Sukta 8

Mantra 1

अञ्जन्ति त्वामध्वरे देवयन्तो वनस्पते मधुना दैव्येन । यदूर्ध्वस्तिष्ठा द्रविणेह धत्ताद्यद्वा क्षयो मातुरस्या उपस्थे ॥

యజ్ఞంలో దేవయంత (దేవులను కోరువారు) జనులు, హే వనస్పతే, నిన్ను దైవ మధువుతో అభిషేకించుచున్నారు. నీవు ఊర్ధ్వంగా నిలిచినప్పుడు, ఇక్కడ ద్రవిణ (అంతఃసంపద)ను స్థాపించుము; లేదా ఈ మాత (పృథివి) ఒడిలో నీ నివాసమున్నప్పుడుకూడా, లాభాన్ని దృఢపరచుము.

Mantra 2

समिद्धस्य श्रयमाणः पुरस्ताद्ब्रह्म वन्वानो अजरं सुवीरम् । आरे अस्मदमतिं बाधमान उच्छ्रयस्व महते सौभगाय ॥

సమిద్ధమైన అగ్ని ముందర వాలుతూ, బ్రహ్మ (మంత్రవాణి) ద్వారా అజరమైన, సువీర (వీర్యవంతమైన) శక్తిని జయిస్తూ—మా నుండి కుటిల మతి (దుర్బుద్ధి)ని దూరం తొలగిస్తూ—మహత్తర సౌభాగ్యార్థం పైకి లేచి నిలువు.

Mantra 3

उच्छ्रयस्व वनस्पते वर्ष्मन्पृथिव्या अधि । सुमिती मीयमानो वर्चो धा यज्ञवाहसे ॥

ఓ వనస్పతే, భూమి యొక్క శిఖరంపై పైకి లేచి నిలువు. సుమితి (సద్-సమన్వయం)తో కొలవబడి/విన్యసింపబడి, యజ్ఞవాహ (అగ్ని) కొరకు వర్చస్ (తేజస్సు)ను స్థాపించు.

Mantra 4

युवा सुवासाः परिवीत आगात्स उ श्रेयान्भवति जायमानः । तं धीरासः कवय उन्नयन्ति स्वाध्यो मनसा देवयन्तः ॥

యువకుడై, సువాసా (సువస్త్రధారి), తన తేజస్సుతో సర్వతోవృతుడై అతడు వస్తాడు; జన్మించుచుండగానే మరింత శ్రేయస్కరుడవుతాడు. అతడిని ధీర ఋషి-కవులు, స్వాధ్య (ఆత్మసంయమీ)లై, దేవాన్ని కోరే మనస్సుతో, పైకి ఉద్ధరిస్తారు.

Mantra 5

जातो जायते सुदिनत्वे अह्नां समर्य आ विदथे वर्धमानः । पुनन्ति धीरा अपसो मनीषा देवया विप्र उदियर्ति वाचम् ॥

జన్మించినవాడు దినాల సుదినత్వంలో మళ్లీ మళ్లీ జన్మిస్తాడు; సమూహగతిలో, విదథ-సభలో వర్ధమానుడై నిలుస్తాడు. ధీరులు ప్రేరిత మనీషాతో కర్మలను పవిత్రం చేస్తారు; దేవయ విప్రుడు వాచాన్ని పైకి లేపి ఉద్గారిస్తాడు.

Mantra 6

यान्वो नरो देवयन्तो निमिम्युर्वनस्पते स्वधितिर्वा ततक्ष । ते देवासः स्वरवस्तस्थिवांसः प्रजावदस्मे दिधिषन्तु रत्नम् ॥

ఓ వనస్పతే! దేవయంతులైన నరులు నీకు సంబంధించినదిగా కొలిచి నిర్ణయించినదో, లేదా స్వధితి (ప్రకాశించే గొడ్డలి) చెక్కినదో—ఆ దేవులు తమ స్వప్రకాశంలో స్థితులై, మా లో ప్రజావంతమైన రత్నాన్ని (సంతతి-సమృద్ధి నిధిని) స్థాపించుగాక.

Mantra 7

ये वृक्णासो अधि क्षमि निमितासो यतस्रुचः । ते नो व्यन्तु वार्यं देवत्रा क्षेत्रसाधसः ॥

కత్తిరింపబడి భూమిపై నిలిపబడినవి, యతస్రుచః (నియంత్రిత స్రుచ్-చమచాలు) తో—అవి, క్షేత్రసాధసః (క్రమబద్ధ క్షేత్రాన్ని సాధించువారు), దేవత్రా మార్గంలో మా కొరకు శ్రేష్ఠ వార్యాన్ని (వరణీయ సమృద్ధిని) గెలుచుగాక.

Mantra 8

आदित्या रुद्रा वसवः सुनीथा द्यावाक्षामा पृथिवी अन्तरिक्षम् । सजोषसो यज्ञमवन्तु देवा ऊर्ध्वं कृण्वन्त्वध्वरस्य केतुम् ॥

సునీథా (సుమార్గనాయక) ఆదిత్యులు, రుద్రులు, వసువులు—మరియు ద్యావా-క్షామా, పృథివీ, అంతరిక్షం—ఒకమనస్సుతో యజ్ఞాన్ని కాపాడుగాక; అధ్వరం (యజ్ఞం) యొక్క కేతు (ధ్వజ-చిహ్నం) పైకి లేచేలా చేయుగాక.

Mantra 9

हंसा इव श्रेणिशो यतानाः शुक्रा वसानाः स्वरवो न आगुः । उन्नीयमानाः कविभिः पुरस्ताद्देवा देवानामपि यन्ति पाथः ॥

హంసలవలె శ్రేణిగా వారు వస్తారు—శుక్ల తేజస్సు ధరించి, ‘స్వర్’ ధ్వని చేస్తూ; కవులచే ముందునుండి పైకి నడిపింపబడి, దేవులు దేవులను చేరే మార్గంలో సాగుతారు.

Mantra 10

शृङ्गाणीवेच्छृङ्गिणां सं ददृश्रे चषालवन्तः स्वरवः पृथिव्याम् । वाघद्भिर्वा विहवे श्रोषमाणा अस्माँ अवन्तु पृतनाज्येषु ॥

శృంగులున్నవాటి శృంగాలవలె వారు సమేతంగా దర్శనమిస్తారు—చషాలం ధరించి, పృథివిపై ‘స్వర్’ నాదించే శక్తులుగా. గాయకులతోనైనా, ఆహ్వాన విహవంలోనైనా—శ్రవణముచేసి—ప్రభుత్వాధిక్య యుద్ధాలలో మమ్మల్ని కాపాడుగాక.

Mantra 11

वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयं रुहेम । यं त्वामयं स्वधितिस्तेजमानः प्रणिनाय महते सौभगाय ॥

ఓ వనస్పతే, శత వల్షాలతో విరిగి ఎదుగు; సహస్ర వల్షాలతో మేమూ విరిగి ఎదుగుదుము. నిన్ను ఈ తేజోమయ స్వధితి (కొడవలి) ముందుకు నడిపినదో—అది (మమ్మల్నీ) మహత్తర సౌభాగ్యము, మహా మంగళము వైపు నడిపించుగాక.