Opening the text

Sukta 4.31
Indra (implied by śacī, maghavan context in the hymn)
अयं सूक्तः सदावृद्धं सखायम् इन्द्रम् अन्वेषणात्मकया आह्वानया स्तौति—केन तेजसा सहायेन केन च परमया शच्या (शक्त्या/कौशलेन) स नः वृणुयात् उपासकान् च सहायेत इति पृच्छति। सोमपेष्ट्रे नियमयुक्ताय च साधकाय तस्य शीघ्रदानशीलता प्रशस्यते। अन्ते समृद्धिं रक्षां च दीर्घकालिकीं कीर्तिं च याचते; अल्पं च सूर्यं प्रति वर्तते—स एव दृश्यः शक्तिर् ऊर्ध्वात् कीर्तिं ज्योतिश्च ‘सिञ्चति’ इति।
Mantra 1
कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता ॥
कया नः चित्रा ऊतिः सदावृद्धः सखा अस्मान् आ गमिष्यति? कया शचिष्ठया—प्रज्ञा-शक्त्या कर्मशक्त्या च—वृतः अस्मान् सुकर्मणि नियोजयिष्यति?
Mantra 2
कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृळ्हा चिदारुजे वसु ॥
कः त्वा मदानां सत्यः मंहिष्ठः मत्सद्-अन्धसः तर्पयितुं शक्नोति, दृढानि चिद् आरुजे वसूनि?
Mantra 3
अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम् । शतं भवास्यूतिभिः ॥
अभी षु नः सखीनाम् अविता भव, जरितॄणां च रक्षिता। ऊतिभिः नः शतं भव—आत्मनोऽग्रगतेः धारयित्रीः सहायाः बहुधा वर्धय।
Mantra 4
अभी न आ ववृत्स्व चक्रं न वृत्तमर्वतः । नियुद्भिश्चर्षणीनाम् ॥
अभी न आ ववृत्स्व चक्रं न वृत्तम्, अर्वतः; नियुद्भिश्चर्षणीनाम् युक्तोऽस्मान् उपागच्छ।
Mantra 5
प्रवता हि क्रतूनामा हा पदेव गच्छसि । अभक्षि सूर्ये सचा ॥
प्रवता हि क्रतूनाम् आ ह पदेव गच्छसि; अभक्षि सूर्ये सचा।
Mantra 6
सं यत्त इन्द्र मन्यवः सं चक्राणि दधन्विरे । अध त्वे अध सूर्ये ॥
सं यत्त इन्द्र मन्यवः सं चक्राणि दधन्विरे, अध त्वे अध सूर्ये।
Mantra 7
उत स्मा हि त्वामाहुरिन्मघवानं शचीपते । दातारमविदीधयुम् ॥
उत स्म हि त्वामाहुः—हे शचीपते मघवन्—दातारम् अविदीध्युम्; त्वदीयं दानं साधकस्य हृदि अजराग्निरिव ज्वलति।
Mantra 8
उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते । पुरू चिन्मंहसे वसु ॥
उत स्म सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते—शान्ताय वशीभूताय—पुरू चित् मंहसे वसु; यः प्रीतिमर्पयति तस्मै बहुधा ऐश्वर्यं सिञ्चसि।
Mantra 9
नहि ष्मा ते शतं चन राधो वरन्त आमुरः । न च्यौत्नानि करिष्यतः ॥
नहि ष्मा ते शतं चन राधो वरन्त आमुराः, न च्यौत्नानि करिष्यतः; केवलं जाग्रता इच्छा त्वदीयं दानं गृहित्वा तद् जयाय परिणमयितुं शक्नोति।
Mantra 10
अस्माँ अवन्तु ते शतमस्मान्त्सहस्रमूतयः । अस्मान्विश्वा अभिष्टयः ॥
ते शतम् ऊतयः अस्मान् अवन्तु; ते सहस्रम् ऊतयः अस्मान् परिरक्षन्तु; ते विश्वाः अभिष्टयः अस्मान् परितो गृह्णन्तु धारयन्तु च।
Mantra 11
अस्माँ इहा वृणीष्व सख्याय स्वस्तये । महो राये दिवित्मते ॥
इह अस्मान् सख्याय स्वस्तये च वृणीष्व; महते राये दिवित्मते (द्युतिमते स्वर्गमुखाय) अस्मान् वृणीष्व।
Mantra 12
अस्माँ अविड्ढि विश्वहेन्द्र राया परीणसा । अस्मान्विश्वाभिरूतिभिः ॥
हे विश्वेन्द्र इन्द्र, परीणसा राया अस्मान् अविड्ढि—अस्मान् अन्वेष्य भित्त्वा नय; विश्वाभिः ऊतिभिः अस्मान् परिगृह्णीहि।
Mantra 13
अस्मभ्यं ताँ अपा वृधि व्रजाँ अस्तेव गोमतः । नवाभिरिन्द्रोतिभिः ॥
अस्मभ्यं ताः शक्तीः अपावृधि, विघ्नात् अपाकृत्य—यथा गोपालकः गोमतो व्रजान् दीप्तिरश्मिसमृद्धान् वर्धयति; इन्द्रस्य नवानवाभिर् ऊतिभिः सह।
Mantra 14
अस्माकं धृष्णुया रथो द्युमाँ इन्द्रानपच्युतः । गव्युरश्वयुरीयते ॥
अस्माकं धृष्णुबलस्य रथो द्युमान्; हे इन्द्र, अनपच्युतः—स अग्रे गच्छति, गव्यून् रश्मीन् अश्वयूरीन् च वेगशक्तीः अन्वेषन्।
Mantra 15
अस्माकमुत्तमं कृधि श्रवो देवेषु सूर्य । वर्षिष्ठं द्यामिवोपरि ॥
हे सूर्य, देवेषु अस्माकं श्रवः उत्तमं कृधि; द्यामिवोपरि स्थितात् उच्चात् इव, तत् वर्षिष्ठं प्रचुरं वर्षय।
Indra is the main deity, praised as Maghavan (the generous one) and as a close friend who brings help and wealth to the Soma-offerer. The last verse briefly addresses Sūrya for illumination and fame.
It is a poetic way of seeking the right form of divine assistance—how Indra’s power (śacī) will actively choose, protect, and enable the worshippers in their work and struggles.
In Vedic ritual, Soma-offering is the key act that invites Indra. The hymn says Indra responds quickly by granting vasu—resources, well-being, and strength—especially to the sincere and disciplined sacrificer.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.