Sukta 8

Mantra 1

अञ्जन्ति त्वामध्वरे देवयन्तो वनस्पते मधुना दैव्येन । यदूर्ध्वस्तिष्ठा द्रविणेह धत्ताद्यद्वा क्षयो मातुरस्या उपस्थे ॥

ಹೇ ವನಸ್ಪತೇ, ದೇವಯಜನರು ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ದೈವೀ ಮಧುವಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಊರ್ಧ್ವವಾಗಿ ನಿಂತಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ದ್ರವಿಣ (ಅಂತರಂಗ ಸಂಪತ್ತು)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು; ಅಥವಾ ಈ ಮಾತೆ (ಪೃಥಿವಿ)ಯ ಉಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ವಾಸವಿದ್ದಾಗಲೂ ಲಾಭವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸು.

Mantra 2

समिद्धस्य श्रयमाणः पुरस्ताद्ब्रह्म वन्वानो अजरं सुवीरम् । आरे अस्मदमतिं बाधमान उच्छ्रयस्व महते सौभगाय ॥

ಸಮಿದ್ಧ ಅಗ್ನಿಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಲಿಕೊಂಡು ಆಶ್ರಯಿಸುವವನು, ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಂತ್ರ-ವಾಣಿ)ಯಿಂದ ಅಜರವಾದ ಸು-ವೀರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು—ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರಮತಿಯನ್ನು (ವಕ್ರ ಮನಸ್ಸು, ದುರ್ಭಾವನೆ) ದೂರ ತಳ್ಳಿ; ಮಹತ್ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏಳು, ಪ್ರಕಾಶಿಸು.

Mantra 3

उच्छ्रयस्व वनस्पते वर्ष्मन्पृथिव्या अधि । सुमिती मीयमानो वर्चो धा यज्ञवाहसे ॥

ಉಚ್ಛ್ರಯಸ್ವ, ಹೇ ವನಸ್ಪತೇ—ಪೃಥಿವಿಯ ವರ್ಷ್ಮನ್ (ಎತ್ತರ/ಶಿಖರ)ದ ಮೇಲೆ. ಸುಮಿತಿ (ಸರಿಯಾದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ-ಮಾಪ)ಯಿಂದ ಅಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಯಜ್ಞವಾಹ (ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹೊರುವವ)ನಿಗಾಗಿ ವರ್ಚಸ್ (ತೇಜಸ್ಸು, ಕೀರ್ತಿ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Mantra 4

युवा सुवासाः परिवीत आगात्स उ श्रेयान्भवति जायमानः । तं धीरासः कवय उन्नयन्ति स्वाध्यो मनसा देवयन्तः ॥

ಯುವ, ಸುವಾಸಾಃ (ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿ), ಪರಿವೀತ—ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸರ್ವತೋಮುಖವಾಗಿ ಆವೃತ—ಬರುತ್ತಾನೆ; ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಧೀರ ಕವಿಗಳು, ಋಷಿ-ದರ್ಶಿಗಳು, ಸ್ವಾಧ್ಯ (ಸ್ವ-ನಿಯಂತ್ರಿತ) ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವಯಂತಃ (ದೈವವನ್ನು ಹುಡುಕುವವರು) ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ.

Mantra 5

जातो जायते सुदिनत्वे अह्नां समर्य आ विदथे वर्धमानः । पुनन्ति धीरा अपसो मनीषा देवया विप्र उदियर्ति वाचम् ॥

ಜನಿಸಿದವನು ಮತ್ತೆ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ—ದಿನಗಳ ಶುಭ-ದಿನತ್ವದಲ್ಲಿ; ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಧೀರರು ಪ್ರೇರಿತ ಮನುಷ್ಯೆಯಿಂದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ದೇವಮುಖಿ ವಿಪ್ರನು ವಾಚೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

यान्वो नरो देवयन्तो निमिम्युर्वनस्पते स्वधितिर्वा ततक्ष । ते देवासः स्वरवस्तस्थिवांसः प्रजावदस्मे दिधिषन्तु रत्नम् ॥

ಹೇ ವನಸ್ಪತಿಯ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿನ್ನ ದೇವಯಂತ ನರರು ಏನನ್ನು ಅಳೆಯಿಟ್ಟು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅಥವಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸ್ವಧಿತಿ (ಕೊಡಲಿ) ಏನನ್ನು ತಕ್ಕಿದೆ—ಆ ದೇವರುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವ-ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರಜಾವಂತ ರತ್ನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.

Mantra 7

ये वृक्णासो अधि क्षमि निमितासो यतस्रुचः । ते नो व्यन्तु वार्यं देवत्रा क्षेत्रसाधसः ॥

ಕತ್ತರಿಸಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಯತಸ್ರುಚ—ನಿಯಂತ್ರಿತ ಸ್ರುಚಗಳೊಂದಿಗೆ—ಅವರು ನಮಗಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾರ್ಯ (ಆಕಾಂಕ್ಷಿತ ಸಮೃದ್ಧಿ) ಗೆಲ್ಲಲಿ; ದೇವಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಸಾಧಸ—ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವವರು—ನಮಗೆ ಲಾಭ ತರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ.

Mantra 8

आदित्या रुद्रा वसवः सुनीथा द्यावाक्षामा पृथिवी अन्तरिक्षम् । सजोषसो यज्ञमवन्तु देवा ऊर्ध्वं कृण्वन्त्वध्वरस्य केतुम् ॥

ಸು-ನೀತಿಯುಳ್ಳ ಆದಿತ್ಯರು, ರುದ್ರರು, ವಸುಗಳು—ಮತ್ತು ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ, ಪೃಥಿವೀ ಹಾಗೂ ಅಂತರಿಕ್ಷ—ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ; ಅಧ್ವರದ ಕೇತು (ಧ್ವಜ-ಚಿಹ್ನ)ವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿಸಲಿ.

Mantra 9

हंसा इव श्रेणिशो यतानाः शुक्रा वसानाः स्वरवो न आगुः । उन्नीयमानाः कविभिः पुरस्ताद्देवा देवानामपि यन्ति पाथः ॥

ಹಂಸಗಳಂತೆ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಹಾರಾಟದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬರುತ್ತಾರೆ—ಶುಕ್ಲ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿ, ‘ಸ್ವರ’ವನ್ನು ನಾದಿಸುತ್ತ; ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ಕವಿಗಳಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟು, ದೇವರುಗಳು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪುವ ಪಥದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Mantra 10

शृङ्गाणीवेच्छृङ्गिणां सं ददृश्रे चषालवन्तः स्वरवः पृथिव्याम् । वाघद्भिर्वा विहवे श्रोषमाणा अस्माँ अवन्तु पृतनाज्येषु ॥

ಕೊಂಬುಳ್ಳವರ ಕೊಂಬುಗಳಂತೆ ಅವರು ಒಂದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ—ಚಷಾಲವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ಪೃಥಿವಿಯಲ್ಲಿ ‘ಸ್ವರ’ನಾದಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳು. ಗಾಯಕರೊಂದಿಗಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವಿಹವ (ಆಹ್ವಾನ)ದ ಕೂಗಿನಲ್ಲಿ ಆಗಲಿ—ಕೇಳುತ್ತ—ಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ (ಪೃತನಾಜ್ಯೇಷು) ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

Mantra 11

वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयं रुहेम । यं त्वामयं स्वधितिस्तेजमानः प्रणिनाय महते सौभगाय ॥

ಹೇ ವನಸ್ಪತಿ (ಅರಣ್ಯದ ಅಧಿಪತಿ), ನೂರು ಕೊಂಬೆಗಳೊಡನೆ ಬೆಳೆಯು; ಸಾವಿರ ಕೊಂಬೆಗಳೊಡನೆ—ನಾವೂ ಬೆಳೆಯೋಣ. ಈ ತೇಜಸ್ವಿ ಸ್ವಧಿತಿ (ಕೊಡಲಿ) ಯಾರನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿತೋ, ಆ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಮಹಾ ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಕಡೆಗೆ—ಪೂರ್ಣಸಿದ್ಧಿಯ ವಿಶಾಲ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ—ಪ್ರೇರಿಸು.