Sukta 20

Mantra 1

वयं ते वय इन्द्र विद्धि षु णः प्र भरामहे वाजयुर्न रथम् । विपन्यवो दीध्यतो मनीषा सुम्नमियक्षन्तस्त्वावतो नॄन् ॥

ఓ ఇంద్రా, నీకోసం మా బలాన్ని తెలిసికొనుము; వాజ (బలం/సంపద) కోరే రథంలా దానిని ముందుకు తెస్తాము. మేము విపన్యవః (ప్రకాశవంతమైన వాక్కును అన్వేషించువారు), మనీషాతో దీధ్యతః (చింతనతో జ్వలించువారు), నీ సుమ్నం (అనుగ్రహం) గెలుచుకోవాలని కోరుతున్నాము—నీ ఆధారంతో నిలిచిన నరులు.

Mantra 2

त्वं न इन्द्र त्वाभिरूती त्वायतो अभिष्टिपासि जनान् । त्वमिनो दाशुषो वरूतेत्थाधीरभि यो नक्षति त्वा ॥

ఓ ఇంద్రా, నీవే—నీ ఊతులు (సహాయాలు) ద్వారా—నీ వైపు వచ్చే జనులను కాపాడుతావు; వారి అభిష్టం (కాంక్షిత మంగళం) కు రక్షకుడవు. దాశుష్ (దాత) కు నీవే ఆశ్రయం; ఈ విధంగా, సమ్యక్-ధీ (సరైన దృష్టి/బుద్ధి) తో, నిన్ను చేరదలచినవాడి దగ్గరకు నీవు చేరుతావు.

Mantra 3

स नो युवेन्द्रो जोहूत्रः सखा शिवो नरामस्तु पाता । यः शंसन्तं यः शशमानमूती पचन्तं च स्तुवन्तं च प्रणेषत् ॥

మాకు యువ ఇంద్రుడు—ఆహ్వానాన్ని స్వీకరించే సఖుడు—శివుడు (కల్యాణకరుడు), నరుల రక్షకుడు కావాలి. యః స్తుతిచేసేవానిని, శ్రమించేవానిని, (యజ్ఞంలో) వండే/సిద్ధం చేసేవానిని, ప్రశంసించేవానిని—తన ఊతి (సహాయం)తో ముందుకు నడిపిస్తాడో (అతడే).

Mantra 4

तमु स्तुष इन्द्रं तं गृणीषे यस्मिन्पुरा वावृधुः शाशदुश्च । स वस्वः कामं पीपरदियानो ब्रह्मण्यतो नूतनस्यायोः ॥

ఆ ఇంద్రునినే నేను స్తుతిస్తాను; ఆయననినే నేను గానంచేస్తాను—ఆయనలో పురాతనులు వృద్ధి పొందారు, స్థిర నివాసాన్ని పొందారు. నిరంతరం చలించే ఆయన, బ్రహ్మణ్యుడు (బ్రహ్మాన్ని అన్వేషించేవాడు) అయిన ఆ నిత్య-నూతన ఆర్యునికి వసు (సంపద) కోరికను నెరవేర్చుతాడు.

Mantra 5

सो अङ्गिरसामुचथा जुजुष्वान्ब्रह्मा तूतोदिन्द्रो गातुमिष्णन् । मुष्णन्नुषसः सूर्येण स्तवानश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि ॥

అంగిరసుల ఉచథ (స్తోత్ర)ాలను స్వీకరించి, బ్రహ్మా-స్వరూపుడైన ఇంద్రుడు మార్గాన్ని చీల్చి తెరిచి, గమనాన్ని/పథాన్ని ప్రేరేపించాడు. సూర్యుని ద్వారా ఉషస్సులను (ఉదయాలను) (మరుగుచేసి) అపహరిస్తూ, స్తవిస్తూ, అశ్న (శిల/పర్వతశిల) యొక్క ప్రాచీన దుర్గాలనికూడా ఛిన్నాభిన్నం చేశాడు.

Mantra 6

स ह श्रुत इन्द्रो नाम देव ऊर्ध्वो भुवन्मनुषे दस्मतमः । अव प्रियमर्शसानस्य साह्वाञ्छिरो भरद्दासस्य स्वधावान् ॥

అతడే ప్రసిద్ధుడు—పేరుతో ఇంద్రుడు—ఊర్ధ్వంగా ఉద్భవించే ఆ దేవుడు; మనుష్యులకు అత్యంత ఆశ్చర్యకరుడు. స్వధావాన్ అయిన ఇంద్రుడు, తనకు ప్రియుడైనప్పటికీ ఉగ్రుడైన దాసుడు అర్శసానుని శిరస్సును కిందకు నొక్కి పడగొట్టాడు.

Mantra 7

स वृत्रहेन्द्रः कृष्णयोनीः पुरंदरो दासीरैरयद्वि । अजनयन्मनवे क्षामपश्च सत्रा शंसं यजमानस्य तूतोत् ॥

వృత్రహన్ ఇంద్రుడు—కృష్ణయోని (అంధకారనివాసి), పురందరుడు—అంధకారంలో నివసించే దాసీ శక్తులను విడదీసి తరిమివేశాడు. మనువుకు క్షామ (పొలాలు/భూమి) మరియు అపః (జలాలు) ను జనింపజేశాడు; యజమానుని శంస (స్తుతి) ను సదా ప్రేరేపించాడు.

Mantra 8

तस्मै तवस्यमनु दायि सत्रेन्द्राय देवेभिरर्णसातौ । प्रति यदस्य वज्रं बाह्वोर्धुर्हत्वी दस्यून्पुर आयसीर्नि तारीत् ॥

ఆ మహాబలుడైన ఇంద్రునికే—దేవులతో కూడిన సామూహిక యుద్ధంలో—అర్ణసాతి (ప్రవాహ/జలసంపద విజయం) కోసం బలం దయచేయబడింది. అతని బాహువుల్లో వజ్రం స్థాపించినప్పుడు, అతడు దస్యువులను హతమార్చి, ఇనుప కోటలను కూలదోసాడు.

Mantra 9

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ఇప్పుడే నిశ్చయంగా, ఓ ఇంద్రా, గాయకుడు (జరిత్ర) కొరకు నీకు ప్రతిగా ఆ ఉదారమైన, సమృద్ధమైన దక్షిణా—మఘోనీ—పాలువలె దోహింపబడుగాక. స్తోతృలకు దానానుగ్రహం ప్రసాదించు; మా ‘భగ’ (కల్యాణ-భాగం) దగ్ధమగకూడదు, క్షీణించకూడదు. విదథ (సభ) లో మేము ‘బృహత్’ అనే మహావాక్యాన్ని పలుకుదుము; సు-వీర (ఉత్తమ వీర్య) యుక్తులమై ఉండుదుము.