Sukta 9

Mantra 1

अहश्च कृष्णमहरर्जुनं च वि वर्तेते रजसी वेद्याभिः । वैश्वानरो जायमानो न राजावातिरज्ज्योतिषाग्निस्तमांसि ॥

ಕೃಷ್ಣ ಅಹ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಅಹ—ಎರಡೂ ರಜಸಿಗಳಲ್ಲಿ ವೇದ್ಯಾಭಿಃ (ನಿಯತ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ) ವಿಭಜಿತವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ವೈಶ್ವಾನರನು ಜನ್ಮಿಸುವಾಗ ರಾಜನಂತೆ; ಅಗ್ನಿಯು ತನ್ನ ಜ್ಯೋತಿಷಾ ಮೂಲಕ ತಮಾಂಸಿಗಳನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

नाहं तन्तुं न वि जानाम्योतुं न यं वयन्ति समरेऽतमानाः । कस्य स्वित्पुत्र इह वक्त्वानि परो वदात्यवरेण पित्रा ॥

ನಾನು ಇನ್ನೂ ಆ ತಂತುವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ನೆಯ್ಗೆಯ (ಓತು) ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಸಮರ-ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಚಲ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ನೆಯುವ ಅದನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮಗನು ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಲ್ಲನು? ಅಲ್ಲಿ ದೂರದ ಸತ್ಯವು ಸಮೀಪದ ಪಿತೃನ ಆಧಾರದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Mantra 3

स इत्तन्तुं स वि जानात्योतुं स वक्त्वान्यृतुथा वदाति । य ईं चिकेतदमृतस्य गोपा अवश्चरन्परो अन्येन पश्यन् ॥

ಅವನೇ ಆ ತಂತುವನ್ನು ತಿಳಿದವನು; ಅವನೇ ನೆಯ್ಗೆಯ (ಓತು) ವಿಧಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದವನು; ಅವನೇ ಋತುಪ್ರಕಾರ, ಋತರೂಪವಾಗಿ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳುವವನು—ಅದನ್ನು ಅರಿತು ಜಾಗೃತನಾದ, ಅಮೃತದ ಗೋಪಾ (ರಕ್ಷಕ), ಕೆಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇನ್ನೊಂದು (ಉನ್ನತ) ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೂರದನ್ನು ನೋಡುವವನು.

Mantra 4

अयं होता प्रथमः पश्यतेममिदं ज्योतिरमृतं मर्त्येषु । अयं स जज्ञे ध्रुव आ निषत्तोऽमर्त्यस्तन्वा वर्धमानः ॥

ಇವನೇ ಹೋತಾ (ಹೋತೃ); ಇವನೇ ಮೊದಲು ಇದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ—ಮರ್ತ್ಯರೊಳಗಿನ ಈ ಅಮೃತ ಜ್ಯೋತಿ. ಇವನೇ ಅವನು: ಜನಿಸಿದವನು, ಧ್ರುವವಾಗಿ ಆಸೀನನಾದವನು; ಅಮರ್ತ್ಯ, ತನ್ನ ತನು (ಸ್ವದೇಹ/ಉಪಸ್ಥಿತಿ)ಯಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುವವನು.

Mantra 5

ध्रुवं ज्योतिर्निहितं दृशये कं मनो जविष्ठं पतयत्स्वन्तः । विश्वे देवाः समनसः सकेता एकं क्रतुमभि वि यन्ति साधु ॥

ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಧ್ರುವ ಜ್ಯೋತಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು—ಅತಿವೇಗವಾದುದು—ತನ್ನ ಅಂತರಾಳದೊಳಗೆ ಹಾರುತ್ತಾ ಅದರತ್ತ ಧಾವಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸು, ಒಂದೇ ಸಂಕೇತ (ಸಂಕಲ್ಪ) ಹೊಂದಿ, ಒಂದೇ ಕ್ರತು (ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ/ಸಂಕಲ್ಪ) ಕಡೆಗೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 6

वि मे कर्णा पतयतो वि चक्षुर्वीदं ज्योतिर्हृदय आहितं यत् । वि मे मनश्चरति दूरआधीः किं स्विद्वक्ष्यामि किमु नू मनिष्ये ॥

ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳು ತೆರೆದು ಹಾರುತ್ತವೆ, ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಜ್ಯೋತಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ದೂರವ್ಯಾಪಿ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ—ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಏನು ಉಚ್ಚರಿಸಲಿ, ಮತ್ತು ಈಗ ಒಳಗೆ ಏನು ರೂಪಿಸಲಿ?

Mantra 7

विश्वे देवा अनमस्यन्भियानास्त्वामग्ने तमसि तस्थिवांसम् । वैश्वानरोऽवतूतये नोऽमर्त्योऽवतूतये नः ॥

ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಭಯಗೊಂಡು ನಿನಗೆ ನಮಿಸಿದರು, ಹೇ ಅಗ್ನಿ—ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ನಿನಗೆ. ವೈಶ್ವಾನರನು, ಅಮರನು, ನಮ್ಮ ಪೋಷಣೆಗೂ ಉನ್ನತಿಗೆಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ—ನಮ್ಮ ಪೋಷಣೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.