
Sukta 6.45
Bharadvāja Bārhaspatya (traditional for Maṇḍala 6)
Gāyatrī (probable for RV 6.45 opening; requires verification)
บทสวดนี้สรรเสริญพระอินทระว่าเป็นสหายผู้เยาว์วัยและผู้กอบกู้ ผู้ทรงนำพากลุ่มชนให้พ้นจากอันตราย และทรงสดับเสียงเรียกของกวีด้วยการคุ้มครองและพระกรุณา บทสวดร้อยเรียงทั้งการระลึกถึงวีรกรรม (การทรงนำทางทุรวศะและยทุในกาลก่อน) คำวิงวอนขอความช่วยเหลือในปัจจุบัน และบทดานสฺตุติปิดท้ายที่เฉลิมฉลองการอุปถัมภ์อันเอื้อเฟื้อ แสดงว่าพลังทิพย์และการให้ของมนุษย์ร่วมกันค้ำจุนฤตะและความรุ่งเรือง
Mantra 1
य आनयत्परावतः सुनीती तुर्वशं यदुम् । इन्द्रः स नो युवा सखा ॥
ผู้ใดนำทุรวศะ (Turvaśa) และยะทุ (Yadu) มาจากแดนอันไกล ด้วยการชี้นำอันดีงาม—อินทระ (Indra) ขอพระองค์ทรงเป็นสหายหนุ่มของพวกเราเถิด.
Mantra 2
अविप्रे चिद्वयो दधदनाशुना चिदर्वता । इन्द्रो जेता हितं धनम् ॥
แม้แก่ผู้ไร้ปรีชา พระองค์ก็ประทานความเพิ่มพูน; แม้ด้วยม้าของผู้ไม่ถวายบูชา—อินทระ (Indra) ทรงเป็นผู้พิชิตผู้ได้มาซึ่งทรัพย์อันกำหนดไว้แล้ว.
Mantra 3
महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । नास्य क्षीयन्त ऊतयः ॥
การนำพาของท่านยิ่งใหญ่และทรงพลัง และความน่าสรรเสริญอันสูงส่งก็มีมาแต่โบราณ ความคุ้มครองและการเกื้อหนุนของท่านมิได้ร่อยหรอ
Mantra 4
सखायो ब्रह्मवाहसेऽर्चत प्र च गायत । स हि नः प्रमतिर्मही ॥
สหายทั้งหลาย จงสรรเสริญแด่ผู้ทรงแบกพระวาจาศักดิ์สิทธิ์ (พรหมัน, brahman) และจงขับร้องให้กึกก้องเถิด เพราะท่านนั้นแลคือ “ปฺรมติ” (pramati) อันยิ่งใหญ่—ปัญญานำทางอันเที่ยงตรงเพื่อพวกเรา
Mantra 5
त्वमेकस्य वृत्रहन्नविता द्वयोरसि । उतेदृशे यथा वयम् ॥
โอ ผู้พิฆาตวฤตระ (Vṛtra) ท่านคือผู้เกื้อหนุนแก่ผู้หนึ่ง และแก่สองคนด้วย อีกทั้งแก่ผู้เป็นเช่นพวกเรานี้ด้วย
Mantra 6
नयसीद्वति द्विषः कृणोष्युक्थशंसिनः । नृभिः सुवीर उच्यसे ॥
ท่านทรงนำเราข้ามพ้นผู้เกลียดชัง; ท่านทรงทำให้เราเป็นผู้สรรเสริญวาจาศักดิ์สิทธิ์ (uktha). โดยเหล่าวีรชน ท่านถูกขานนามว่า “ผู้มั่งคั่งด้วยบุตร/พลังอันแข็งแกร่ง”.
Mantra 7
ब्रह्माणं ब्रह्मवाहसं गीर्भिः सखायमृग्मियम् । गां न दोहसे हुवे ॥
ด้วยถ้อยมนตร์สรรเสริญของข้า (gīr) ข้าขอเรียกพลังผู้ทรงแบกพรหมัน (brahman) ผู้เป็นสหายอุดมด้วยบทสรรเสริญ; ข้าอัญเชิญท่านดุจรีดน้ำนมจากโค เพื่อให้รัศมีแห่งญาณอันเร้นลับหลั่งไหลอย่างอุดม.
Mantra 8
यस्य विश्वानि हस्तयोरूचुर्वसूनि नि द्विता । वीरस्य पृतनाषहः ॥
ผู้ซึ่งในสองหัตถ์ของท่าน ทรัพย์ทั้งปวงถูกวางไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า—วีรบุรุษผู้พิชิตศึกสงคราม: ต่ออินทรา (Indra) องค์นั้น เราหันไป เพื่อให้ความมั่งคั่งภายในตั้งมั่นไม่หวั่นไหว.
Mantra 9
वि दृळ्हानि चिदद्रिवो जनानां शचीपते । वृह माया अनानत ॥
โอ้ผู้ถือศิลา (Adri-van) เจ้าแห่งฤทธิ์อันชาญฉลาด (Śacīpati) ขอทรงทลายแม้สิ่งที่แข็งแน่นในหมู่มนุษย์ และฉีกทำลายมายา (māyā) ที่บิดใจให้หันจากสัจจะอันตรงเถิด
Mantra 10
तमु त्वा सत्य सोमपा इन्द्र वाजानां पते । अहूमहि श्रवस्यवः ॥
โอ้ผู้สัตย์จริง ผู้ดื่มโสมะ (Somapā) อินทระ เจ้าแห่งความอุดมแห่งพลังทั้งหลาย เราขออัญเชิญพระองค์ ด้วยปรารถนาจะได้ยินเกียรติยศอันสูง (śravas) ขอเสด็จมาและเพิ่มพลังชัยชนะในเราเถิด
Mantra 11
तमु त्वा यः पुरासिथ यो वा नूनं हिते धने । हव्यः स श्रुधी हवम् ॥
พระองค์นั้น—ผู้ซึ่งเคยอยู่กับเรามาแต่ก่อน และผู้ซึ่งแม้บัดนี้ยังทรงสถิตในทรัพย์อันเป็นที่รักของเรา—เมื่อถูกอัญเชิญแล้ว ขอทรงสดับเสียงเรียกนี้เถิด ขอเสด็จเข้าสู่เครื่องบูชา (havya) และทรงทำให้ทรัพย์ภายในมั่นคง
Mantra 12
धीभिरर्वद्भिरर्वतो वाजाँ इन्द्र श्रवाय्यान् । त्वया जेष्म हितं धनम् ॥
ด้วยความคิดอันสว่างไสว และด้วยพลังอันรวดเร็วทั้งหลาย โอ้อินทระ ขอให้เราชนะได้ซึ่งความอุดมสมบูรณ์อันควรสรรเสริญ คือวาชะ (vājāḥ) ที่นำมาซึ่งศรวัส (śravas) อันสูงยิ่ง—เกียรติยศและการได้ยินแห่งสวรรค์. ด้วยท่าน ขอให้เราพิชิตทรัพย์ (dhana) อันเป็นที่รัก ซึ่งถูกตั้งไว้เพื่อประโยชน์ของเรา.
Mantra 13
अभूरु वीर गिर्वणो महाँ इन्द्र धने हिते । भरे वितन्तसाय्यः ॥
ท่านได้เป็นวีรบุรุษแล้ว โอ้ผู้ยินดีในบทสรรเสริญ (gīrvāṇa); โอ้อินทระ พลังของท่านยิ่งใหญ่ในทรัพย์ (dhana) อันเป็นที่รักนั้น. ในการแบกภาระและการนำพา ท่านแผ่ขยายการรุกคืบอันมีชัยให้กว้างไกล.
Mantra 14
या त ऊतिरमित्रहन्मक्षूजवस्तमासति । तया नो हिनुही रथम् ॥
ความช่วยเหลือของท่านนั้น โอ้ผู้สังหารศัตรู (amitrahan) รวดเร็วที่สุดในยามเริ่มรุก; ด้วยความช่วยเหลือนั้น ขอจงขับเคลื่อนรถศึกของเราไปข้างหน้า. จงเร่งเร้าการเดินทางแห่งเจตจำนงของเราให้มุ่งสู่ชัยชนะและแสงสว่าง.
Mantra 15
स रथेन रथीतमोऽस्माकेनाभियुग्वना । जेषि जिष्णो हितं धनम् ॥
ขอท่านพร้อมด้วยรถศึกของเรา—ในฐานะสารถีผู้ยอดเยี่ยมที่สุด ผู้มีพลังที่เทียมแอกไว้เบื้องหน้า—จงมีชัยเถิด โอผู้ชนะนิรันดร์ (jiṣṇu) จงพิชิตทรัพย์อันเป็นที่รัก (dhana) และทำให้ความสำเร็จภายในถึงความบริบูรณ์
Mantra 16
य एक इत्तमु ष्टुहि कृष्टीनां विचर्षणिः । पतिर्जज्ञे वृषक्रतुः ॥
จงสรรเสริญท่านผู้นั้นแต่ผู้เดียว—ผู้มองเห็นกว้างไกลท่ามกลางหมู่ชน (vicarṣaṇi) องค์นายผู้เป็นใหญ่บังเกิดขึ้น พร้อมเจตจำนงดุจพฤษภ (vṛṣa-kratu) คืออินทรา (Indra) พลังอธิปไตยที่ผุดขึ้นเพื่อปกครองหมู่เผ่ามนุษย์ภายในเรา
Mantra 17
यो गृणतामिदासिथापिरूती शिवः सखा । स त्वं न इन्द्र मृळय ॥
โออินทรา (Indra) ผู้เป็นที่พึ่งใกล้ชิด เป็นความช่วยเหลืออันกอบกู้แก่ผู้เปล่งถ้อยคำดลใจ เป็นสหายผู้เป็นมงคล—ขอท่านผู้นั้นเองจงเมตตาเรา และหลั่งพระกรุณาลงมา
Mantra 18
धिष्व वज्रं गभस्त्यो रक्षोहत्याय वज्रिवः । सासहीष्ठा अभि स्पृधः ॥
จงกำวัชระไว้ในสองหัตถ์เถิด โอผู้ทรงวัชระ เพื่อการสังหารพวกฤกษัสและอำนาจมืดอันเป็นศัตรู; โอผู้ชนะยิ่ง จงเข้ากดทับและปราบผู้ต่อต้านทั้งหลายให้ราบคาบ.
Mantra 19
प्रत्नं रयीणां युजं सखायं कीरिचोदनम् । ब्रह्मवाहस्तमं हुवे ॥
ข้าพเจ้าขอเชื้อเชิญผู้เป็นคู่เทียมอันดึกดำบรรพ์แห่งความอุดม ผู้เป็นสหายผู้ขับเคลื่อนบทเพลงของฤๅษี; ผู้ทรงพลังยิ่ง ผู้แบกไว้ซึ่งพรหมัน (brahman) — อินทรา.
Mantra 20
स हि विश्वानि पार्थिवाँ एको वसूनि पत्यते । गिर्वणस्तमो अध्रिगुः ॥
เพราะพระองค์เพียงผู้เดียวทรงครอบครองทรัพย์สมบัติทั้งปวงแห่งแผ่นดิน; ผู้เป็นที่รักยิ่งของเหล่านักขับสรรเสริญพระวาจา ผู้กุมไว้มั่นคงไม่หวั่นไหว พระองค์ทรงไว้ซึ่งอำนาจเป็นใหญ่.
Mantra 21
स नो नियुद्भिरा पृण कामं वाजेभिरश्विभिः । गोमद्भिर्गोपते धृषत् ॥
ขอพระองค์ทรงยังความปรารถนาของเราด้วยนียุต (niyút พลังที่เทียมไว้) ให้เต็มเปี่ยม—ด้วยความอุดมแห่งกำลังและด้วยอำนาจอันรวดเร็ว—ด้วยฝูงโคแห่งแสงอันรุ่งเรือง; โอ้โคปติ (gopati เจ้าแห่งโค/รัศมี) ขอทรงกระทำด้วยพลังอันห้าวหาญเถิด.
Mantra 22
तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने । शं यद्गवे न शाकिने ॥
ในโสมะ (Soma) ที่คั้นแล้ว จงขับร้องสิ่งนั้นแด่พระองค์ด้วยความใกล้ชิดร่วมสหาย—แด่ผู้ถูกอัญเชิญเนืองนิตย์ ผู้ทรงเดชานุภาพ—คือสิ่งที่นำความสงบและความผาสุกมาให้ ดุจมอบแก่โค (คือแสง) มิใช่แก่ผู้ไร้กำลัง.
Mantra 23
न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः । यत्सीमुप श्रवद्गिरः ॥
แท้จริงแล้ว ความอุดมอันประเสริฐย่อมไม่ถูกกักไว้—การประทานพลังแห่งชัยชนะอันมั่งคั่งด้วยแสง—เมื่อพระองค์ทรงสดับถ้อยคำอันดลใจอย่างใกล้ชิด.
Mantra 24
कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् । शचीभिरप नो वरत् ॥
ขอให้ท่าน—ผู้สังหารดัสยุ (dasyu)—เสด็จมาโดยแท้ มุ่งสู่คอกโคที่อุดมด้วยแสงและฝูงโค; และด้วยฤทธิ์ปรีชาญาณ (śacī) ของท่าน ขอทรงขับไล่สิ่งกีดขวางทั้งปวงให้พ้นจากเรา.
Mantra 25
इमा उ त्वा शतक्रतोऽभि प्र णोनुवुर्गिरः । इन्द्र वत्सं न मातरः ॥
โอ้ศตกรตุ (Śatakratu) อินทรา บทสรรเสริญเหล่านี้ได้พุ่งรุดเข้าหาท่าน; ดุจมารดาทั้งหลายเร่งเร้าลูกโค—ฉันนั้นถ้อยคำของเราย่อมชักนำท่านให้ใกล้มา.
Mantra 26
दूणाशं सख्यं तव गौरसि वीर गव्यते । अश्वो अश्वायते भव ॥
มิตรภาพของท่านยากจะพ่ายแพ้; โอ้วีรบุรุษ ท่านคือ ‘โค’ สำหรับผู้แสวงหาแสง; ขอทรงเป็น ‘ม้า’ สำหรับผู้แสวงหาพลังอันรวดเร็วด้วยเถิด.
Mantra 27
स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः ॥
ขอพระองค์ทรงปีติยินดีด้วยแก่นแท้แห่งโสมะ (Soma) เพื่อความบริบูรณ์แห่งทาน; ขอทรงยิ่งใหญ่ด้วยพลังที่สถิตในกายของพระองค์. อย่าทรงมอบผู้สรรเสริญให้แก่คำติเตียนและการปฏิเสธเลย.
Mantra 28
इमा उ त्वा सुतेसुते नक्षन्ते गिर्वणो गिरः । वत्सं गावो न धेनवः ॥
โอ้เจ้าแห่งถ้อยสรรเสริญ ผู้ยินดีในบทขับร้อง ถ้อยคำเหล่านี้ย่อมไปถึงพระองค์ทุกคราวที่คั้นโสมะ; ดุจนมโคทั้งหลายเบียดเข้าใกล้ลูกโค ถ้อยคำสรรเสริญก็เร่งรุดไปหาพระองค์ฉันนั้น.
Mantra 29
पुरूतमं पुरूणां स्तोतॄणां विवाचि । वाजेभिर्वाजयताम् ॥
ในหมู่ผู้สรรเสริญทั้งหลาย ขอพระองค์ผู้เปี่ยมล้นยิ่งที่สุดจงปรากฏในถ้อยคำอันกว้างไกล; ด้วยความอุดมแห่งพลังทั้งหลาย ขอพวกเขาจงชนะความอุดมยิ่งขึ้นไปอีก.
Mantra 30
अस्माकमिन्द्र भूतु ते स्तोमो वाहिष्ठो अन्तमः । अस्मान्राये महे हिनु ॥
โอ้ อินทรา ขอให้บทสรรเสริญของเรากลายเป็นสิ่งที่นำพาได้ยอดเยี่ยมที่สุด และใกล้ชิดที่สุดสำหรับท่าน จงขับเคลื่อนเราสู่ Rāyí อันยิ่งใหญ่ (ความมั่งคั่ง–เสบียงแห่งความเป็นอยู่)
Mantra 31
अधि बृबुः पणीनां वर्षिष्ठे मूर्धन्नस्थात् । उरुः कक्षो न गाङ्ग्यः ॥
Bṛbu ยืนอยู่เหนือเหล่า Paṇi บนยอดสูงสุดอันเลิศล้ำ ที่พำนักอันคุ้มครองของเขากว้างใหญ่ไพศาล ดุจตลิ่งอันกว้างของคงคา
Mantra 32
यस्य वायोरिव द्रवद्भद्रा रातिः सहस्रिणी । सद्यो दानाय मंहते ॥
การให้ทานอันเป็นมงคลของเขาไหลแล่นรวดเร็วประหนึ่งลม มีความอุดมพันเท่า เขาย่อมรุ่งเรืองยิ่งขึ้นทันทีด้วยการกระทำแห่งทานนั้น
Mantra 33
तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः । बृबुं सहस्रदातमं सूरिं सहस्रसातमम् ॥
เพราะฉะนั้น เหล่าผู้สูงศักดิ์ทั้งปวงจึงขับสรรเสริญเพื่อเราอยู่เนืองนิตย์—บฤบุ (Bṛbu) ผู้ประทานพันเท่า วีรบุรุษผู้เป็นเจ้า ผู้ชนะพันเท่า.
Indra is invoked as the ‘young friend’ who once led Turvaśa and Yadu from distant peril by right guidance (sunītī).
The praise expands into Indra’s dependable nearness to inspired singers, stressing his protective ‘ūtī’ and his benevolent friendship toward the praying community.
A direct plea for mercy and active protection—Indra as immediate refuge for those who recite and seek help (mṛḻaya).
The hymn turns to communal acclaim and dānastuti, celebrating the generous patron Bṛbu as ‘thousand-giver,’ harmonizing divine blessing with human generosity.
इन्द्रः स नो युवा सखा (indraḥ sa no yuvā sakhā)स त्वं न इन्द्र मृळय (sa tvaṃ na indra mṛḻaya)बृबुं सहस्रदातमम् (bṛbuṃ sahasradātamam)It presents Indra as a close, youthful ally who guides people out of danger, protects those who chant, and grants strength and prosperity when invoked through praise and offering.
They serve as remembered examples of Indra’s guidance and rescue. By recalling these deeds, the poet strengthens the request that Indra show the same help to the present worshippers.
The ending is a dānastuti—praise of a generous patron. It reflects Vedic ritual culture where divine blessing, inspired poetry, and human generosity support each other in sustaining the rite and the community.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.