
Sukta 7.36
Vasiṣṭha (opening of RV 7.36, Vasiṣṭha cycle)
Agni (with Sūrya as supporting power of illumination)
Triṣṭubh (typical for Agni hymns; cadence suggests triṣṭubh)
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ವಸಿಷ್ಠ ಚಕ್ರವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಋತ (ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡೀಯ ಕ್ರಮ)ದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ: ಸತ್ಯದ ಆಸನದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಸೂರ್ಯನು ಬೆಳಕಿನ “ಹಸುಗಳನ್ನು” ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ವೇದಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಮಾನವರಿಗೂ ಮಧ್ಯಸ್ಥನಾದ ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟತೆ, ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ರುದ್ರ, ಮರುತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದ ಸಹಾಯಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ವಾಣಿ–ಬೆಳಕು–ಅಗ್ನಿ ಒಂದಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಕಲ್ಯಾಣ, ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದೇ ಇದರ ಉದ್ದೇಶ.
Mantra 1
प्र ब्रह्मैतु सदनादृतस्य वि रश्मिभिः ससृजे सूर्यो गाः । वि सानुना पृथिवी सस्र उर्वी पृथु प्रतीकमध्येधे अग्निः ॥
ಋತದ ಸದನದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ (ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿ) ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲಿ. ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬೆಳಕಿನ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದನು. ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿ ತನ್ನ ಉನ್ನತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ; ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ವೇದಿ-ಮುಖದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
Mantra 2
इमां वां मित्रावरुणा सुवृक्तिमिषं न कृण्वे असुरा नवीयः । इनो वामन्यः पदवीरदब्धो जनं च मित्रो यतति ब्रुवाणः ॥
ಓ ಮಿತ್ರ-ವರುಣರೇ, ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನು ಈ ಸುಸಂಯೋಜಿತ ಸ್ತುತಿ-ವಚನವನ್ನು ಗೂಡಿಸುತ್ತೇನೆ—ಪೋಷಕ ಪಾನೀಯದಂತೆ ತಾಜಾಗೊಳಿಸುವ ಇಷೆ, ನಿಮಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೊಸದು. ಓ ಅಸುರರೇ (ಅಂತರಂಗ ಸ್ವರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಗಳೇ), ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಅದೆಬ್ಬದ ಪಥಪ್ರದರ್ಶಕನು, ಪಥದ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಮಿತ್ರನು ಕೂಡ ವಾಣಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಜನರನ್ನು ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸೌಹಾರ್ದಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ.
Mantra 3
आ वातस्य ध्रजतो रन्त इत्या अपीपयन्त धेनवो न सूदाः । महो दिवः सदने जायमानोऽचिक्रदद्वृषभः सस्मिन्नूधन् ॥
ಗಾಳಿಯ ಹರಿಯುವ ಧ್ವಜದ ಕಡೆಗೆ ಅವರು ಆನಂದದಿಂದ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ದಾನಶಕ್ತಿಗಳು ಹಾಲುಕೊಡುವ ಹಸುಗಳಂತೆ ರಸದಿಂದ ಉಬ್ಬುತ್ತವೆ. ಮಹಾ ದಿವ್ಯದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ವೃಷಭನು ಈ ಉದರದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪೋಷಣೆಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
Mantra 4
गिरा य एता युनजद्धरी त इन्द्र प्रिया सुरथा शूर धायू । प्र यो मन्युं रिरिक्षतो मिनात्या सुक्रतुमर्यमणं ववृत्याम् ॥
ಯಾರು ಗಿರಾ (ರೂಪಿಸುವ ವಾಣಿ)ಯಿಂದ ನಿನಗಾಗಿ ಈ ಎರಡು ಹರಿ (ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಅಶ್ವಗಳು)ಗಳನ್ನು ಯುಗ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೋ, ಓ ಇಂದ್ರ—ಪ್ರಿಯ, ಸುರಥ, ಓ ಶೂರ, ಧಾಯು (ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ಧಾರಕ)—ಅವನು ಗಾಯಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಆರ್ಯಮಣನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ—ಸುಕ್ರತು, ಸದುದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮ ವಿವೇಕದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ.
Mantra 5
यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभिः स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम् ॥
ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವವರು ಋತದ ಸ್ವಧಾಮದಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಖ್ಯವನ್ನೂ ಜೀವವರ್ಧಕ ಬಲವನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ನರರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಇದೇ ರುದ್ರನಿಗೆ ಅತಿಪ್ರಿಯ ನಮಸ್ಕಾರ—ಸತ್ತೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿ.
Mantra 6
आ यत्साकं यशसो वावशानाः सरस्वती सप्तथी सिन्धुमाता । याः सुष्वयन्त सुदुघाः सुधारा अभि स्वेन पयसा पीप्यानाः ॥
ಯಶಸ್ವಿಗಳಾದ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುವಾಗ—ಸಪ್ತಪಥಿ ಸರಸ್ವತಿ, ಸಿಂಧುಗಳ ಮಾತೆ—ಆ ಸುದುಘಾ, ಸುಧಾರಾ ಧಾರೆಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಪಯಸಿನಿಂದ ಉಬ್ಬಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಸ್ವಜಾತ ಪ್ರಕಾಶ-ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಅವು ಸತ್ತೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ.
Mantra 7
उत त्ये नो मरुतो मन्दसाना धियं तोकं च वाजिनोऽवन्तु । मा नः परि ख्यदक्षरा चरन्त्यवीवृधन्युज्यं ते रयिं नः ॥
ಮತ್ತೆ ಆ ಮರುತರು ತಮ್ಮದೇ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮದಮತ್ತರಾಗಿ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಧೀ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ), ತೋಕ (ಸಂತಾನ-ಆತ್ಮ) ಮತ್ತು ವಾಜಿನಃ ಬಲದ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಅಕ್ಷರವಾದ ಚರಂತೀ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮೀರಿ ನೋಡದೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದೆ ಇರಲಿ; ಬದಲಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಯುಜ್ಯ ರಯಿ—ಯುಕ್ತ ಸಮೃದ್ಧಿ—ನಮಗಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.
Mantra 8
प्र वो महीमरमतिं कृणुध्वं प्र पूषणं विदथ्यं न वीरम् । भगं धियोऽवितारं नो अस्याः सातौ वाजं रातिषाचं पुरंधिम् ॥
ನಿಮಗಾಗಿ ಮಹಾನ್ ಅರಮತಿಯನ್ನು—ವಿಶಾಲವೂ ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವೂ ಆದವಳನ್ನು—ಮುಂದೆ ಪ್ರೇರಿಸಿರಿ; ಸಭೆಗಳ ವೀರನಾದ, ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಪೂಷಣನನ್ನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರುವಿರಿ. ಈ ಜಯಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಧಿಯ ರಕ್ಷಕನಾದ ಭಗನನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ; ವಾಜ—ಸಮೃದ್ಧಿ—ಮತ್ತು ದಾನದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕಿಯಾದ ಪುರಂಧಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ.
Mantra 9
अच्छायं वो मरुतः श्लोक एत्वच्छा विष्णुं निषिक्तपामवोभिः । उत प्रजायै गृणते वयो धुर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ಹೇ ಮರುತರೆ, ಈ ಸ್ತುತಿ-ಶ್ಲೋಕವು ನೇರವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ತಲುಪಲಿ; ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಹಾಯಗಳಿಂದ, ಜಲದಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾಗಿ, ನೇರವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಳಿಗೂ ಹೋಗಲಿ. ಹಾಡುವವನ ಸಂತತಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಜೀವಬಲವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ; ಮತ್ತು ನೀವು—ಸ್ವಸ್ತಿ ಎಂಬ ಕಲ್ಯಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ—ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಕಾಪಾಡಿರಿ.
Inspired speech rises from ṛta’s seat; cosmic illumination breaks open as Sūrya releases the lights, and Agni is kindled in the altar’s middle.
Agni’s priestly role is praised as the force that spreads strength and right order; worshippers seek companionship with the divine and growth within ṛta’s dwelling.
The hymn’s power concentrates in the effective praise that ‘spreads wide’ strength—devotion becomes potency, and the requested awakening/protection is secured through the invoked powers.
The chant is directed to protective deities (Maruts and Viṣṇu) and ends with petitions for offspring, widening life-force, and continual safeguarding through svasti.
pra brahmaitu sadanād ṛtasya
यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभिः स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम् ॥yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ
It establishes the sacrifice in ṛta (cosmic truth-order): inspired speech begins the rite, Sūrya brings illumination, and Agni is kindled at the altar as the priestly mediator who grants vitality and wellbeing.
In Vedic symbolism, “cows” often mean rays or lights. The hymn says Sūrya releases these lights, suggesting clarity and revelation that support Agni’s ritual work and the mind’s awakening.
Agni is the main deity, but the hymn briefly widens the invocation to allied powers for protection and increase. Rudra represents intense awakening and safeguarding, while the Maruts and Viṣṇu are asked to guard the singer and grant wellbeing and offspring.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.