Sukta 9

Mantra 1

अहश्च कृष्णमहरर्जुनं च वि वर्तेते रजसी वेद्याभिः । वैश्वानरो जायमानो न राजावातिरज्ज्योतिषाग्निस्तमांसि ॥

黒き日と白き日とは、定められた道に従い、二つの界（rajasī）において分かれて巡る。ヴィシュヴァーナラは、生まれ出でて王のごとく立ち、アグニはその光によって諸々の闇を越え渡る。

Mantra 2

नाहं तन्तुं न वि जानाम्योतुं न यं वयन्ति समरेऽतमानाः । कस्य स्वित्पुत्र इह वक्त्वानि परो वदात्यवरेण पित्रा ॥

われはいまだその糸を知らず、織りの理（ことわり）をも明らかに知らぬ――共なる争いの場にて、たゆまぬ織り手らが織りなすものを。ここにて誰の子がこれらの言葉を語り得ようか。そこでは、遠き真理が、近き父を支えとして宣べられる。

Mantra 3

स इत्तन्तुं स वि जानात्योतुं स वक्त्वान्यृतुथा वदाति । य ईं चिकेतदमृतस्य गोपा अवश्चरन्परो अन्येन पश्यन् ॥

かれこそその糸を知り、かれこそ織りを見分け、かれこそ時にかなって、法のごとく言葉を語る――それを覚醒した者、不死の守護者。下を巡りつつも、別なる（より高き）眼によって遠きを見る。

Mantra 4

अयं होता प्रथमः पश्यतेममिदं ज्योतिरमृतं मर्त्येषु । अयं स जज्ञे ध्रुव आ निषत्तोऽमर्त्यस्तन्वा वर्धमानः ॥

これぞホートリ（Hotṛ）、最初にこれを観る者――死すべき者らの中にある、この不死の光。これぞその者：生まれ、堅く座に就き、死なぬ者として、自らの身（臨在）によってわれらの内に増し広がる。

Mantra 5

ध्रुवं ज्योतिर्निहितं दृशये कं मनो जविष्ठं पतयत्स्वन्तः । विश्वे देवाः समनसः सकेता एकं क्रतुमभि वि यन्ति साधु ॥

揺るがぬ光は、見るために据え置かれた。心は最も迅く、自らの内奥に飛び入り、その光へと向かう。すべての神々は同じ心・同じ意向、同じ覚知をもって、ただ一つの意志（kratu）へと正しく進みゆく。

Mantra 6

वि मे कर्णा पतयतो वि चक्षुर्वीदं ज्योतिर्हृदय आहितं यत् । वि मे मनश्चरति दूरआधीः किं स्विद्वक्ष्यामि किमु नू मनिष्ये ॥

わが耳は飛ぶように開き、わが視はひろがる。というのも、この光が心臓のうちに据えられたからだ。わが心は遠くまで届く思惟として巡る——いったい何を語ろうか、そして今、何を内に思い定めようか。

Mantra 7

विश्वे देवा अनमस्यन्भियानास्त्वामग्ने तमसि तस्थिवांसम् । वैश्वानरोऽवतूतये नोऽमर्त्योऽवतूतये नः ॥

すべての神々は畏れつつ身をかがめ、闇の中に立つ汝、アグニ（Agni）に礼拝した。ヴァイシュヴァーナラ（Vaiśvānara）—不死なる者—よ、われらを養い育て、上へ導くために守りたまえ、われらを養い育てるために守りたまえ。