
Sukta 7.37
Vasiṣṭha (traditional for Maṇḍala 7)
Triṣṭubh (probable; needs verification)
บทสวดนี้ (สืบว่าเป็นของวสิษฐะ) เปิดด้วยการเชื้อเชิญเหล่าฤภุ—ผู้ได้รับการสรรเสริญว่าเป็นวาชะและฤภุกษณะด้วย—ให้มาสู่การคั้นโสมบนรถศึกอันไร้ที่ติ ขอให้ท่านทั้งหลายยินดีในน้ำโสมสามประการ และประทานพลังอำนาจอันกว้างไพศาล จากนั้นคำอธิษฐานขยายไปถึงเทพผู้เกื้อหนุนอื่น ๆ (โดยเฉพาะอินทราในบทหนึ่ง และสวิตฤในบทปิดท้าย) เพื่อขอแรงขับแห่งชัยชนะ การคุ้มครอง และให้ทรัพย์สมบัติพร้อม “ความเกื้อกูล/ของประทาน” (ราธามสิ) มาจากเบื้องสูง โดยรวมแล้วเป็นคำเชิญเชิงพิธีกรรมสู่ยัญโสม ผสานการสรรเสริญกับคำขอให้มีความชำนาญ ความอุดมสมบูรณ์ และความผาสุกยั่งยืน (สวัสติ)
Mantra 1
आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम् ॥
ขอให้รถศึกผู้บรรทุกได้ยอดเยี่ยมที่สุดพาท่านมาที่นี่เพื่อการสรรเสริญ—โอ้ วาชะ (Vājas), โอ้ ฤภุกษณะ (Ṛbhukṣaṇas) ผู้ไม่พลาดพลั้ง. ในพิธีคั้นทั้งหลาย ด้วยโสมะ (Soma) เครื่องดื่มอันมีสามพนักพิง—ในความปีติของท่านทั้งหลาย โอ้ผู้มีริมฝีปากงาม จงเติมเต็มตนด้วยพลังอันไพศาลทั้งหลาย.
Mantra 2
यूयं ह रत्नं मघवत्सु धत्थ स्वर्दृश ऋभुक्षणो अमृक्तम् । सं यज्ञेषु स्वधावन्तः पिबध्वं वि नो राधांसि मतिभिर्दयध्वम् ॥
พวกท่านได้ตั้งขุมทรัพย์ไว้ท่ามกลางผู้เอื้อเฟื้อแล้วจริง—โอ ṛbhukṣaṇa (ฤภุกษณะ) ผู้เห็นสวรรค์ ผู้ไม่พลาดพลั้ง. จงรวมเป็นหนึ่งในพิธีบูชา ดื่มตาม svadhā (สวธา—กฎแห่งตน); และด้วยปัญญาอันดลใจของท่าน จงแจกจ่ายแก่เราซึ่งทรัพย์ทั้งหลาย—พลังแห่งความสำเร็จ.
Mantra 3
उवोचिथ हि मघवन्देष्णं महो अर्भस्य वसुनो विभागे । उभा ते पूर्णा वसुना गभस्ती न सूनृता नि यमते वसव्या ॥
แท้จริงแล้ว โอ Maghavan (มฆวัน—ผู้เอื้อเฟื้อ) ท่านได้ประกาศการจัดสรร ‘ใหญ่’ และ ‘เล็ก’ ในการแบ่งปันทรัพย์ภายใน. มือทั้งสองของท่านเต็มด้วยขุมทรัพย์นั้น; วาจาอันเที่ยงตรงสว่างไสวของท่าน (sūnṛtā) มิได้ถูกกั้นไว้ และพลังแห่งความอุดมสมบูรณ์ก็มิได้ถูกจำกัด.
Mantra 4
त्वमिन्द्र स्वयशा ऋभुक्षा वाजो न साधुरस्तमेष्यृक्वा । वयं नु ते दाश्वांसः स्याम ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः ॥
โอ Indra (อินทระ) ผู้ส่องสว่างด้วยเดชานุภาพของตน ผู้ครอบครองศิลป์แห่ง ṛbhu (ฤภุ); ท่านมุ่งสู่เคหสถานของตนดุจพลังอันมั่นคงและมีชัย. ขอให้พวกเรา—เหล่า Vasiṣṭha (วสิษฐะ)—เป็นผู้ถวายแก่ท่าน สร้างสรรค์ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ (brahman) โอ Harivo (หริโว) เจ้าแห่งม้าสีน้ำตาลทอง.
Mantra 5
सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः ॥
ท่านคือผู้ชนะกระแสที่พุ่งไปข้างหน้า แม้เพื่อผู้ถวายทานก็ยังเป็นเช่นนั้น ด้วยปัญญาคิดที่ทำให้ท่านถูกเร้าและเคลื่อนไหว—โอ้อินทราผู้มีม้าสีทองอ่อน บัดนี้เราร่ำร้องขอความคุ้มครองที่ผูกเทียมได้ของท่าน; อินทราเอ๋ย เมื่อใดท่านจะโปรดประทานแก่เราซึ่งความมั่งคั่งแห่งความเป็นอยู่ที่เต็มเปี่ยม
Mantra 6
वासयसीव वेधसस्त्वं नः कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः । अस्तं तात्या धिया रयिं सुवीरं पृक्षो नो अर्वा न्युहीत वाजी ॥
ดุจท่านปลุกเหล่านักปราชญ์ผู้มีญาณ อินทราเอ๋ย เมื่อใดท่านจะปลุกถ้อยคำของเราให้ตื่น? ด้วยความคิดที่ชี้นำ จงนำทรัพย์ซึ่งบรรจุพลังวีรชนกลับสู่เรือนของมัน; โอ้ม้าศึกผู้แข็งแกร่งแห่งความอุดม จงเข้ามาใกล้ แล้วลากพามันลงมาสู่เรา
Mantra 7
अभि यं देवी निॠतिश्चिदीशे नक्षन्त इन्द्रं शरदः सुपृक्षः । उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेत्यस्ववेशं यं कृणवन्त मर्ताः ॥
พระองค์นั้น—อินทรา—ผู้ซึ่งแม้เทวีแห่งความสลาย ‘นิฤติ’ ก็ยังหมายจะครอบครอง ฤดูกาลอันหล่อเลี้ยงทั้งหลายยังคงแสวงหาและเข้าถึงพระองค์ ผู้ถูกผูกไว้สามชั้นก็เข้ามาหาพระองค์ ไปสู่ขอบเขตแปดชั้นอันเก่าแก่; สภาพอันคับแคบที่มนุษย์ก่อขึ้นนั้น พระองค์ทรงก้าวข้ามและแปรเปลี่ยนได้
Mantra 8
आ नो राधांसि सवित स्तवध्या आ रायो यन्तु पर्वतस्य रातौ । सदा नो दिव्यः पायुः सिषक्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ขอท่านสวิตฤ (Savitar) จงมาหาเราพร้อมด้วยความเกื้อกูลอันควรสรรเสริญ; ขอความอุดมสมบูรณ์ทั้งหลายจงมาถึงเราในการประทานจากยอดเขา. ขอผู้พิทักษ์ทิพย์จงแนบแน่นอยู่กับเราเสมอ; และขอท่านทั้งหลายจงคุ้มครองเราตลอดกาลด้วยความสวัสดี (svasti).
A formal invitation: the Ṛbhus (Vājas, Ṛbhukṣaṇas) are summoned to the rite on an unerring chariot to receive praise and Soma.
The hymn intensifies the Soma-feast imagery (threefold draughts, gladness) and turns toward practical boons—strength, victorious impetus, and supportive ‘yoking help,’ including an Indra-focused appeal for riches.
The petitionary peak: urgent calls for winning power and the arrival of wealth/aid from the heights, binding artisan-skill, Soma joy, and divine victory into a single request for plenitude.
A benedictory close with Savitar: may praised aids and riches come, may the divine guardian remain attached, and may ‘you (gods)’ protect us always with well-being (svasti).
आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम् ॥सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः ॥yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
The Ṛbhus are a group of three divine craftsmen. In RV 7.37 they are invited to the Soma rite as skilled, effective powers who can renew, perfect, and bring abundance.
Because the hymn is shaped as an invitation to the Soma pressings (savanas). The poet calls the deities to drink the Soma and, through that shared ritual joy, to grant strength, wealth, and protection.
Vedic hymns often weave related divine functions together. Here Indra represents winning force and riches, while Savitar provides beneficent impulsion and ongoing protection, rounding off the Ṛbhu-invocation with a final blessing of svasti (well-being).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.