Sukta 36

Mantra 1

प्र ब्रह्मैतु सदनादृतस्य वि रश्मिभिः ससृजे सूर्यो गाः । वि सानुना पृथिवी सस्र उर्वी पृथु प्रतीकमध्येधे अग्निः ॥

ऋताच्या सदनातून प्रेरित ब्रह्म-वाणी पुढे जावो. सूर्याने आपल्या रश्मींनी प्रकाशाच्या गायी मुक्त केल्या. विशाल पृथ्वी आपल्या उंच सानूं/कड्यांसह पसरली आहे; आणि विस्तीर्ण वेदी-प्रतीकाच्या मध्यभागी अग्नी प्रज्वलित झाला आहे.

Mantra 2

इमां वां मित्रावरुणा सुवृक्तिमिषं न कृण्वे असुरा नवीयः । इनो वामन्यः पदवीरदब्धो जनं च मित्रो यतति ब्रुवाणः ॥

हे मित्रावरुणा! तुमच्यासाठी मी ही सुवृक्ती—सुंदर गुंफलेली स्तुती—रचतो; पोषक पेय-रसासारखी ताजेपण देणारी इषा, आणि अंतःशासनाचे स्वामी ‘असुर’ तुम्हा दोघांस योग्य अशी नवी. तुमच्यातील एक अडब्ध पथवीर आहे—जो पाऊलवाटांचे ठसे स्थिर करतो; आणि मित्रही, वाणीच्या सामर्थ्याने बोलत, जनाला संयम व सुसंवादात स्थापतो.

Mantra 3

आ वातस्य ध्रजतो रन्त इत्या अपीपयन्त धेनवो न सूदाः । महो दिवः सदने जायमानोऽचिक्रदद्वृषभः सस्मिन्नूधन् ॥

वाऱ्याच्या प्रवाही ध्वजाकडे ते आनंदाने सरकतात; दानशक्ती दुधाळ गायींसारख्या रसाने परिपूर्ण होऊन फुगतात. दिव्य महान् सदनात जन्मलेला तो वृषभ त्या ऊधातच गर्जतो—दीप्त पोषणाची समृद्धी पिळून प्रकट करीत.

Mantra 4

गिरा य एता युनजद्धरी त इन्द्र प्रिया सुरथा शूर धायू । प्र यो मन्युं रिरिक्षतो मिनात्या सुक्रतुमर्यमणं ववृत्याम् ॥

जो या गिरा—घडविणाऱ्या वाणीने—तुझ्यासाठी हे दोन हरित (दीप्त) अश्व जुळवितो, हे इंद्रा—प्रिय, सुरथ, हे शूर, धायू (पोषक शक्तींचा धारक)—तो घाव घालू पाहणारा मन्यु (क्रोध) जिंकतो; आणि आम्हाला सुक्रतु आर्यमन्‌कडे वळवितो—ऋतमार्गाची उदात्त शक्ती, सत्य इच्छाशक्ती व परिणामकारक विवेक.

Mantra 5

यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभिः स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम् ॥

ऋताच्या स्वधामात नमस्कार करणारे जन त्याचे सख्य आणि प्राणवृद्धी यांचे यजन करतात. नरांनी स्तुती केल्यावर ती पोषणशक्ती सर्वत्र पसरते—हेच रुद्रासाठी सर्वात प्रिय नमो आहे.

Mantra 6

आ यत्साकं यशसो वावशानाः सरस्वती सप्तथी सिन्धुमाता । याः सुष्वयन्त सुदुघाः सुधारा अभि स्वेन पयसा पीप्यानाः ॥

जेव्हा यशस्वी शक्ती एकत्र पुढे सरकतात—सप्तपथी सरस्वती, नद्यांची माता—तेव्हा त्या सु-दोहन व सु-प्रवाह धारा आपल्या पयस्‌ने फुगून वाहतात; स्वज प्रकाश-समृद्धीने त्या सत्त्वाला पोसतात.

Mantra 7

उत त्ये नो मरुतो मन्दसाना धियं तोकं च वाजिनोऽवन्तु । मा नः परि ख्यदक्षरा चरन्त्यवीवृधन्युज्यं ते रयिं नः ॥

आण ते मरुत, आपल्या आनंदात मत्त, आमच्यासाठी धिया (प्रेरित बुद्धी), तोक (संतती/बाल-आत्मा) आणि वाज (बल-समृद्धी) यांचे रक्षण करो. ते अक्षर, विचरणारी शक्ति आम्हाला सोडून जाऊ नये; उलट तुमचा युज्य रयि—जोडलेले धन, आध्यात्मिक पूर्णता—आमच्यासाठी वाढो.

Mantra 8

प्र वो महीमरमतिं कृणुध्वं प्र पूषणं विदथ्यं न वीरम् । भगं धियोऽवितारं नो अस्याः सातौ वाजं रातिषाचं पुरंधिम् ॥

स्वतःसाठी महती अरमति पुढे आणा—विस्तीर्ण व दृढ सुमती; आणि विदथांचा वीर, मार्गाचा शोधक व वाढविणारा पूषण पुढे आणा. तसेच या विजयप्राप्तीत आमच्या धियांचा अवितार भगा आमच्यासाठी स्थिर होवो; तो आम्हांस वाज—समृद्धी, आणि पुरंधि—पूर्णता देणारी—प्रदान करो.

Mantra 9

अच्छायं वो मरुतः श्लोक एत्वच्छा विष्णुं निषिक्तपामवोभिः । उत प्रजायै गृणते वयो धुर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

हे मरुतांनो, हा स्तोत्रध्वनी सरळ तुमच्यापाशी येवो; आणि तुमच्या सहाय्यांनी, जलसिंचन झालेला, सरळ विष्णूकडेही जावो. गाणाऱ्याच्या प्रजेसाठी विस्तार पावणारे जीवनबल धरा; तुम्ही सदैव स्वस्ति-रूप कल्याणस्वरांनी आमचे रक्षण करा.