Sukta 36

Mantra 1

प्र ब्रह्मैतु सदनादृतस्य वि रश्मिभिः ससृजे सूर्यो गाः । वि सानुना पृथिवी सस्र उर्वी पृथु प्रतीकमध्येधे अग्निः ॥

ഋതത്തിന്റെ സദനത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദിതമായ ബ്രഹ്മം (സ്തുതി-വാണി) മുന്നോട്ട് പുറപ്പെടട്ടെ. സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശത്തിന്റെ പശുക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു. വിശാലമായ ഭൂമി തന്റെ ഉയർച്ചകളോടെ വ്യാപിച്ചു; വിശാലമായ വേദി-മുഖത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ അഗ്നി പ്രജ്വലിക്കുന്നു.

Mantra 2

इमां वां मित्रावरुणा सुवृक्तिमिषं न कृण्वे असुरा नवीयः । इनो वामन्यः पदवीरदब्धो जनं च मित्रो यतति ब्रुवाणः ॥

ഹേ മിത്ര-വരുണന്മാരേ, നിങ്ങള്ക്കായി ഞാൻ ഈ നന്നായി നെയ്ത സ്തുതി-വചനത്തെ പണിയുന്നു—പോഷക പാനീയത്തെപ്പോലെ പുതുക്കുന്ന ഇഷ, നിങ്ങള്ക്ക് യോജിച്ച പുതിയത്. ഹേ അസുരന്മാരേ (അന്തരാധിപത്യത്തിന്റെ അധിപതികളേ), നിങ്ങളിൽ ഒരാൾ അദബ്ധനായ പഥപ്രദർശകൻ, പാതയുടെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ; മിത്രനും വാക്ക് ഉച്ചരിച്ച് ജനത്തെ നിയമത്തിൽ നിർത്തി ഐക്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

Mantra 3

आ वातस्य ध्रजतो रन्त इत्या अपीपयन्त धेनवो न सूदाः । महो दिवः सदने जायमानोऽचिक्रदद्वृषभः सस्मिन्नूधन् ॥

കാറ്റിന്റെ ഒഴുകുന്ന പതാകയിലേക്കു അവർ ആനന്ദത്തോടെ നീങ്ങുന്നു; ദാനശക്തികൾ പാൽക്കറവ പശുക്കളെപ്പോലെ രസത്തോടെ നിറയുന്നു. മഹത്തായ ദ്യൗവിന്റെ സദനത്തിൽ ജനിച്ച ആ വൃഷഭൻ ഈ ഉദറിൽ ഗർജ്ജിക്കുന്നു—പ്രകാശമയ പോഷണത്തിന്റെ സമൃദ്ധി അമർത്തി പുറത്തൊഴുക്കുന്നു.

Mantra 4

गिरा य एता युनजद्धरी त इन्द्र प्रिया सुरथा शूर धायू । प्र यो मन्युं रिरिक्षतो मिनात्या सुक्रतुमर्यमणं ववृत्याम् ॥

ഗിരാ (രൂപപ്പെടുത്തുന്ന വാക്ക്)കൊണ്ട് നിനക്കായി ഈ രണ്ടു ഹരി (നിന്റെ ദീപ്തമായ അശ്വങ്ങൾ)യെ യോജിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഹേ ഇന്ദ്ര—പ്രിയൻ, സുറഥൻ, ഹേ ശൂര, ധായു (പോഷകശക്തികളുടെ ധാരകൻ)—മുറിവേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ക്രോധത്തെ ജയിക്കുന്നു; പിന്നെ ഞങ്ങളെ ആര്യമണനിലേക്കു തിരിക്കുന്നു—സുക്രതു, സദ്ഭാവവും ഫലപ്രദമായ വിവേകവും ഉള്ള മഹാശക്തിയിലേക്കു.

Mantra 5

यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभिः स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम् ॥

നമസ്കാരം ചെയ്യുന്നവർ ഋതത്തിന്റെ സ്വന്തം ധാമത്തിൽ അവന്റെ സഖ്യതയും ജീവവൃദ്ധിയും ആരാധിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ പോഷകശക്തി വിശാലമായി വ്യാപിക്കുന്നു; ഇതുതന്നെ രുദ്രനോടുള്ള ഏറ്റവും പ്രിയമായ നമസ്കാരം—സത്തയെ അതിതീവ്രമായി ജാഗ്രതയിലാക്കുന്ന ശക്തി.

Mantra 6

आ यत्साकं यशसो वावशानाः सरस्वती सप्तथी सिन्धुमाता । याः सुष्वयन्त सुदुघाः सुधारा अभि स्वेन पयसा पीप्यानाः ॥

യശസ്സുള്ള ശക്തികൾ ഒരുമിച്ച് മുന്നേറുമ്പോൾ—സപ്തപഥിയായ സരസ്വതി, സിന്ധുക്കളുടെ മാതാവ്—ആ സുദുഘാ, സുധാരാ ധാരകൾ തങ്ങളുടെ തന്നെ പയസാൽ നിറഞ്ഞുയരുന്നു; സ്വജാതമായ പ്രകാശ-സമൃദ്ധിയാൽ അവ സത്തയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 7

उत त्ये नो मरुतो मन्दसाना धियं तोकं च वाजिनोऽवन्तु । मा नः परि ख्यदक्षरा चरन्त्यवीवृधन्युज्यं ते रयिं नः ॥

കൂടാതെ ആ മരുതുകൾ തങ്ങളുടെ തന്നെ ആനന്ദത്തിൽ മദിച്ചവരായി, ഞങ്ങൾക്ക് ധീ (പ്രേരിത ബുദ്ധി), ടോക (സന്താന-ആത്മാവ്) എന്നും വാജിനഃ ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയും സംരക്ഷിക്കട്ടെ. അക്ഷരമായ ചരന്തീ ശക്തി ഞങ്ങളെ മറികടന്ന് നോക്കി ഉപേക്ഷിക്കരുതേ; പകരം നിങ്ങളുടെ യുജ്യ റയി—യോജിത സമൃദ്ധി—ഞങ്ങൾക്ക് വർദ്ധിക്കട്ടെ.

Mantra 8

प्र वो महीमरमतिं कृणुध्वं प्र पूषणं विदथ्यं न वीरम् । भगं धियोऽवितारं नो अस्याः सातौ वाजं रातिषाचं पुरंधिम् ॥

നിങ്ങൾക്കായി മഹത്തായ അരമതിയെ—വിശാലയും ധർമ്മബുദ്ധിയിൽ സ്ഥിരയും ആയവളെ—മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കുവിൻ; സഭകളുടെ വീരനായ, പാത കണ്ടെത്തി വർധിപ്പിക്കുന്ന പൂഷണനെയും മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരുവിൻ. ഈ ജയസാധനയിൽ നമ്മുടെ ധിയെ കാക്കുന്ന ഭഗനെ ഞങ്ങൾക്കായി സ്ഥാപിക്കുവിൻ; വാജം—സമൃദ്ധി—മറ്റും ദാനത്തിൽ സഹായി ആയ പുരന്ധിയെയും ഞങ്ങൾക്ക് ദയചെയ്യുവിൻ.

Mantra 9

अच्छायं वो मरुतः श्लोक एत्वच्छा विष्णुं निषिक्तपामवोभिः । उत प्रजायै गृणते वयो धुर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഹേ മരുതുകളേ, ഈ സ്തുതി-ശ്ലോകം നേരെ നിങ്ങളിലേക്കെത്തട്ടെ; നിങ്ങളുടെ സഹായങ്ങളാൽ, ജലത്തിൽ സിഞ്ചിതമായി, നേരെ വിഷ്ണുവിലേക്കും പോകട്ടെ. പാടുന്നവന്റെ സന്തതിക്കായി വ്യാപിക്കുന്ന ജീവബലം ദയചെയ്യുവിൻ; നിങ്ങൾ—സ്വസ്തി എന്ന ക്ഷേമങ്ങളാൽ—ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും കാക്കുവിൻ.