Sukta 9

Mantra 1

अहश्च कृष्णमहरर्जुनं च वि वर्तेते रजसी वेद्याभिः । वैश्वानरो जायमानो न राजावातिरज्ज्योतिषाग्निस्तमांसि ॥

కృష్ణ అహః (చీకటి దినం) మరియు అర్జున అహః (ప్రకాశ దినం)—ఇవిరండూ—తమ నియత గమనాలలో రజసీ (రెండు లోకాలు/ఆకాశ-భూమి) మధ్య విడివిడిగా పరిభ్రమిస్తాయి, వేద్యాభిః (విధి/జ్ఞాన మార్గాల) ప్రకారం. వైశ్వానరుడు జన్మించుచూ రాజువలె; అగ్ని తన జ్యోతితో తమాంసి (అంధకారాలను) అధిగమించును.

Mantra 2

नाहं तन्तुं न वि जानाम्योतुं न यं वयन्ति समरेऽतमानाः । कस्य स्वित्पुत्र इह वक्त्वानि परो वदात्यवरेण पित्रा ॥

ఆ తంతువును నేను ఎరుగను; ఆ ఓతు (నేయుడు) ఏమిటో స్పష్టంగా ఎరుగను—అచల కర్మికులు సమరంలోని సామూహిక పోరాటంలో నేయు దానినీ ఎరుగను. ఇక్కడ ఎవరి పుత్రుడు ఈ వచనాలను పలుకగలడు? అక్కడ దూరమైన సత్యవాక్యం, సమీప పితృ ఆధారంతో ఉచ్చరించబడుతుంది.

Mantra 3

स इत्तन्तुं स वि जानात्योतुं स वक्त्वान्यृतुथा वदाति । य ईं चिकेतदमृतस्य गोपा अवश्चरन्परो अन्येन पश्यन् ॥

అతడే నిజంగా ఆ తంతువును ఎరుగును; అతడే ఆ ఓతు (నేయుడు)ను గ్రహించును; అతడే ఋతువుకు అనుగుణంగా, యథావిధిగా సత్యరీతిలో వచనాలను పలుకును—దీనిని తెలుసుకొని జాగృతుడైనవాడు, అమృతస్య గోపా; క్రింద సంచరిస్తూనే, మరొక (ఉన్నత) దృష్టితో పరాన్ని చూస్తాడు.

Mantra 4

अयं होता प्रथमः पश्यतेममिदं ज्योतिरमृतं मर्त्येषु । अयं स जज्ञे ध्रुव आ निषत्तोऽमर्त्यस्तन्वा वर्धमानः ॥

ఇతడే హోతా—మొదటగా దర్శించువాడు—మర్త్యులలోనున్న ఈ అమృత జ్యోతి. ఇతడే అతడు: జన్మించి, ధ్రువంగా ఆసీనుడై; అమర్త్యుడు, తన తను (ఉనికి/దేహప్రసన్నత) చేత (మనలో) వర్ధిల్లుచున్నాడు.

Mantra 5

ध्रुवं ज्योतिर्निहितं दृशये कं मनो जविष्ठं पतयत्स्वन्तः । विश्वे देवाः समनसः सकेता एकं क्रतुमभि वि यन्ति साधु ॥

దర్శనార్థం ఒక ధృవ జ్యోతి స్థాపించబడింది; మనస్సు—అత్యంత వేగవంతమైనది—తన అంతఃస్థ లోపలే పయనించి దానివైపు దూసుకుపోతుంది. సమమనస్కులు, సమసంకల్పులు అయిన సమస్త దేవతలు ఒకే క్రతు (ఒకే సంకల్ప/ఇచ్ఛాశక్తి) వైపు సద్మార్గంగా సాగుతారు.

Mantra 6

वि मे कर्णा पतयतो वि चक्षुर्वीदं ज्योतिर्हृदय आहितं यत् । वि मे मनश्चरति दूरआधीः किं स्विद्वक्ष्यामि किमु नू मनिष्ये ॥

నా చెవులు విప్పుకొని పయనిస్తాయి, నా చూపు విస్తరిస్తుంది; ఎందుకంటే ఈ జ్యోతి హృదయంలో నిలుపబడింది. నా మనస్సు దూరదూరం చేరే ఆలోచనల్లో సంచరిస్తుంది—నేను నిజంగా ఏమి పలకాలి, ఇప్పుడు అంతరంలో ఏమి మననం చేయాలి?

Mantra 7

विश्वे देवा अनमस्यन्भियानास्त्वामग्ने तमसि तस्थिवांसम् । वैश्वानरोऽवतूतये नोऽमर्त्योऽवतूतये नः ॥

చీకటిలో నిలిచిన నిన్ను, అగ్నీ, భయపడిన సమస్త దేవతలు నమస్కరించారు. వైశ్వానరుడు—అమర్త్యుడు—మా ఊతి (పోషణము మరియు ఉద్ధరణ/ఉన్నతి) కొరకు మమ్మల్ని రక్షించుగాక; మా ఊతి కొరకు మమ్మల్ని రక్షించుగాక.