Sukta 20

Mantra 1

वयं ते वय इन्द्र विद्धि षु णः प्र भरामहे वाजयुर्न रथम् । विपन्यवो दीध्यतो मनीषा सुम्नमियक्षन्तस्त्वावतो नॄन् ॥

โอ้อินทรา โปรดทรงรู้กำลังของเราที่มีเพื่อท่าน เรานำมันออกไปข้างหน้า ดุจรถศึกที่ใฝ่หาความอุดมแห่งพลัง เราผู้แสวงหาวาจาอันสว่างไสว จุดประกายด้วยความคิด ปรารถนาจะชนะพระกรุณาของท่าน—เหล่ามนุษย์ผู้ได้รับการค้ำจุนจากท่าน

Mantra 2

त्वं न इन्द्र त्वाभिरूती त्वायतो अभिष्टिपासि जनान् । त्वमिनो दाशुषो वरूतेत्थाधीरभि यो नक्षति त्वा ॥

โอ้อินทรา ท่านทรงพิทักษ์หมู่ชนผู้มุ่งมาหาท่านด้วยความช่วยเหลือของท่านเอง เป็นผู้คุ้มครองความดีที่เขาใฝ่หา ท่านคือที่พึ่งของผู้ให้ทาน ดังนั้นด้วยทัศนะอันเที่ยงตรง ท่านจึงเสด็จเข้าใกล้ผู้เอื้อมไปหาท่าน ผู้เข้าถึงท่าน

Mantra 3

स नो युवेन्द्रो जोहूत्रः सखा शिवो नरामस्तु पाता । यः शंसन्तं यः शशमानमूती पचन्तं च स्तुवन्तं च प्रणेषत् ॥

ขออินทราผู้เยาว์วัยจงเป็นมิตรผู้ถูกเชิญของเรา เป็นสหายผู้เป็นมงคล เป็นผู้พิทักษ์มนุษย์—ผู้ซึ่งด้วยความอุปถัมภ์ของตน นำผู้ประกาศ ผู้เพียรพยายาม ผู้ปรุงเครื่องบูชา และผู้สรรเสริญ ให้ก้าวหน้าไป

Mantra 4

तमु स्तुष इन्द्रं तं गृणीषे यस्मिन्पुरा वावृधुः शाशदुश्च । स वस्वः कामं पीपरदियानो ब्रह्मण्यतो नूतनस्यायोः ॥

ข้าพเจ้าสรรเสริญท่าน—อินทรา; ข้าพเจ้าขับสดุดีท่าน—ผู้ซึ่งในท่านนั้น บรรพชนได้เจริญงอกงามและได้ที่พำนักอันมั่นคง. ท่านผู้ยังคงเคลื่อนไป เติมเต็มความปรารถนาแห่ง “ทรัพย์แห่งความเป็นอยู่” แก่ผู้แสวงหา พรหมัน (brahman) แก่อารยะผู้ใหม่อยู่เสมอ

Mantra 5

सो अङ्गिरसामुचथा जुजुष्वान्ब्रह्मा तूतोदिन्द्रो गातुमिष्णन् । मुष्णन्नुषसः सूर्येण स्तवानश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि ॥

ท่านทรงรับบทสวดของเหล่าอังคิรส (Aṅgirasa); อินทราผู้สถาปนาพรหมันได้ฟาดเปิดทาง กระตุ้นให้หนทางเคลื่อนไป. ทรงชิงเอาอุษัส—รุ่งอรุณทั้งหลาย—ด้วยสุริยะ; และเมื่อสรรเสริญอยู่ ก็ทรงทลายแม้ป้อมปราการดึกดำบรรพ์ของศิลา

Mantra 6

स ह श्रुत इन्द्रो नाम देव ऊर्ध्वो भुवन्मनुषे दस्मतमः । अव प्रियमर्शसानस्य साह्वाञ्छिरो भरद्दासस्य स्वधावान् ॥

ท่านผู้นั้นแลเป็นผู้เลื่องลือ—เทพนามว่าอินทระ (Indra) ผู้ผงาดสูง ผู้อัศจรรย์ยิ่งสำหรับมนุษย์. ผู้มีกำลังด้วยตนเองนั้นได้กดปราบศีรษะของทาสะ (Dāsa) อรฺศสานะ (Arśasāna) ผู้ดุร้าย แม้เป็นที่รักของพวกตน.

Mantra 7

स वृत्रहेन्द्रः कृष्णयोनीः पुरंदरो दासीरैरयद्वि । अजनयन्मनवे क्षामपश्च सत्रा शंसं यजमानस्य तूतोत् ॥

ท่าน—อินทระ (Indra) ผู้สังหารวฤตระ (Vṛtra) ผู้ทำลายป้อมปราการ ผู้มีความมืดเป็นครรภ์—ได้ขับไล่พลังของดาสี (Dāsī) ให้แตกกระจาย. อีกทั้งได้บันดาลทุ่งนาและสายน้ำให้แก่มนุ (Manu) และทรงเร้าเร่งคำสรรเสริญของผู้บูชายัญให้ก้องกังวานอยู่เสมอ.

Mantra 8

तस्मै तवस्यमनु दायि सत्रेन्द्राय देवेभिरर्णसातौ । प्रति यदस्य वज्रं बाह्वोर्धुर्हत्वी दस्यून्पुर आयसीर्नि तारीत् ॥

แด่ท่าน—อินทระ (Indra) ผู้ทรงเดช—ได้มีพลังประทานในศึกส่วนรวมร่วมกับเหล่าเทพ เพื่อชิงเอาสายน้ำหลาก (หรือความอุดมแห่งน้ำ). ครั้นเมื่อวชระ (vajra) ถูกวางไว้ในพระกรของท่าน ท่านก็สังหารดัสยุ (Dasyu) และทำให้ป้อมเหล็กทั้งหลายพังทลายลง.

Mantra 9

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

บัดนี้แท้จริง ขอให้ทักษิณา (Dakṣiṇā, ทานแห่งพิธีบูชา) อันอุดมสมบูรณ์ เปี่ยมด้วยความเต็มพร้อม ถูกรีดหลั่งออกเป็นการตอบแทนแด่ท่าน—โอ้อินทระ—เพื่อกวีผู้สรรเสริญ ขอทรงประทานแก่ผู้สรรเสริญทั้งหลาย; ขอให้ภาคแห่งภคะ (Bhaga, ส่วนแห่งศุภมงคล/โชคดี) ของเรามิถูกเผาผลาญหรือพร่องลง; ขอให้เราได้กล่าวถึง ‘ความไพศาล’ (Bṛhat) ในสภาพิธี (vidatha) พร้อมด้วยพลังอันดีและบุตรผู้กล้าหาญ.