້າງນັ້ນຖືກສັງຫານ ແລະນິມິກໍຫັນໜີໄປ।

Verse 68

सुराणां सिंहनादं च सन्नादितदिगंतरम् । जंभो जज्वाल कोपेन संदीप्त इव पावकः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງສິງຫນາດຂອງເທວະ ທີ່ກຶກກ້ອງສະທ້ອນໄປທົ່ວຂອບຟ້າ, ຈັມພະກໍລຸກໂຊນດ້ວຍໂທສະ ດັ່ງໄຟທີ່ພຸ່ງລຸກ.

Verse 69

ततः स कोपरक्ताक्षो ध्नुष्यारोप्य सायकम् । तिष्ठेति चाब्रवीत्तारं सारथिं चाप्यनंदयत्

ແລ້ວນັ້ນ ດ້ວຍດວງຕາແດງກ່ຳຈາກໂທສະ ລາວວາງລູກສອນໃສ່ທະນູ ແລະກ່າວວ່າ «ຢືນຢັນ!» ພ້ອມທັງກະຕຸ້ນສາຣະຖີຊື່ ຕາຣາ.

Verse 70

तमायांतमभिप्रेक्ष्य धनुष्याहितसा यकम् । शतक्रतुरदीनात्मा दृढमादत्त कार्मुकम्

ເມື່ອເຫັນເຂົາກ້າວເຂົ້າມາ ພ້ອມລູກສອນທີ່ວາງໄວ້ໃນທະນູແລ້ວ, ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ຜູ້ມີໃຈບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ກໍຈັບທະນູຂອງຕົນໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 71

बाणं च तैलधौताग्रमर्धचंद्रमजिह्मगम्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຈັບລູກສອນໜຶ່ງ—ປາຍຂັດດ້ວຍນ້ຳມັນໃຫ້ມັນງາມ ຮູບຄືຈັນທຣ໌ເຄິ່ງ ແລະບິນຕົງບໍ່ເບື້ອງ.

Verse 72

तेनास्यट सशरं चापं चिच्छेद बलवृत्रहा । अपास्य तद्धनुश्छिन्नं जंभो दानवनंदनः

ດ້ວຍລູກສອນນັ້ນ ຜູ້ປະຫານວຶຣຕຣະຜູ້ມີພະລັງອັນແກ່ກ້າ ໄດ້ຟັນຂາດຄັນທະນູຂອງເຂົາ ພ້ອມທັງລູກສອນທີ່ພາດຢູ່. ໂຍນຄັນທະນູທີ່ຫັກນັ້ນທິ້ງໄປ ຈັມພະ—ຄວາມຊື່ນບານຂອງດານະວະ—ກໍຕຽມສູ້ຕໍ່.

Verse 73

अन्यत्कार्मुकादाय वेगवद्भारसाधनम् । शरांश्चाशीविषाकारांस्तैलधौताजिह्मगान्

ເຂົາໄດ້ຈັບຄັນທະນູອີກອັນໜຶ່ງ—ວ່ອງໄວ ແລະຮອງຮັບແຮງດຶງອັນໜັກ—ພ້ອມທັງຈັບລູກສອນຫຼາຍດອກ ຮູບຄືງູພິດ ຂັດດ້ວຍນ້ຳມັນ ແລະບິນຕົງບໍ່ເບື້ອງ.

Verse 74

शक्रं विव्याध दशभिर्जत्रुदेशे च पत्रिबिः । हृदये च त्रिभिश्चैव द्वाभ्यां च स्कन्धयोर्द्वयोः

ເຂົາໄດ້ຍິງທະລຸຊັກຣະດ້ວຍລູກສອນມີຂົນສິບດອກ ທີ່ບ່ອນກະດູກຄໍ; ອີກສາມດອກທີ່ຫົວໃຈ ແລະສອງດອກທີ່ບ່າທັງສອງ.

Verse 75

शक्रोपि दानवेन्द्राय बाणजालम भीरयन् । अप्राप्तान्दानवेन्द्रस्तु शराश्छक्रभुजेरितान्

ຊັກຣະກໍບໍ່ຫວາດຫວັນ ໄດ້ປ່ອຍຕາຂ່າຍລູກສອນໃສ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ. ແຕ່ກະສັດດານະວະໄດ້ຟັນຕັດລູກສອນທີ່ອອກຈາກແຂນຂອງຊັກຣະນັ້ນ ກ່ອນຈະມາຮອດຕົນ.

Verse 76

चिच्छेद शतधाऽकाशे शरैरग्निशिखोपमैः । ततश्च शरजालेन देवेन्द्रो दानवेश्वरम्

ພຣະອິນທຣາໄດ້ຟັນແຍກເປັນຮ້ອຍສ່ວນໃນກາງອາກາດ ດ້ວຍລູກສອນດັ່ງລີ້ນໄຟ. ຕໍ່ມາ ຈອມເທວະດາໃຊ້ຕາຂ່າຍລູກສອນໜາແນ່ນ ໂຈມຕີຈອມດານະວະ.

Verse 77

आच्छादयत यत्नेन वर्षास्विव घनैर्नभः । दैत्योऽपि बाणजालेन विव्याध सायकैः शितैः

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ພຣະອິນທຣາໄດ້ປົກຄຸມຟ້າ ດັ່ງເມກໃນລະດູຝົນ. ຝ່າຍໄດຕະຍະກໍໃຊ້ຕາຂ່າຍລູກສອນ ຍິງກັບດ້ວຍອາວຸດຄົມກ້າ.

Verse 78

यथा वायुर्घनाटोपं यदवार्यं दिशां मुखे । शक्रोऽथ क्रोधसंरंभान्न विशेषयते यदा

ດັ່ງລົມພັດພາກ້ອນເມກໃຫຍ່ໄປ ບໍ່ອາດກັ້ນໄດ້ໃນໜ້າທິດທັງຫຼາຍ, ສະກຣະກໍເຊັ່ນກັນ—ເມື່ອຖືກຄວາມໂກດກະພື້ນຂຶ້ນ ກໍບໍ່ຈໍາແນກຂອບເຂດອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 79

दानवेन्द्रं तदा चक्रे गंधर्वास्त्रं महाद्भुतम् । ततोऽस्य तेजसा व्याप्तमभूद्गनगोचरम्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອິນທຣາໄດ້ນໍາໃຊ້ອາວຸດຄັນທະວະອັນອັດສະຈັນ ຕໍ່ຕ້ານຈອມດານະວະ. ດ້ວຍລັງສີແຫ່ງພະລັງຂອງມັນ ທ້ອງຟ້າແລະສະໜາມຮົບຖືກແຜ່ຄຸມ ດັ່ງຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງຝູງຄະນະ.

Verse 80

गन्धर्वनगरैश्चापि नानाप्राकारतोरणैः । मुंचद्भिरद्भुताकारैरस्त्रवृष्टिं समंततः

ພ້ອມກັບ «ນະຄອນຄັນທະວະ» ເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ປະດັບດ້ວຍກໍາແພງແລະປະຕູຫຼາຍຮູບແບບ, ກໍເກີດຝົນອາວຸດຮູບຮ່າງອັນອັດສະຈັນ ຖືກຂວ້າງອອກຮອບດ້ານທຸກທິດ.

Verse 81

तयास्त्रवृष्ट्या दैत्यानां हन्यमाना महाचमूः । जंभं शरणमागच्छत्त्राहित्राहीति भारत

ດ້ວຍຝົນອາວຸດນັ້ນ ກອງທັບໃຫຍ່ຂອງດາຍຕະຖືກຟັນຟາດຈົນລົ້ມຕາຍ. ພວກເຂົາເຂົ້າໄປຫາ ຈັມພະ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ ຮ້ອງວ່າ «ຊ່ວຍເຮົາ! ຊ່ວຍເຮົາ!» ໂອ ພາຣະຕະ.

Verse 82

ततो जंभो महावीर्यो विनद्य प्रहसन्मुहुः । स्मरन्साधुसमाचारं दैत्यानामभयं ददौ

ແລ້ວ ຈັມພະ ຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ ຮ້ອງກັງວານ ແລະຫົວເຮາະຊ້ຳໆ. ເມື່ອລະລຶກເຖິງຈັນຍາຂອງຜູ້ດີ ລາວຈຶ່ງປະທານອະໄພ ແລະຄວາມປອດໄພແກ່ດາຍຕະທັງຫຼາຍ.

Verse 83

ततोऽस्त्रं मौशलंनाम मुमोच सुमहाभयम् । अथोग्रमुसलैः सर्वमभवत्पूरितं जगत्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ປ່ອຍອາວຸດຊື່ «ເມົາສະລະ» ອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ. ແລ້ວໂລກທັງປວງຮາວກັບຖືກເຕັມໄປດ້ວຍກະບອກເຫຼັກອັນດຸຮ້າຍ.

Verse 84

तैश्च भग्नानि सर्वाणि गंधर्वनगराणि च । अथोग्रैक प्रहारेण रथमश्वं गजं सुरम्

ດ້ວຍກະບອກເຫຼັກເຫຼົ່ານັ້ນ ນະຄອນຂອງຄັນທັຣວະທັງຫຼາຍກໍຖືກທຳລາຍແຕກພັງ. ແລ້ວດ້ວຍການຟາດອັນດຸຮ້າຍພຽງຄັ້ງດຽວ ລົດຮົບ, ມ້າ, ຊ້າງ ແລະນັກຮົບທັງຫຼາຍຖືກຟາດລົ້ມ.

Verse 85

चूर्णयामास तत्क्षिप्रं शतशोऽथ सहस्रशः । ततः सुराधिपः सक्रस्त्वाष्ट्रमस्त्रमुदैरयत्

ລາວບົດຂະຍີ້ພວກນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະເປັນພັນໆ. ແລ້ວ ສັກຣະ ຈອມເທວະດາ ໄດ້ຍົກອາວຸດທີ່ຕະວັດສະຕຣິ (Tvaṣṭṛ) ສ້າງໄວ້ ຄື «ຕະວາສະຕຣະ-ອັດສະຕຣະ».

Verse 86

संध्यमाने ततश्चास्त्रे निश्चेरुः पावकार्चिषः । ततो यंत्रमया विद्याः प्रादुरासन्सहस्रशः

ເມື່ອນໍາອາວຸດນັ້ນໄປໃຊ້ ປະກາຍໄຟກໍພຸ່ງອອກ; ແລ້ວວິທະຍາ/ມົນຕຣາທີ່ເປັນຮູບຍົນກໍປາກົດຂຶ້ນເປັນພັນໆ।

Verse 87

तैर्यंत्रैरभवद्युद्धमंतरिक्षं वितारकम् । तैर्यंत्रैर्मौशलं भग्नं हन्यंते चासुरास्तदा

ດ້ວຍຍົນເຫຼົ່ານັ້ນ ສົງຄາມກໍແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວອາກາດ. ດ້ວຍອຸປະກອນດຽວກັນ ອາວຸດມໍຊະລະກໍຖືກທໍາລາຍ ແລະອະສຸຣາກໍຖືກສັງຫານໃນເວລານັ້ນ।

Verse 88

शैलास्त्रं मुमुचे जंभो यंत्रसंघातचूर्णनम् । व्यामप्रमाणैरुपलैस्ततो वर्षः प्रवर्तत

ແລ້ວ ຈັມພະ ກໍປ່ອຍອາວຸດສາຍລະ ອັນບົດຂີ້ຝຸ່ນກອງຍົນທັງຫຼາຍ. ໃນທັນໃດນັ້ນ ຝົນຫີນກໍເລີ່ມຕົກ ແຕ່ລະກ້ອນມີຂະໜາດໜຶ່ງວະຍາມ.

Verse 89

त्वाष्ट्रोण निर्मितान्याशु यानि यंत्राणि भारत । तेनोपल निपातेन गतानि तिलशस्ततः

ໂອ ພາຣະຕະ, ຍົນທີ່ທວັດສະຕຣິ ສ້າງຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວນັ້ນ ດ້ວຍການຕົກຂອງຫີນເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍແຕກລະອຽດ ກະຈາຍດຸດເມັດງາ.

Verse 90

ततः शिरस्सु देवानां शिलाः पेतुर्महाजवाः । दारयंत्यश्च वसुधां चतुरंगबलं च तत्

ຈາກນັ້ນ ຫີນໃຫຍ່ໆ ກໍຕົກລົງໃສ່ສີສະຂອງເທວະດາດ້ວຍຄວາມໄວອັນຫຼາຍ. ມັນທັງແຕກຜ່າພື້ນດິນ ແລະທັງສະຫຼາຍກອງທັບສີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 91

ततो वज्रास्त्रमकरोत्सस्राक्षः पुरंदरः । शिलामहार्षंव्यशीर्यत समंततः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສະຫັສຣາກສະ ປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ໃຊ້ອາວຸດວັຊຣະ; ແລະຝົນຫີນອັນມະຫານັ້ນ ຖືກທຳລາຍແຕກກະຈາຍໄປທົ່ວທິດ।

Verse 92

ततः प्रशांतैः शैलास्त्रैर्जंभो भूधरसन्निभः । ऐषीकमस्त्रमकरोच्चूर्णितान्यपराक्रमः

ຕໍ່ມາ ຈັມພະ ຜູ້ມີຮູບຮ່າງດັ່ງພູ ເຫັນອາວຸດຫີນຂອງຕົນຖືກລະງັບແລ້ວ ຈຶ່ງໃຊ້ອາວຸດໄອສີກະ ບົດຂີ້ຝຸ່ນດ້ວຍພະລັງກ້າຫານອັນດຸຮ້າຍ।

Verse 93

ऐषीकेणागमन्नाशं वज्रास्त्रं गिरिदारणम् । विजृंभत्यथ चैषीके परमास्त्रेऽतिदारुणे

ດ້ວຍອາວຸດໄອສີກະ ອາວຸດວັຊຣະ—ຜູ້ຜ່າພູ—ກໍເຖິງຄວາມພິນາດ. ແລ້ວໄອສີກະ ອາວຸດສູງສຸດອັນນ່າສະພຶງກົວ ກໍແຜ່ຂະຫຍາຍພະລັງອອກໄປ.

Verse 94

जज्वलुर्देवसैन्यानि सस्यंदनगजानि च । दह्यमानेष्व नीकेषु तेजसास्त्रस्य सर्वतः

ເຫຼົ່າກອງທັບເທວະ ພ້ອມທັງລົດຮົບ ແລະຊ້າງສົງຄາມ ລຸກໄຟເປັນປະກາຍ; ເມື່ອຫມວດທະຫານຖືກເຜົາໄໝ້ທົ່ວທິດ ດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງເຕຊະອາສະຕຣະ.

Verse 95

आग्नेयमस्त्रमकरोद्बलहा पाकशासनः । तेनास्त्रेण च तन्नाशमैषीकमगमत्तदा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ບະລະຫາ ປາກະຊາສະນະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ໃຊ້ອາວຸດອາກເນຍະ; ແລະດ້ວຍອາສະຕຣະນັ້ນ ອາວຸດໄອສີກະ ກໍເຖິງຄວາມພິນາດໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 96

तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे पावकास्त्रं व्यजृंभत । जज्वाल सेना जंभस्य रथः सारथिरेव च

ເມື່ອອາວຸດນັ້ນຖືກຕ້ານໄວ້ ອາວຸດປາວະກະ (ອາວຸດໄຟ) ກໍ່ລຸກໂຊດຂຶ້ນ; ກອງທັບຂອງຈັມພະໄໝ້ລຸກ ແລະລົດສົງຄາມກັບຄົນຂັບກໍໄໝ້ດ້ວຍ.

Verse 97

तः प्रतिहतास्त्रोऽसौ दैत्येंद्रः प्रतिभानवान् । वारुणास्त्रं मुमोचाथशमनं पावकार्चिषाम्

ເມື່ອອາວຸດຂອງລາວຖືກຕ້ານໄວ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ໄດ້ປ່ອຍອາວຸດວາຣຸນະ ເພື່ອດັບໄຟຂອງອາວຸດປາວະກະ.

Verse 98

ततो जलधरैर्व्योम स्फुरद्विद्युल्लताकुलैः । गंभीराक्षसमाधारैश्चाभ्यपूर्यत मोदिनी

ຕໍ່ມາ ຟ້າກໍເຕັມໄປດ້ວຍເມກຝົນ ອັດແນ້ນດ້ວຍສາຍຟ້າຜ່າທີ່ວາບວາບ; ແລະແຜ່ນດິນໂມດິນີກໍຖືກນ້ຳຝົນທີ່ລຶກແລະຄຳຮ້ອງກັງວານຖ້ວມທ້ວນ.

Verse 99

करींद्रकरतुल्याभिर्धाराभिः पूरितं जगत् । शांतमाग्नेयमस्त्रं च विलोक्येंद्रश्चकार ह

ດ້ວຍສາຍນ້ຳຝົນດັ່ງງວງຊ້າງເຈົ້າ ໂລກທັງປວງຖືກນ້ຳຖ້ວມ. ເມື່ອເຫັນວ່າອາວຸດອາກເນຍະຖືກດັບແລ້ວ ອິນທະຣະກໍ່ກະທຳຕາມຄວນ.

Verse 100

वायव्यमस्त्रमतुलं तेन मेघा ययुः क्षयम् । वायव्यास्त्रबलेनाथ निर्धूते मेघमंडले

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ປ່ອຍອາວຸດວາຍະວະຍະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ດ້ວຍພະລັງນັ້ນ ເມກທັງຫຼາຍກໍຖືກກຳຈັດສູນ. ເມື່ອວົງເມກຖືກກວາດອອກໂດຍ຤ິດອາວຸດວາຍະວະຍະ ຟ້າກໍແຈ້ງໃສ.

Verse 101

बभूवानाविलं व्योम नीलोत्पलदलप्रभम् । वायुना चातिरूपेण कंपिताश्चैव दानवाः

ຟ້າກາຍເປັນໃສ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງກີບດອກບົວສີຟ້າ. ແລະດ້ວຍລົມອັນແຮງກ້ານັ້ນ ພວກດານະວະກໍຖືກສັ່ນສະເທືອນ.

Verse 102

न शेकुस्तत्र ते स्थातुं रणेऽपि बलिनोऽपि ये । जभस्ततोऽभवच्छौलो दशयोजनविस्तृतः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ອາດຢືນຢູ່ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ແຂງແກ່ງໃນສົງຄາມ. ແລ້ວກໍເກີດມວນແສງຂາວລຸກໄຫມ້ ກວ້າງໄປຮອດສິບໂຍຊະນະ.

Verse 103

मारुतप्रतिघातार्थं दानवानां बलाधिपः । नानाश्चर्यसमायुक्तो नानाद्रुमलतावृतः

ເພື່ອຕ້ານການປະທະຂອງລົມ ຈອມທັບແຫ່ງດານະວະໄດ້ນຳອອກອັດສະຈັນໜຶ່ງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍໄມ້ນານາພັນ ແລະເຄືອໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 104

ततः प्रशमिते वायौ दैत्येंद्र पर्वताकृतौ । महाशनिं वज्रमयीं मुमोचाशु शतक्रतुः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອລົມຖືກລະງັບ ແລະຈອມດາຍຕະຍະເຮັດຮູບດັ່ງພູເຂົາ, ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ກໍປ່ອຍອະສນີອັນໃຫຍ່ ທຳດ້ວຍວັດຊຣະ ຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 105

तयाशन्या पतितया दैत्यस्याच लरूपिणः । कंदराणि व्यशीर्यंतं समंतान्निर्झराणि च

ເມື່ອອະສນີນັ້ນຕົກກະທົບໃສ່ດາຍຕະຍະຜູ້ເຮັດຮູບເປັນພູ, ຖ້ຳແລະໂພງພູຂອງເຂົາກໍແຕກພັງ, ແລະຮອບດ້ານທັງໝົດ ສາຍນ້ຳແລະນ້ຳຕົກກໍພຸ່ງທະລຸອອກມາ.

Verse 106

ततः सा दानवेंद्रस्य शैलमाया न्यवर्तत । निवृत्तशैलमायोऽथ दानवेंद्रो मदोत्कटः

ຈາກນັ້ນ ພາບລວງຕາພູເຂົາຂອງພະຍາຍັກ ດານະວະ ກໍຫາຍໄປ. ເມື່ອພາບລວງຕານັ້ນສິ້ນສຸດລົງ, ຈອມອະສູນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທະນົງຕົວ ກໍໄດ້ແປງກາຍໃໝ່.

Verse 107

बभूव कुंजरो भीमो महाशैलमयाकृतिः । ममर्द च सुरानीकं दंतैश्चाभ्यहनत्सुरान्

ມັນໄດ້ກາຍເປັນຊ້າງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ, ມີຮ່າງກາຍໃຫຍ່ໂຕຄືກັບພູເຂົາສູງ. ມັນໄດ້ຢຽບຍ່ຳກອງທັບຂອງເທວະດາ ແລະ ໃຊ້ງາຂອງມັນໂຈມຕີເຫຼົ່າເທວະ.

Verse 108

बभंज पृष्ठतः कांश्चित्करेणाकृष्य दानवः । ततः क्षपयतस्तस्य सुरसैन्यानि वृत्रहा

ຍັກຕົນນັ້ນໄດ້ໃຊ້ງວງດຶງເອົາເທວະດາບາງອົງ ແລ້ວຟາດລົງທາງຫຼັງ. ຈາກນັ້ນ ພະອິນ (ຜູ້ຂ້າ ວຣິຕຣະ) ກໍເລີ່ມທຳລາຍກອງທັບຂອງຍັກຕົນນັ້ນ.

Verse 109

अस्त्रं त्रैलोक्यदुर्धर्षं नारसिंहं मुमोच ह । ततः सिंहसस्राणि निश्चेरुर्मंत्रतेजसा

ພະອົງໄດ້ປ່ອຍອາວຸດ ນາຣະສິງ, ຊຶ່ງບໍ່ມີໃຜຕ້ານທານໄດ້ໃນສາມໂລກ. ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງມົນຕາ, ສິງໂຕນັບພັນໂຕກໍປະກົດອອກມາ.

Verse 110

हृष्टदंष्ट्राट्टहासानि क्रकचाभनखानि च । तैर्विपाटितगात्रोऽसौ गजमायां व्यपोहयत्

ດ້ວຍແຂ້ວທີ່ແຫຼມຄົມ ແລະ ສຽງຫົວຂວັນທີ່ດັງກ້ອງ, ພ້ອມທັງເລັບທີ່ຄົມຄືໃບເລື່ອຍ, ພວກມັນໄດ້ຈີກຮ່າງກາຍຂອງມັນອອກເປັນປ່ຽງ; ດັ່ງນັ້ນ ພາບລວງຕາຊ້າງຈຶ່ງສະຫຼາຍໄປ.

Verse 111

ततश्चाशीविषो घोरोऽभवत्फणसमाकुलः । विषनिःश्वासनिर्दग्धसुरसैन्यमहारथः

ຕໍ່ມາ ລາວກາຍເປັນງູພິດອັນນ່າຢ້ານ ຫົວງູຫຼາຍຫົວຊູງຂຶ້ນ; ແລະດ້ວຍລົມຫາຍໃຈພິດ ລາວເຜົາໄໝ້ນັກຮົບລົດສົງຄາມຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນກອງເທວະດາ।

Verse 112

ततोऽस्त्रं गारुडं चक्रे शक्रः संप्रहरन्रॅणे । ततस्तस्माद्गरुत्मंतः सहस्राणि विनिर्ययुः

ຕໍ່ມາ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໃນສົງຄາມ ໄດ້ໃຊ້ອາວຸດກາຣຸດະ; ແລະຈາກອາວຸດນັ້ນ ກາຣຸດະນັບພັນໄດ້ພຸ່ງອອກມາ।

Verse 113

तैर्गरुत्मद्भिरासाद्य जंभं भुजगरूपिणम् । कृतस्तु संढशो दैत्यः सास्य माया व्यनश्यत

ໂດຍກາຣຸດະເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າຈູ່ໂຈມ ຈັມພະຜູ້ຢູ່ໃນຮູບງູ ຖືກສີກຂາດເປັນຊິ້ນໆ; ແລະພ້ອມກັນນັ້ນ ມາຍາຂອງລາວກໍສູນສະລາຍໄປ।

Verse 114

मायायाम च प्रनष्टायां ततो जंभो महासुरः । चकार रूपमतुलं चंद्रादित्यपदानुगम्

ເມື່ອມາຍານັ້ນສູນໄປແລ້ວ ຈັມພະມະຫາອະສຸຣະ ໄດ້ຮັບຮູບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ກວ້າງໃຫຍ່ພໍຈະທຽບທັນທາງເດີນຂອງດວງຈັນແລະດວງອາທິດ।

Verse 115

विवृत्तनयनो ग्रस्तुमियेष सुरपुंगवान् । ततोऽस्य प्रविशद्वक्त्र समहारथकुंजरा

ດ້ວຍດວງຕາກົດກຽວ ອະສຸຣະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໄດ້ປາດຖະໜາຈະກືນກິນວີຣະຊົນແຫ່ງເທວະດາ; ແລ້ວຊ້າງແລະລົດສົງຄາມໃຫຍ່ໆໃນກອງນັ້ນ ກໍພາກັນພຸ່ງເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງລາວ।

Verse 116

सुरसेनाऽभवद्भीमं पातालोत्तालतालुकम् । सैन्येषु ग्रस्यमानेषु दानवेन बलीयसा

ເມື່ອດານະວະຜູ້ແຂງກ້າກວ່າກຳລັງກືນກອງທັບ ຄວາມຫວາດກົວກໍເຂົ້າຄອບງຳກອງເທວະ—ດັ່ງປາຕາລາອ້າປາກກວ້າງ ຍົກເພດານສູງ ນ່າສະພຶງກົວ।

Verse 117

शक्रो दीनत्वमापन्नः श्रांतवाहनवाहनः । कर्तव्यतां नाध्यगच्छत्प्रोवाचेदं जनार्दनम्

ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫມອງໝົດ ພາຫະນະຂອງພຣະອົງກໍເມື່ອຍລ້າ; ບໍ່ຮູ້ວ່າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ ຈຶ່ງເວົ້າຄຳນີ້ຕໍ່ຈະນາຣະດະນະ (ວິສນຸ).

Verse 118

किमनंतरमेवास्ति कर्तव्यं नो विशेषतः । तदादिश घटामोऽस्य दानवस्य युयुत्सतः

«ໃນທັນທີນີ້ ພວກເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ—ໃຫ້ແນ່ຊັດ ແລະຕັດສິນ? ຂໍພຣະອົງຊີ້ນຳ; ພວກເຮົາຈະລົງມືຕໍ່ຕ້ານດານະວະນີ້ ຜູ້ປາຖະໜາຈະຮົບ»।

Verse 119

ततो हरिरुवाचेदं वज्रायुधमुदारधीः । न सांप्रतं रणं त्याज्यं शत्रुकातरभैरवम्

ແລ້ວຮະຣິ ຜູ້ມີປັນຍາອັນສູງ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຜູ້ຖືວັດຊະຣະວຸດວ່າ: «ບັດນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາຈະລະທິ້ງສົງຄາມ—ເມື່ອສັດຕູຖືກເຮັດໃຫ້ຫວາດຫວັນ ແລະສັ່ນຄອນ»।

Verse 120

मा गच्छ मोहं मा गच्छ क्षिप्रमस्त्रं स्मर प्रभो । नारायणास्त्रं प्रयतः श्रुत्वेति मुमुचे स च

«ຢ່າຕົກໃນມົວມົນ ຢ່າຫຼົງງົດ; ໂອ້ພຣະອົງ ຈົ່ງລະລຶກອາວຸດໃຫ້ໄວ!» ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ «(ໃຊ້) ນາຣາຍະນາສະຕຣະ» ພຣະອົງກໍມີໃຈມຸ່ງໝັ້ນ ແລະປ່ອຍມັນອອກໄປ।

Verse 121

एतस्मिन्नंतरे दैत्यो विवृतास्योऽग्रसत्क्षणात् । त्रीणित्रीणि च लक्षाणि किंनरोरगरक्षसाम्

ໃນຂະນະນັ້ນ, ຍັກຕົນນັ້ນໄດ້ອ້າປາກກວ້າງ ແລະ ກືນກິນພວກກິນນອນ, ນາກ ແລະ ຮັກສາ ຢ່າງລະສາມແສນຕົນໃນທັນທີ.

Verse 122

ततो नारायणास्त्रं च निपपातास्य वक्षसि । महास्त्रभिन्नहृदयः सुस्राव रुधिरं च सः

ຈາກນັ້ນ ອາວຸດຂອງພະນarayana ໄດ້ກະທົບໃສ່ໜ້າເອິກຂອງມັນ. ຫົວໃຈຂອງມັນຖືກຜ່າດ້ວຍອາວຸດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ, ເລືອດຈຶ່ງໄຫຼອອກມາ.

Verse 123

ततः स्वतेजसा रूपं तस्य दैत्यस्य नाशितंम् । ततश्चां तर्दधे दैत्यः कृत्वा हासं महोत्कटम्

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍພະລັງໄຟຂອງມັນເອງ, ຮ່າງກາຍຂອງຍັກນັ້ນກໍຖືກທຳລາຍ; ຕໍ່ມາ ມັນກໍຫາຍຕົວໄປ ພ້ອມກັບສົ່ງສຽງຫົວຂວັນທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ.

Verse 124

गगनस्थः स दैत्येन्द्रः शस्त्राशनिमतींद्रियः । मुमोच सुरसैन्यानां सहारकरणीं पराम्

ຢືນຢູ່ເທິງທ້ອງຟ້າ, ຈອມຍັກຜູ້ນັ້ນ - ທີ່ມີປະສາດສຳຜັດດັ່ງສາຍຟ້າ - ໄດ້ປ່ອຍພະລັງອັນສູງສົ່ງທີ່ທຳລາຍກອງທັບຂອງພວກເທວະດາ.

Verse 125

तथा परश्वधांश्चक्रवज्रबाणान्समुद्गरान् । कुंतान्खड्गान्भिंडिपालानयोमुखगुडांस्तथा

ມັນຍັງໄດ້ຂວ່າງຂວານ, ກົງຈັກ, ສາຍຟ້າ, ລູກທະນູ, ກະບອງ, ຫອກ, ດາບ, ບິນດິປາລາ ແລະ ໄມ້ຄ້ອນຫົວເຫຼັກ.

Verse 126

ववर्ष दानवो रोषादवध्यानक्षयानपि । तैरस्त्रैर्दानवोन्मुक्तैर्देवानीकेषु भीषणैः

ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, ດານະວະ ໄດ້ປ່ອຍອາວຸດທີ່ບໍ່ສາມາດຕ້ານທານໄດ້ລົງມາຄືກັບຝົນ. ກອງທັບຂອງເທວະດາໄດ້ຖືກໂຈມຕີດ້ວຍອາວຸດທີ່ຫນ້າຢ້ານກົວເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ປ່ອຍອອກມາໂດຍພວກປີສາດ.

Verse 127

बाहुभिर्धरणी पूर्णा शिरोभिश्च सकुंडलैः । ऊरुभिर्गजहस्ताभैः करींद्रैश्चाचलोपमैः

ພື້ນດິນເຕັມໄປດ້ວຍແຂນ ແລະ ຫົວທີ່ຂາດອອກຈາກກັນ ເຊິ່ງຍັງໃສ່ຕຸ້ມຫູຢູ່; ມີຂາທີ່ຄືກັບງວງຊ້າງ ແລະ ຊ້າງໃຫຍ່ທີ່ນອນຕາຍຄືກັບພູເຂົາ.

Verse 128

भग्नेषा दंडचक्राक्षै रथैभिः सह । दुःसंचाराभवत्पृथ्वी मांसशोणितकर्दमा

ເມື່ອລົດຮົບຖືກທໍາລາຍ — ຄານ, ລໍ້ ແລະ ແກນຫັກ — ພື້ນດິນກາຍເປັນບ່ອນທີ່ຍາກທີ່ຈະຂ້າມຜ່ານ, ເປັນຕົມທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຊີ້ນ ແລະ ເລືອດ.

Verse 129

रुधिरौघह्रदावर्ता गजदेहशिलोच्चया । कबंधनृत्यबहुला महा सुरप्रवाहिनी

ແມ່ນ້ໍາແຫ່ງນັກຮົບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ໄຫຼອອກມາ — ວັງນ້ໍາ ແລະ ນ້ໍາວົນຂອງມັນແມ່ນກະແສເລືອດ, ກອງຫີນຂອງມັນແມ່ນສົບຊ້າງ, ແລະ ພື້ນທີ່ຂອງມັນເຕັມໄປດ້ວຍຮ່າງກາຍທີ່ບໍ່ມີຫົວເຕັ້ນລໍາຢ່າງບ້າຄັ່ງ.

Verse 130

श्रृगालगृध्रध्वांक्षाणां परमानंदकारिणी । पिशाचजातिभिः कीर्णं पीत्वाऽमिषं सशोणितम्

ມັນກາຍເປັນແຫຼ່ງຄວາມສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສໍາລັບຫມາຈອກ, ແຮ້ງ ແລະ ກາ; ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງຜີປີສາດ, ມັນໄດ້ດື່ມກິນຊີ້ນພ້ອມກັບເລືອດ.

Verse 131

असंभ्रमाभिर्भार्याभिः सह नृत्यद्भिरुद्धता । काचित्पत्नी प्रकुपिता गजकुंभांतमौक्तिकैः

ເມຍຄົນໜຶ່ງ ໂກດແຮງຈົນຄຸ້ມຕົນບໍ່ຢູ່ ກໍເຕັ້ນຮ່ວມກັບຍິງທີ່ບໍ່ຢັ້ງຢືນ ແລະປະດັບດ້ວຍໄຂ່ມຸກດັ່ງໄຂ່ມຸກໃນຂມັບຂອງຊ້າງ।

Verse 132

पिशाचो यत्र चाश्वानां खुरानेकत्र चाकरोत् । कर्णपूरेषु मोदंते पश्यंत्यन्याः सरोषतः

ທີ່ນັ້ນ ປິສາຈາໜຶ່ງໄດ້ຮວບຮວມກີບມ້າໃຫ້ຢູ່ບ່ອນດຽວ. ບາງຄົນຊື່ນຊົມເຄື່ອງປະດັບຫູ ແຕ່ອື່ນໆຈ້ອງມອງດ້ວຍຄວາມໂກດ.

Verse 133

प्रसादयंति बहुधा महाकर्णार्थकोविदाः । केचिद्वदन्ति भो देवा भो दैत्याः प्रार्थयामहे

ຜູ້ຊໍານານໃນການຈັບໃຈຄວາມໝາຍແຫ່ງ “ຫູໃຫຍ່” ພາກັນປະນີປະນອມລາວຫຼາຍວິທີ. ບາງຄົນກ່າວວ່າ “ໂອ ເທວາ! ໂອ ໄດຕະຍາ! ພວກເຮົາຂໍວອນ!”

Verse 134

आकल्पमेवं योद्धव्यमस्माकं तृप्तिहेतवे । केचिदूचुरयं दैत्यो देवोयमतिमांसलः

“ຕ້ອງຮົບຢ່າງນີ້ໂດຍບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາພໍໃຈ” ບາງຄົນກ່າວ. ບາງຄົນກ່າວອີກວ່າ “ຄົນນີ້ແມ່ນໄດຕະຍາ; ຄົນນີ້ແມ່ນເທວາ—ຄົນນີ້ອ້ວນເນື້ອຫນາຫຼາຍ.”

Verse 135

म्रियते यदि संग्रामे धातुर्दद्भोऽपयाचितम् । केचिद्युध्यत्सु वीरेषु सृक्किणी संलिहंति च

“ຖ້າ ‘ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ’ ຕາຍໃນສົງຄາມ ແລ້ວ ‘ແຂ້ວ’ ກໍເຫຼືອຢູ່ໂດຍບໍ່ທັນຂໍ” ບາງຄົນກ່າວ. ແລະບາງຄົນ—ໃນຂະນະທີ່ວີລະຊົນຍັງຮົບ—ກໍເລຍລິ້ນເລຍປາກຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 136

एतेन पयसा विद्मो दुर्जनः सुजनो यथा । केचिद्रक्तनदीनां च तीरेष्वास्तिक्यबुद्धयः

«ດ້ວຍນ້ຳດື່ມນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຮູ້ໄດ້ວ່າ ຄົນຊົ່ວແລະຄົນດີ ແຕກຕ່າງກັນແນວໃດ»។ ແລະບາງຄົນຜູ້ມີໃຈເຊື່ອຖືທາງທຳ ຢືນຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳເລືອດ।

Verse 137

पितॄन्देवांस्तर्पयंति शोणितैश्चामिषैः शुभैः । केचिदामिषराशिस्था दृष्ट्वान्यस्य करामिषम्

ບາງຄົນໄດ້ທຳການຕຣະປະນະ (tarpana) ໃຫ້ແກ່ປິຕຣະ (Pitṛs) ແລະເທວະ ດ້ວຍເລືອດ ແລະເນື້ອອັນດີງາມ। ບາງຄົນຢືນຢູ່ເທິງກອງເນື້ອ ແລ້ວເບິ່ງເນື້ອໃນມືຂອງຄົນອື່ນ।

Verse 138

देहिदेहीति वाशांतो धनिनः कृपणा यथा । केचित्स्वयं प्रतृप्ताश्च दृष्ट्वा वै खादतः परान्

ພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ «ໃຫ້ແນ່, ໃຫ້ແນ່!» ເຫມືອນຄົນທຸກຍາກຕໍ່ໜ້າຄົນຮັ່ງມີ. ບາງຄົນແມ່ນແມ່ນອີ່ມແລ້ວ ແຕ່ຍັງເບິ່ງຄົນອື່ນຖືກກິນຢູ່।

Verse 139

सरोषमोष्ठौ निर्भुज्य पश्यंत्येवात्यसूयया । केचित्स्वमुदरं क्रुद्धा निंदंति ताडयंति च

ພວກເຂົາກັດປາກດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະເບິ່ງດ້ວຍຄວາມອິດສາອັນແຮງກ້າ. ບາງຄົນໂກດຮ້າຍ ດ່າທໍ່ ແລະຍັງຕີທ້ອງຂອງຕົນເອງອີກດ້ວຍ।

Verse 140

सर्वभक्षमभीप्संतस्तृप्ताः परधनं यथा । केचिदाहुरद्य एव श्लाघ्या सृष्टिस्तु वेधसः

ບາງຄົນກ່າວວ່າ «ແມ່ນແຕ່ມື້ນີ້ ການສ້າງສັນຂອງຜູ້ສ້າງ (Vedhas) ກໍນ່າສັນລະເສີນແທ້»—ເພາະສັດທັງຫຼາຍ ແມ່ນອີ່ມແລ້ວກໍຍັງປາຖະໜາ “ທຸກສິ່ງທີ່ກິນໄດ້” ເຫມືອນຄົນທີ່ໂລບຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ।

Verse 141

सुप्रभातं सुनक्षत्रं पूर्वमासीद्धृथैव तत् । एवं बहुविधालापे पलादानां ततस्ततः

ແຕ່ກ່ອນນັ້ນ ມີອະຮຸນອອກສວ່າງໄສ ແລະດາວມົງຄຸນ; ແຕ່ນິມິດດີນັ້ນກໍຖືກຮັບໄວ້ໂດຍເປົ່າ. ທ່າມກາງຄໍາເວົ້າຫຼາຍຢ່າງ ຝູງພະລາດານະເຄື່ອນໄປມາທົ່ວທິດ।

Verse 142

अदृश्यः समरे जंभो देवाञ्ठस्त्रैरचूर्णयत् । ततः शक्रोधनेशश्च वरुणः पवनोऽनलः

ໃນສົງຄາມ ຈັມພະຜູ້ມອງບໍ່ເຫັນ ໄດ້ບົດບີບພວກເທວະດາໃຫ້ແຕກລະອຽດດ້ວຍອາວຸດຂອງຕົນ. ແລ້ວ ສັກຣະ (ອິນທຣະ), ທະນເອສະ (ກຸເບຣະ), ວະຣຸນະ, ພະວະນະ (ວາຍຸ) ແລະ ອະນະລະ (ອັກນິ) ກໍລຸກຂຶ້ນຕອບໂຕ।

Verse 143

यमोऽथ निरृतिश्चापि दिव्यास्त्राणि महाबलाः । आकाशे मुमुचुः सर्वे दानवायाभिसंध्य तु

ຕໍ່ມາ ຍະມະ ແລະ ນິຣຶຕິ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ກໍປ່ອຍອາວຸດທິບອອກສູ່ອາກາດ ໂດຍເລັ່ງເປົ້າໄປຫາດານະວະ।

Verse 144

व्यर्थतां जग्मुरस्त्राणि देवानां दानवं प्रति । यथातिक्रूरचित्तानामार्ये कृत्यशतान्यपि

ອາວຸດຂອງພວກເທວະດາ ກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຜົນຕໍ່ດານະວະ; ເຫມືອນກັບຄົນທີ່ໃຈໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ຄວາມພະຍາຍາມອັນດີງາມຮ້ອຍປະການກໍບໍ່ເກີດຜົນ।

Verse 145

गतिं न विविदुश्चापि श्रांता दैत्याश्च देवताः । दैत्यास्त्रभिन्नसर्वांगा गावः शीतार्दिता इव

ທັງສອງຝ່າຍບໍ່ຮູ້ທາງກ້າວໜ້າ ແລະທັງດາຍຕະຍະກັບເທວະດາກໍເມື່ອຍລ້າ. ຮ່າງກາຍຖືກອາວຸດຂອງດາຍຕະຍະຟັນທະລຸທົ່ວ ເຫມືອນຝູງງົວທີ່ສັ່ນເພາະຖືກຄວາມໜາວກັດກິນ।

Verse 146

परस्परं व्यलीयंत हाहाकिंभाविवादिनः । तामवस्थां हरिर्दृष्ट्वा देवाञ्छक्रमुवाचह

ພວກເຂົາຖອນຫຼັງຈາກກັນ ຮ້ອງດ້ວຍຄວາມສັບສົນວ່າ «ອະນິຈາ! ຈະເກີດຫຍັງ?» ເມື່ອຮາຣິເຫັນສະພາບນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະເວົ້າກັບສັກຣະ (ອິນທຣາ) ດ້ວຍ।

Verse 147

अघोरमंत्रं स्मर देवराज अस्त्रं हि यत्पाशुपतप्रभावम् । रुद्रेण तुष्टेन तव प्रदत्तमव्याहतं वीरवराभिघाति

«ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະ, ຈົ່ງລະລຶກມົນຕຣາ ‘ອະໂຄຣະ’—ອາວຸດທີ່ອຸດົມດ້ວຍພະລັງປາຊຸປະຕະ. ຣຸທຣະເມື່ອພໍພຣະໄທ ໄດ້ປະທານໃຫ້ເຈົ້າ; ມັນບໍ່ອາດຕ້ານທານ ແລະຟັນລົງໄດ້ແມ່ນແຕ່ວີຣະຊົນຜູ້ຍິ່ງ»।

Verse 148

एवं स शक्रो हरिबोधितस्तदा प्रणम्य देवं वृषकेतुमीश्वरम् । समाददे बाणममित्रघातनं संपूजितं दैवरणेऽर्द्धचंद्रम्

ດັ່ງນັ້ນ ສັກຣະຜູ້ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳຈາກຮາຣິ ໃນຂະນະນັ້ນ ຈຶ່ງກ້ມກາບພຣະເຈົ້າ—ອີສະວະຣະຜູ້ມີສັນຍາລັກເປັນງົວ—ແລ້ວຮັບເອົາລູກສອນພິຊິດສັດຕູ ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍພຣະຈັນຄື່ງ ອັນໄດ້ຮັບການບູຊາໃນສົງຄາມເທວະ।

Verse 149

धनुष्यजय्ये विनियोज्य बुद्धिमान्न्ययोजयत्तत्र अघोरमंत्रम्

ແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ຕັ້ງຈິດອັນແນ່ວແນ່ໃສ່ຄັນທະນູ ແລະການຍິງອັນຊະນະ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງນຳມົນຕຣາ ‘ອະໂຄຣະ’ ມາປະຍຸກຕ໌ໃນນັ້ນ।

Verse 150

ततो वधायाशु मुमोच तस्य वा आकृष्य कर्णांतमकुंठदीधितिम् । अथासुरः प्रेक्ष्य महास्त्रमापतद्विसृज्य मायां सहसा व्यवस्थितः

ຈາກນັ້ນ ເພື່ອຂ້າເຂົາ ພຣະອົງໄດ້ປ່ອຍອາວຸດໃຫຍ່ນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ດຶງສາຍຄັນທະນູຈົນເຖິງຂ້າງຫູ ແສງຂອງມັນບໍ່ທື່ມລົງ. ເມື່ອອະສຸຣະເຫັນອາສະຕຣະອັນຍິ່ງກຳລັງພຸ້ງເຂົ້າມາ ກໍປ່ອຍມາຍາທັນທີ ແລະຕັ້ງທ່າຢ່າງສະຫງົບພ້ອມຮົບ।

Verse 151

प्रवेपमानेन मुखेन युज्यताचलेन गात्रेण च संभ्रमाकुलः । ततस्तु तस्यास्त्रवराभिमंत्रितः शरोर्धचंद्रः प्रसभं महारणे

ໃບໜ້າຂອງເຂົາສັ່ນໄຫວ ແລະກາຍກໍຫວ່າງໄຫວ ຖືກຄວາມຕົກໃຈຄອບງໍາ. ແລ້ວໃນສົງຄາມໃຫຍ່ນັ້ນ ອາວຸດອັນປະເສີດ—ລູກສອນຮູບພຣະຈັນຄື່ງ ທີ່ຖືກປະພອມດ້ວຍມົນຕຣາ—ຖືກປ່ອຍອອກຢ່າງຮຸນແຮງໃສ່ເຂົາ.

Verse 152

पुरंदरस्येष्वसनप्रमुक्तो मध्यार्कविंवं वपुषा विडंबयन्

ລູກສອນນັ້ນ ທີ່ຖືກປ່ອຍອອກຈາກຄັນທະນູຂອງພຸຣັນດະຣະ ໄດ້ເຢາະເຍີ້ຍວົງຕາເວັນຍາມທ່ຽງ ດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງຂອງຮູບຮ່າງຕົນເອງ.

Verse 153

किरीटकूटस्फुरकांतिसंकुलं सुगंधिनानाकुसुमाधिवासितम् । प्रकीर्णधूमज्वलनाभमूर्धजं न्यपातयज्जंभिशिरः सकुंडलम्

ສີສະຂອງຈັມພະ—ປະດັບຕຸ້ມຫູ—ຖືກຟັນຕົກລົງ: ແອດແນ່ນດ້ວຍປະກາຍສະຫວ່າງຈາກມົກກຸດສູງ, ຫອມກຸຫຼາບດ້ວຍດອກໄມ້ນານາພັນ, ແລະຜົມຄ້າຍໄຟລຸກທີ່ຖືກຫໍ້ດ້ວຍຄວັນກະຈາຍ.

Verse 154

तस्मिन्निंद्रहते जंभे प्रशशंसुः सुरा बहु । वासुदेवोऽपि भगवान्साधु साध्विति चाब्रवीत्

ເມື່ອຈັມພະຖືກອິນທຣະສັງຫານ ບັນດາເທວະດາກໍສັນລະເສີນພຣະອົງຢ່າງຫຼາຍ. ແມ່ນແຕ່ພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍກ່າວວ່າ «ດີແທ້, ດີແທ້!»

Verse 155

ततो जंभं हतं दृष्ट्वा दानवेन्द्राः पराङ्मुखाः । सर्वे ते भग्नसंकल्पा दुद्रुवुस्तारकं प्रति

ແລ້ວເມື່ອເຫັນວ່າຈັມພະຖືກສັງຫານ ບັນດາຈອມແຫ່ງດານະວະກໍຫັນຫຼັງ. ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງເຂົາແຕກສະລາຍ ແລະທຸກຄົນພາກັນໜີໄປຫາຕາຣະກະ.

Verse 156

तांश्च त्रस्तान्समालोक्य श्रुत्वा स चतुरो हतान् । सारथिं प्रेरयामास याहींद्रं लघु संगरे

ເມື່ອເຫັນພວກນັ້ນຕົກໃຈຫວາດກົວ ແລະໄດ້ຍິນວ່າມີສີ່ຄົນຖືກສັງຫານ ກະສັດອະສູຣາຈຶ່ງກະຕຸ້ນສາຣະຖີ: «ຂັບລົດໄປຫາພຣະອິນທຣາໃຫ້ໄວ ໃນສົງຄາມ!»

Verse 157

तथेत्युक्त्वा स च प्रायात्तारके रथमास्थिते । सावलेपं च सक्रोधं सगर्वं सपराक्रमम्

ສາຣະຖີຕອບວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວອອກເດີນທາງ; ໃນຂະນະທີ່ຕາຣະກະຂຶ້ນນັ່ງເທິງລົດສົງຄາມ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງຍະໂສ, ຄວາມໂກດ, ຄວາມອວດດີ ແລະຄວາມຮຸນແຮງກ້າຫານ.

Verse 158

साविष्कारं सधिक्कारं प्रयातो दानवेश्वरः । स युक्तं रथमास्थाय सहस्रेण गरुत्मताम्

ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະກ້າວໜ້າ ປາກົດຕົນຢ່າງໂດດເດັ່ນ ແລະຂວ້າງຄຳດ່າຫຍາບ. ພຣະອົງຂຶ້ນນັ່ງເທິງລົດທີ່ຜູກມ້າໄວ້ແລ້ວ ແລະອອກໄປພ້ອມມ້າດຸຈຄຣຸດນັບພັນ.

Verse 159

सर्वायुधपरिष्कारं सर्वास्त्रपरिरक्षितम् । त्रैलोक्यऋद्धिसंपन्नं कल्पांतांतकनादितम्

ລົດນັ້ນຖືກຈັດແຕ່ງດ້ວຍອາວຸດທຸກປະເພດ ແລະຖືກປົກປ້ອງດ້ວຍອາສະຕຣາທຸກຢ່າງ; ອຸດົມດ້ວຍລິດທິແຫ່ງສາມໂລກ ແລະກ້ອງກັງວານດຸຈສຽງຮ້ອງຂອງຜູ້ທຳລາຍໃນວາລະສິ້ນກັບ.

Verse 160

सैन्येन महता युक्तो नादयन्विदिशो दिशः । सहस्राक्षश्च तं दृष्ट्वा त्यक्त्वा वाहनदंतिनम्

ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບໃຫຍ່ ລາວເຮັດໃຫ້ທິດທັງຫມົດ ແລະທິດກາງກ້ອງກັງວານ. ພຣະອິນທຣາຜູ້ມີພັນຕາ ເມື່ອເຫັນເຂົາ ກໍລະທິ້ມຊ້າງພາຫະນະຂອງພຣະອົງ.

Verse 161

रथं मातलिना युक्तं तप्तहेमपरिष्कृतम् । चतुर्योजनविस्तीर्णं सिद्धसंघपरिष्कृतम्

ລົດສົງຄາມໜຶ່ງ ທີ່ມາຕະລີໄດ້ຜູກພາຫະນະ ປະດັບດ້ວຍຄຳຮ້ອນທີ່ຂັດເກົ່າງາມ—ກວ້າງສີ່ໂຢຊະນະ—ຖືກຈັດແຕ່ງຢ່າງສົມພຣະກຽດ ແລະມີຝູງສິດທະມາອ້ອມອຸປະຖຳພ້ອມອວຍພອນ।

Verse 162

गंधर्वकिंनरोद्गीतमप्सरोनृत्यसंकुलम्

ມັນກ້ອງກັງວານດ້ວຍບົດຂັບຮ້ອງຂອງຄັນທະວະ ແລະ ກິນນະຣະ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍການຟ້ອນລຳຂອງອັບສະຣາ।

Verse 163

सर्वायुधमहाबाधं महारत्नसमाचितम् । अध्यतिष्ठत्तं रथं च परिवार्य समंततः

ລົດນັ້ນນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍອາວຸດທຸກປະເພດ ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ມີຜູ້ຕິດຕາມອ້ອມຮອບທຸກດ້ານ; ພຣະອົງໄດ້ຂຶ້ນໄປ ແລະປະທັບຢືນຢູ່ເທິງລົດນັ້ນ।

Verse 164

दांशिता लोकपालाश्च तसथुः सगरुडध्वजाः । ततश्चचाल वसुधा ववौ रूक्षो मरुद्गणैः

ເທວະຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍຢືນພ້ອມ ຖືທຸງທີ່ມີຄຣຸດ (Garuḍa) ເປັນເຄື່ອງໝາຍ; ແລ້ວແຜ່ນດິນກໍເລີ່ມສັ່ນໄຫວ ແລະລົມກະດ້າງກໍພັດມາພ້ອມຝູງມາຣຸດ।

Verse 165

चेलुश्च सागराः सप्त तथाऽनश्यद्रवेः प्रभा । ततो जज्वलुरस्त्राणि ततोऽकंपंत वाहनाः

ມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດກໍຄື້ນຄືນ ແລະປະກາຍຂອງພຣະອາທິດກໍມືດມົວ; ແລ້ວອາວຸດທັງຫຼາຍກໍລຸກໄຟສະຫວ່າງ ແລະຕໍ່ມາພາຫະນະທັງຫຼາຍກໍສັ່ນສະເທືອນ।

Verse 166

ततः समस्तमुद्वृत्तं ततोदृस्यत तारकः । एकतस्तारको दैत्यः सुरसंघास्तथैकतः

ຕໍ່ມາ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງກໍ່ຖືກກະເທືອນວຸ້ນວາຍ ແລະ ຕາຣະກະກໍ່ປາກົດ—ຝ່າຍໜຶ່ງແມ່ນຕາຣະກະ ດາຍຕະຍະ ແລະ ອີກຝ່າຍແມ່ນຫມູ່ທັບເທວະທັງປວງທີ່ຊຸມນຸມກັນ।

Verse 167

लोकावसाद मेकत्र लोकोद्धरणमेकतः । चराचराणि भूतानि भयविस्मयवंति च

ຝ່າຍໜຶ່ງແມ່ນຄວາມຕົກຕ່ຳພິນາດຂອງໂລກ ອີກຝ່າຍແມ່ນການຍົກຂຶ້ນແລະການກູ້ໂລກ. ສັດທັງປວງ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານແລະຄວາມພິສະຫວັນ।

Verse 168

प्रशशंसुः सुराः पार्थ तदा तस्मिन्समागमे

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ, ໃນການຊຸມນຸມໃຫຍ່ນັ້ນ ເທວະທັງປວງໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນສະລະສົດດ້ວຍຄຳສັນລະເສີນ।

Verse 169

अस्त्राणि तेजांसि धनानि योधा यशो बलं वीरपराक्रमाश्च । सत्त्वौजसान्यंग बभूवुरेषां देवासुराणां तपसः परं तु नः

ອາວຸດ, ຄວາມສະຫວ່າງໄສ, ຊັບສິນ, ນັກຮົບ, ຊື່ສຽງ, ພະລັງ ແລະ ວິລະກຳອັນກ້າຫານ—ທັງຄວາມກ້າ ແລະ ພະລັງຊີວິດ—ປາກົດແຈ້ງໃນພວກເຂົາ. ແຕ່ສໍາລັບເທວະແລະອະສຸຣະທັງສອງ, ຕະປະ (tapas) ແມ່ນພະລັງອັນສູງສຸດຍິ່ງກວ່າທຸກຢ່າງ।

Verse 170

अथाभिमुखमायांतं देवा विनतर्पवभिः । बाणैरनलकल्पाग्रार्विव्यधुस्तारकं प्रति

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຕາຣະກະເຄື່ອນມາປະຈັນໜ້າຕົງໆ ເທວະທັງປວງກໍ່ຍິງທະນູໃສ່ລາວ ທະລຸທະລວງດ້ວຍລູກສອນທີ່ປາຍດັ່ງໄຟລຸກໂຊນ ແຫຼມຄົມ ແລະ ແຂງກ້າ ດຸດດັ່ງຍອດພູທີ່ກົດລົງ।

Verse 171

स तानचिंत्य दैत्येंद्रो देवबाणक्षतान्हृदि । बाणैर्व्योम दिशः पृथ्वीं पूरयामास दानवः

ຈອມດາຍຕະນັ້ນ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແມ່ນແຕ່ຖືກລູກສອນຂອງເທວະດາທະລຸຫົວໃຈ ກໍຍັງຍິງລູກສອນຂອງຕົນໃຫ້ເຕັມຟ້າ ທິດທັງປວງ ແລະແຜ່ນດິນ।

Verse 172

नारायणं च सप्तत्या नवत्या च हुताशनम् । दशभिर्मारुतं मूर्ध्नि यमं दशभिरेव च

ລາວຍິງນາຣາຍະນະດ້ວຍ 70 ດອກ, ຍິງອັກນິດ້ວຍ 90; ແລະທະລຸມາຣຸຕະທີ່ສະໝອງດ້ວຍ 10, ທັງຍັງທະລຸຍະມະດ້ວຍ 10 ເຊັ່ນກັນ।

Verse 173

धनदं चैव सप्त्या वरुणं च तथाष्टभिः । विंशत्या निरृतिं दैत्यः पुनश्चाष्टभिरेव च

ດາຍຕະນັ້ນຍິງທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ດ້ວຍ 7 ດອກ, ຍິງວະຣຸນະດ້ວຍ 8; ຕີນິຣຣິຕິດ້ວຍ 20 ແລະຍັງຊ້ຳອີກ 8 ດອກ।

Verse 174

विव्याध पुनरेकैकं दशभिर्मर्मभेदिभिः । तथा च मातलिं दैत्यो विव्याध त्रिभिराशुगैः

ຕໍ່ມາລາວທະລຸແຕ່ລະອົງອີກຄັ້ງ ດ້ວຍ 10 ລູກສອນທີ່ແຍກທະລຸຈຸດສຳຄັນ; ແລະດາຍຕະຍັງຍິງມາຕະລິດ້ວຍ 3 ດອກອັນວ່ອງໄວ।

Verse 175

गरुडं दशभिश्चैव महिषं नवभिस्तथा । पुनर्दैर्त्योऽथ देवानां तिलशो नतपर्वभिः

ລາວຍິງກະຣຸດະດ້ວຍ 10 ດອກ ແລະຍິງມະຫິສະດ້ວຍ 9. ຈາກນັ້ນດາຍຕະກໍຊ້ຳອີກ ດ້ວຍຝົນລູກສອນດຸດັ່ງຍອດພູຖະລົ່ມ ຈົນເທວະດາທັງຫຼາຍເຫມືອນຖືກທຳໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ।

Verse 176

चकार वर्मजालानि चिच्छेद च धनूंषि च । ततो विकवचा देवा विधनुष्काः प्रपीडिताः

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຕາຂ່າຍເກາະປ້ອງກັນ ແລະຕັດທຳລາຍຄັນທະນູຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ໄຮ້ເກາະ ແລະໄຮ້ຄັນທະນູ ຖືກກົດຂີ່ຢ່າງໜັກ.

Verse 177

चापान्यन्यानि संगृह्य यावन्मुंचंति सायकान् । तावद्बाणं समाधाय कालानलसमप्रभम्

ໃນຂະນະທີ່ເຂົາເຈົ້າເກັບຄັນທະນູອື່ນໆ ແລະຍັງຍິງລູກສອນຕໍ່ໄປ ພຣະອົງກໍໄດ້ວາງລູກສອນໜຶ່ງໃສ່ຄັນທະນູ ສ່ອງໄຟດັ່ງໄຟແຫ່ງການລ້າງໂລກຂອງກາລະ.

Verse 178

ताडयामास शक्रं स हृदि सोपि मुमोचह । ततोंऽतरिक्षमालोक्य दृष्ट्वा सूर्यशताकृती

ພຣະອົງໄດ້ຕີພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ທີ່ຫົວໃຈ; ແລະພຣະອິນທຣາກໍປ່ອຍອາວຸດຂອງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງເງີຍມອງກາງອາກາດ ແລະເຫັນຮູບຮ່າງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຮ້ອຍດວງ.

Verse 179

तार्क्ष्यविष्णू समाजघ्ने शराभ्यां तावमुह्यताम् । प्रेतनाथस्य वह्नेश्च वरुणस्य शितैः शरैः

ພຣະອົງໄດ້ຍິງລູກສອນສອງດອກພ້ອມກັນໃສ່ຕາຣກສະຍ (ກະຣຸດ) ແລະພຣະວິສນຸ ເຮັດໃຫ້ທັງສອງຫຼົງງົດ. ພຣະອົງຍັງຈູ່ໂຈມພຣະຍະມະ (ເຈົ້າແຫ່ງວິນຍານ), ພຣະອັກນິ ແລະພຣະວະຣຸນ ດ້ວຍລູກສອນຄົມກິ່ງດັ່ງໃບມີດ.

Verse 180

निरृतेश्चाकरोत्कार्यं भीतबीतं विमोहयन् । निरुच्छ्वासं समाहृत्य चक्रे बाणैः समीरणम्

ພຣະອົງໄດ້ໂຍນນິຣຣະຕິໃຫ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນຢ່າງຫນັກ ທັງເຮັດໃຫ້ຢ້ານ ແລະເຮັດໃຫ້ຫຼົງ. ແລ້ວໂດຍການກັ້ນລົມຫາຍໃຈໄວ້ ພຣະອົງກໍຢຸດຢັ້ງລົມພັດດ້ວຍຝົນລູກສອນ.

Verse 181

ततः प्राप्य हरिः संज्ञां प्रोत्साह्य च दिशां पतीन् । बाणेन सारथेः कायाच्छिरोऽहार्षीत्सकुण्डलम्

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ຟື້ນສະຕິ ແລະໃຫ້ກໍາລັງໃຈແກ່ເທວະຜູ້ພິທັກທິດທັງຫຼາຍ; ພຣະອົງຍິງດ້ວຍລູກສອນຕັດຫົວຄົນຂັບລົດອອກຈາກກາຍ ໂດຍຫົວນັ້ນຍັງປະດັບຕຸ້ມຫູຢູ່.

Verse 182

धूमकेतोर्ज्वलात्क्रुद्धस्तस्य च्छित्त्वा न्यपातयत् । दैत्यराजकिरीटयं च चिच्छेद वासवस्ततः

ດ້ວຍຄວາມໂກດຕໍ່ ທູມະເກຕຸ ຜູ້ລຸກໄຟສະຫວ່າງ, ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຟັນຕັດເຂົາໃຫ້ລົ້ມລົງ; ແລ້ວຍັງຜ່າມົກກຸດຂອງລາຊາອະສຸຣອີກດ້ວຍ.

Verse 183

धनेशश्च धनुः क्रुद्धो बिभेदबहुधा शरैः । वायुश्चक्रे च तिलशो रथं वा क्षोणिकूबरम्

ທະເນຊະ (ກຸເບຣ) ໂກດກ້າ ໄດ້ຍິງລູກສອນທຳລາຍຄັນທະນູໃຫ້ແຕກເປັນຫຼາຍຊິ້ນ; ແລະ ວາຍຸ ກໍເຮັດໃຫ້ລົດຮົບຂອງ ກະໂຊນິກູບະຣະ ແຕກກະຈາຍເປັນຊິ້ນນ້ອຍໆ ດັ່ງເມັດງາ.

Verse 184

निरृतिस्तिलशो वर्ण चक्रे बाणैस्ततो रणे । कृत्वैतदतुलं कर्मतिष्ठतिष्ठेति चाब्रुवन्

ຕໍ່ມາໃນສົງຄາມ ນິຣຣະຕິ ຖືກລູກສອນທຳລາຍໃຫ້ແຕກເປັນອະນຸພາກນ້ອຍໆ ດັ່ງເມັດງາ. ເມື່ອໄດ້ກະທຳກິດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້ແລ້ວ ພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ “ຢືນຫມັ້ນ! ຢືນຫມັ້ນ!”

Verse 185

लिहंतः सृक्किणीं देवा वासुदेवादयस्तदा । दृष्ट्वा तत्कर्म देवानां तारकोऽतुलविक्रमः

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍ—ວາສຸເທວະ ແລະອື່ນໆ—ເລຍລິ້ນທີ່ຮິມຝີປາກ ເມື່ອເຫັນວິລະກຳນັ້ນຂອງເທວະ; ແລະ ຕາຣະກະ ຜູ້ມີພະລັງກ້າຫານຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ກໍໄດ້ເຫັນດ້ວຍ.

Verse 186

मुमोच मुद्गरं भीमं सहस्राक्षाय संगरे । दृष्ट्वा मुद्गरमायांतमनिवार्यं रणाजिरे

ລາວໄດ້ຂວ້າງຄ້ອນຫນັກອັນນ່າຢ້ານໄປຫາ ສະຫັດສະຣາກສະ (Sahasrākṣa) ໃນສົງຄາມ. ເຫັນຄ້ອນນັ້ນພຸ້ນມາ—ບໍ່ອາດຕ້ານທານໄດ້ໃນສະໜາມຮົບ—

Verse 187

रथादाप्लुत्य धरणीमगमत्पाकशासनः । मुद्गरोऽपि रथोपस्थे पपात परुषस्वनः

ປາກະສາສະນະ (Pākaśāsana) ໂດດລົງຈາກລົດຮົບ ແລ້ວລົງສູ່ພື້ນດິນ. ຄ້ອນນັ້ນກໍຕົກລົງໃສ່ບ່ອນນັ່ງຂອງລົດ ດັງກ້ອງກັງວານຢ່າງຫຍາບກະດ້າງ.

Verse 188

स रथं चूर्णयामास न ममार च मातलिः । गृहीत्वा पट्टिशं दैत्यो जधानोरसि केशवम्

ລາວບົດຂີ້ລົດຮົບໃຫ້ເປັນຝຸ່ນ ແຕ່ ມາຕະລິ (Mātali) ບໍ່ໄດ້ຕາຍ. ດາຍຕະຍະ ຈັບຂວານຮົບ (paṭṭiśa) ແລ້ວຟັນກະແທກ ເກສະວະ (Keśava) ທີ່ອົກ.

Verse 189

स्कन्धे गरुत्मतः सोऽपि निषसाद विचेतनः । खड्गेन राक्षसेन्द्रं च भित्त्वा भूमावपातयत्

ລາວກໍຊຸດລົງຢ່າງໝົດສະຕິເທິງບ່າຂອງ ກະຣຸດ (Garuḍa). ແລ້ວດ້ວຍດາບ ລາວຜ່າຈອກຈອງຈອມແຫ່ງຣາກສະສະ ແລະໂຍນໃຫ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 190

यमं च पातयामास भूमौ दैत्यो मुखे हतम् । वह्निं च भिंडिपालेन चक्रे हत्वा विचेतनम्

ດານະວະ (Dānava) ຕີ ຍະມະ (Yama) ທີ່ໃບໜ້າ ແລ້ວໂຍນໃຫ້ລົງສູ່ພື້ນດິນ. ແລະດ້ວຍ ບິນດິປາລະ (bhinḍipāla ຫອກຫນັກ) ລາວກໍຟາດ ອັກນິ (Agni) ໃຫ້ໝົດສະຕິເຊັ່ນກັນ.

Verse 191

वायुं पदा तदाक्षिप्य पातयामास भूतले । धनेशं तद्धनुष्कोट्या कुट्टयामास कोपनः

ດ້ວຍຕີນເຂົາເຕະແລະປາດທິ້ງ ໃຫ້ວາຍຸຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແລ້ວດ້ວຍໂກດ ເຂົາຟາດທ່ານທະເນຊະ (ກຸເບຣ) ດ້ວຍປາຍຄັນທະນູ.

Verse 192

ततो देवनिकायानामेकैकं क्षणमात्रतः । तेषामेव जघानासौ शस्त्रैर्बालान्यथा गुरुः

ແລ້ວໃນພຽງຊົ່ວຂະນະດຽວ ເຂົາຟັນລົງກອງເທວະດາເປັນກຸ່ມໆ ທີລະກຸ່ມ ດ້ວຍອາວຸດ—ດັ່ງອາຈານລົງໂທດເດັກນ້ອຍ.

Verse 193

लब्धसंज्ञस्ततो विष्णुश्चक्रं जग्राह दुर्धरम् । रानवेंद्रवसामेदोरुधिरेणाभिरंजितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸເມື່ອຟື້ນສະຕິ ກໍຈັບເອົາຈັກຣະອັນຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ທີ່ເປື້ອນດ້ວຍໄຂມັນ ໄຂກະດູກ ແລະເລືອດຂອງຈອມດານະວະ.

Verse 194

मुमोच दानवेंद्रस्य दृढं वक्षसि केशवः । पपात चक्रं दैत्यस्य पतितं भास्करद्युति

ເກສະວະໂຍນຈັກຣະຢ່າງແຮງ ໃສ່ອົກອັນແຂງກ້າຂອງຈອມດານະວະ; ແລະວົງອາວຸດຂອງອະສຸຣະທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ກໍຕົກລົງເມື່ອເຂົາລົ້ມລົງ.

Verse 195

व्यशीर्यताथ कायेऽस्य नीलोत्पलमिवाश्मनि । ततो वज्रं महेन्द्रोऽपि प्रमुमोचार्चितं चिरम्

ກາຍຂອງເຂົາແຕກສະລາຍ ເຫມືອນດອກບົວສີນ້ຳເງິນຖືກບີບຢູ່ເທິງຫີນ. ແລ້ວມະເຫນທຣະກໍປ່ອຍວັດຊຣະ ອາວຸດທີ່ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການມາດົນນານ.

Verse 196

तस्मिञ्जयाशा शक्रस्य दानवेन्द्राय संयुगे । तारकस्य च संप्राप्य शरीरं शौर्यशालिनः

ໃນຍຸດທະສົງຄາມນັ້ນ ກັບຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ຊັຍຊະນະດູເຫມືອນຢູ່ໃນກຳມືຂອງສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະຮ່າງຂອງຕາຣະກະ ຜູ້ກ້າຫານ ກໍຖືກຟັນຖືກຕີໃນສະໜາມຮົບ។

Verse 197

विशीर्यत विकीर्णार्चिः शतधा खण्डशो गतम् । ततो वायुरदीनात्मा वेगेन महता नदन्

ມັນແຕກກະຈາຍ ແສງໄຟກໍກະຈັດກະຈາຍ ແຕກເປັນຊິ້ນນ້ອຍໆ ນັບຮ້ອຍ. ແລ້ວວາຍຸ ຜູ້ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນໃຈ ກໍຮ້ອງຄຳຮາມ ແລະພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຄວາມໄວອັນມະຫາສານ.

Verse 198

ज्वलितज्वलनाभासमंकुशं प्रमुमोच ह । विशीर्णं तस्य तच्चांगे दृष्ट्वा वायुर्महारुषा

ລາວໄດ້ປ່ອຍອັງກຸສະ (aṅkuśa) ທີ່ລຸກໄຟດັ່ງເພິງອອກໄປ. ເມື່ອເຫັນວ່າມັນແຕກກະຈາຍຢູ່ເທິງກາຍຂອງຕົນ ວາຍຸກໍເກີດໂທສະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 199

ततः शैलेन्द्रमुत्पाट्य पुष्पितद्रुमकंदरम् । चिक्षेप दानवेन्द्राय दशयोजनविस्तृतम्

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ຖອນຖອດພູເຂົາດຸຈພະຣາຊາ ທີ່ຖ້ຳຫີນມີໄມ້ດອກບານເຕັມ ແລ້ວໂຍນໄປຫາຈອມເຈົ້າດານະວະ ເປັນມວນໃຫຍ່ກວ້າງສິບໂຍຊະນະ.

Verse 200

महीधरं तमायांतं सस्मितं दैत्यपुंगवः । जग्राह वामहस्तेन बालः कन्दुकलीलया

ເມື່ອພູເຂົາອັນໃຫຍ່ນັ້ນພຸ່ງເຂົ້າມາ ດາຍຕະພຸງຄະວະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນດາຍຕະ—ກຸມານທິບ—ຍິ້ມຢ່າງສະຫງົບ ແລ້ວຮັບໄວ້ດ້ວຍມືຊ້າຍ ດຸດດັ່ງເດັກນ້ອຍຫຼິ້ນບານ.