
Sukta 4.31
अयं सूक्तः सदावृद्धं सखायम् इन्द्रम् अन्वेषणात्मकया आह्वानया स्तौति—केन तेजसा सहायेन केन च परमया शच्या (शक्त्या/कौशलेन) स नः वृणुयात् उपासकान् च सहायेत इति पृच्छति। सोमपेष्ट्रे नियमयुक्ताय च साधकाय तस्य शीघ्रदानशीलता प्रशस्यते। अन्ते समृद्धिं रक्षां च दीर्घकालिकीं कीर्तिं च याचते; अल्पं च सूर्यं प्रति वर्तते—स एव दृश्यः शक्तिर् ऊर्ध्वात् कीर्तिं ज्योतिश्च ‘सिञ्चति’ इति।
Mantra 1
कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता ॥
कया नः चित्रा ऊतिः सदावृद्धः सखा अस्मान् आ गमिष्यति? कया शचिष्ठया—प्रज्ञा-शक्त्या कर्मशक्त्या च—वृतः अस्मान् सुकर्मणि नियोजयिष्यति?
Mantra 2
कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृळ्हा चिदारुजे वसु ॥
कः त्वा मदानां सत्यः मंहिष्ठः मत्सद्-अन्धसः तर्पयितुं शक्नोति, दृढानि चिद् आरुजे वसूनि?
Mantra 3
अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम् । शतं भवास्यूतिभिः ॥
अभी षु नः सखीनाम् अविता भव, जरितॄणां च रक्षिता। ऊतिभिः नः शतं भव—आत्मनोऽग्रगतेः धारयित्रीः सहायाः बहुधा वर्धय।
Mantra 4
अभी न आ ववृत्स्व चक्रं न वृत्तमर्वतः । नियुद्भिश्चर्षणीनाम् ॥
अभी न आ ववृत्स्व चक्रं न वृत्तम्, अर्वतः; नियुद्भिश्चर्षणीनाम् युक्तोऽस्मान् उपागच्छ।
Mantra 5
प्रवता हि क्रतूनामा हा पदेव गच्छसि । अभक्षि सूर्ये सचा ॥
प्रवता हि क्रतूनाम् आ ह पदेव गच्छसि; अभक्षि सूर्ये सचा।
Mantra 6
सं यत्त इन्द्र मन्यवः सं चक्राणि दधन्विरे । अध त्वे अध सूर्ये ॥
सं यत्त इन्द्र मन्यवः सं चक्राणि दधन्विरे, अध त्वे अध सूर्ये।
Mantra 7
उत स्मा हि त्वामाहुरिन्मघवानं शचीपते । दातारमविदीधयुम् ॥
उत स्म हि त्वामाहुः—हे शचीपते मघवन्—दातारम् अविदीध्युम्; त्वदीयं दानं साधकस्य हृदि अजराग्निरिव ज्वलति।
Mantra 8
उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते । पुरू चिन्मंहसे वसु ॥
उत स्म सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते—शान्ताय वशीभूताय—पुरू चित् मंहसे वसु; यः प्रीतिमर्पयति तस्मै बहुधा ऐश्वर्यं सिञ्चसि।
Mantra 9
नहि ष्मा ते शतं चन राधो वरन्त आमुरः । न च्यौत्नानि करिष्यतः ॥
नहि ष्मा ते शतं चन राधो वरन्त आमुराः, न च्यौत्नानि करिष्यतः; केवलं जाग्रता इच्छा त्वदीयं दानं गृहित्वा तद् जयाय परिणमयितुं शक्नोति।
Mantra 10
अस्माँ अवन्तु ते शतमस्मान्त्सहस्रमूतयः । अस्मान्विश्वा अभिष्टयः ॥
ते शतम् ऊतयः अस्मान् अवन्तु; ते सहस्रम् ऊतयः अस्मान् परिरक्षन्तु; ते विश्वाः अभिष्टयः अस्मान् परितो गृह्णन्तु धारयन्तु च।
Mantra 11
अस्माँ इहा वृणीष्व सख्याय स्वस्तये । महो राये दिवित्मते ॥
इह अस्मान् सख्याय स्वस्तये च वृणीष्व; महते राये दिवित्मते (द्युतिमते स्वर्गमुखाय) अस्मान् वृणीष्व।
Mantra 12
अस्माँ अविड्ढि विश्वहेन्द्र राया परीणसा । अस्मान्विश्वाभिरूतिभिः ॥
हे विश्वेन्द्र इन्द्र, परीणसा राया अस्मान् अविड्ढि—अस्मान् अन्वेष्य भित्त्वा नय; विश्वाभिः ऊतिभिः अस्मान् परिगृह्णीहि।
Mantra 13
अस्मभ्यं ताँ अपा वृधि व्रजाँ अस्तेव गोमतः । नवाभिरिन्द्रोतिभिः ॥
अस्मभ्यं ताः शक्तीः अपावृधि, विघ्नात् अपाकृत्य—यथा गोपालकः गोमतो व्रजान् दीप्तिरश्मिसमृद्धान् वर्धयति; इन्द्रस्य नवानवाभिर् ऊतिभिः सह।
Mantra 14
अस्माकं धृष्णुया रथो द्युमाँ इन्द्रानपच्युतः । गव्युरश्वयुरीयते ॥
अस्माकं धृष्णुबलस्य रथो द्युमान्; हे इन्द्र, अनपच्युतः—स अग्रे गच्छति, गव्यून् रश्मीन् अश्वयूरीन् च वेगशक्तीः अन्वेषन्।
Mantra 15
अस्माकमुत्तमं कृधि श्रवो देवेषु सूर्य । वर्षिष्ठं द्यामिवोपरि ॥
हे सूर्य, देवेषु अस्माकं श्रवः उत्तमं कृधि; द्यामिवोपरि स्थितात् उच्चात् इव, तत् वर्षिष्ठं प्रचुरं वर्षय।
A questioning, intimate call: ‘By what bright help will our ever-growing Friend come?’—seeking the precise mode of Indra’s saving power (4.31.1).
Praise unfolds through Indra’s character as swift, surrounding aid and lavish giver to the Soma-presser and the disciplined seeker; the hymn links devotion, self-mastery, and divine generosity (e.g., 4.31.8).
The poet intensifies the request: immediate bestowal of many-formed riches and decisive support, portraying Indra’s grace as both abundant and timely.
The hymn settles into a final petition for highest renown and a rain-like outpouring ‘from above,’ momentarily invoking Sūrya as the seal of illumination and fame (4.31.15).
sadāvṛdhaḥ sakhā
उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते । पुरू चिन्मंहसे वसु ॥asmākam uttamaṃ kṛdhi śravaḥ
Indra is the main deity, praised as Maghavan (the generous one) and as a close friend who brings help and wealth to the Soma-offerer. The last verse briefly addresses Sūrya for illumination and fame.
It is a poetic way of seeking the right form of divine assistance—how Indra’s power (śacī) will actively choose, protect, and enable the worshippers in their work and struggles.
In Vedic ritual, Soma-offering is the key act that invites Indra. The hymn says Indra responds quickly by granting vasu—resources, well-being, and strength—especially to the sincere and disciplined sacrificer.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.