Sukta 36

Mantra 1

प्र ब्रह्मैतु सदनादृतस्य वि रश्मिभिः ससृजे सूर्यो गाः । वि सानुना पृथिवी सस्र उर्वी पृथु प्रतीकमध्येधे अग्निः ॥

ଋତର ସଦନରୁ ପ୍ରେରିତ ବ୍ରହ୍ମ (ସ୍ତୁତି-ବାଣୀ) ଆଗକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ କିରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶର ଗୋମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଛି। ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ନିଜ ଉଚ୍ଚତାମାନ ସହ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ପ୍ରଶସ୍ତ ବେଦୀ-ମୁଖର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଲିତ ହୁଏ।

Mantra 2

इमां वां मित्रावरुणा सुवृक्तिमिषं न कृण्वे असुरा नवीयः । इनो वामन्यः पदवीरदब्धो जनं च मित्रो यतति ब्रुवाणः ॥

ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସୁବୁନା ସ୍ତୁତି-ବଚନ ଗଢ଼ୁଛି—ପୋଷକ ପାନୀୟ ପରି ତାଜା କରୁଥିବା ଇଷ, ତୁମମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ନୂତନ। ହେ ଅସୁରମାନେ (ଅନ୍ତଃ-ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅଧିପତିମାନେ), ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଅଦବ୍ଧ ପଦବୀର—ପଥର ଚିହ୍ନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଥିବା ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ; ଏବଂ ମିତ୍ର ମଧ୍ୟ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜନକୁ ନିୟମରେ ରଖି ସମନ୍ୱୟ କରାଏ।

Mantra 3

आ वातस्य ध्रजतो रन्त इत्या अपीपयन्त धेनवो न सूदाः । महो दिवः सदने जायमानोऽचिक्रदद्वृषभः सस्मिन्नूधन् ॥

ବାୟୁର ବହୁଥିବା ଧ୍ୱଜ ଦିଗକୁ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଧାଉଛନ୍ତି; ଦାନଶକ୍ତିମାନେ ଦୁଧାଳ ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି ରସରେ ଫୁଲିଉଠନ୍ତି। ମହା ଦ୍ୟୌର ସଦନରେ ଜନ୍ମିତ ସେଇ ବୃଷଭ ଏହି ଉଧରରେ ଗର୍ଜନ କରେ—ପ୍ରକାଶମୟ ପୋଷଣର ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଚାପି ବାହାର କରେ।

Mantra 4

गिरा य एता युनजद्धरी त इन्द्र प्रिया सुरथा शूर धायू । प्र यो मन्युं रिरिक्षतो मिनात्या सुक्रतुमर्यमणं ववृत्याम् ॥

ଯେ କେହି ଗିରା (ଗଢ଼ୁଥିବା ବାଣୀ) ଦ୍ୱାରା ତୋ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇ ହରି (ତୋ ଦୀପ୍ତ ଅଶ୍ୱ)କୁ ଯୋଡ଼େ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର—ପ୍ରିୟ, ସୁରଥ, ହେ ଶୂର, ଧାୟୁ (ପୋଷକ ଶକ୍ତିର ଧାରକ)—ସେ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରେ; ଏବଂ ଆମକୁ ଆର୍ୟମଣ ଦିଗକୁ ଫେରାଏ—ସୁକ୍ରତୁ, ସଦିଚ୍ଛା ଓ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ବିବେକର ଉଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ଦିଗକୁ।

Mantra 5

यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभिः स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम् ॥

ନମସ୍କାରୀମାନେ ଋତର ନିଜ ଧାମରେ ତାଙ୍କର ସଖ୍ୟ ଓ ପ୍ରାଣବୃଦ୍ଧିକୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି। ନରମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ ପୋଷକ ଶକ୍ତି ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ; ଏହି ହେଉଛି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ ନମୋ—ସତ୍ତାକୁ ତୀବ୍ର ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି।

Mantra 6

आ यत्साकं यशसो वावशानाः सरस्वती सप्तथी सिन्धुमाता । याः सुष्वयन्त सुदुघाः सुधारा अभि स्वेन पयसा पीप्यानाः ॥

ଯେତେବେଳେ ଯଶସ୍ବୀ ଶକ୍ତିମାନେ ଏକସାଥିରେ ଆଗେଇ ଆସନ୍ତି—ସପ୍ତପଥୀ ସରସ୍ୱତୀ, ସିନ୍ଧୁମାତା—ସେ ସୁଦୁଘା, ସୁଧାରା ଧାରାମାନେ ନିଜ ପୟସାରେ ଫୁଲିଉଠି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ସ୍ୱଜାତ ପ୍ରକାଶ-ସମୃଦ୍ଧିରେ ସେମାନେ ସତ୍ତାକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି।

Mantra 7

उत त्ये नो मरुतो मन्दसाना धियं तोकं च वाजिनोऽवन्तु । मा नः परि ख्यदक्षरा चरन्त्यवीवृधन्युज्यं ते रयिं नः ॥

ଏବଂ ସେ ମରୁତମାନେ ନିଜ ଆନନ୍ଦରେ ମଦମତ୍ତ ହୋଇ, ଆମ ପାଇଁ ଧୀ (ପ୍ରେରିତ ବୁଦ୍ଧି), ଟୋକ (ସନ୍ତାନ-ଆତ୍ମା) ଓ ବାଜିନଃ ବଳର ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅକ୍ଷର ଚରନ୍ତୀ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନ ଦେଖୁ, ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ ନ କରୁ; ବରଂ ତୁମର ୟୁଜ୍ୟ ରୟି—ଯୁକ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି—ଆମ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।

Mantra 8

प्र वो महीमरमतिं कृणुध्वं प्र पूषणं विदथ्यं न वीरम् । भगं धियोऽवितारं नो अस्याः सातौ वाजं रातिषाचं पुरंधिम् ॥

ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହାନ ଅରମତିକୁ—ବିଶାଳ ଏବଂ ଧର୍ମବୁଦ୍ଧିରେ ଦୃଢ଼—ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣ କର; ବିଦଥର ବୀର, ପଥର ଖୋଜକ ଓ ବଢ଼ାଇବାଳା ପୂଷଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଗକୁ ଆଣ। ଏହି ଜୟ-ସାଧନାରେ ଆମ ଧିୟର ରକ୍ଷକ ଭଗଙ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କର; ବାଜ—ସମୃଦ୍ଧି—ଏବଂ ଦାନରେ ସହାୟକ ପୁରନ୍ଧିକୁ ଆମକୁ ଦିଅ।

Mantra 9

अच्छायं वो मरुतः श्लोक एत्वच्छा विष्णुं निषिक्तपामवोभिः । उत प्रजायै गृणते वयो धुर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ଏହି ସ୍ତୁତି-ଶ୍ଲୋକ ସିଧାସଳଖ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉ; ଏବଂ ତୁମ ସହାୟତାରେ, ଜଳରେ ସିଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ସିଧାସଳଖ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଖକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଉ। ଗାୟକଙ୍କ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ବିସ୍ତାରଶୀଳ ଜୀବନବଳ ଦିଅ; ଏବଂ ତୁମେ—ସ୍ୱସ୍ତିର କଲ୍ୟାଣଦ୍ୱାରା—ଆମକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର।