Sukta 8

Mantra 1

अञ्जन्ति त्वामध्वरे देवयन्तो वनस्पते मधुना दैव्येन । यदूर्ध्वस्तिष्ठा द्रविणेह धत्ताद्यद्वा क्षयो मातुरस्या उपस्थे ॥

હે વનસ્પતિ, દેવયજન કરનારાઓ અધ્વરમાં તને દૈવી મધુથી અભિષેક કરે છે. જ્યારે તું ઊર્ધ્વ ઊભો રહે, ત્યારે અહીં દ્રવિણ (અંતરંગ ધન) સ્થાપ; અથવા જ્યારે તારો નિવાસ આ માતા (પૃથ્વી)ના ઉપસ્થમાં હોય, ત્યારે પણ લાભને સ્થિર કર.

Mantra 2

समिद्धस्य श्रयमाणः पुरस्ताद्ब्रह्म वन्वानो अजरं सुवीरम् । आरे अस्मदमतिं बाधमान उच्छ्रयस्व महते सौभगाय ॥

સમિદ્ધ અગ્નિના પુરસ્તાત્ નમ્ર થઈ આશ્રય લેતો, બ્રહ્મ (વાણી-મંત્ર) દ્વારા અજર અને સુવીર (વીરતા-સમૃદ્ધ) શક્તિને જીતતો—અમાથી દુરમતિ (વાંકું મન, કુટિલ બુદ્ધિ)ને દૂર હાંકી દે; મહાન સૌભાગ્ય માટે ઊંચે ઉઠ, પ્રગટ થા.

Mantra 3

उच्छ्रयस्व वनस्पते वर्ष्मन्पृथिव्या अधि । सुमिती मीयमानो वर्चो धा यज्ञवाहसे ॥

ઉચ્છ્રયસ્વ, હે વનસ્પતે—પૃથિવીના વર્ષ્મન્ (ઉચ્ચ શિખર/ઉપરલા ભાગ) પર. સુમિતિ (સુયોગ્ય માપ-સંતુલન)થી માપાતો, યજ્ઞવાહ (યજ્ઞ વહન કરનાર) માટે વર્ચસ્ (તેજ, કીર્તિ) સ્થાપિત કર.

Mantra 4

युवा सुवासाः परिवीत आगात्स उ श्रेयान्भवति जायमानः । तं धीरासः कवय उन्नयन्ति स्वाध्यो मनसा देवयन्तः ॥

યુવા, સુવાસાઃ (સુવસ્ત્રધારી), પરિવીત—પોતાના તેજથી સર્વત્ર આવૃત—આવે છે; જન્મતો જ તે વધુ શ્રેયસ્કર બને છે. તેને ધીર કવિઓ, ઋષિ-દ્રષ્ટાઓ, સ્વાધ્ય (સ્વ-નિયંત્રિત) મનથી દેવયંતઃ (દેવને શોધતા) ઊંચે ઉઠાવે છે.

Mantra 5

जातो जायते सुदिनत्वे अह्नां समर्य आ विदथे वर्धमानः । पुनन्ति धीरा अपसो मनीषा देवया विप्र उदियर्ति वाचम् ॥

જન્મેલો તે ફરી જન્મે છે—દિવસોના શુભ-દિનત્વમાં; સભામાં, સમૂહ ગતિમાં વધતો જાય છે. ધીર પુરુષો પ્રેરિત મનીષાથી કર્મોને પવિત્ર કરે છે; દેવમુખી વિપ્ર વાણીને ઊંચે ઉઠાવે છે.

Mantra 6

यान्वो नरो देवयन्तो निमिम्युर्वनस्पते स्वधितिर्वा ततक्ष । ते देवासः स्वरवस्तस्थिवांसः प्रजावदस्मे दिधिषन्तु रत्नम् ॥

હે વનસ્પતિના સ્વામી, જે કંઈ તારા દેવયંત નરોએ માપીને ગોઠવ્યું છે, અથવા જે કંઈ તેજસ્વી સ્વધિતિ (કુહાડી)એ ઘડ્યું છે—તે દેવો, પોતાના સ્વ-પ્રકાશમાં સ્થિત, અમામાં પ્રજાવંત રત્ન સ્થાપે.

Mantra 7

ये वृक्णासो अधि क्षमि निमितासो यतस्रुचः । ते नो व्यन्तु वार्यं देवत्रा क्षेत्रसाधसः ॥

જે કાપીને ધરા પર સ્થાપિત કરાયા છે, યતસ્રુચ—નિયંત્રિત સ્રુચો સાથે—તેો અમારે માટે શ્રેષ્ઠ વાર્ય (વાંછનીય સમૃદ્ધિ) જીતે; દેવમાર્ગે, ક્ષેત્રસાધસ—ક્ષેત્રને સિદ્ધ કરનાર—અમને લાભ અપાવે.

Mantra 8

आदित्या रुद्रा वसवः सुनीथा द्यावाक्षामा पृथिवी अन्तरिक्षम् । सजोषसो यज्ञमवन्तु देवा ऊर्ध्वं कृण्वन्त्वध्वरस्य केतुम् ॥

આદિત્યો, રુદ્રો, વસુઓ—સુનીથા (સુ-નેતૃત્વવાળા)—અને દ્યાવા-પૃથિવી, પૃથિવી તથા અંતરિક્ષ—એકમન થઈ—યજ્ઞનું રક્ષણ કરે; અને અધ્વર (અર્પણ-વિધિ)નું કેતુ (ધ્વજ-ચિહ્ન) ઊર્ધ્વે ઉઠાવે.

Mantra 9

हंसा इव श्रेणिशो यतानाः शुक्रा वसानाः स्वरवो न आगुः । उन्नीयमानाः कविभिः पुरस्ताद्देवा देवानामपि यन्ति पाथः ॥

હંસોની જેમ શ્રેણીબદ્ધ ઉડાનમાં તેઓ આવે છે—શુક્ર તેજ ધારણ કરીને, ‘સ્વર’નો નાદ કરતા; પુરસ્તાત્ કવિઓ દ્વારા ઊર્ધ્વે નેવાતા, દેવો દેવો સુધી પહોંચતા માર્ગે આગળ વધે છે.

Mantra 10

शृङ्गाणीवेच्छृङ्गिणां सं ददृश्रे चषालवन्तः स्वरवः पृथिव्याम् । वाघद्भिर्वा विहवे श्रोषमाणा अस्माँ अवन्तु पृतनाज्येषु ॥

શૃંગવાળાંના શૃંગોની જેમ તેઓ એકસાથે દેખાય છે—ચષાલ ધારણ કરનારા, પૃથિવી પર ‘સ્વર’નાદ કરનારા શક્તિરૂપ; ગાયકોથી હોય કે વિહવ (આહ્વાન)ના પોકારમાં—સાંભળતા—અસ્માને પૃતનાજ્યેષુ (પ્રભુત્વ માટેના યુદ્ધોમાં) રક્ષે.

Mantra 11

वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयं रुहेम । यं त्वामयं स्वधितिस्तेजमानः प्रणिनाय महते सौभगाय ॥

હે વનસ્પતિ (વનના અધિપતિ), સો અંકુરોવાળો બનીને ઊગ; હજાર અંકુરોવાળા બનીને—અમે પણ ઊગી ઊઠીએ. જેને આ તેજસ્વી સ્વધિતિ (કુહાડી) આગળ દોરી લાવી છે, તે તું અમને મહાન સૌભાગ્ય—પરિપૂર્ણ સત્તાની વિશાળ સમૃદ્ધિ—તરફ પ્રેર.