Mga ritwal na Atharvanic na pangproteksyon at pangpapanumbalik na nag-aalis ng balakid, sakit, malas, at agresyong mapanlaban habang nagtatatag ng katatagan at kasaganaan. Pagbubukang obstetrikal at ligtas na panganganak, pagpapagaling at pagsasawata ng mga sakit na nakakapuno at mga kirot, pagpapalabas ng mga panggagaway at mga kapahamakang demonyo. Kapalaran ng sambahayan at sinag ng nobya, pagsasama-sama at pagpapalaki ng kasaganaan, paglihis ng mga sandata at pag-iwas sa kasamaan ng digmaan, pagpapatatag, pagpapako sa lugar, at muling pagsasama. Tulong sa panganganak, paggaling mula sa sakit at kirot, pagprotekta sa tahanan at katawan mula sa sumpa, panggagaway, at mga kaaway, pagtitiyak ng kapalaran sa kasal at sinag panlipunan, pag-akit ng kasaganaan, at pag-iwas sa karahasan.
Ang sukta na ito ay isang Atharvanic na obstetrikong encanto para sa pagbukas at pagkumpleto ng panganganak, na iniuukol sa mga Direksyon at sa mga Diyos bilang mga kosmikong ahente na nagbubukas ng nakasara. Pinagsasama nito ang imahen ng kabuuan ng espasyo (lahat ng direksyon ng langit at lupa) kasama ang konkretong pisyolohiya ng panganganak - pagbukas ng sinapupunan, pagpapalabas ng balakid, at pagbaba ng inunan - upang ang pagsilang ay magpatuloy nang mabilis, ligtas, at nang walang pagpapanatili.
Ang apat-na-talud na himno ng pagpapagaling at pagpapakalma ay tumutugon sa kalat-kalat na sakit (lalo na ang yakṣma o pagkasayang ng katawan), sakit ng ulo, ubo, at matinding kirot sa mga kalamnan at kasu-kasuan sa pamamagitan ng pagtawag sa isang tulad-bagyo na pwersa ng paglilinis at ang mga kapangyarihang nagpapagaling ng mga halaman at bundok. Ito ay nagtatapos sa isang komprehensibong pormula ng "śam" (kagalingan/kapayapaan) na nagkakalat ng kagalingan sa itaas at ibabang bahagi, sa apat na kalamnan, at sa buong katawan. Ang lakas ng himno ay nasa pagtutukoy nang tiyak sa mga sakit, pagpapalabas sa mga ito bilang mga dayuhang ahente, at pagtatatak sa pasyente ng ganap na pagiging buo ng katawan.
Ang AV 1.13 ay isang maikling himno ng pagpapagaling at proteksyon na nagpapakita ng pagsuyong tapas (mainit na lakas ng asetisismo) bilang isang personal na kapangyarihang tinatawag na "Pravato Nāpāt," kasama ang aspeto nito na parang sandatang "misayl." Sa pamamagitan ng paulit-ulit na namas (pag-galang) at papuri sa kanyang nakatagong kosmikong puwesto, pinapayapaan ng himno ang puwersa at itinuturo ito sa kagalingang pangkatawan, kaligtasan ng tahanan, at proteksyon ng mga bata.
Ang AV 1.14 ay isang domestikong pagpapala para sa isang dalaga sa hangganan ng kasal, na naglalayong 'italaga' ang varcas (makinang na kaakit-akit, kagalakan sa lipunan) sa pamamagitan ng pagkakaloob ni Bhaga ng kapalaran. Ito ay ritwal na namamahala sa paglilipat ng nobya mula sa mga kamag-anak sa tuhod patungo sa bahay ng asawa, na nagtatali sa kanya sa bagong sambahayan habang tinatawag ang suporta ng mga ninuno at pangmatagalang katatagan.
Ang paustika na himalay na ito ay nagtitipon ng kasaganaan sa pamamagitan ng pagtawag sa mga likas na agos, mga ilog, mga hangin, at mga may pakpak na gumagalaw, upang magtagpo at "magdalo-daloy" patungo sa nagsasakripisyo. Sa pamamagitan ng pagbibigay-lugod sa sumasang-ayong langit na sakop gamit ang isang nagkakaisang handog, nilalayon nitong pasukin at manatiling matatag sa sariling lugar ang yaman, mga baka, at mapalad na pakinabang.
Ang AV 1.16 ay isang maikling himnong apotropaiko na ginagamit ang tingga (sīsa) bilang medium na pinusuhan ng mantra upang palayasin ang yātu, ang masamang sorcerya at demonyong sakit. Inilalagay nito ang kapangyarihan ng charm sa ilalim nina Varuṇa, Agni, at Indra, at ipinapahayag na ang pinusong 'ito' (idam), ang inihandong anting-anting/gamot, ay tinalo si Viṣkandha, ang mga mamumuhay (attriṇ), at ang mga lahi ng Piśāca. Nagtatapos ang himno sa isang mapanghasang proteksyon: anumang nilalang na nakapipinsala sa baka, kabayo, o tao ay ritwal na 'tutusukin' ng tingga upang hindi na ito maging pumatay ng mga bayani.
Ang AV 1.17 ay isang siksik na Atharvanic anting-anting para sa pagtatanim ng proteksyon sa lugar at para sa pagpapanumbalik ng kaayusan ng katawan/istraktura kapag nawalan ng tibay, napalipat, o binantaan. Ito ay naglalagay ng pwersang nagpapatibay sa lahat ng posisyon (ibaba-malayo/palabas-gitna), "nagkakasunod-sunod" sa mga daanan at mga sangkap, at sa huli ay nagtatapon ng isang pader sa palibot, na kinatawan bilang Sikātāvatī at ang matayog na Busog, upang ang protektadong espasyo ay hindi magbuwag at ang kapakanan ay manatiling matibay.
Ang AV 1.18 ay isang siksik na Atharvanic encanto na nagpapalayas sa alakṣmī (kapahamakan/kahirapan), arāti (mapanghimasok na balakid at hindi pagbibigay), at anumang 'ghora' na panloob na sakit na kumakapit sa katawan. Sa pamamagitan ng 'paghahipos' ng karumihan at ritwal na paglilipat nito mula sa mga sangay at anyo ng tao, ang himno ay sabay na umaakit ng bhadrā/śrī, mapalad na kapalaran na sumusuporta sa tagumpay ng tahanan at supling. Ang gumaganang lakas ay vāc (mantra-pagsalita) na sinusuportahan ni Savitar at mga katuwang na diyos na nagtutulak sa masama palayo at nagtatakda ng mabuting kapalaran sa kilos.
Ang maikling himnong apotropaiko na ito ay isang anting-anting na sumasagabal sa mga sandata: ito ay humihiling na ang mga pumapana at mga "sobrang tumutusok" ay mabigo sa paghahanap sa paksa ng ritwal, at ang lahat ng mga palaso ay lumiko palayo at mahulog nang walang pinsala. Ang sukta ay ibinabalik ang agresyon ng kaaway sa sarili nito sa pamamagitan ng paguutos sa mga palaso, mula sa mga diyos at mula sa tao, na hindi tumama sa taong pinoprotektahan at sa halip ay tumama sa mga kaaway. Si Indra (at sa isang talata si Rudra bilang pumamana) ay tinatawag bilang ang diyos na tagapagkontrol ng mga landas, na ginagawang ang proteksyon ay isang bagay ng banal na utos sa halip na pag-iwas lamang.
Ang AV 1.20 ay isang Atharvanic na apotropaic na himno na nananalang kay Mitra, Varuṇa (na may espesyal na diin kay Varuṇa) upang itaboy ang "mararahas na pagpatay" (vadhá) at ang mapanghimagsik, masamang-loob na agresyong itinataas laban sa kliyente. Ipinapakita nito ang panganib bilang isang bagay na inilunsad mula sa anumang direksyon, malapit man o malayo, at iniuutos na itaboy ito "sa palibot at palayo," habang nagtatatag ng isang protektibong pangkasangkapan ng śárman (kanlungan) at isang katiyakan ng hindi pagkatalo. Ang kapangyarihan ng himno ay nakapaloob sa pagtawag sa mga soberano, mga diyos na tagapangalaga ng kaayusan bilang mga tagaparusang mga kaaway at bilang mga tagapagkaloob ng isang pinalawak na kanlungan na nagpipigil sa kaalyado na mapatay at sa kliyente na mapasakop.
Protective and restorative Atharvanic rites that remove blockage, illness, misfortune, and hostile aggression while installing stability and prosperity.
Childbirth assistance, recovery from illness and pain, safeguarding home and person from curses/sorcery and enemies, securing marriage-fortune and social radiance, attracting prosperity, and preventing violence.
They function as practical rites for removing blockage and harm—opening childbirth, pacifying illness and dangerous powers, driving off misfortune and sorcery, and installing protection, stability, and prosperity.
Healing is concentrated in 1.11 (childbirth opening), 1.12 (yakṣma/pains), and 1.13 (tapas pacification). Protection dominates 1.16–1.20 (anti-sorcery, stabilization, misfortune-removal, weapon-deflection, and anti-violence).
Varuṇa (alone and with Mitra) is central as a guardian against hostile aggression and disorder (1.16, 1.20). The Quarters and All Gods ‘open’ and complete delivery (1.11), Bhaga assigns fortune and varcas (1.14), and wind/waters imagery supports purification and prosperity-flow (1.12, 1.15).
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
