Sukta 56

Mantra 1

एष प्र पूर्वीरव तस्य चम्रिषोऽत्यो न योषामुदयंस्त भुर्वणिः । दक्षं महे पाययते हिरण्ययं रथमावृत्या हरियोगमृभ्वसम् ॥

この者は、いにしえの諸力を前へと駆り立てる。駿馬のごとく覆いより立ち上がり、迅速に進む。大いなる者のために、黄金の巧み（dákṣa）を飲ませ、黄褐の馬（hari）を軛した車をめぐらして、リブ（ṛbhú）たちの妙技のごとく前進する。

Mantra 2

तं गूर्तयो नेमन्निषः परीणसः समुद्रं न संचरणे सनिष्यवः । पतिं दक्षस्य विदथस्य नू सहो गिरिं न वेना अधि रोह तेजसा ॥

彼に向かって、よく導かれた求道者たちは、定められた希求の衝動を携え、流れが海の合流へ向かうように集い進む。いま彼らは、識別の力（dákṣa）と祭会（vidáthā）の主へと登る。欲する者が山に登るように、彼の光明の炎熱によって、力の頂へと。

Mantra 3

स तुर्वणिर्महाँ अरेणु पौंस्ये गिरेर्भृष्टिर्न भ्राजते तुजा शवः । येन शुष्णं मायिनमायसो मदे दुध्र आभूषु रामयन्नि दामनि ॥

彼、その疾駆する者は、男らしき力において大いにして塵なき。駆り立てる勢いは、山の閃光の一撃のように輝く。その力によって、鉄のごとき意志の陶酔のうちに、幻術師シュシュナ（Śuṣṇa）を押し伏せ、襲来のただ中で鎮め、縄目に縛りつけた。

Mantra 4

देवी यदि तविषी त्वावृधोतय इन्द्रं सिषक्त्युषसं न सूर्यः । यो धृष्णुना शवसा बाधते तम इयर्ति रेणुं बृहदर्हरिष्वणिः ॥

女神の力――汝の増しゆく威勢――が、助けのためにインドラを繋ぎ駆る。太陽が暁（ウシャス）を繋ぐがごとく。勇猛なる力で闇を押し退けるその者は、大いなる塵を巻き起こし、ハリ（Harī）の駿馬は轟きつつ、光の威力をもって疾走する。

Mantra 5

वि यत्तिरो धरुणमच्युतं रजोऽतिष्ठिपो दिव आतासु बर्हणा । स्वर्मीळ्हे यन्मद इन्द्र हर्ष्याहन्वृत्रं निरपामौब्जो अर्णवम् ॥

汝が、揺るがぬ堅固なる支えを越え、押し上げる力によって中空（ラジャス）を渡り、天の座へと踏み立ったとき――太陽の光を勝ち取る歓喜の酔いのうちに、インドラよ、汝は喜びつつヴリトラ（Vṛtra）を打ち倒し、水の海の奔流を外へと解き放った。

Mantra 6

त्वं दिवो धरुणं धिष ओजसा पृथिव्या इन्द्र सदनेषु माहिनः । त्वं सुतस्य मदे अरिणा अपो वि वृत्रस्य समया पाष्यारुजः ॥

汝は力によって天の堅固なる支えを据え、広大なるインドラよ、地の基（座）に坐す。搾りしソーマ（Soma）の酔いのうちに、汝は水々を解き放ち、ヴリトラ（Vṛtra）の囲いの継ぎ目と枷とを打ち砕いた。