Sukta 17

Mantra 1

रुधिरस्रावनिवृत्तये धमनीबन्धनम्। अ॒मूर्या यन्ति॑ यो॒षितो॑ हि॒रा लोहि॑तवाससः । अ॒भ्रात॑र इव जा॒मय॒स्तिष्ठ॑न्तु ह॒तव॑र्चसः

Walang katuwaan silang naglalakbay, ang mga Babae, na may kulay na tila usok, na nakadamit na pula tulad ng dugo. Tulad ng mga kamag-anak na walang kapatid, sila ay manatiling nakatayo, ang kanilang karangyaan ay ibinagsak.

Mantra 2

तिष्ठा॑वरे॒ तिष्ठ॑ पर उ॒त त्वं ति॑ष्ठ मध्यमे । क॒नि॒ष्ठि॒का च॒ तिष्ठ॑ति॒ तिष्ठा॒दिद्ध॒मनि॑र्म॒ही

Tumayo sa mababang lugar; tumayo sa malayo; at ikaw, tumayo sa gitna. Ang maliit na daliri ay tumatayo rin: oo, siya ay tumayo, tiyak, na hindi nayanig, na hindi gumalaw.

Mantra 3

श॒तस्य॑ ध॒मनी॑नां स॒हस्र॑स्य हि॒राणा॑म्। अस्थु॒रिन्म॑ध्य॒मा इ॒माः सा॒कमन्ता॑ अरंसत

Ng isang daan ay ang mga daanan, ng isang libo ang mga gintong sinulid: ang mga ito, na nagbubuhat ng buto, ang mga gitnang bahagi, kasama ang mga dulo, ay wastong nagtayo sa kanilang sarili.

Mantra 4

परि॑ वः॒ सिक॑तावती ध॒नूर्बृ॑ह॒त्यऽक्रमीत्।तिष्ठ॑ते॒लय॑ता॒ सु क॑म्

Sa palibot ninyo ay sumulong ang Kapangyarihang Tagadala ng Buhangin, ang Mataas na Busog ay lumakad palabas; ito ay nakatayong matibay: huwag magunaw; magdulot ng magandang kapayapaan.