
Sukta 7.36
Vasiṣṭha (opening of RV 7.36, Vasiṣṭha cycle)
Triṣṭubh (typical for Agni hymns; cadence suggests triṣṭubh)
บทสวดนี้เปิดวัฏจักรของวสิษฐะ โดยวางพิธีกรรมไว้ภายในฤตะ (ระเบียบจักรวาล): วาจาอันดลใจบังเกิดจากที่ประทับแห่งสัจจะ สุริยะปลดปล่อย “โค” แห่งแสงสว่าง และอัคนีถูกจุดขึ้น ณ ศูนย์กลางแท่นบูชา บทสวดสรรเสริญอัคนีในฐานะเปลวไฟผู้เป็นสื่อกลาง ผู้สถาปนาความกระจ่าง พลังชีวิต และความสัมพันธ์อันถูกต้องระหว่างเทพกับมนุษย์ พร้อมทั้งขยายคำอัญเชิญไปยังอำนาจร่วมอื่น ๆ โดยเฉพาะรุทระ มรุต และวิษณุ เพื่อการคุ้มครองและความเพิ่มพูน จุดมุ่งหมายโดยรวมคือทำให้การบูชาบริสุทธิ์—ให้วาจา แสง และไฟทำงานร่วมกัน—เพื่อให้ได้มาซึ่งความผาสุก บุตรหลาน และพลังชีวิตอันแผ่กว้าง
Mantra 1
प्र ब्रह्मैतु सदनादृतस्य वि रश्मिभिः ससृजे सूर्यो गाः । वि सानुना पृथिवी सस्र उर्वी पृथु प्रतीकमध्येधे अग्निः ॥
ขอให้พรหมัน (brahman) ก้าวออกไปจากที่ประทับแห่งฤตะ (ṛta). สุริยะได้ปลดปล่อยโคแห่งแสงด้วยรัศมีของตน. ปฐพีอันกว้างใหญ่แผ่ขยายพร้อมสันนูนของนาง; และ ณ กลางหน้าบูชาที่กว้าง อัคนี (Agni) ถูกจุดให้ลุกโพลง.
Mantra 2
इमां वां मित्रावरुणा सुवृक्तिमिषं न कृण्वे असुरा नवीयः । इनो वामन्यः पदवीरदब्धो जनं च मित्रो यतति ब्रुवाणः ॥
โอ มิทราและวรุณะ ข้าพเจ้าร้อยเรียงถ้อยสรรเสริญอันถักทออย่างงดงามนี้เพื่อท่านทั้งสอง เป็นแรงกระตุ้นดุจเครื่องดื่มหล่อเลี้ยง—ใหม่สดสมควรแก่ท่าน โออสุระ ผู้ทรงอำนาจภายใน. ในหมู่ท่าน หนึ่งองค์คือผู้เปิดทางผู้ไม่อาจล่วงละเมิด ผู้วางรอยทาง; และมิทราก็ด้วยพลังแห่งวาจา ย่อมกำกับและประสานหมู่ชนให้กลมเกลียว.
Mantra 3
आ वातस्य ध्रजतो रन्त इत्या अपीपयन्त धेनवो न सूदाः । महो दिवः सदने जायमानोऽचिक्रदद्वृषभः सस्मिन्नूधन् ॥
พวกเขาเริงร่าไปสู่ธงที่พลิ้วไหลของวายุ; พลังผู้ประทานพองเต็มดุจนมโค อุดมด้วยยางน้ำนม. วัวผู้ (วฤษภะ) ผู้บังเกิดในที่ประทับอันยิ่งใหญ่แห่งสวรรค์ ร้องก้องอยู่ในเต้านี้—บีบคั้นความอุดมแห่งอาหารทิพย์อันส่องสว่างให้หลั่งไหล.
Mantra 4
गिरा य एता युनजद्धरी त इन्द्र प्रिया सुरथा शूर धायू । प्र यो मन्युं रिरिक्षतो मिनात्या सुक्रतुमर्यमणं ववृत्याम् ॥
ด้วยวาจาอันก่อรูป ผู้ใดก็ตามที่เทียมพลังสว่างทั้งสองนี้ (อาชาของท่าน) เพื่อท่าน โออินทระ—ผู้เป็นที่รัก ผู้มีรถศึกงาม โอวีรบุรุษ ผู้ทรงพลังหล่อเลี้ยง—ผู้นั้นย่อมข่มความพิโรธที่มุ่งทำร้าย; และย่อมหันพวกเราไปสู่อริยมัน ผู้ทรงเดชานุภาพอันสูงส่งแห่งเจตจำนงอันชอบธรรมและปัญญาแยกแยะที่ให้ผลสำเร็จ.
Mantra 5
यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभिः स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम् ॥
ผู้ถวายบูชาทั้งหลายบูชามิตรภาพของท่านและความเพิ่มพูนแห่งชีวิต ณ เคหสถานของตนในṛta (ระเบียบอันเที่ยงธรรมแห่งจักรวาล) เมื่อมนุษย์สรรเสริญ พลังอันเสริมกำลังก็กระจายกว้างไกล นี่แลคือบูชาที่เป็นที่รักยิ่งแด่รุทระ (Rudra)—เดชานุภาพที่ปลุกความเป็นอยู่ให้ตื่นรู้เร่าร้อน
Mantra 6
आ यत्साकं यशसो वावशानाः सरस्वती सप्तथी सिन्धुमाता । याः सुष्वयन्त सुदुघाः सुधारा अभि स्वेन पयसा पीप्यानाः ॥
เมื่อเหล่าผู้รุ่งเรืองพากันกรูเข้ามาพร้อมกัน—สรัสวตี (Sarasvatī) ผู้มีหนทางเจ็ดประการ มารดาแห่งสายน้ำทั้งปวง—ธารเหล่านั้นซึ่งรีดน้ำนมได้ดีและไหลงาม ย่อมพองเต็มด้วยน้ำนมของตนเอง และหล่อเลี้ยงความเป็นอยู่ด้วยความอุดมแห่งแสงที่บังเกิดจากตน
Mantra 7
उत त्ये नो मरुतो मन्दसाना धियं तोकं च वाजिनोऽवन्तु । मा नः परि ख्यदक्षरा चरन्त्यवीवृधन्युज्यं ते रयिं नः ॥
และขอให้มรุต (Maruts) เหล่านั้น ผู้เริงร่าในปีติของตน คุ้มครองเรา—ทั้งปัญญาอันดลใจ ทั้งวิญญาณแห่งบุตรน้อย และความบริบูรณ์แห่งพลัง ขออย่าให้เดชานุภาพอันไม่เสื่อมซึ่งท่องไป มองข้ามเราแล้วทอดทิ้งเรา; หากแต่ขอให้เพิ่มพูนแก่เรา ซึ่งทรัพย์ที่ท่านผูกไว้ด้วยแอก—ความเต็มเปี่ยมทางจิตวิญญาณที่เคลื่อนไปพร้อมราชรถ
Mantra 8
प्र वो महीमरमतिं कृणुध्वं प्र पूषणं विदथ्यं न वीरम् । भगं धियोऽवितारं नो अस्याः सातौ वाजं रातिषाचं पुरंधिम् ॥
พวกท่านจงยกย่องอรามติ (Aramati) อันยิ่งใหญ่ให้ก้าวหน้า—กว้างใหญ่และมั่นคงในความคิดอันชอบธรรม; จงยกย่องปูษัน (Pūṣan) วีรบุรุษแห่งสภาพิธี ผู้ค้นพบหนทางและเพิ่มพูนหนทาง. และขอจงสถาปนาภคะ (Bhaga) ผู้พิทักษ์ความคิดของเรา ในการได้มาซึ่งชัยนี้; ขอประทาน vāja (พลังแห่งความอุดมและชัยชนะ) และปุรันธิ (Purandhi) เทวีแห่งความเต็มเปี่ยม ผู้มาพร้อมการให้ทาน แก่เรา.
Mantra 9
अच्छायं वो मरुतः श्लोक एत्वच्छा विष्णुं निषिक्तपामवोभिः । उत प्रजायै गृणते वयो धुर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ขอให้บทสรรเสริญนี้ไปตรงถึงท่านทั้งหลาย โอ้มารุต (Maruts); และไปตรงถึงวิษณุ (Viṣṇu) ผู้ได้รับการประพรมด้วยน้ำ ด้วยความช่วยเหลือของท่านทั้งหลาย. อีกทั้งเพื่อวงศ์วานของผู้ขับร้อง ขอจงประทานพลังชีวิตที่แผ่กว้าง; และท่านทั้งหลายจงคุ้มครองเราเสมอด้วยความสวัสดีอันกลมกลืนของท่าน.
Inspired speech rises from ṛta’s seat; cosmic illumination breaks open as Sūrya releases the lights, and Agni is kindled in the altar’s middle.
Agni’s priestly role is praised as the force that spreads strength and right order; worshippers seek companionship with the divine and growth within ṛta’s dwelling.
The hymn’s power concentrates in the effective praise that ‘spreads wide’ strength—devotion becomes potency, and the requested awakening/protection is secured through the invoked powers.
The chant is directed to protective deities (Maruts and Viṣṇu) and ends with petitions for offspring, widening life-force, and continual safeguarding through svasti.
pra brahmaitu sadanād ṛtasya
यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभिः स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम् ॥yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ
It establishes the sacrifice in ṛta (cosmic truth-order): inspired speech begins the rite, Sūrya brings illumination, and Agni is kindled at the altar as the priestly mediator who grants vitality and wellbeing.
In Vedic symbolism, “cows” often mean rays or lights. The hymn says Sūrya releases these lights, suggesting clarity and revelation that support Agni’s ritual work and the mind’s awakening.
Agni is the main deity, but the hymn briefly widens the invocation to allied powers for protection and increase. Rudra represents intense awakening and safeguarding, while the Maruts and Viṣṇu are asked to guard the singer and grant wellbeing and offspring.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.