Adhyaya 207

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । बालमंडनमाहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ສິ່ງທີ່ທ່ານຖາມ ຂ້າໄດ້ບອກທັງໝົດແລ້ວ—ມະຫິມາຂອງ ບາລະມັນດະນະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທຸກປະການ»។

Verse 2

यत्रैकस्मिन्नपि स्नाने कृते पार्थिवसत्तम । सर्वेषां लभ्यते पुण्यं तीर्थानां स्नानसंभवम् । माघमासे त्रयोदश्यां शुक्लपक्ष उपस्थिते

«ໃນສະຖານນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳພຽງຄັ້ງດຽວ ທຸກຄົນກໍໄດ້ບຸນທີ່ເກີດຈາກການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະຫຼາຍໆ—ໂດຍພິເສດໃນເດືອນມາຄະ ເມື່ອມາຮອດວັນທີ 13 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ»។

Verse 3

आनर्त उवाच । कस्माच्छक्रस्य संस्थानं पंचरात्रं धरातले । नाधिकं जायते तेषां यथान्येषां दिवौकसाम्

ອານັດຕະ ກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງການພັກຢູ່ຂອງ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໃນແຜ່ນດິນ ຈຶ່ງຈຳກັດແຕ່ຫ້າຄືນ? ເປັນຫຍັງບໍ່ຍາວນານເຫມືອນເທວະອື່ນໆໃນສະຫວັນ?»

Verse 4

वर्षांते कानि चाहानि येषु शक्रो धरातले । समागच्छति को मास एतत्सर्वं ब्रवीहि मे

«ໃນທ້າຍລະດູຝົນ ມື້ໃດແດ່ທີ່ ສັກຣະ ມາຮອດແຜ່ນດິນ? ແລະມາໃນເດືອນໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້າທັງໝົດນີ້»។

Verse 5

विश्वामित्र उवाच । श्रूयतामभिधास्यामि कथा मेनां धराधिप । पंचरात्रात्परं शक्रो यथा न स्याद्धरातले

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຂ້າຈະເລົ່າເລື່ອງນີ້ໃຫ້ທ່ານ—ເພື່ອໃຫ້ແຈ້ງວ່າ ເປັນຫຍັງ ສັກຣະ ຈຶ່ງບໍ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນເກີນຫ້າຄືນ»។

Verse 6

आसीत्पूर्वं बृहत्कल्पे जयत्सेनः सुरेश्वरः । त्रैलोक्यस्य समस्तस्य स्वामी दानवदर्पहा

ໃນການກ່ອນ ໃນມະຫາກັລປະ ມີພະເຈົ້າແຫ່ງເທວະນາມ ຊະຍັດເສນະ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ແລະຜູ້ທຳລາຍຄວາມອວດອົງຂອງອະສຸຣະ.

Verse 7

त्रैलोक्ये सकले पूजां भजमानः सदैव हि । कस्यचित्त्वथ कालस्य गौतमस्य मुनेः प्रिया

ພຣະອົງນັ້ນໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສະເໝີ ທົ່ວທັງສາມໂລກ. ຕໍ່ມາໃນການໜຶ່ງ ມີນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງມຸນີ ໂກຕະມະ—

Verse 8

अहिल्यानाम भार्याऽभूद्रूपे णाप्रतिमा भुवि । तां दृष्ट्वा चकमे शक्रः कामदेववशं गतः

ນາງຊື່ ອະຫິລະຍາ ເປັນພັນລະຍາຜູ້ງາມຫາຜູ້ໃດທຽບບໍ່ໄດ້ໃນແຜ່ນດິນ. ເມື່ອສັກຣະເຫັນນາງ ກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາ ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດຂອງກາມະເທວະ.

Verse 9

नित्यमेव समागत्य स्वर्गलोकात्स कामभाक् । गौतमे निर्गते राजन्समिदिध्मार्थमेव हि । दर्भार्थं फलमूलार्थं स्वयमेव महात्मभिः

ຜູ້ຖືກກາມະຄອບງຳນັ້ນ ກໍລົງມາຈາກສະຫວັນຊ້ຳໆ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອມຸນີໂກຕະມະອອກໄປເກັບໄມ້ຟືນ ແລະໄມ້ກ່ອນໄຟ, ຫຼືເກັບຫຍ້າດັບພະ, ໝາກໄມ້ ແລະຮາກໄມ້—ວຽກທີ່ມະຫາມຸນີທຳເອງ—ລາວກໍຄອຍໂອກາດນັ້ນ.

Verse 11

तच्छ्रुत्वा सहसा तूर्णं गौतमो गृहमभ्यगात् । यावत्पश्यति देवेशं सह पत्न्या समागतम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ໂກຕະມະກໍຮີບຮ້ອນກັບເຮືອນທັນທີ. ເມື່ອເຂົ້າໄປເຫັນ ກໍເຫັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະຢູ່ກັບພັນລະຍາຂອງຕົນ.

Verse 12

शक्रोऽपि गौतमं दृष्ट्वा पलायनपरायणः । निर्जगामाश्रमात्तस्माद्विवस्त्रोऽपि भयाकुलः

ແມ່ນແຕ່ສັກກະກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນພຣະລຶສີໂຄຕະມະ ກໍມີໃຈແຕ່ຈະຫນີ; ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ລາວຮີບອອກຈາກອາສຣົມນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີເສື້ອຜ້າກໍຕາມ।

Verse 13

अहिल्यापि भयत्रस्ता दृष्ट्वा भर्तारमागतम् । अधोमुखी स्थिता राजंस्तदा व्याकुलितेंद्रिया

ອະຫິລະຍາກໍຖືກຄວາມຢ້ານຄອບງຳ ເມື່ອເຫັນຜົວຂອງນາງມາຮອດ; ນາງຢືນກົ້ມໜ້າລົງ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ອິນທຣີຍະທັງຫມົດສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມວຸ້ນວາຍ।

Verse 14

गौतमोऽपि च तद्दृष्ट्वा सम्यग्भार्याविचेष्टितम् । ददौ शापं महाराज कोपसंरक्तलोचनः

ໂຄຕະມະລຶສີກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດການປະພຶດບໍ່ສົມຄວນກ່ຽວກັບເມຍຂອງຕົນ; ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍໂທສະ ແລະໄດ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງ।

Verse 15

यस्माच्छक्र पापकर्म कृतमीदृग्विगर्हितम् । भार्या मे दूषिता साध्वी तस्मादवृषणो भव

“ໂອ ສັກກະ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ກະທຳກຳຊົ່ວອັນເປັນບາບ ແລະນ່າຕຳໜິນີ້, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເມຍຜູ້ບໍລິສຸດຂອງຂ້າເສື່ອມມົນທິນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເປັນຜູ້ບໍ່ມີອັນທະ.”

Verse 16

सहस्रं च भगानां ते वक्त्रे भवतु मा चिरम् । येन त्वं विप्लवं यासि त्रैलोक्ये सचराचरे

“ແລະບໍ່ຊ້ານີ້ ຂໍໃຫ້ມີເຄື່ອງໝາຍເປັນຍົນີພັນໜຶ່ງ ປາກົດຢູ່ໃນໃບໜ້າຂອງເຈົ້າ; ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມອັບອາຍອື້ອສາວໄປທົ່ວໄຕຣໂລກ ທັງສັດເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.”

Verse 17

अपरं मर्त्यलोकेऽत्र यद्यागच्छसि वासव । पूजाकृते ततो मूर्धा शतधा ते भविष्यति

ຍັງມີອີກ ໂອ ວາສະວະ, ຖ້າເຈົ້າກັບມາອີກໃນໂລກມະນຸດນີ້, ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າມາເພື່ອບູຊາ ຫົວຂອງເຈົ້າຈະແຕກເປັນຮ້ອຍສ່ວນ.

Verse 18

एवं शप्त्वा च तं शक्रं ततोऽहिल्यामुवाच सः । कोपसंरक्तनेत्रस्तु भर्त्सयित्वा मुहुर्मुहुः

ເມື່ອສາບແຊ່ງພະສັກກະ (Śakra) ແລ້ວ, ລາວຈຶ່ງເວົ້າກັບ ອະຫະລະຍາ; ດ້ວຍດວງຕາແດງກ່ຳຈາກຄວາມໂກດ, ລາວກໍ່ຕຳໜິນາງຊ້ຳໆ.

Verse 19

यस्मात्पापे त्वया कर्म कृतमेतद्विगर्हितम् । तस्माच्छिलामयी भूत्वा त्वं तिष्ठ वसुधातले

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ຜູ້ມີບາບ ໄດ້ເຮັດກຳອັນນ່າຕຳໜິນີ້, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງກາຍເປັນຫີນ ແລະຢືນຢູ່ເທິງຜິວແຜ່ນດິນ.

Verse 20

ततः सा तत्क्षणाज्जाता तस्य भार्या शिलात्मिका । इन्द्रोऽपि च परित्यक्तो वृषणाभ्यां तथाऽभवत्

ຈາກນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ, ພັນລະຍາຂອງລາວກໍ່ກາຍເປັນຜູ້ມີສະພາບເປັນຫີນ; ແລະພະອິນທຣາກໍ່ຖືກພາກອອກຈາກອັນທະທັງສອງ ເລີຍເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ.

Verse 21

सहस्रभगचिह्नस्तु वक्त्रदेशे बभूव ह

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ເຄື່ອງໝາຍ “ພະຄະ (bhaga)” ຈຳນວນພັນ ປາກົດຢູ່ບ່ອນໃບໜ້າຂອງລາວ.

Verse 22

अथ मेरोः समासाद्य कंदरं विजनं हरिः । सव्रीडः सेवते नित्यं न जगाम निजां पुरीम्

ແລ້ວພຣະຫຣິ (ອິນທຣະ) ໄດ້ເຂົ້າເຖິງຖ້ຳອັນໂດດດ່ຽວ ແລະສງົບງຽບໃນພູເມຣຸ ດ້ວຍຄວາມອາຍຢ່າງຫນັກ ຈຶ່ງພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ບໍ່ກັບໄປນະຄອນຂອງຕົນ।

Verse 23

ततो देवगणाः सर्वे सोद्वेगास्तेन वर्जिताः । नो जानंति च तत्रस्थं कन्दरान्वेषणे रताः ओ

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງປວງ ຜວາກັງວົນເນື່ອງຈາກພຣະອົງລະທິ້ງພວກເຂົາ ບໍ່ຮູ້ວ່າພຣະອົງຢູ່ແຫ່ງໃດ ແລະພາກັນຂະຫຍັນຄົ້ນຫາຕາມຖ້ຳຕ່າງໆ।

Verse 24

पीड्यंते दानवै रौद्रैः स्वर्गे जाते विराजके

ເມື່ອ ວິຣາຊະກະ ເກີດຂຶ້ນໃນສະຫວັນ ພວກດານະວະອັນດຸຮ້າຍກໍເລີ່ມກົດຂີ່ບີບຄັ້ນ (ໂລກທັງຫຼາຍ)។

Verse 25

एतस्मिन्नन्तरे जीवः शक्राण्या भयभीतया । सोद्वेगया परिपृष्टः क्व गतोऽथ पुरंदरः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຊີວະ ຖືກ ສັກຣານີ (ອິນທຣານີ) ຜູ້ຫວາດກົວຢ່າງໜັກ ແລະກັງວົນ ຖາມຢ່າງຮ້ອນໃຈວ່າ: “ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ໄປໃສ?”

Verse 26

अथ जीवश्चिरं ध्यात्वा दृष्ट्वा तं ज्ञानचक्षुषा । जगाम सहितो देवैः प्रोवाचाथ सुनिष्ठुरम्

ແລ້ວ ຊີວະ ໄດ້ນັ່ງພິຈາລະນາຢູ່ດົນ ແລະເຫັນພຣະອົງດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງປັນຍາທາງວິນຍານ; ຈາກນັ້ນໄດ້ໄປພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ແລະເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນເຂັ້ມງວດ।

Verse 27

किमित्थं राज्यभोगांस्त्वं त्यक्त्वा विजनमाश्रितः । किं त्वया विहितं ध्यानं किं रौद्रं संश्रितं तपः

«ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງລະທິ້ງຄວາມສຸກແຫ່ງລາຊະສົມບັດ ແລ້ວໄປພຶ່ງພາຄວາມສັນໂດດ? ເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດທຽນແບບໃດ ແລະໄດ້ອາໄສຕະປະອັນດຸຮ້າຍແນວໃດ?»

Verse 28

बृहस्पतेर्वचः श्रुत्वा भगवक्त्रः पुरंदरः । प्रोवाच लज्जया युक्तो दीनो बाष्पपरिप्लुतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະບຣິຫັສປະຕິ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ໃບໜ້າກົ້ມຕໍ່າ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຄວາມອາຍ ເສົ້າໝອງ ແລະຖືກນ້ໍາຕາທ່ວມທັບ।

Verse 29

नाहं राज्यं करिष्यामि त्रैलोक्येऽपि कथंचन । पश्य मे यादृशी जाता ह्यवस्था गौतमान्मुनेः

«ຂ້ອຍຈະບໍ່ຮັບອໍານາດກະສັດ ແມ່ນແຕ່ໃນສາມໂລກກໍຕາມ ບໍ່ມີທາງໃດເລີຍ. ຈົ່ງເບິ່ງສະພາບຂອງຂ້ອຍທີ່ເກີດຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກມຸນີ ໂກຕະມະ»

Verse 31

मर्त्यलोकोद्भवा पूजा नष्टा मम बृहस्पते । गौतमस्य मुनेः शापात्कस्मिंश्चित्कारणांतरे

«ໂອ ພຣະບຣິຫັສປະຕິ, ການບູຊາທີ່ເກີດຈາກໂລກມະນຸດສໍາລັບຂ້ອຍ ໄດ້ຖືກທໍາລາຍແລ້ວ; ເນື່ອງຈາກຄໍາສາບຂອງມຸນີ ໂກຕະມະ ໂດຍມີເຫດອື່ນແຊກກາງ»

Verse 32

तच्छ्रुत्वा देवराजस्य बृहस्पतिरुवाचह । दुःखेन महता युक्तः सर्वैर्देवैः समावृतः । गौतमस्य समीपे च गत्वा प्रोवाच तं स्वयम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນຈາກພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ ພຣະບຣິຫັສປະຕິກໍໄດ້ກ່າວ. ທ່ານແບກທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່ ແລະຖືກເທວະທັງປວງຫ້ອມລ້ອມ, ໄດ້ໄປຫາ ໂກຕະມະ ແລະກ່າວກັບທ່ານດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 33

एतच्छक्रपरित्यक्तं त्रैलोक्यमपि चाखिलम् । पीड्यते दानवैर्विप्र नष्टयज्ञोत्सवक्रियम्

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ໂລກສາມພົບທັງໝົດນີ້ ທີ່ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ລະທິ້ງໄວ້ ກຳລັງຖືກດານະວະກົດຂີ່ ແລະພິທີຍັດຍະກັບງານບຸນຖືກທຳລາຍແລ້ວ.

Verse 34

नैष वांछति राज्यं स्वं लज्जया परया युतः । तस्मादस्य प्रसादं त्वं यथावत्कर्तुमर्हसि । अनुग्रहेण शापस्य मम वाक्याद्द्विजोत्तम

ພຣະອົງບໍ່ປາດຖະນາອານາຈັກຂອງຕົນ ເນື່ອງຈາກຄວາມອາຍອັນເລິກຊຶ້ງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງປະທານພຣະກະລຸນາໃຫ້ພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍຜ່ອນຄຳສາບແຊ່ງດ້ວຍອະນຸເຄາະ ຕາມຄຳຂໍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 35

तच्छ्रुत्वा गौतमः प्राह न मे वाक्यं भवेन्मृषा । न वाक्यं लोपयिष्यामि यदुक्तं स्वयमेव हि

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: «ຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເປັນຄຳມຸສາ. ຄຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າເອງ ຈະບໍ່ຖອນຄືນ.»

Verse 36

ततः प्रोवाच ते विष्णुः स्वयं चापि महेश्वरः । तथा देवगणाः सर्वे विनयावनता स्थिताः

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸໄດ້ກ່າວກັບທ່ານ ແລະພຣະມະເຫສວະຣະກໍໄດ້ກ່າວດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ຝູງເທວະທັງປວງກໍຢືນຢູ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະກົ້ມຄຳນັບ.

Verse 37

अन्यथा ब्रह्मणो वाक्यं न ते कर्तुं प्रयुज्यते । तस्मात्कुरुष्व विप्रेन्द्र शापस्यानुग्रहं हरेः

ຖ້າບໍ່ແມ່ນດັ່ງນັ້ນ ພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາຈະບໍ່ຄວນໃຫ້ທ່ານນຳໄປປະຕິບັດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງແປງຄຳສາບແຊ່ງໃຫ້ເປັນພຣະກະລຸນາ ເພື່ອຮາຣິ (ວິສນຸ).

Verse 38

दृष्ट्वा तन्मनसो दार्ढ्यं सुरा विष्णुपुरोगमाः । ब्रह्मणोंऽतिकमभ्येत्य तस्मै सर्वं न्यवेदयन्

ເມື່ອເຫັນຄວາມໝັ້ນຄົງໃນຈິດໃຈຂອງລາວ ບັນດາເທວະດາທີ່ມີພຣະວິສະນຸເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະພຣະຫມາ ແລະທູນລາຍງານທຸກສິ່ງແກ່ພຣະອົງ।

Verse 39

शापं शक्रस्य संजातं तथा तस्मान्महामुनेः

ພວກເຂົາທູນເຖິງຄຳສາບທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ແລະທັງເລື່ອງທີ່ເກີດຈາກມະຫາມຸນີນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 40

यथा विडंबना जाता देवराजस्य गर्हिता । तथा च दानवैः सर्वं त्रैलोक्यं व्याकुलीकृतम्

ພວກເຂົາທູນວ່າ ຄວາມອັບອາຍອັນນ່າຕຳນິໄດ້ຕົກແກ່ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະດາແນວໃດ ແລະເນື່ອງຈາກນັ້ນ ດານະວະໄດ້ກໍ່ໃຫ້ສາມໂລກທັງປວງວຸ້ນວາຍ।

Verse 41

यथा न कुरुते राज्यं व्रीडितः स शचीपतिः । तच्छ्रुत्वा पद्मजस्तूर्णं हरिशंभुसमन्वितः

ພວກເຂົາທູນວ່າ ພຣະສາມີຂອງສະຈີ (ອິນທຣາ) ດ້ວຍຄວາມອັບອາຍ ບໍ່ຍອມປົກຄອງອານາຈັກຕໍ່ໄປ। ເມື່ອພຣະປັດມະຊະ (ບຣະຫມາ) ໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ກໍ່ຮີບອອກເດີນທາງ ມີຮະຣິ ແລະ ສັມພູ (ສິວະ) ຕິດຕາມໄປດ້ວຍ।

Verse 42

जगाम तत्र यत्रास्ते दुःखितः पाकशासनः । गौतमं च समानीय तत्रैव च पितामहः

ພຣະອົງໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ປາກະຊາສະນະ (ອິນທຣາ) ນັ່ງຢູ່ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ; ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະປິຕາມະຫະ (ບຣະຫມາ) ໄດ້ນຳເອົາໂຄຕະມະມາດ້ວຍ।

Verse 43

ततः प्रोवाच प्रत्यक्षं देवानां वासवस्य च । अयुक्तं देवराजेन विहितं मुनिसत्तम

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນທ່າມກາງພຣະເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ຕໍ່ໜ້າ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ການກະທຳຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະນັ້ນ ບໍ່ສົມຄວນ»។

Verse 44

यत्ते प्रदूषिता भार्या कामोपहतचेतसा । न ते दोषोऽस्ति यच्छप्तश्छिद्रे चास्मिन्पुरंदरः । परं प्रशस्यते नित्यं मुनीनां परमा क्षमा

«ເນື່ອງຈາກພັນລະຍາຂອງທ່ານຖືກລ່ວງລະເມີດໂດຍຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກກາມຕັນຫາຄອບງຳ, ການທີ່ທ່ານສາບແຊ່ງເຂົານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງທ່ານ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອ ປຸຣັນດະຣະ ໄດ້ກະທຳຜ່ານຊ່ອງໂຫວ່ທາງທຳມະ. ແຕ່ຄວາມອະໄພອັນສູງສຸດຂອງມຸນິ ຖືກສັນລະເສີນເສມອ»។

Verse 45

यथा त्रैलोक्यराज्यं स्वं प्रकरोति शतक्रतुः । त्वया स्वयं प्रसादेन तथा नीतिर्विधीयताम्

«ເຊັ່ນທີ່ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ກູ້ຄືນແລະສ້າງຕັ້ງອຳນາດເຫນືອສາມໂລກຂອງຕົນ, ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານເອງ ຂໍໃຫ້ວາງແນວທາງອັນຖືກຕ້ອງ»។

Verse 46

दत्त्वाऽस्य वृषणौ भूयो नाश यित्वा भगानिमान् । मर्त्यलोके गतिश्चास्य यथा स्यात्तत्समाचर

«ເມື່ອທ່ານຟື້ນຄືນ ວຣິສະນະ (ອັນທະ) ໃຫ້ເຂົາອີກຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງທຳລາຍ ‘ພະຄະ’ (ເຄື່ອງໝາຍ/ຕາ) ເຫຼົ່ານີ້, ຂໍໃຫ້ກະທຳໃຫ້ເປັນໄປເພື່ອໃຫ້ເສັ້ນທາງຂອງເຂົາໃນໂລກມະນຸດ ເປັນໄປຕາມຄວນ»។

Verse 47

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां स मुनिर्देवगौरवात् । वृषणौ मेषसंभूतौ योजयामास तौ तदा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ ມຸນິນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະເທວະ ໃນຂະນະນັ້ນໄດ້ນຳ ວຣິສະນະ ເປັນຄູ່ທີ່ເກີດຈາກແກະຜູ້ ໄປຕິດຕັ້ງໃຫ້ເຂົາ।

Verse 48

तान्भगान्पाणिना स्पृष्ट्वा चक्रे नेत्राणि सन्मुनिः । ततः प्रोवाच तान्देवान्गौतमश्च महातपाः

ພຣະມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດໄດ້ແຕະ “ພະຄະ” ເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍມື ແລ້ວປັ້ນໃຫ້ເປັນດວງຕາ. ຈາກນັ້ນ ພຣະໂຄຕະມະ ມະຫາຕະປະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 49

सहस्राक्षो मया शक्रो निर्मितोयं सुरोत्तमाः । स मेषवृषणश्चापि स्वं च राज्यं करिष्यति । शोभाऽस्य नेत्रजा वक्त्रे सुरम्या संभविष्यति

“ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຂ້າໄດ້ປັ້ນສັກຣະນີ້ໃຫ້ເປັນ ‘ສະຫັດສະຣາກສະ’ ຜູ້ມີດວງຕາພັນ. ແມ່ນແຕ່ຖືກພ້ອມດ້ວຍວຶສະນະຂອງແກະ, ລາວຈະສ້າງແລະຮັກສາອານາຈັກຂອງຕົນ; ແລະລັດສະໝີອັນຊື່ນຊົມ ທີ່ເກີດຈາກດວງຕານັ້ນ ຈະປາກົດເທິງໃບໜ້າຂອງລາວ.”

Verse 50

पुंस्त्वं च मेषजोत्थाभ्यां वृषणाभ्यां भविष्यति । न च मर्त्ये गतिश्चास्य पूजार्थं संभविष्यति

“ຄວາມເປັນຊາຍຂອງລາວຈະຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍວຶສະນະສອງອັນທີ່ເກີດຈາກແກະ. ແຕ່ລາວຈະບໍ່ໄດ້ມີເສັ້ນທາງໄປສູ່ໂລກມະນຸດ ເພື່ອຮັບການບູຊາຈາກມະນຸດ.”

Verse 51

एतस्मिन्नन्तरे जातः सहस्राक्षः पुरंदरः । शोभया परया युक्तो मुनेस्तस्य प्रभाव तः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ເກີດເປັນ ‘ສະຫັດສະຣາກສະ’ ຜູ້ມີດວງຕາພັນ; ແລະໂດຍອຳນາດຂອງມຸນີນັ້ນ ລາວຖືກປະດັບດ້ວຍຄວາມງາມອັນເຫນືອກວ່າ.

Verse 52

ततः संगृह्य पादौ च गौतमस्य महात्मनः । प्रोवाच वचनं शक्रः सर्वदेवसमागमे

ຈາກນັ້ນ ສັກຣະໄດ້ກອດກຸມພຣະບາດທັງສອງຂອງພຣະໂຄຕະມະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ ໃນທີ່ຊຸມນຸມຂອງເທວະທັງປວງ.

Verse 53

दुर्लभा मर्त्यलोकोत्था पूजा ब्राह्मणसत्तम । सा मे तव प्रसादेन यथा स्यात्तत्समाचर

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ການບູຊາທີ່ເກີດຈາກໂລກມະນຸດນັ້ນຫາຍາກ. ຂໍໃຫ້ທ່ານປະພຶດໃຫ້ເປັນໄປ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ເພື່ອໃຫ້ການບູຊານັ້ນມາຮອດຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 54

त्रैलोक्यपतिजा संज्ञा मा नाशं यातु मे द्विज । प्रसादात्तव सा नित्यं यथा स्यात्तद्विधीयताम्

ໂອ ທະວິຊະ, ຂໍຢ່າໃຫ້ນາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ” ຈະສູນໄປ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ຕຳແໜ່ງນັ້ນດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດ—ຂໍໃຫ້ຖືກບັນຍັດເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 55

तच्छ्रुत्वा लज्जयाविष्टः कृपया चाथ सन्मुनिः । तमूचे सर्वदेवानां प्रत्यक्षं पाकशासनम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ດີງາມນັ້ນ ຖືກຄວາມອາຍປົກຄຸມ ແຕ່ກໍຖືກຄວາມເມດຕາກະຕຸ້ນ ແລ້ວໄດ້ກ່າວກັບພຣະອິນທຣະ ຜູ້ລົງໂທດປາກະ ຜູ້ປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງປວງ.

Verse 56

पंचरात्रं च ते पूजा मर्त्यलोके भविष्य ति । अनन्यां तृप्तिमभ्येषि यथा चैव तु वत्सरम्

ແລະໃນໂລກມະນຸດ ຈະມີການບູຊາແກ່ທ່ານຕະຫຼອດຫ້າຄືນ. ໂດຍການບູຊານັ້ນ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈອັນເອກະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ—ປານດັ່ງຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ.

Verse 57

यत्र देशे पुरे ग्रामे पंचरात्रं महोत्सवः । तत्र संवत्सरं यावन्नीरोगो भविता जनः

ໃນດິນແດນ ເມືອງ ຫຼື ບ້ານໃດກໍຕາມ ທີ່ຈັດມະໂຫລານພິທີປັນຈະຣາຕຣະຫ້າຄືນ ຜູ້ຄົນໃນທີ່ນັ້ນຈະປອດໂລກ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ.

Verse 58

आधयो व्याधयो नैव न दुर्भिक्षं कथंचन । न च राज्ञो विनाशः स्यान्नैव लोकेऽसुखं क्वचित्

ໃນດິນແດນນັ້ນ ຈະບໍ່ມີຄວາມທຸກໃນໃຈ ແລະບໍ່ມີໂລກໄພທາງກາຍ; ບໍ່ມີຄວາມອຶດຢາກແບບໃດໆ; ບໍ່ມີການພິນາດຂອງພະຣາຊາ; ແລະບໍ່ມີທຸກຂ໌ໃນທົ່ວອານາຈັກນັ້ນເລີຍ।

Verse 59

यत्र स्थाने महो भावी तावकश्च पुरंदर । प्रभूतपयसो गावः प्रभविष्यंति तत्र च । सुभिक्षं सुखिनो लोकाः सर्वोपद्रववर्जिताः

ໂອ້ ພຸຣັນດະຣະ! ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມະໂຫດສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງທ່ານຈະຖືກຈັດຂຶ້ນ ທີ່ນັ້ນງົວຜູ້ມີນ້ຳນົມອຸດົມຈະເຈີຣິນ; ອາຫານຈະອຸດົມສົມບູນ, ປະຊາຊົນຈະມີຄວາມສຸກ, ແລະພິບັດທັງປວງຈະບໍ່ມີ.

Verse 60

इन्द्र उवाच । यद्येवं शरदि प्राप्ते सर्व सत्त्वमनोहरे । सप्तच्छदसमाकीर्णे बन्धूकसुविराजिते

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ—ເມື່ອລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນມາຮອດ ອັນເປັນທີ່ຊື່ນຊົມແກ່ໃຈຂອງສັດທັງປວງ, ມີດອກສັບຕະຈະດະກະຈາຍຢູ່ທົ່ວ ແລະສະຫງ່າງາມດ້ວຍດອກບັນທູກະ—»

Verse 61

मालतीगन्धसंकीर्णे नवसस्यसमाकुले । चंद्रज्योत्स्नाकृतोद्द्योते षट्पदाराव संकुले

«—ເຕັມໄປດ້ວຍກິ່ນຫອມຂອງດອກມາລະຕີ, ອຸດົມດ້ວຍພືດຜົນໃໝ່, ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແສງຈັນ, ແລະຄຶກຄື້ນດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງເຜິ້ງ—»

Verse 62

कुमुदोत्पलसंयुक्ते तत्र स्यात्सुमहोत्सवः । येन बालोऽपि वृद्धोऽपि संहृष्टस्तत्समाचर

«—ປະດັບດ້ວຍດອກບົວກຸມຸດ ແລະ ອຸດປະລະ—ໃຫ້ມີມະໂຫດສົບອັນສະຫງ່າງາມຢ່າງຍິ່ງທີ່ນັ້ນ; ຈົ່ງຈັດການໃຫ້ເປັນໄປເຊັ່ນນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ທັງເດັກນ້ອຍແລະຜູ້ເຖົ້າຊື່ນບານໃຈ»

Verse 63

गौतम उवाच । अद्य श्रवणनक्षत्रे तव दत्तो महोत्सवः । वैष्णवे पुण्यनक्षत्रे सर्वपापविवर्जिते

ໂກຕະມະ ກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ ໃນນັກສະຕຣາ “ສຣາວະນະ” ມະໂຫດສະວະຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບປະທານ—ໃນນັກສະຕຣາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະວິດສະນຸ ແລະບໍ່ມີບາບທັງປວງ»។

Verse 64

त्वया मे धर्षिता भार्या पौष्णे नक्षत्रसंज्ञिते । तस्मिन्भविष्यति व्यक्तं तव पातः पुरंदर

«ເຈົ້າໄດ້ລ່ວງລະເມີດພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍ ໃນເວລາທີ່ນັກສະຕຣາ “ເປົາສະນະ” (Pauṣṇa) ກຳລັງເປັນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ປຸຣັນດະຣະ, ຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງເຈົ້າຈະປາກົດຊັດໃນເວລານັ້ນເອງ»។

Verse 65

येनैषा मामकी कीर्तिस्तावकं वक्तु कर्म तत् । विख्यातिं यातु लोकेऽत्र न कश्चित्पापमाचरेत्

ຂໍໃຫ້ການກະທຳນັ້ນຂອງເຈົ້າ ຖືກປະກາດເຜີຍແຜ່ ໂດຍການນັ້ນ ກຽດຊື່ຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງຖືກຮັກສາ. ຂໍໃຫ້ມັນໂດງດັງໃນໂລກນີ້ ແລະຂໍໃຫ້ບໍ່ມີໃຜກະທຳບາບເລີຍ.

Verse 66

श्रवणादीनि पंचैव नक्षत्राणि पृथक्पृथक् । तव पूजाकृते पंच क्रतुतुल्यानि तानि च । भविष्यंति न संदेहः सर्वतीर्थमयानि च

ນັກສະຕຣາທັງຫ້າ ເລີ່ມຈາກ “ສຣາວະນະ” ແຕ່ລະດວງແຕກຕ່າງກັນ. ເມື່ອຖືປະຕິບັດເພື່ອການບູຊາຂອງເຈົ້າ ມັນຈະເທົ່າກັບຍັດຍາກຳເວດະຫ້າຄັ້ງ. ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ, ມັນຈະຮວບຮວມບຸນຂອງທີ່ທິຣະທະອັນສັກສິດທັງປວງ.

Verse 67

यो यं काममभिध्याय पूजां तव करिष्यति । विशेषात्फलपुष्पैश्च स तं कृत्स्नमवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຄິດຄຳນຶງຄວາມປາຖະໜາໃດໜຶ່ງ ແລ້ວກະທຳການບູຊາເຈົ້າ—ໂດຍພິເສດດ້ວຍຜົນໄມ້ແລະດອກໄມ້—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜານັ້ນຄົບຖ້ວນ.

Verse 68

परं मूर्तिर्न ते पूज्या कुत्रापि च भविष्यति । त्वया मे दूषिता भार्या ब्राह्मणी प्राणसंमता

ຮູບປັ້ນອື່ນໆຂອງເຈົ້າ ຈະບໍ່ຖືກບູຊາຢູ່ໃສໆອີກ. ເພາະເຈົ້າໄດ້ລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຂ້າ—ນາງພຣາຫມະນີ ທີ່ຂ້າຮັກດັ່ງຊີວິດ.

Verse 69

तस्माद्वृक्षोद्भवां यष्टिं ब्राह्मणा वेदपारगाः । तावकैः सकलैर्मंत्रैः स्थापयिष्यंति शक्तितः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມະນຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ຈະນໍາໄມ້ຄ້ອນ/ໄມ້ທ່ອນທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນໄມ້ ແລະດ້ວຍມັນຕຣາທັງປວງຂອງເຈົ້າ ຈະສະຖາປະນາຢ່າງຖືກພິທີ ຕາມກໍາລັງແຫ່ງພິທີກຳ.

Verse 70

पंचरात्रविधानेन यथान्येषां दिवौकसाम् । ततः संक्रमणं कृत्वा पूजा मर्त्यसमुद्भवा । त्वया ग्राह्या सहस्राक्ष तृप्तिश्चैव भविष्यति

ດ້ວຍວິທີປັນຈະຣາຕຣະ ເຊັ່ນດຽວກັບເທວະອື່ນໆໃນສະຫວັນ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ກະທໍາພິທີສັງກຣະມະນະແລ້ວ ການບູຊາທີ່ເກີດຈາກມະນຸດ ຈົ່ງເຈົ້າຮັບໄວ້ ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ; ແລະຄວາມອິ່ມໃຈຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 71

यो यथा चैव ते यष्टिं सुप्तामुत्थापयिष्यति । तस्य तस्याधिका सिद्धिः संभविष्यंति वासव

ຜູ້ໃດຈະປຸກແລະຍົກໄມ້ຄ້ອນຂອງເຈົ້າທີ່ນອນຫຼັບ ໃນວິທີໃດ ຜົນສໍາເລັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນ ໂອ ວາສະວະ (ອິນທຣະ).

Verse 72

पंचरात्रव्रतरतो यो ब्रह्मचर्यपरायणः । प्रकरिष्यति ते पूजां फलपुष्पैर्यथोदितैः

ຜູ້ໃດທີ່ຍຶດຖືວຣະຕະປັນຈະຣາຕຣະ ແລະມັ່ນຄົງໃນພຣະຫມະຈັນຍະ ຈະກະທໍາການບູຊາແກ່ເຈົ້າ ດ້ວຍໝາກໄມ້ແລະດອກໄມ້ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 73

परदारकृतात्पापात्स सर्वान्मुक्तिमेष्यति

ຈາກບາບທັງປວງທີ່ເກີດຈາກການຄົບຊູ້ກັບຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມພົ້ນທຸກ (ໂມກະ)។

Verse 74

नमः शक्राय देवाय शुनासीराय ते नमः । नमस्ते वज्रहस्ताय नमस्ते वज्रपाणये

ນະໂມແດ່ພຣະຊັກຣະ (Śakra) ຜູ້ເປັນເທວະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຊຸນາສີຣະ (Śunāsīra)។ ນະໂມແດ່ຜູ້ຖືວັຊຣະໃນມື; ນະໂມແດ່ວັຊຣະປານິ—ຜູ້ຖືວັຊຣະ।

Verse 76

यश्चेदं तव संवादं मया सार्धं पुरंदर । कीर्तयिष्यति सद्भक्त्या तथैवाकर्णयिष्यति

ໂອ ພຸຣັນດະຣະ (Purandara) ຜູ້ໃດກໍຕາມ ດ້ວຍພັກດີອັນແທ້ ຈະສວດສົນທະນານີ້ຂອງທ່ານກັບຂ້ອຍ ແລະຈະຟັງມັນເຊັ່ນດຽວກັນ (ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້)។

Verse 77

तस्य संवत्सरं यावन्नैव रोगो भविष्यति । तच्छ्रुत्वा विबुधाः सर्वे तथेत्युक्त्वा प्रहर्षिताः

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຈະບໍ່ມີໂລກໄພເກີດຂຶ້ນເລີຍ। ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ແລະຍິນດີປິຕິຍິ່ງ।

Verse 78

जग्मुः शक्रं समादाय पुनरेवामरावतीम् । गौतमोऽपि निजा वासं गतः कोपसमाश्रितः

ພວກເຂົາໄດ້ນໍາພຣະຊັກຣະ (Śakra) ໄປດ້ວຍ ແລ້ວກັບຄືນອີກຄັ້ງໄປຫາອະມະຣາວະຕີ (Amarāvatī)។ ກໍຕະມະ (Gautama) ກໍກັບໄປທີ່ພັກຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 207

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्य इन्द्रमहोत्सववर्णनंनाम सप्तोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນຄວນແກ່ການນະມັດສະການ, ໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ», ໃນປຶ້ມທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ», ພາຍໃນມາຫາຕະມະຍະຂອງເຂດສັກສິດ «ຮາຖະເກສະວະຣະ», ບົດທີ 207 ຊື່ “ການພັນນາພິທີມະໂຫດສະວະຂອງອິນດຣະ” ຈົບລົງແລ້ວ.

Verse 785

मन्त्रेणानेन यश्चार्घ्यं तव शक्र प्रदास्यति । परदारकृतं पापं तस्य सर्वं प्रयास्यति

ໂອ ສັກຣະ (ອິນດຣະ) ເອີຍ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃຊ້ມັນຕຣານີ້ ຖວາຍອາຣະຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາພິທີ) ແດ່ທ່ານ, ບາບທັງປວງທີ່ເກີດຈາກການລ່ວງລະເມີດເຮືອນຄູ່ຜົວເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ ຈະສູນສິ້ນໄປ.