Sukta 8

Mantra 1

अञ्जन्ति त्वामध्वरे देवयन्तो वनस्पते मधुना दैव्येन । यदूर्ध्वस्तिष्ठा द्रविणेह धत्ताद्यद्वा क्षयो मातुरस्या उपस्थे ॥

يَدهنونك في اليَجْنَة (yajña)، يا سيّد الشجر (Vanaspati)، بالعسل الإلهي. فإذا وقفتَ منتصبًا فضع هنا الكنوزَ الباطنة؛ أو إذا كان لك مقامٌ في حِجرِ هذه الأمّ، فحينئذٍ أيضًا أرسِ دعائمَ الكسب.

Mantra 2

समिद्धस्य श्रयमाणः पुरस्ताद्ब्रह्म वन्वानो अजरं सुवीरम् । आरे अस्मदमतिं बाधमान उच्छ्रयस्व महते सौभगाय ॥

منحنيًا أمام النار الموقَدة، ظافرًا بالكلمة (براهْمَن) بقوّةٍ لا تبلى وبأسٍ بطوليّ؛ اطردْ عنّا اعوجاجَ الذهن بعيدًا؛ وارتفعْ إلى حظٍّ عظيمٍ وسعادةٍ وافرة.

Mantra 3

उच्छ्रयस्व वनस्पते वर्ष्मन्पृथिव्या अधि । सुमिती मीयमानो वर्चो धा यज्ञवाहसे ॥

ارتفعْ، يا ربَّ الشجر (فاناسْبَتي)، على ذُروةِ الأرض. مقيسًا في انسجامٍ قويم، أقمِ البهاءَ لحاملِ اليَجْنَة (التضحية).

Mantra 4

युवा सुवासाः परिवीत आगात्स उ श्रेयान्भवति जायमानः । तं धीरासः कवय उन्नयन्ति स्वाध्यो मनसा देवयन्तः ॥

فتيًّا، حسنَ الكِساء، مُحاطًا كلَّ الإحاطة (بضيائه هو)، يأتي؛ وحتى وهو يُولَد يصيرُ أسمى. إيّاه يرفعُه الرُّسُلُ الثابتون، الكَفَةُ (الشعراء الراؤون)، مُتَحكِّمين بأنفسهم، بعقلٍ يبتغي الإلهيّ.

Mantra 5

जातो जायते सुदिनत्वे अह्नां समर्य आ विदथे वर्धमानः । पुनन्ति धीरा अपसो मनीषा देवया विप्र उदियर्ति वाचम् ॥

مولودًا، يولَدُ من جديدٍ في بهاءِ أيّامٍ طيّبة؛ ناميًا في الحركةِ المشتركة، في مجمعِ (vidatha). إنّ الـdhīra يُطهِّرون الأعمالَ بـmanīṣā مُلهَمة؛ والـvipra المتوجّهُ إلى الآلهة يرفعُ Vāc (الكلمة) عاليًا.

Mantra 6

यान्वो नरो देवयन्तो निमिम्युर्वनस्पते स्वधितिर्वा ततक्ष । ते देवासः स्वरवस्तस्थिवांसः प्रजावदस्मे दिधिषन्तु रत्नम् ॥

يا سيّدَ الشجر (Vanaspati)، ما قاسه رجالُك الساعون إلى الآلهة، أو ما صاغته الفأسُ اللامعة—فلتجعلْ تلك الآلهة، القائمةُ في ضيائها الخاص، فينا ratna: كنزًا غنيًّا بـprajā (نسلٍ ووفرةٍ مُولِّدة).

Mantra 7

ये वृक्णासो अधि क्षमि निमितासो यतस्रुचः । ते नो व्यन्तु वार्यं देवत्रा क्षेत्रसाधसः ॥

أولئك الذين قُطِعوا وأُقيموا على الأرض، ومعهم ملاعقُ القربان (sruc) مضبوطةٌ على السداد—فليظفروا لنا بأصفى الوفرة المختارة، في السبيلِ المتوجّه إلى الآلهة؛ هم الذين يُنجزون kṣetra، الحقلَ المنظَّم للأعمال.

Mantra 8

आदित्या रुद्रा वसवः सुनीथा द्यावाक्षामा पृथिवी अन्तरिक्षम् । सजोषसो यज्ञमवन्तु देवा ऊर्ध्वं कृण्वन्त्वध्वरस्य केतुम् ॥

لْيَحْفَظِ الآدِيتْيَاتُ وَالرُّدْرَاتُ وَالفَسُو—ذَوُو الهِدَايَةِ الحَسَنَةِ—مَعَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، وَالأَرْضِ، وَالفَضَاءِ الوَسَطِ (أَنْتَرِكْشَا)، بِاتِّفَاقٍ وَاحِدٍ، هٰذَا اليَجْنَا؛ وَلْيَجْعَلُوا رَايَةَ العَلَامَةِ (كِيتُو) لِلقُرْبَانِ (أَدْهْفَرَا) تَرْتَفِعُ إِلَى العُلَا.

Mantra 9

हंसा इव श्रेणिशो यतानाः शुक्रा वसानाः स्वरवो न आगुः । उन्नीयमानाः कविभिः पुरस्ताद्देवा देवानामपि यन्ति पाथः ॥

كَأَنَّهُمْ إِوَزٌّ فِي طَيْرَانٍ مُنَظَّمٍ يَأْتُونَ، مُتَلَفِّعِينَ بِالضِّيَاءِ، مُطْلِقِينَ صَوْتَ السْفَر (svar)؛ مَرْفُوعِينَ إِلَى العُلَا بِأَيْدِي الكَفِيّينَ (kavi) مِنَ المُقَدَّمَةِ، يَمْضِي الآلِهَةُ فِي السَّبِيلِ الَّذِي يَبْلُغُ إِلَى الآلِهَةِ.

Mantra 10

शृङ्गाणीवेच्छृङ्गिणां सं ददृश्रे चषालवन्तः स्वरवः पृथिव्याम् । वाघद्भिर्वा विहवे श्रोषमाणा अस्माँ अवन्तु पृतनाज्येषु ॥

كَقُرُونِ ذَوِي القُرُونِ يُرَوْنَ مُجْتَمِعِينَ—حَامِلِينَ الكَصَالَا (caṣāla)، قُوًى مُجَلْجِلَةً بِالسْفَر (svar) عَلَى الأَرْضِ. سَوَاءً مَعَ المُنْشِدِينَ أَوْ فِي نِدَاءِ الاِسْتِدْعَاءِ، وَهُمْ يُصْغُونَ، فَلْيَحْمُونَا فِي مَعَارِكِ السِّيَادَةِ وَالغَلَبَةِ.

Mantra 11

वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयं रुहेम । यं त्वामयं स्वधितिस्तेजमानः प्रणिनाय महते सौभगाय ॥

يا ربَّ الشجر، انمُ بمئةِ غُصنٍ؛ وبألفِ غُصنٍ لِنَنمُ نحنُ أيضًا. أنتَ الذي ساقَكَ هذا الفأسُ اللامعُ إلى الأمام—(فاسُقْنا) إلى سعادةٍ عظيمة: إلى سَعةِ كينونةٍ مُتحقِّقةٍ مكتملة.