Sukta 31

Mantra 1

कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता ॥

எந்த ஒளிமிகு உதவியால் எங்கள் எப்போதும் வளர்கின்ற சखा எங்களிடம் வருவான்? எந்த மிகச் சக்திவாய்ந்த ‘சசி’ (ஞான-சக்தி) மூலம், எங்களைத் தேர்ந்து கொண்டு, அவன் எங்களை ‘ருத’த்தின் (ஒழுங்கின்) செயலில் நிலைநிறுத்துவான்?

Mantra 2

कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृळ्हा चिदारुजे वसु ॥

மதங்களுக்குச் சத்தியமான, மிகப் பெருந்தானம் உடையவன்—யார் உன்னை ‘அந்தஸ்’ (மதுரச/ஆனந்த-சாரம்) எனும் இன்ப-தத்துவத்தால் திருப்திப்படுத்த முடியும்? மேலும் உறுதியாகப் பிணைக்கப்பட்ட ‘வசு’ (செல்வம்/இருப்பின் பொக்கிஷம்) கூட உடைத்து திறக்க முடியும்?

Mantra 3

अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम् । शतं भवास्यूतिभिः ॥

எங்கள் சखைகளுக்குச் சத்தியமாக உதவியாளனாக இரு; பாடுவோரின் காவலனாக இரு; உன் ‘ஊதி’களால் எங்களுக்குச் சதமடங்காக ஆகு—உதவிகளைப் பலமடங்கு பெருக்குவாயாக.

Mantra 4

अभी न आ ववृत्स्व चक्रं न वृत्तमर्वतः । नियुद्भिश्चर्षणीनाम् ॥

ஓ ரதாரூடனே! எங்கள் பக்கம் திரும்பி வா; சுழலும் சக்கரம் போல எங்கள் மீது உருண்டு வந்து சேரு. மக்களைத் தூண்டும் நியுத் (இணைந்த வேக-சக்திகள்) உடன் யோகமடைந்து வா.

Mantra 5

प्रवता हि क्रतूनामा हा पदेव गच्छसि । अभक्षि सूर्ये सचा ॥

ஏனெனில் கிரது (சங்கல்ப-சக்திகள்) களின் முன்னோக்குச் சரிவால் நீ நகர்கிறாய், படிப்படியாக நடப்பதுபோல். சூரியனுடன், எங்களுடனும் சேர்ந்து, நீ பங்கெடுக்கிறாய்—ஒளிமிகு சித்தத்தில் இணைந்து.

Mantra 6

सं यत्त इन्द्र मन्यवः सं चक्राणि दधन्विरे । अध त्वे अध सूर्ये ॥

உன் மன்யவः (உற்சாக-வலங்கள்), ஓ இந்திரா, ஒன்றுகூடி தங்கள் சக்கராணி (செயல்-சக்கரங்கள்) இயக்கும்போது—அந்த தீர்மானத் திருப்பம் உன்னில், பின்னர் சூரியனில், நிலைபெறுகிறது.

Mantra 7

उत स्मा हि त्वामाहुरिन्मघवानं शचीपते । दातारमविदीधयुम् ॥

மேலும் உண்மையாகவே, ஹே ஶசீபதே—செயலாற்றும் சக்தியின் ஆண்டவனே—அவர்கள் உம்மை ‘மகவான்’ என்று அழைக்கின்றனர்; நீர் மங்காத தாதா; உமது தானத்தின் ஜோதி சாதகனுள் ஒருபோதும் அணையாது.

Mantra 8

उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते । पुरू चिन्मंहसे वसु ॥

மேலும் உண்மையாகவே, சோமத்தைப் பிழியும் யஜமானன் அடக்கமடைந்து அமைதியுறும்போது, அவனுக்காக நீர் உடனேவும் எங்கும்—மிகப் பல—வசுக்களை வழங்குகிறீர்; அர்ப்பணம் செய்பவன்மேல் நீர் பல்வகைச் செல்வத்தைப் பொழிகிறீர்.

Mantra 9

नहि ष्मा ते शतं चन राधो वरन्त आमुरः । न च्यौत्नानि करिष्यतः ॥

ஏனெனில் மந்தமானும் முதிராதும் உமது தானத்தின் நூற்றில் ஒரு பங்கையும் பெறார்; தீர்மானமான முயற்சிகளையும் அவர்கள் நிறைவேற்றார். விழித்தெழுந்த சங்கல்பமே உமது வரங்களை ஏற்று அவற்றை வெற்றியாக மாற்றும்.

Mantra 10

अस्माँ अवन्तु ते शतमस्मान्त्सहस्रमूतयः । अस्मान्विश्वा अभिष्टयः ॥

உமது நூறுமடங்கு உதவிகள் எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்; உமது ஆயிரமடங்கு ஊதிகள் எங்களைச் சூழ்ந்து காவல் காக்கட்டும்; உமது எல்லா அபிஷ்ட-சக்திகளும் எங்களைச் சுற்றி அணைத்து தாங்கட்டும்।

Mantra 11

अस्माँ इहा वृणीष्व सख्याय स्वस्तये । महो राये दिवित्मते ॥

இங்கே உமது சখ্যத்திற்காகவும் எங்கள் ஸ்வஸ்திக்காகவும் எங்களைத் தேர்ந்தெடு; திவ்யமாக ஒளிரும், விண்ணோக்கி உயர்கின்ற மஹத் ராய (மிகு செல்வ-நிறைவு) பெற எங்களைத் தேர்ந்தெடு।

Mantra 12

अस्माँ अविड्ढि विश्वहेन्द्र राया परीणसा । अस्मान्विश्वाभिरूतिभिः ॥

ஹே விஷ்வேந்திர! பரிபூர்ண ராய (செல்வ-நிறைவு) உடன் எங்களைத் தேடி, எங்களிடம் ஊடுருவி வந்து சேர்வாயாக; உமது எல்லா ஊதிகளாலும் எங்களைச் சூழ்ந்து அணைப்பாயாக।

Mantra 13

अस्मभ्यं ताँ अपा वृधि व्रजाँ अस्तेव गोमतः । नवाभिरिन्द्रोतिभिः ॥

எங்களுக்காக அந்த சக்திகளை—தடைகளை அகற்றி—வளர்த்தருள்வாயாக; ஒளிக்கதிர்கள் நிறைந்த கோவிரைகள் (வ்ரஜ) பெருகுமாறு மேய்ப்பன் விரிவுபடுத்துவது போல. இந்திரனின் எப்போதும் புதுப்புதுச் துணைகளுடன்.

Mantra 14

अस्माकं धृष्णुया रथो द्युमाँ इन्द्रानपच्युतः । गव्युरश्वयुरीयते ॥

எங்களுடைய த்ருஷ்ணு-வலத்தின் ரதம், த்யுமானம் உடையது; ஓ இந்திரா, அச்யுதன்—அசையாதவன்—அது முன்னே செல்கிறது; அது கோ-ஒளிக்கதிர்கள் (கவ்யு) மற்றும் அசுவ-சக்தி (அச்வயு) தேடிச் செல்கிறது.

Mantra 15

अस्माकमुत्तमं कृधि श्रवो देवेषु सूर्य । वर्षिष्ठं द्यामिवोपरि ॥

ஓ சூர்யா, தேவர்களிடையே எங்கள் ஶ்ரவஸ் (புகழ்) உச்சமானதாக ஆக்குவாயாக; மேலுள்ள த்யௌஸ் (வானம்) உயரத்திலிருந்து பொழிவது போல, அதை மிகப் பெருகப் பொழியச் செய்.